Hebreus 7

ut-Hun New Testament (DUD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Markisadik ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n bo̱-o̱ o-Sare̱m wu̱ ro'e̱. Wu̱ ro̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir o̱ jiishe̱ à. Da-o̱ Ibrahi ro'e̱ m-jo'on so̱ u̱r-gu̱n à de a hoote̱ gwo̱mo-ne̱ à, Markisadik gontu̱ Ibrahi, wu̱ hu̱u̱ru̱ Ibrahi nu-o̱ u̱r-bon.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ibrahi ya'asu̱ru̱ wu̱ u̱r-gwu̱u̱g de u̱n rem-se wu̱ jo'onte̱ so̱ u̱r-gu̱n à. Wu̱ hu̱ssu̱ru̱ rii gaan be-de u̱n o̱p u̱n ko yo ke rii-yo wu̱ kumne̱ à, wu̱ ya'asu̱ru̱ wu̱. Jin-de u̱n wu̱ u̱r-takan de ro, “Ko-Gwo̱mo Kashi,” tomso ne̱ “Ko-Gwo̱mo-wu̱ o-Sare̱m,” de ro̱ “Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-Hur.”
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Wu̱tt o-tato á. Wu̱tt o-inu á. A napu̱ ne̱ baag-o̱ u̱n wu̱ á. A napu̱ ne̱ ho̱-de a mate̱ wu̱ á. Komo a nap ho̱-de wu̱ mare̱ á. Wu̱ waragte̱ u̱ntu̱n Ye̱so Wà-wu̱ Shir, wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ u̱n ba m-ta.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 War no̱ go̱ u̱n go̱s-to̱ u̱n wu̱, har tato na Ibrahi ya'aste̱ wu̱ o-gaan be-de u̱n o̱p u̱n rem-se u̱r-gu̱n!
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Ye̱ kà yan-ko̱n-se Shir ye̱, yakar Rewi, karamsa-o Mosa ze̱e̱g ye̱a ma'as u̱n go̱ks o-gaan be-de u̱n o̱p be-to̱ u̱n hun-ne̱, o̱r u̱n ye̱ ne̱, ko̱ de̱ ro̱tte̱ kap mo̱ u̱n ye̱ yakar Ibrahi ye̱ à.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ko̱ de, Markisadik ro̱ baag-o̱ gaan u̱n Rewi ne̱ á, amba wu̱ go̱kste̱ o-gaan be-de o̱p be-u̱r Ibrahi, har Markisadik hu̱u̱ru̱ Ibrahi nu-o so̱-o̱, Ibrahi wu̱ Shir swo̱re̱ o-nu u̱n wu̱ ne̱ à.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ko̱wan toru̱sse̱ nu u̱nze ne̱t-wu̱ hu̱'e̱ wu̱ ken nu-o so̱-o̱ à, jiishte̱ ka wu̱ a hu̱'e̱ nu-o so̱-o̱ à u̱t-go̱s.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Myet ko̱wan ko̱n-se Shir a mer, amba ye̱ ro̱ m-go̱ks o-gaan be-de u̱n o̱p be-de u̱n hun-ne̱, Markisadik wu̱ cot go̱kse̱ o-gaan be-de o̱p komo wu̱ ro̱ u̱n mar á. Komo Ma-to̱ Shir yoosu̱tu̱ na wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ko̱ de karamsa-o Mosa zette̱ se̱ u̱n baag-o Rewi a he, kum u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir à, ye̱a hoks muut u̱n ne̱t kashi hond hond á. Remen kaane̱ se̱ a kumug wu̱ ken wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ u̱ntu̱n Markisadik, o̱tte̱ wu̱ ken wu̱ so̱ u̱n baag-o Haruna.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 U̱rege̱ a kumug se̱k-wu̱ pu̱-wu̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir pu̱-wu̱, ka da-o̱ karamsa-o he m-barme̱.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Ye̱so wu̱ a u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ m-mo̱ka à, yatt-wu̱ take̱ nom u̱n gu̱w-mo̱ u̱n seke̱-de o-hana u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ á.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ko̱wan nepste̱ Wan-Ko̱yan na u̱n baag-o Yahuda-ne̱ o̱ a mate̱ wu̱. Da-de Mosa ro'e̱ m-ru̱re̱ u̱n Ibra-ne̱ ma-to̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir à, wu̱ tan baag-o Yahuda á, remen a u̱n daag u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir u̱n ka baag-o̱ á.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Myet to̱ ka ma-to̱ ro̱ m-rwu̱u̱n cas, da-o̱ a dege̱ wu̱ ken wu̱ u̱ntu̱n Markisadik, wu̱ waragte̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 A sagab Ye̱so wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ba remen karamsa-o no̱mo̱g ma-to̱ u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ á, amba Shir u̱n sagab wu̱ remen ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱ o̱ m-ta o̱ á.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Kaa a ge̱ne̱ be-to̱ u̱n Ma-to̱ Shir, a zee,
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 A e̱sste̱ ká karamsa-o̱ n-ga o̱ n-riib o̱ ka, remen o̱t m-'wo̱ns á, komo o̱ waragte̱ hwaa.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Ká karamsa-o̱ hoksu̱ ne̱ muut u̱n ne̱t kashi hond hond be-de Shir á. Remen kaane̱ ne̱, Shir nomu̱ru̱ na co̱w-yo o-dish yo jiishe̱ u̱r-bon à, komo yo he na m-muut yow yow u̱n Shir ne̱.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 — ausente —
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 — ausente —
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Remen to̱nd-o̱ Shir to̱nde̱ à, o̱ rwo̱'e̱ Ye̱so waragte̱ e̱su̱nte̱ de u̱n shoos u̱n ká ma-to̱, to̱ jiishe̱ u̱r-bon à.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir, yakar Rewi, ye̱ ro̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ remen mar-m we̱ne̱g ye̱ m-she'et de̱e̱n be-de u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ye̱so ro̱ m-mar á. Remen kaane̱, se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir mo̱ u̱n ba m-ta.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Remen kaane̱, wu̱a hoks ca u̱n ko de ke ho̱-de ne̱, gu u̱n ye̱ ro̱ m-hyokne̱ yow yow be-de Shir u̱n raag-o̱ u̱n wu̱ à, remen wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ o̱ ba m-ta, wu̱ ro̱ komo m-ha co be-de u̱n ko̱n-se Shir remen ye̱.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Go̱n ka ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱, wu̱ a m-ho̱o̱b, wu̱ ro̱ ba m-ku̱ko̱p à, ba u̱n rii-yo u̱t-re̱e̱b, ba u̱r-ba'as, Shir hu̱ste̱ wu̱ u̱n hon remen wu̱t u̱r-ba'as á be-de u̱n ya-u̱r-ba'as. Shir ya'aste̱ Ye̱so m-se̱k arge̱ ko yo ke rii-yo n-To̱n shir.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Wu̱ ba u̱ntu̱n ka Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ye̱, wu̱ ro̱ á. Ye̱ u̱n hoob-o̱, ye̱ ma'aste̱ u̱n seke̱ u̱r-seke̱ ko̱ de ke ho̱-de. Ye̱ seke̱ de ma u̱n ye̱ seke̱-de u̱r-ba'as de, ka da-de ye̱ seke̱te̱ de u̱n ba'as-to̱ u̱n hun-ne̱. Amba wu̱ u̱n seke̱ de ma u̱n wu̱ seke̱-de o-gaan cot, da-o̱ wu̱ ya'ase̱ hi u̱n de u̱n wu̱ à.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Karamsa-o Mosa ze̱e̱g, a deeg ne̱t be-to̱ u̱n o̱r u̱n wu̱ u̱n hun-ne̱ yan-ko̱o̱b-de u̱r-be̱e̱b remen u̱t-ba'as. A ya'as wu̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Amba u̱n bu̱-yo u̱n ka to̱nd-o̱, o̱ wo̱o̱ne̱ u̱n jim-de u̱n ka karamsa-o̱ à, o̱ ze̱e̱g a deeg Wà-wu̱ Shir, wu̱ Shir muute̱ shiishe̱ hond hond à, har da-o̱ ba m-ta.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.