Atos 10

ut-Hun New Testament (DUD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro kon u̱n bo̱-o̱ o-Kaseriya jin-de u̱n wu̱ Ko̱neriyus. Wu̱ ro ko-caari-wu̱ u̱n karma-ne̱ wu̱ u̱n Roma-ne̱ wu̱ u̱n bu̱u̱g-de u̱n karma-ne̱ de a m-aag Bu̱u̱g-de o-Itariya à.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Wu̱ co̱no̱g Shir u̱n hur-u̱r gaan, komo wu̱ ro “Wan-se̱ps u̱n Shir,” kap u̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱ ne̱. Wu̱ ro m-se̱nge̱ de̱e̱n be-de u̱n gwu̱-o̱ u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ ro̱ ko̱o̱b-ne̱ à, komo ko̱ de ke ho̱-de wu̱ ro u̱s-ko̱n be-de Shir.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 De ken ho̱-de, hohond-mo̱ u̱n kwo̱m-u̱s tet-se m-rim, wu̱ hyanu̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ Shir cas n-te̱ u̱t-hyangan. Wan-to̱m-wu̱ Shir haante̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko̱neriyus!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ko̱neriyus tuuru̱ wu̱ yish gye̱r-o-gye̱r, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱t-Go̱s, ¿yan yo ne̱?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 To̱m hun-ne̱ m-mo̱ka ha-mo̱ o-Jopa ye̱ agante̱ Simo̱n, wu̱ a m-aag Bitrus à.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Bitrus she'ete̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ komo Simo̱n, wan-swo̱m-to̱ u̱t-ka. Hur-o̱ u̱n wu̱ ro̱ n-riib m-sa à.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Bo̱ wan-to̱m-wu̱ Shir ka wu̱ nomo wu̱ u̱t-ma aragte̱ à, Ko̱neriyus agnu̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱n yoor, u̱n wu̱ ken ko-karma-wu̱ ne̱ wu̱ she̱re̱ u̱n Shir n-me̱ u̱n ka ye̱ ro̱ wu̱ u̱n nome̱ m-se̱nge̱ u̱r-ho̱ bi à.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Bo̱ wu̱ komoste̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱n ko̱yan kap à, wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ ha-mo̱ o-Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Bo̱ ish geste̱ à, ho̱-u̱r ro yow yow u̱r-hi ne̱, gu̱w-ne̱ Ko̱neriyus ro̱ u̱r-hew. Da-o̱ ye̱ wo̱o̱ne̱ yow yow u̱n bo̱-o̱ o-Jopa ne̱ à, Bitrus daaru̱ n-to̱n o-kuke̱, wu̱ nomot u̱s-ko̱n.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Me̱r shipi wu̱, har wu̱ cu̱n wu̱ re̱ yo ken rii-yo. Amba bo̱ a ro u̱n ma-to̱ u̱n no̱m u̱n rii-yo m-re̱ à, wu̱ hyanu̱ u̱t-hyangan.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Wu̱ hyanu̱ To̱n-o shir tiksu̱te̱, o̱ ken rii-o̱ o̱ ro m-kergu̱ne̱ u̱ntu̱n u̱n caari-o̱ o-gwo̱do̱. A o̱ m-kyergu̱nte̱ n-dak u̱n pa'aso-to̱ u̱n o̱ ne̱ u̱t-nass.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 N-me̱ u̱n o̱, ko̱yan go̱n gu̱t-de, de ro kon. Ye̱ u̱n na-u̱s nass ro̱ ko̱n, u̱n ye̱ ro̱ m-nak o-uub ne̱ à, u̱n ye̱ge̱-no ye̱ u̱t-ko̱t ne̱.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Wu̱ ho̱gu̱ru̱ o̱ ken co̱r-o̱ ze̱e̱g wu̱, “Bitrus, ine̱, o pen, o ti.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Amba Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ay! Wan-Ko̱yan o̱, me̱ we̱t m-ti m-ap mo̱ karamsa-o Mosa ze̱e̱ a ti á.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Wu̱ dooru̱ ho̱ge̱ u̱n co̱r-o ayoore̱-o̱, o̱ ze̱e̱g, “Rii-yo Shir no̱me̱ ba m-ku̱ko̱p à, taase o eeg yo rii-yo m-ku̱ko̱p.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Bo̱ korte̱ kaane̱ so̱-o o-tet à, da-o gaan ka saw-to̱ argu̱ m-da n-To̱n shir ba m-rem.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Bitrus ro o-ryegen de̱e̱n, wu̱ ro m-ze̱e̱ ko̱yan yo ka hyangan-to̱ kute̱ wu̱. Ka hun-ne̱ ye̱ Ko̱neriyus to̱mne̱ à wo̱o̱nu̱ru̱. Ye̱ citu̱ru̱ hun-ne̱ be-de hur-o Simo̱n ro̱ à. Ye̱ hyanu̱ru̱ o-hur, ye̱ ro eso eso u̱n ish.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ye̱ ro m-ko̱'o̱t o-ish, ye̱ ro o-cot, “¿Ko̱ Simo̱n wu̱ a m-aag Bitrus à comsu̱te̱ kane̱?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Cin Bitrus ro u̱n barag-se u̱n ka hyangan-to̱, Ku̱kt-o̱ Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Hun-ne̱ ne̱n tet ye̱ ka kane̱ u̱n hoob-o ru.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ine̱, o kerge̱ ho̱r-m-ho̱r, o do̱ru̱ ye̱. Taase o ho̱ge̱ o-gye̱r á, remen me̱ to̱mbu̱ ye̱.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Bitrus kyergu̱ru̱, wu̱ neku̱ru̱ be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ wu̱ no̱ o-hoob. ¿Yan yo hantu̱ no̱?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken ko-caari-wu̱ u̱n ko-karma-wu̱ u̱n Roma-ne̱ wu̱, jin-de u̱n wu̱ Ko̱neriyus, wu̱ to̱mnu̱ te̱. Wu̱ kashi u̱n ne̱t-wu̱, ‘Wan-se̱ps u̱n Shir.’ Ka wu̱ kap o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Yahuda ro̱ m-rwo̱r u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ u̱t-kashi à. Wu̱ wu̱, wu̱ ken wan-to̱m-wu̱ Shir wu̱ ba m-ku̱ko̱p wu̱ rwo̱'e̱ wu̱ to̱mo̱nte̱ o habe̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ ho̱gu̱té̱ to̱ o he m-ce̱p à.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Bitrus agnu̱ru̱ ye̱, wu̱ ya'aru̱ ye̱ be-de m-rew.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Gas-o̱ ish komo ye̱ co̱wu̱ru̱ o-Kaseriya. Ko̱ n-ga ma Ko̱neriyus hwo̱o̱g ye̱a heesu̱ne̱, har wu̱ agbu̱ru̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ kap u̱n nay-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Bitrus ro m-co̱w o-hur, Ko̱neriyus 'wo̱ssu̱ru̱ wu̱. Wu̱ he̱e̱ru̱ u̱n na-se u̱n Bitrus, wu̱ kwu̱ktu̱ wu̱.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Amba Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱ ine̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ine̱! Ai, me̱ ma ne̱t-wu̱.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Bitrus ro u̱t-ma u̱n wu̱ ne̱, wu̱ co̱wu̱ru̱ wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ hun-ne̱ de̱e̱n mo̱rgu̱te̱.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ u̱n hi u̱n no̱, no̱ nepste̱ u̱nze u̱depe̱ ko-Yahuda mo̱sse̱ u̱r-hi ko̱ ne̱ wu̱ gas, ko̱ ha u̱r-hamat be-de u̱n ne̱t-wu̱ ro̱ ko-Yahuda á. Amba Shir ze̱e̱g taase u̱m zee ne̱t, ‘Shir a go̱ks wo̱ á.’
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Remen kaane̱, bo̱ a to̱mbe̱ u̱m haan à, me̱ zee ay á. To̱, m-mo̱ka u̱m co̱no̱g u̱m nep rii-yo rwo̱'e̱ no̱ agantu̱ me̱ à.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Ko̱neriyus ze̱e̱ru̱, “Ho̱-u̱t nass-to̱ arge̱ à, go̱n ka da-o̱, kwo̱m-u̱s tet-se m-rim me̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n hur-o re. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ wo̱o̱nu̱ru̱ wu̱ e̱su̱ u̱n co re. Saw-to̱ wu̱ co̱pe̱ à, to̱ m-cu̱cas to̱ m-so̱k ne̱.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Ka ne̱t-wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Ko̱neriyus, a go̱kste̱ ko̱n-u̱s ru, ka ko̱o̱b-ne̱ ye̱ wo̱ m-gu komo à, ka ma-to̱ a wakte̱ rii-yo m-baks be-de Shir.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Remen kaane̱, to̱m ha-mo̱ o-Jopa a agan Simo̱n, wu̱ a m-aag Bitrus à, wu̱ comse̱ u̱n hur-o Simo̱n wan-swo̱m-to̱ u̱t-ka, wu̱ hur-o̱ u̱n wu̱ ro̱ n-riib m-sa à.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 O̱ rwo̱'e̱, u̱m to̱mbu̱te̱ a agan wo̱, komo no̱mo̱g u̱r-bon bo̱ o haane̱ à. To̱, te̱ myet te̱ mo̱rgu̱te̱ u̱n co-o̱ Shir, remen te̱ raksté̱ kap o̱ u̱n yo Shir Wan-Ko̱yan ze̱e̱ wo̱ à.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Bitrus ciru̱ ye̱ nome̱ u̱t-ma, wu̱ zee, “O-nip, m-mo̱ka u̱m cire̱ m-nap Shir ro̱ u̱n kute̱ u̱n hun-ne̱ m-koos á.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Amba wu̱ ro̱ m-go̱ks u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n ko̱ o̱ ke dak-o̱ bo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ u̱n gye̱r-o̱ u̱n wu̱ à, komo u̱n ko̱wan wu̱ no̱me̱ kashi rii ne̱ à.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 No̱ nepste̱ to̱m-o̱ wu̱ to̱mnu̱nte̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra à. Shir ya'ag te̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ rwo'e̱ na she'et-de ba u̱t-ween u̱n Shir ne̱ à. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱ u̱n bu̱-o Ye̱so Kiristi, komo wu̱ ro̱ Wan-Ko̱yan be-de u̱n ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 No̱ nepste̱ bo̱ ka ma-to̱ seme̱ kap o̱ n-me̱ de u̱n dak-o̱ o-Judiya à, cir-mo̱ n-me̱ o-Gariri wu̱ shi'ine̱, da-o̱ Yohana ko̱'o̱te̱ ma-to̱ u̱n yo'os-de hun-ne̱ m-ho̱ à.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 No̱ nepste̱ Shir daage̱ Ye̱so wu̱ o-Nazaret, bo̱ Shir ya'ase̱ wu̱ Ku̱kt-o̱ Shir à, komo u̱r-be̱e̱b ne̱. Remen Shir ro mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱, wu̱ se̱ngu̱ m-pa wu̱ ro u̱n no̱m u̱n se̱nge̱-mo̱ m-so̱k, wu̱ ro u̱n taase̱ u̱n kap ye̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t shipe̱ à, go̱m-se u̱n ye̱.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Te̱ ro̱ yan-swo̱-se u̱n wu̱ komo te̱ hyanag u̱n yish te̱ kap o̱ u̱n rii-yo Ye̱so no̱me̱ n-dak o̱ o-Judiya à, komo o-Urusharima ne̱. O̱ ye̱ hootu̱ wu̱ n-te̱ u̱n to̱n-o̱ cik-o̱ o-kan.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Amba Shir 'yonsu̱ wu̱ u̱n ho̱-u̱r atette̱-de, komo wu̱ rwo'u̱ru̱ ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ hyenet wu̱.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Wu̱ rwu̱u̱n be-de u̱n myet o̱ u̱n hun-ne̱ á, se̱ be u̱n te̱ ye̱ Shir daage̱ cin n-ga remen te̱ waktu̱té̱ ya-o-so̱ro̱g à. Te̱ re̱e̱g, te̱ su̱ be-u̱r gaan u̱n wu̱ ne̱, da-o̱ wu̱ ine̱ u̱t-marimar à.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Shir rwo̱'o̱g te̱ komo te̱ ko̱'o̱té̱ hun-ne̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m, komo te̱ ru̱r u̱nze Ye̱so wu̱ Shir rwo̱'e̱ wu̱ wakte̱ wan-piishe̱ u̱n yan-ho̱o̱g u̱n margan-ne̱ ne̱ u̱t-ma.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Kap o̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ nomoste̱ u̱t-ma u̱n wu̱ u̱nze u̱n jin-de u̱n wu̱ o̱ kap o̱ u̱n wu̱ she̱re̱ be-de u̱n wu̱ à, he kum u̱n soks u̱t-ba'as.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Bitrus ro u̱n rwo̱r u̱t-ma, Ku̱kt-o̱ Shir argu̱ m-cire̱ u̱n hi-de u̱n kap o̱ u̱n bo̱ u̱n ye̱ ro m-ho̱ge̱ u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ à.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yahuda-ne̱ ye̱ a ko̱e̱ à, yan-dor Ye̱so, ye̱ nekne̱ u̱n Bitrus ne̱ à, ye̱ bo̱pu̱ nu-se u̱n ye̱ u̱n hyan-o̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, ye̱ ma ye̱ kumug yar-mo̱ u̱n Ku̱kt-o̱ Shir.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Remen ye̱ ho̱gu̱te̱ ye̱ m-te̱pe̱r u̱n rem-u̱t ho̱r-to̱, komo ye̱ ro u̱n se̱ke̱mse̱ u̱n Shir.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “¿Wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ he m-we̱n a yo'os ka hun-ne̱ ye̱ m-ho̱? Ai, ye̱ ma ye̱ kumuste̱ Ku̱kt-o̱ Shir bo̱ te̱ kume̱ à.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Bitrus rwo̱'u̱ru̱ a yo'os ye̱ m-ho̱ n-me̱ u̱n jin-u̱r Ye̱so Kiristi. Ka da-de ne̱, ye̱ ko̱nu̱ wu̱ wu̱ do̱o̱be̱ ya u̱n ho̱ hiin be-de u̱n ye̱.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.