2 Coríntios 7

ut-Hun New Testament (DUD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 O̱r re ne̱, ye̱ me̱ m-was à, cinda a e̱ssu̱te̱ na u̱t-ma à, yage̱ a e̱sste̱ hi u̱n na ba m-ku̱ko̱p, be-de kap rii-yo he m-rwo̱ o-wu̱r u̱r-hur ne̱ nom ba m-ku̱ko̱p á. Yage̱ komo a waragte̱ shiishe̱ ba m-ku̱ko̱p n-me̱ u̱r-she'et de u̱n gye̱r-o̱ u̱n Shir.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Kutu no̱ te̱ u̱nze no̱ te̱ m-was u̱n hur-u̱t no̱. Te̱ nome̱ ko̱ ne̱t gaan u̱r-ba'as á, komo te̱ naas ko̱ ne̱t gaan á, yagu̱nte̱ a zet te̱ re̱e̱g ra-o u̱n wu̱ ken.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Ba ba'as-de me̱ no̱ m-sakke̱ remen u̱m ze̱e̱g kaane̱ á. Bo̱ u̱m ru̱ru̱ no̱ n-ga à, u̱nze no̱ u̱n hur-u̱r te̱, yatt rii-yo he na m-hoks m-wongse̱ á, ko̱ n-me̱ m-mar ko̱ m-ho̱o̱g.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 U̱m ho'oste̱ u̱r-hur sak u̱n no̱ ne̱, me̱ komo m-gwo̱n u̱n no̱ ne̱. Hur u̱n de kumug jaab de̱e̱n. Kap u̱n ko̱o̱b-de a swo̱ ne̱ à, u̱m ro̱ o-zak ne̱ de̱e̱n.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Remen da-o̱ te̱ wo̱o̱ o-Makidoniya à, ka wu̱r-o te̱ o̱ kum u̱r-wu̱we̱ á. Ko̱ kene̱ te̱ ha, hwu̱'u̱s-de zak, u̱t-ween u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, o-gye̱r ne̱ n-me̱ u̱n hur-u̱t te̱.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Amba Shir, o̱ ro̱ u̱n gwu̱'u̱rse̱ u̱n hur-de u̱n ye̱ ro̱tte̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n á, haan-m Titus hur-u̱t te̱ gwu̱'u̱rsu̱te̱.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ba remen haan-mo̱ u̱n wu̱ temb mo̱ rwo̱'u̱ te̱ o-zak á, amba ma-to̱ wu̱ ru̱ru̱ te̱ à. Bo̱ no̱ do wu̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n à. Wu̱ ru̱ru̱te̱ te̱ u̱nze no̱ co̱no̱g hyan-m re de̱e̱n, komo u̱n bo̱ no̱ nome̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n à, u̱n rii-yo ko̱re̱ à. U̱n bo̱ no̱ no̱me̱ m-se̱nge̱ no̱ guut me̱ à. Yo ka yo rwo̱'e̱ zak-o re aragte̱ o̱ n-ga de̱e̱n.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ko̱ u̱m ru̱ no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, me̱ was á. N-ga u̱m ro no̱mo̱g tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, remen u̱m hyanag ká taku̱rda-o̱ u̱m to̱mo̱nte̱ no̱ n-ga à, o̱ naaste̱ me̱n-u̱t no̱, ko̱ de nomte̱ ya o-da hiin.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 U̱n kaane̱ m-mo̱ka u̱m ro̱ o-zak ne̱. Ko̱ de nomte̱ me̱ ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n bo̱ u̱m naase̱ me̱n-u̱t no̱ á, amba naase̱-mo̱ u̱n me̱n-u̱t no̱ rwo̱'o̱g no̱ waktu̱nte̱ be-de Shir. Remen no̱ no̱mo̱g tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n bo̱ Shir ro co̱nge̱ à, remen kaane̱ te̱ nomo no̱ u̱r-ba'as á.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n mo̱ u̱n ko-hun ro̱ ne̱t m-woot be-de m-mar. Amba go̱n mo̱ Shir ro̱ m-rwo̱ ne̱t m-waktu̱ne̱ be-de Shir, u̱n kaane̱ komo a kum gwu̱. Komo wanakke̱-o a do m-kus á, remen Shir sokste̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Gwo̱t no̱ no̱ hyen rii-yo naase̱-mo̱ u̱t-me̱n go̱n mo̱ Shir mo̱ wu̱ rwo̱'e̱ u̱n me̱n-u̱t no̱ à, yo mo̱ haantu̱ no̱ à. Mo̱ rwo̱'o̱g no̱ go̱p-de u̱n nom u̱n rii-yo a co̱ne̱ no̱ nom à. No̱ co̱no̱g me̱ m-kute̱ u̱nze no̱ no̱mo̱g rii-yo u̱r-bon. Mo̱ rwo̱'o̱g no̱ nom u̱s-ryaab, komo no̱ ho̱ge̱ o-gye̱r. Mo̱ rwo̱'o̱g no̱ rwo̱ u̱r-hur, komo no̱ nom m-se̱nge̱. Mo̱ rwo̱'o̱g no̱ m-zo̱nge̱. Mo̱ rwo̱'o̱g no̱ m-she'et zo̱ngse̱ no̱ hyen a ya'ag no̱ ko̱o̱b-de rege̱ á. N-me̱ u̱n ka orom-to̱ n-me̱ u̱n ko̱ yo ke co̱w-yo no̱ kutute̱ me̱ u̱nze no̱ m-neke̱ u̱n co̱w-yo u̱r-bon.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Da-o u̱m m-ge̱nbe̱ no̱ ká taku̱rda-o̱ à, me̱ was ko-wan-wu̱ nome̱ u̱r-ba'as á, ko̱ ka wu̱ a nome̱ u̱r-ba'as à. U̱n hek-de u̱n kaane̱ me̱ u̱n ge̱n remen u̱m kututú̱ no̱ cas cas u̱nze Shir nak u̱nze no̱ ho'oste̱ u̱r-hur u̱n te̱ ne̱ de̱e̱n.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Ka rem-se kap rwo̱'o̱g te̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Remen u̱m be'este̱ u̱m ru̱ssu̱te̱ wu̱ u̱nze me̱ m-gwo̱n rem no̱, no̱ ru̱ me̱ m-'e̱ á. Remen kap yo te̱ ru̱re̱ no̱ à nip-o, remen kaane̱ gwo̱n-m te̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱ be-u̱r Titus shiig o-nip.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Was-mo̱ Titus ro̱ no̱ m-was à mo̱ ro̱ m-do̱ de̱e̱n, kap da-o̱ wu̱ bakse̱ do̱ro̱tte̱-o no̱ kap, u̱n go̱n go̱s-to̱ no̱ kute̱ wu̱ da-o̱ no̱ go̱kse̱ wu̱ à.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Me̱ o-zak m-mo̱ka remen u̱m ho'oste̱ u̱r-hur u̱n no̱ ne̱ sak.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.