Lucas 8

Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga muliyega Yesu ꞌitoolo ga ꞌitauya ꞌasa sinabwadi be gidalidi ꞌediya, Yaubada ꞌina loina ꞌana tetela boboꞌana sabi loguguyaena, ta ꞌina tononoyao nidi site tuwelo maꞌenao.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Ta wate ꞌaina iine maꞌediyao, nate taudi lowa ꞌediyega yaluyaluwa biꞌi Yesu ꞌiula apwesedi ta wate ꞌadi leꞌoasao ꞌigie boboꞌanedi. Iine nidi nate Meli Magidala, tauna lowa ꞌenega yaluyaluwa biꞌi sebeni Yesu ꞌiula apwesedi,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ta wate Yoana, tauna Kusa mwanena, Kusa nina Elodi ꞌina toguinuwa, ta wate Susana be wate ꞌaidi iine maꞌediyao. Iine nidi taudi ꞌidi gwegweyega Yesu magosenao siꞌitaꞌiꞌisidi.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Tomota yaudi ꞌasa yauna ꞌediyega simai ga siegogonama Yesu ꞌenaya, ga Yesu ona semalimaliyega ꞌieꞌitedi, ꞌigwae,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Tobagula ꞌebweu ꞌina bagulaya ꞌitauya ga witi atuna ꞌilelewanedi, ga ꞌaina atuna ꞌedaya sibeꞌu ga tomota siaebaebatudi, ta wate manuwa siꞌitedi ga simwaꞌutama ga siꞌenidi.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ta ꞌaina atuna bwaꞌa logulegulewana ꞌenaya sibeꞌu ga sitabwa ga muliyega siꞌoapelu, manuna bwaꞌa nina nigeya gonitunamo.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ta ꞌaina atuna kwakwakwala ꞌediya sibeꞌu ga sitabwa enoenowa ta esi kwakwakwala ꞌiewaiwai ga ꞌididi emwawasidi.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ta ꞌaina atuna bwaꞌa boboꞌana ꞌenaya sibeꞌu ga sitabwama ga sisinabwa ga siuwa, ta ꞌediyega sesoi boboꞌana silobena, manuna atu nidi ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediyega analedi silobedi.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ta muliyega ꞌina tononoyao Yesu sienaidena, sigwae, “ꞌImu ona semalimali nidi toꞌase ꞌadi mwalatoi?”
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ga tauna ꞌigwae, “ꞌOmi niꞌatu Yaubada ꞌemiya ꞌitagwala be ꞌina loina solaꞌaiꞌailidi ꞌana tomwalatoiyao, ta esi tomota yaudi onasemalimali sinono ta ꞌana nuwasabwalena nigeya, ta wate ꞌana mwalatoi siꞌebeꞌebese ta geyaꞌabo silobaloba.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Ta ona semalimali nina ꞌana liꞌama gete nadigega: Atu nina nate Yaubada ꞌina ona.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ta atu nidi ꞌedaya sibeꞌu taudi nate tomota nidi ona sinono namo, ta Seitani ꞌimai ga ꞌatediyega ona nina ꞌiꞌewa yaulena, ꞌenega geyaꞌabo siemiemisa be ꞌaene Yaubada ꞌiꞌetoseyedi.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ta atu nidi sibeꞌu bwaꞌa logulegulewana ꞌenaya, tomotai nidi taudi nate Yaubada ꞌina ona manuna sigwausowala, ta nigeya lamudi ꞌipaꞌapaꞌala manuna ꞌidi emisa nigeya sinabwana, be ꞌabo ꞌebetoo ꞌediya ꞌiapwesa ꞌiabe sibebeꞌu.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ta atu nidi kwakwakwala ꞌediya sibeꞌuya tomotai nidi taudi ona nina sinono, ta ꞌidi nuwanuwa maiboꞌana ꞌitautauya esaesao be baleꞌu gwausowalinao ta wate yage yauna ꞌediya, ta ꞌenega Yaubada ꞌina ona ꞌediya nigeya uwana ꞌida apwesa.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ta atu nidi bwaꞌa boboꞌana ꞌena sibeꞌuya, taudi nate ma idi ꞌatetagwala ona nina sinonona, ꞌenega sieꞌalamaꞌiꞌitana, ga Yaubada ꞌina ona ꞌediya ꞌiuwa ꞌaiꞌaila.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Ta Yesu wate ꞌediya ꞌigwae, “Nigeya ꞌebweu yaita mayale loeloeꞌabina ꞌisaꞌusaꞌu kwaiye ꞌule nai sita ꞌediyega, ta esi ꞌatamanaya ꞌisaꞌu be ꞌenega anuwa ꞌana tomiyanao ꞌimaedanidi.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 ꞌEnega ꞌeguma to yage ꞌatemiya wakwaiyedi, maꞌetamo maedana nina ꞌigieapwese. Ta toꞌase saꞌusaꞌukwaiyina, maꞌetamo yage nidi ꞌiloapwese ꞌatamanaya.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ꞌEnega wanuwaꞌiꞌisi be ona waenono ꞌaiꞌaila. Manuna ꞌeguma yaita ꞌenaya Yaubada ꞌina gwegwe ꞌimiyami ꞌiabe gwegwe nina ꞌiloeposeyane. Ta yaita ꞌenaya nigeya Yaubada ꞌina gwegwe ꞌimiyami, ta taunamo ꞌinuwena ꞌaene Yaubada ꞌina gwegwe ꞌena ꞌimiyami, ꞌiabe Yaubada gwegwe nidi ꞌenega ꞌiꞌewa yauledi.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Ga muliyega Yesu sinana be tasinao simai sabi ꞌitana, ta pwalu sinabwa wawasae, ꞌenega nigeya sawesawenaya be silulugu Yesu ꞌenaya.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ta ona namo sietunena, sigwae, “ꞌInapwana, sinayo be tasimwao waꞌita apwesa ꞌatamanaya sitootoolo, ta nuwanuwadi ꞌoyo.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 ꞌEnega Yesu ꞌieonedi, ꞌigwae, “Nigeya taudimo, ta esi ꞌeguma yaisigedi Yaubada ꞌina ona sinono be siematamatane taudi sinagwao nai tasigwao.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 ꞌEbweu tuta Yesu ma ina tononoyao sigelu ga ꞌediya ꞌisimana, ꞌigwae, “Taabala mali esenaya.” ꞌEnega situpa,
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 ga sipilipili ta Yesu ꞌiꞌenoꞌeno ga ꞌiꞌeno mwataya. ꞌEnega wediliya sinabwana ꞌitowama ga lisu sinabwana sisiwasiwa taona wagaya ta selabenaya be sidadamana.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 ꞌEnega tomotai nidi Yesu silowanowanona ga sigwae, “ꞌInapwana ꞌutoolo, ꞌiabe tadadamana!” ꞌEnega Yesu ꞌitoolo ga yagila be lisu ꞌibaꞌedi, ꞌigwae, “Walosaꞌu!” ꞌEnega silosaꞌu ga ꞌisiwalowa.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ga Yesu ꞌina tononoyao ꞌieonedi, ꞌigwae, “Mwaꞌadega? Nai nigeya waemiemisegu, aga?” Ta taudi siomayamaya ta wate nuwadi ꞌiowana, ga taudimo ꞌediya sigwae, “To tai sana gete? Ga yagila be lisu ꞌiloinedi ga ꞌenana siematamatanena!”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ta niꞌatu Galili mali senaya siabala ga silugu me Gelasine ꞌidi leꞌawaya.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 ꞌEnega Yesu ꞌisuya dabalaya ta ꞌebweu tomiyaꞌasa ꞌiapwesama. Tai nina lowa solanaya yaluyaluwa biꞌi silugu ga ꞌena simiyami. Ta tai nina tuta dudulana ꞌoama nigeya ꞌida ꞌotena, ta anuwa ꞌediya nigeya ꞌida miyana, ta esiya ꞌina ꞌebemiya ꞌaliꞌali duluina ꞌediya.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 ꞌEnega tai nina Yesu ꞌiꞌitena, ga ꞌibwau ta ꞌibeꞌusana mwaꞌuta, ga ꞌibwautoila, ꞌigwae, “Yesu ye, ꞌoyo Yaubada Toꞌewaiwai sana Natuna, toꞌase ꞌutootoo be ꞌaene ꞌuguinuwe ꞌeguya? Tuwa! Geyaꞌabo ꞌuda giegie ꞌelouyaegu.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Ona gete ꞌiꞌinanena manuna Yesu niꞌatu ꞌieonena, ꞌigwae, “Yaluyaluwa biꞌi niyo, tai gete ꞌenega ꞌuapwesama.”
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 ꞌEnega Yesu tai nina ꞌienaidena, ꞌigwae, “Mwaꞌadega ꞌamu esana?” Ga tauna ꞌigwae, “ꞌAgu esana Tomoyauyau”, manuna yaluyaluwa biꞌi yaudi niꞌatu silugu solanaya ga simiyami.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ta yaluyaluwa nidi ꞌenadi Yesu ꞌenaya sisida waiwai sigwae, “Geyaꞌabo ꞌuulaula mwaꞌutema gaula ꞌebe esilae ꞌenaya,
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 ta esi ꞌuda etunema be ꞌalulugu bawe mabodadi gotedi siduwaduwala ꞌoyaya ꞌediya.” ꞌEnega Yesu ꞌitagwala,
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 ga siapwesa tai nina ꞌenega ga bawe ꞌediya silugu. Gote ꞌena bawe nidi siekabaleya ga maiboꞌadi sipili bulibuliyasu, ga babagega sibeꞌu ga olaya sidamana.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ta bawe ꞌadi toꞌitaꞌiꞌitao bawe nidi ꞌidi esilae siꞌitena ga simatauta, ꞌenega sidena ga sitauya ꞌasaya ga ale nina toꞌase nadigega siꞌitena sisimanedi ꞌasa sinabwana be ꞌasa gidalidi tomotenidi ꞌediya.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 ꞌEnega tomotai nidi simai be ꞌaene taudi matadiyega sida ꞌita toꞌase ꞌiapwesa. ꞌEnega Yesu ꞌena simai ga tai nina siꞌitena lowa yaluyaluwa biꞌi solanaya simiyami niꞌatu ꞌiboboꞌana ga ꞌoama ꞌiꞌotena ta Yesu ꞌaena selabenaya ꞌimiyatowa. Gote ꞌena maiboꞌadi simatauta.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ta toepilialeale nidi tomotai ꞌediya siemwasala mwaꞌadega tai nina ꞌiboboꞌanaꞌesa.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 ꞌEnega me Gelasine maiboꞌadi simatauta sinabwana ga Yesu sieꞌidiꞌidiyena be ꞌaene ꞌida ebesinedi. ꞌEnega Yesu wagaya ꞌidolo sabi gelu be sitatauya.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ta tai nina niꞌa ꞌigie boboꞌanena Yesu ꞌena ꞌisida, ꞌigwae, “Sawesawenaya yamuliyeyo?” ꞌEnega Yesu ꞌieonena,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Nigeya. Ta esi ꞌuila be ꞌutauya ꞌasaya be toꞌase nadigega Yaubada ꞌemuya ꞌiguinuwena ꞌuda simana dadane.” ꞌEnega tai nina ꞌitauya ꞌasa nina solanega ga Yesu ꞌina guinuwa waiwaina ꞌietetela tomiyaꞌasa maiboꞌadi ꞌediya.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Ta Yesu ma ina tononoyao siabala limana, ga boda sinabwana ma idi gwausowala siaesotena, manuna tauna tuga manuna siyamwayamwa.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 ꞌEnega ꞌebweu tai ꞌiluapwesama, ꞌana esana Yailo, tauna ꞌidi anuwa tapwalolo ꞌana toꞌitaꞌiꞌita. ꞌImai ga Yesu ꞌaenaya ꞌibwago sanamwaꞌuta ta ꞌigwae, “ꞌInapwana tatauya ꞌigu anuwaya,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 be natugu ꞌileꞌoasa sinabwana ꞌugie boboꞌane. Tauna tuga ꞌebweuna namo natuguna, ꞌana yakwala tuwelo, anuwaya ꞌiꞌenoꞌeno, tuta gidalina be ꞌimwamwawasa.” ꞌEnega maꞌiyana sitauya.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ta boda nidi soladiya ꞌebweu waine maꞌedi, ma ꞌana leꞌoasa. Leꞌoasa nina nate lalana ꞌidaudau yakwala tuwelo ꞌediya, ta tuga ꞌetamo ꞌidaudau. Tuta yauna togileꞌoasa sitootoo be ꞌaene sigie boboꞌane, ta nigeya sawesawediya.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 ꞌEnega waine nina Yesu mulinega ꞌimai ga ꞌana ꞌoama tupitupina ꞌigitoona, ga lalana ꞌina dau ꞌiyapasa manini.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 ꞌEnega Yesu ꞌilosuyaena, ꞌigwae, “Eei! Yaita ꞌigitoogu?” Ga maiboꞌadi sieyaseyaseya, ta esi Pita ꞌieonena, ꞌigwae, “ꞌInapwana, nai boda nidi siegigigila ga siesetupedi ꞌemuya.”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ta Yesu ꞌigwae, “Nigeya! ꞌEbweu yaita nai ꞌagu ꞌoama ꞌigitoona, manuna yalotoona ꞌaene ꞌeguyega waiwai ꞌiapwesa ga togitoona nina ꞌena ꞌiabala.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ta waine nina ꞌimwalatonina ꞌaene Yesu niꞌatu ꞌina guinuwa ꞌisinapuna, ꞌenega ꞌimai ga ma ina dedela ꞌibeꞌu sanamwaꞌuta Yesu ꞌaenaya, ga boda matadiya ꞌina gitoona ꞌalena ꞌisimana apwesena, ꞌigwae, “ꞌInapwana, nuwanuwagu be yaboboꞌana, ꞌenega ꞌamu ꞌoama yagitoona, ga yaboboꞌana manini.”
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ta Yesu waine nina ꞌieonena, ꞌigwae, “Natugu, ꞌimu emisa ꞌenega niꞌatu ꞌuboboꞌana. ꞌUtoolo be ma imu gwausowala ꞌutatauya.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Tuta nina Yesu ꞌionaona waine ꞌenaya Yailo anuwega ꞌina toguinuwa ꞌebweuna ale ꞌimeꞌena Yailo nina ꞌena, ꞌigwae, “ꞌEnaꞌi, natuyo niꞌatu yawasina ꞌigumwala, ta geyaꞌabo toeꞌita nina ꞌina tuta ꞌumudamudali.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ale gete Yesu ꞌinonona ga Yailo ꞌieonena, ꞌigwae, “Geyaꞌabo ꞌuꞌateꞌate saꞌala. Ta esi ꞌuemisegu ꞌaene natuyo ꞌiabe ꞌiboboꞌana.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 ꞌEnega sitauya ga ꞌasaya siapwesa, ga Yesu boda maiboꞌadi ꞌiꞌetobodedi be geyaꞌabo anuwa nina ꞌena silugulugu, nate namo nuwanuwana Pita, be Yoni, be Yemesa, ta wate gwama nina tamana be sinana maꞌenao silulugu.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ta boda anuwaya ꞌetamo tuga sidedoi ta wate siꞌewabamu gwama manuna. ꞌEnega Yesu ꞌiꞌetobodedi, ꞌigwae, “Tuwa! Dedoi walosaꞌu. Manuna gwama nigeya ꞌimwawamwawasa, ta esi ꞌiꞌeno mwataya tuga.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ta maiboꞌadi Yesu siedagiyena manuna simwalatonina ꞌaene gwama nina niꞌatu ꞌimwawasa.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 ꞌEnega Yesu gwama nimanaya ꞌigiyaina ta ꞌieonena, ꞌigwae, “Negeyo, ꞌutoolo.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ta gwama palupaluna yawasina ꞌiilama ga ꞌitoolo. Ga Yesu gwama nina sinana be tamana ꞌediya ꞌigwae, “Masula waꞌebwaꞌe be ꞌiꞌaꞌa.”
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Gote ꞌena tamana be sinana nuwadi ꞌiowana ꞌaiꞌaila. Ta Yesu wate ꞌiemataluwedi, ꞌigwae, “Geyaꞌabo ꞌebweu yaita ꞌena wasimasimana ꞌigu guinuwa gete manuna.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.