Lucas 15
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NTLH
1 ꞌEbweu tuta takisi ꞌana toꞌewao ta wate ꞌaidi totoꞌumalidi simai Yesu sabi enonoena.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 ꞌEnega Palisiyao be loina ꞌana toeꞌitao silomugi, sigwae, “Tai gete totoꞌumalidi ꞌiegosigosiyanedi ta wate maꞌenao siꞌeꞌai.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 ꞌEnega ꞌidi ona nina Yesu ꞌieꞌisena onasemalimaliyega, ꞌigwae,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Mwaꞌadega ꞌabo ꞌebweu ꞌemiyega ꞌina sipi ꞌadi yau analedi, ta ꞌebweuna ꞌikwakwani, sawesawenaya be nainiti naini nidi mitawaya ꞌiebesinedi be sipi nina loseloseyena ꞌida ꞌebese ꞌana laba ꞌiloba.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ta ꞌabo ꞌilobai ꞌiabe ma ina gwausowala ꞌaalanaya ꞌisaꞌui be ꞌiila ꞌasaya,
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 be ꞌenega gosenao ꞌibwau egogonedi be ꞌieonadi, ꞌigwae, ‘Sipi nina loseloseyena niꞌatu yalobena, ꞌenega manuna tada egwausowala.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 ꞌEnega nadigega wate ꞌabo ꞌebweu totoꞌumalina ꞌinuwaꞌebuni, me galewa manuna sida gwausowala sinabwana, ta esi toboboꞌadi site nainiti naini nidi manudi ꞌidi gwausowala tupwana namo.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Nadigega ꞌabo wate waine nina ꞌina kina ꞌadi yau sanau ta ꞌebweuna ꞌiloseye, ꞌenega toꞌase ꞌida guinuwe be kina nina ꞌiloba? Nai mayale ꞌiloeꞌabi be anuwa maiboꞌana ꞌisiyayoni be ꞌiꞌebese ꞌaiꞌaila ꞌana laba ꞌiloba.
8 Jesus continuou:
9 Ta ꞌabo ꞌilobai gosenao ꞌibwau egogonedima be ꞌediya ꞌigwae, ‘ꞌIgu kina nina yaloseyenaya niꞌatu yalobena, ꞌenega manuna tada egwausowala.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Nadigega wate ꞌabo ꞌebweu totoꞌumalina ꞌinuwaꞌebuni, ꞌiabe Yaubada ꞌina aniloseyao manuna sigwausowala sinabwana.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Ta Yesu wate ꞌiona semalimaliyedi, ꞌigwae, “ꞌEbweu ꞌinapwana natunao meꞌolotodi ꞌeluwa maꞌenao simiyami,
11 E Jesus disse ainda:
12 ga megwamana tamana ꞌieonena, ꞌigwae, ‘Tamagu, nuwanuwagu be gete tuga ꞌagu egueguyai ꞌuda ꞌebwaꞌegu.’ ꞌEnega ꞌinapwana nina gwegwe maiboꞌana ꞌieguyaiyena natunao nidi ꞌediya.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 ꞌEnega ꞌasiyata ꞌaina sigumwala ga megwamana nina ꞌina gwegwe ꞌiegimwaneyedi, ga ꞌana eꞌisa mani ꞌiꞌewena, ꞌenega sena nina ꞌipilisinena, ga sena ꞌedasolaya ꞌitauya ga nada gwausowala besobesoega ꞌina mani ꞌiloegumwalina.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 “Ta niꞌatu ꞌina mani maiboꞌana ꞌigumwala ga kakaena ꞌimiyami, ga tuta gote ꞌenaya botana sinabwana sena nina ꞌena ꞌiapwesa.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 ꞌEnega tai nina ꞌina paisewa ꞌiꞌebesa ga ꞌebweu ꞌasa ꞌana ꞌinapwana ꞌilobena, ga ꞌietunena be ꞌina baweyao ꞌiꞌitaꞌiꞌisidi.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ta tai nina nuwanuwana be bawe ꞌadi masulega ꞌida ꞌa, manuna nigeya ꞌana masulamo.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Tuta gote ꞌenaya nuwana ꞌisabwalena, ga taunamo ꞌena ꞌigwae, ‘Onaꞌaiꞌaila, tamagu ꞌina topaisewao ma ꞌadi masula sinabwana, ta ꞌaboꞌagu bada saꞌi botana ꞌiunuunugu.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 ꞌEnega yatoolo be yatatauya tamagu ꞌena be ꞌena yada gwae, “Tamagu, niꞌatu yatoꞌumalina Yaubada ꞌenaya ta wate ꞌoyo ꞌemuya.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 ꞌEnega nigeya ꞌilobwelobwenegu be ꞌuda ꞌawanatunegu, ta esi ꞌuda eesegu ꞌimu ꞌaliꞌei ꞌatuwa.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 “Gete nadigega ꞌinuwanuwaꞌesa, ga ꞌenega ꞌitoolo ga tamana manuna ꞌitauya, ga ꞌedasolega tamana ꞌiꞌitenama ꞌimeema ga ma ina ꞌatenuwaꞌoleꞌole ꞌipili ꞌenaya ga ꞌiatubwalina ga maꞌiyana siededoi.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “ꞌEnega natunana tamana ꞌieonena, ꞌigwae, ‘Tamagu, niꞌatu yatoꞌumalina Yaubada ꞌenaya ta wate ꞌoyo ꞌemuya, ꞌenega nigeya ꞌilobwelobwenegu be ꞌuꞌawa natunegu.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Ta esi tamanana ꞌina ꞌaliꞌeiyao ꞌibwauyedi ga ꞌediya ꞌigwae, ‘Walomanini be ꞌoama boboꞌaiꞌailina wameꞌe be natugu waeꞌote, ta wate nimapasapasa wameꞌe be nimanaya wasaꞌu, ta wate ꞌaelawa ꞌaenaya wasaꞌu,
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 be muliyega watatauya be bulumakau mwaneyauna ta momonanina waununama be masula sinabwana taguinuwe, be ꞌenega ma ida gwausowala tauna maꞌedai tada ꞌemasula.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Manuna natugu gete lowa ꞌimwawasaya, ta batuwa mayawasina taloba limena.’ ꞌEnega sieꞌale be silosagali ma idi gwausowala.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Ta saꞌi natuna mesinabwana ꞌetamo bagulaya ꞌipaipaisewa, ta tuta nina ꞌasa selabenaya ꞌilogelogedo, wali be lausa ꞌinonodi.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 ꞌEnega ꞌebweu ꞌidi ꞌaliꞌei ꞌibwauyena ga ꞌienaidena, ꞌigwae, ‘Toꞌase ꞌalena ꞌenega siegwaegwausowala?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ta ꞌaliꞌei nina ꞌigwae, ‘Tasiyo niꞌatu ꞌiilama ga tamayo bulumakau mwaneyauna ta momonanina ꞌiununa ga maꞌemai ꞌaegwaegwausowala, manuna natunana ma ina boboꞌana ꞌiloba limena.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ona gete ꞌinonona ga ꞌigamwasowala sinabwana, ꞌenega geya nuwana be anuwaya ꞌilulugu.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ta esi tai nina ꞌiguitoyasa, manuna ꞌigamwasowala sinabwana, ꞌenega tamana ꞌena ꞌigwae, ‘Tamagu, ꞌeisa yakwala ꞌediya niꞌatu manuyo yapaipaisewa ga ꞌimu eyowanao maiboꞌadi yaguinuwedi, ta nigeya ꞌebweu tuta ꞌuda obobomegu. Nigeya ꞌebweu wate yobai ꞌuꞌebwaꞌebwaꞌegu be magosegwao ꞌada gimasula be ꞌada egwausowala. Nigeya ꞌaiꞌaila!
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ta natumuna gete ꞌimu gwegwe maiboꞌana ꞌimudalidi tosogala ꞌediya, ta toꞌase manuna ꞌuobobomena, ga bulumakau mwaneyauna ta momonanina ꞌuununa manuna?’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Ta ꞌenega ꞌinapwana nina natuna ꞌena ꞌigwae, ‘Natugu, ꞌuda mwalatoni ꞌaene ꞌoyo tuta maiboꞌana selabeguya ꞌumiyami, ga toꞌase nadigega ꞌigu ꞌebeloinao, maiboꞌana nimamuya simiyami,
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 ta esi tasiyo gete ꞌimwawasaya, ta gete tuga mayawasina taloba limena, ꞌenega ꞌilobweneda be batuwa maꞌedai tada egwausowala.’ (v 33) Tetela gete ꞌenega Yesu Palisiyao be loina ꞌana toeꞌitao ꞌiona semalimaliyedi.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.