Atos 7
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NVT
1 ꞌEnega totaliya sinabwana Sitibeni ꞌienaidena, ꞌigwae, “Mwaꞌadega ꞌidi eꞌewa manuyo, ona ꞌaiꞌaila aga?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ta Sitibeni ꞌigwae, “Tasigwao be tamagwao, ꞌigu ona gete wada nono. Yaubada Toloetana sana lowaenei tubudai Ebelaamo ꞌena ꞌiapwesa, tuta nina Mesopotemia ꞌena ꞌimiyami, ta ꞌetamo nigeya ꞌiꞌasaꞌasa Elana ꞌenaya,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 ta ꞌigwae, ‘Ebelaamo, ꞌimu ꞌasa be ꞌimu susu gete ꞌupilisinedi be ꞌutatauya mali senaya, sena nina yaeꞌitayo ꞌena.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “ꞌEnega sena Kalidia ꞌipilisinena ga ꞌiloꞌasa Elana ꞌena. Ta Ebelaamo tamana ꞌina mwawasa mulinaya Yaubada ꞌianuganena ga bada ꞌiloꞌasa, sena gete ꞌena tamiyami,
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 ta nigeya ꞌebweu wate bwaꞌa ꞌiꞌebwaꞌebwaꞌe Ebelaamo ꞌina ꞌebeloina, ta saꞌi Yaubada ꞌionaupaupa tuga be ꞌaene sena nina tauna Ebelaamo ma ina susuyao ꞌidi baleꞌu sida ꞌewa, ta tuta gote ꞌenaya Ebelaamo nigeya natunamo.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 “Ta wate Yaubada ꞌigimi simanena ꞌaene Ebelaamo tubunao sida esugalagala mali boda ꞌidi sena ꞌenaya, be toniꞌasa nidi paisewa mwauna sida ꞌebwaꞌedi, be sida miyamwau yakwala powa analedi ꞌediya.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ta saꞌi Yaubada ꞌigwae, ‘Maꞌetamo toniꞌasa nidi loina mwauna yada ꞌebwaꞌedi, be muliyega sena gote ꞌenega ꞌigu boda sida apwesa be sida bwagobwago ꞌeguya sena gete ꞌenaya.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Ta Yaubada ꞌina ona nina ꞌana weꞌiweꞌiyaya ꞌiꞌebwaꞌena Ebelaamo bwalanaya, nate ꞌilodaba. ꞌEnega Ebelaamo Aisake ꞌienatunena, ga ꞌina ꞌasiyata nima ta ꞌetonina ꞌena ꞌilodaba, ga muliyega Aisake Yekobe ꞌienatunena, ga muliyega Yekobe natunao meꞌolotodi tuwelo ꞌienatunedi, ga site tuwelo nidi ꞌaboꞌada tubudao.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Ta ꞌebweuna ꞌediyega ꞌana esana Yosepa, ta tasinao site ilebeni taudi sieꞌipiꞌipiyena ga sigimwaneyena ꞌaina tomota ꞌediya, ga Yosepa nina sitauyena Itipita ꞌenaya,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ta Yaubada maꞌiyana, ga ꞌiꞌetoseyena ꞌana mwauyao ꞌediyega, ta wate sinasinapu boboꞌana ꞌiꞌebwaꞌena, ga me Itipita ꞌidi kini Pelo sinasinapu nina ꞌiꞌitalobena, ꞌenega Pelo Yosepa ꞌiemiya tuꞌeyena ga loina ꞌiꞌebwaꞌena sena Itipita maiboꞌana manuna, ta wate kini nina tauna ꞌina anuwa manuna.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Ga muliyega botana sinabwana ꞌiapwesa Itipita maiboꞌana be Kenani ꞌediya, ga miyamwau ꞌaiꞌaila ꞌiapwesa, ta tubudao nidi nigeya ꞌadi masulamo.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Ta Yekobe tetela ꞌinonona ꞌaene masula Itipita ꞌena ꞌimiyami, ga natunao meꞌolotodi ꞌietuneꞌunudi Itipita ꞌenaya, masula manuna.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ga muliyega wate sitauya limana Itipita ꞌena, ta Yosepa tasinao ꞌediya ꞌiona apwesa, ꞌigwae, ‘ꞌAboꞌagu tasimi Yosepa’, ta Pelo wate ꞌena ꞌisimanedi, ꞌigwae, ‘Tasigwao getedi.’
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 “ꞌEnega Yosepa tamana Yekobe ma ina susuyao ꞌibwauyedima, ꞌadi yau sebeniti paibi, ga Itipita ꞌena simai.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ga nada Yekobe nina ꞌimwawasa, ta wate tubudao simwawasa,
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 ta kokowadi siꞌewa iledima ꞌasa Sekemi ꞌena, ga sisaꞌu ꞌaliꞌaliyedi, ꞌaliꞌali nina lowa Ebelaamo ꞌigimwanena me Sekemi, taudi Emoli natunao, ꞌediyega, ta ꞌaliꞌali nina ꞌana maisa siliba ꞌiꞌebwaꞌedi.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Ta Yosepa ꞌina mwawasa mulinaya Yaubada ꞌina onaupaupa Ebelaamo ꞌenaya niꞌatu ꞌiloselabena, ga me Isileli Itipita solanaya niꞌatu sisusaila wawasae,
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 ta kini auwauna ꞌieꞌale ga ꞌiloina paꞌaledi, kini nina Yosepa nigeya ꞌimwalamwalatoni,
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 ga ꞌina susuyao ꞌikaboedi manuna tubudao nidi ꞌiloinedi ga natudiyao gidagidalidi siuledi ꞌatamanaya be sida mwawasa.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ta gwama Mosese ꞌitubuwa tuta gote solanaya, tauna ꞌana ꞌita boboꞌana, ga tamana be sinana ꞌidi anuwaya siꞌitaꞌiꞌita kwaiyena ga nawalae ꞌetoi.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ta muliyega ꞌidi anuwega sisaꞌu apwesena, ga Pelo natuna mewainena ꞌilobena, ga ꞌiꞌauꞌewena ꞌina anuwaya be ꞌaene tauna natuna, ga ꞌiꞌitaꞌiꞌisina.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 “ꞌEnega Mosese me Itipita ꞌidi sinasinapu maiboꞌana sieꞌitena, ga ꞌimwalatonidi, ta ꞌina onao be ꞌina guinuwao ꞌediya ꞌiewaiwai wawasae.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Ta tuta nina ꞌana yakwala poti ꞌilobena, Mosese nina nuwanuwana be tasinao me Isileli ꞌiayausidi.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 ꞌEnega ꞌina ayausa nina solanaya goma Itipita ꞌebweuna ꞌilobena goma Isileli ꞌiunu daidaisina, ꞌenega Mosese tasinana ꞌiꞌetoseyena ta goma Itipitana ꞌiloemwawasina.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ta Mosese ꞌinuwena ꞌaene tasinao nidi niꞌatu simwalatonina ꞌaene tauna nimanega Yaubada ꞌida ꞌetoseyedi, ta saꞌi nigeya simwalamwalatoni.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 “Ta mali ꞌasiyata ga Mosese tasinao ꞌeluwa ꞌilobedi sieꞌueꞌupwa, ta nuwanuwana be ꞌigielosaꞌudi ga ꞌigwae, ‘Gosegwao, ꞌomi susu ꞌebweuna, ta mwaꞌadega ga ꞌimi miya wagiegie toꞌumaliye?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Ta tolosaiya nidi ꞌebweuna ꞌediyega Mosese ꞌina ona ꞌieꞌisena, ga ꞌigwae, ‘Yaita ꞌoyo ꞌutoo be ꞌuetoloina ꞌemaya?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Mwaꞌadega? Nuwanuwayo be ꞌuloemwawasigu nadigega boga goma Itipitana ꞌuloemwawasinaya?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 “Ona gete Mosese ꞌinonona ga ꞌimatauta ta ꞌidena, ga ꞌietoꞌuꞌumala sena Midiani ꞌenaya, ga nada ꞌiai ga natunao meꞌolotodi ꞌeluwa ꞌienatunedi.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Yakwala poti mulinaya Mosese sena mwatui daitaya, ꞌoya Sainai selabenaya, ꞌiadadana, ga anilose ꞌiapwesa ꞌawe sabelulu ꞌalaꞌalasina ꞌenega, kaiwe mayawana solanega.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ga Mosese ꞌiꞌitena, ꞌenega nuwana ꞌiowana, ga ꞌinaonao sabi ꞌitana, ta ꞌInapwana ꞌionama,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ꞌigwae, ‘ꞌAboꞌagu tubumwao, taudi Ebelaamo be Aisake be Yekobe, ꞌidi Yaubada.’
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “ꞌEnega ꞌInapwana nina ꞌigwae, ‘ꞌAmu ꞌaelawa ꞌugimonidi, manuna sena nina ꞌena ꞌutootoolo nate bwaꞌa etaetabuna, be ꞌigu ona ꞌuda nono.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 ꞌIgu tomotaiyao Itipita solanaya ꞌidi miyamwau yamwalamwalatoni, ta ꞌidi sida nuwaꞌoleꞌole niꞌatu yanonodi, ꞌenega yaebusima sabi ꞌetoseyedi. ꞌEnega ꞌoyo ꞌutoolo be yaetuneyo Itipita ꞌenaya, guinuwa gete manuna.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Onaꞌaiꞌaila, Mosese nina lowa siguitoyasena, sigwae, ‘ꞌOyo sana yaita ga ꞌutoo be ꞌuetoloina ꞌemaya?’ Ta esi tauna Yaubada ꞌiesinuwena be ꞌida loinedi, ta wate ꞌida ꞌetoseyedi, anilose ꞌina lemega, tuta nina mitawaya ꞌiapwesa ꞌena.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 “ꞌEnega Mosese guinuwa ꞌebe nuwaowana ta edeededeyao ꞌiguinuwedi, Itipita ꞌena, be wate Ola Bweyabweyalina, ta sena mwatui daita ꞌediya, tuta nina Itipitega ꞌiꞌewa apwesedima ga ꞌianuganedi sena mwatui daita mitawaya, yakwala poti ꞌediya.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Gete Mosese nina me Isileli ꞌieonedi ꞌigwae, ‘Yaubada maꞌetamo tasimiyao ꞌediyega ꞌebweu palopita ꞌida esinuwe manumi, nadigega lowa ꞌiesinuwegu.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 “Ta wate Mosese nina mitawaya tubudao maiboꞌadi maꞌenao ꞌoya Sainai ꞌena simiyamiya, ta anilose Mosese loina boboꞌana yawasida manuna ꞌiꞌebwaꞌena.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ta tubudao nidi Mosese ꞌina loina siguitoyasena, ta nuwanuwadi be siila Itipita ꞌena,
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 ga Eloni sieonena, sigwae, ‘ꞌIda ꞌebe bwagobwago ꞌububudi be sianuganeda, manuna Mosese tauna lowa Itipitega ꞌianuganedama mwaꞌo nai ꞌitauya.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 ꞌEnega ꞌidi ꞌebe bwagobwago tokwalui bulumakau sibubuna, ga ꞌenaya sitaliya, ta manuna sigwausowala sinabwana.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 “ꞌEnega Yaubada ꞌiguitoyasedi be ꞌaene taudimo ꞌidi nuwanuwa sida guinuwe, nate kwadimao galewaya ꞌediya sida bwagobwago, nadigega palopitao ꞌidi buki solanaya Yaubada ꞌina ona ꞌimiyami, ꞌigwae,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Ta saꞌi mali ꞌebe bwagobwago ꞌana esana Moloke ꞌenaya wataliyaedi, ta Moloke nina ꞌina anuwa waꞌaalena maꞌemi, ta wate Lipani ꞌana kwadima ꞌena wabwagobwago, ta wate yage nidi wabubudi ꞌediya wabwagobwago, ꞌenega yada ꞌausepalemi be watatauya Babiloni ꞌetaulunaya.’ ”
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Ta Sitibeni wate ꞌigwae, “Tubudao nidi Yaubada ꞌina anuwa siꞌabina ꞌana ꞌita nadigega Yaubada Mosese ꞌieonena be ꞌida ꞌabiꞌese, ꞌigwae, ‘ꞌIgu anuwa ꞌana ꞌebeꞌita gete, be nadigega waꞌabiꞌese.’ ꞌEnega siꞌabina, ga tuta nina sena mwatui daitaya sitautauya, ta Yaubada ꞌina anuwa nina wate siꞌaala dadanena.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 “Muliyega tubudao Yosuwa maꞌenao anuwa nina simeꞌena, ga tuta nina ꞌenaya tubudao toniꞌasao sipaꞌidi sena gete ꞌenega, manuna Yaubada ꞌilemedi ga siewaiwai ga ꞌidi baleꞌu gete siꞌewena, ga bada simiyana ga ꞌana laba Debida ꞌietoloina ꞌediya.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ta Debida nina manuna Yaubada ꞌigwausowala, tauna tubudai Yekobe ꞌina Yaubada, ta Debida Yaubada ꞌena ꞌisidasida be ꞌabo kapekapeyana ꞌaene Yaubada ꞌina anuwa auwauna ꞌida ꞌabi.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ta saꞌi Debida natuna Solomoni anuwa nina ꞌiꞌabina.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ta esi wanuwaꞌiꞌisi ꞌaene Yaubada Toloetana sana geyaꞌabo anuwa nina tomota nimadiyega siꞌabiꞌabi ꞌena ꞌimiyami, manuna palopita ꞌebweuna Yaubada ꞌina ona niꞌatu lowa ꞌisimanena ꞌigwae,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Galewa ꞌigu ꞌebemi esaesa,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Manuna yage getedi maiboꞌadi ꞌaboꞌagu yabubudi.’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Ta Sitibeni ꞌieonedi wate ꞌigwae, “Onaꞌaiꞌaila, ꞌomi debapaꞌala ꞌalemi, ꞌenega Yaubada ꞌina lodaba bwalamimo ꞌenaya, ta nigeya ꞌatemiya nai tenamiya, ꞌenega tuta yauyauna Yaluyaluwa Tabuna ꞌina loina waguiguitoyase, nadigega tubumiyao siguitoyasena.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Onaꞌaiꞌaila, tubumiyao palopitao maiboꞌadi sibubuna geyogeyoiyedi ga siloemwawasidi, palopitao nidi taudi Topalupaluna ꞌina mai sigimi simanena, ꞌenega ꞌomi wate Topalupaluna nina wasipupuyena ga waloemwawasina.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ta ꞌomi lowa aniloseyao Yaubada ꞌina loina siꞌebwaꞌemi, ta saꞌi nigeya wada muliyena.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Sitibeni ꞌina ona gete toloinao sinonona ga sigamwasowala sinabwana, ta siesalaꞌiꞌita ꞌidi gamwasowala manuna.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ta esi Yaluyaluwa Tabuna Sitibeni ꞌiloemaena, ta galewa ꞌiduneduneyena ga Yaubada ma ina esaesa tuyayalina be Yesu ꞌatainaya ꞌitootoolo, ꞌiꞌitedi,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 ta ꞌigwae, “Waꞌita, galewa ꞌiꞌegegena, ga Tomota Natuna Yaubada ꞌatainaya ꞌitootoolo, yaꞌitena.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ta Sitibeni ꞌana talauwalao sibwaubwau toitoila, ga tenadi sigibodedi be ꞌaene Sitibeni ꞌina ona geyaꞌabo sinoono, ta maiboꞌadi sipili, ga sigiyaina,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 ta ꞌasega siula apwesena, ga gulewega siloibweibwena. Ta Sitibeni ꞌana toeꞌewa kabokaboyao ꞌadi ꞌoamao sialolodi be ꞌaene gulewega Sitibeni sida unu. Ta ꞌadi ꞌoamao nidi tubuwau ꞌana esana Saulo ꞌiꞌitaꞌisidi.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ta tuta nina Sitibeni gulewega siloibwaibwa ta ꞌisidasida, ga ꞌigwae, “ꞌInapwana Yesu, yaluyaluwagu ꞌuꞌewenawa.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ga ꞌiꞌaetulasa, ta ꞌibwau, ꞌigwae, “ꞌInapwana, ꞌidi bubuna toꞌumalina gete geyaꞌabo ꞌueꞌieꞌisa ꞌediya.” Ga ꞌina ona gete mulinaya yawasina ꞌigumwala.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.