Romanos 9

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ 'wun gia‑ ‑mü, 'ö bhii 'ma kë Klito ‑bha 'ka; n 'ka 'dho ꞊sua kë, ‑wo 'ö 'we ‑na n ꞊zuö' 'piö ‑Zuu 'slööslö ꞊kwaa' bhë ‑yö n ‑zo ‑gban ‑a ‑bha ꞊nɛ 'wun gia‑ ‑mü.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 'Ö tɔɔ n ꞊zuö' ‑yö ‑kaan 'kuë ‑sü 'ka 'ö 'wun ('ö ‑gban n dheglu Zuifö ‑nu ‑bha bhë) 'ö n ꞊zuö' 'dhö ꞊wa ‑bhö ‑sü 'gü ‑kplawo.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 'Kö ‑kë ꞊nɛ ‑wa ‑pö ‑dewo ‑Zlan ‑dho 'dhangga ‑ya n 'ka kö 'a 'kan Klito ‑bha n dhegluzë ‑nu, n ‑sɛgümɛ ‑nu ‑wun 'gü, a ‑dho we ‑a ‑bha, ‑an ‑bha dha ‑sü ‑wun 'gü.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Wo 'ö 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka, 'ö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑kë ö ‑bha 'në ‑nu 'ka, 'ö ‑an ‑ya ö ‑bha 'tɔbhɔdhe 'gü, 'ö wo ‑nu 'plɛ 'wo ‑kë ‑dhi 'kuë do 'gü, 'ö tɔng dɔ ‑an ‑dhë, 'ö ö ‑wo pö ‑sü waa‑ ö gba ‑sü ‑ya ‑an 'gü, 'ö pë 'tɔ go ‑an ‑dhë bhë ꞊nɛ 'a ‑we ‑an 'ka.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 'Wo tɔɔ kwa dë ziizii ‑nu 'kpɔ 'në ‑nu 'ö waa‑ Klito 'ö mɛbheedhɛ 'gü ꞊zian', 'ö wo ‑nu 'ö ‑an ‑bha 'sɛ 'dhö do 'kɛɛ kö yö Klito 'ö bhë ‑yö pë 'plɛ ‑gɔ 'dhiö 'sa; yö bhë ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan. Kö ‑a 'tɔ ‑yö kë ꞊va ꞊toëpö 'ka. Amɛn.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ a‑ ‑pö kö ‑Zlan ‑bha pë 'tɔ go ‑wo bhë ‑a ‑wun ꞊ya 'to 'kpaan. Ka gia‑, ka‑ ‑yö bhë, yaa kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo go Izlaɛlö 'gü ‑an 'plɛ ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑ga Izlaɛlö 'në ‑nu giagia 'ka.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 'Iin Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ 'waa ‑a ‑bha 'në ‑nu giagia 'ka bhii ‑Zlan ‑ya ‑pö Ablaamö ‑dhë: Mɛ ‑nu 'wo Izaakö ‑bha 'në ‑nu 'ka ꞊nɛ 'wo tɔɔ ü ‑bha ‑nu giagia.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Yaa kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo bhɔ mɛ 'bhee‑ ꞊dhɔɔbhaa ‑wun 'ka 'wo tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑nu, 'kɛɛ 'në ‑nu 'wo bhɔ ‑Zlan ‑bha pë 'tɔ go ‑wo 'ka bhë 'wo Izlaɛlö 'gü 'në ‑nu 'ka, 'ö 'wo tɔɔ ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu giagia.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Pë 'tɔ 'go ‑wo bhë yö ꞊ga ꞊nɛɛ: 'Töng 'kwa‑ 'gü ꞊nɛ, ('kwa dɔ ‑a 'gü ꞊kwɛa,) ‑a kë ꞊yië' kö 'aan‑ nu, Saala dho 'në gɔɔn‑ do kpɔ.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 'Go mü 'zü ‑kɔ do bhë 'ö Lebeka ‑bha ꞊kaa' 'dhö 'yö ‑flɛan do 'wo ‑kë gɔɔn‑ 'ka, 'ö ‑an kpɔa kwa 'bhɛma Izaakö ‑gɔ.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 ‑A ‑wun 'gü, ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Zakɔbö 'a‑ sü; 'a Ezau to.
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Kö kë‑ wo 'dhö bhë kwa dhoë‑ pö ‑Zlan 'yaa kpengdhö ꞊a? ‑Abi' bhoo‑!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Bhii ‑ya pö Moizö ‑dhë: Mɛ 'a‑ 'piö 'a‑ 'yena ‑yö wo ꞊nɛ 'a‑ 'yena ‑yö wo.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 ꞊Ya kë 'dhö kö 'wun bhë yaa yö mɛ 'bhee‑ ꞊dhɔɔbhaapë ‑bha 'iin mɛ kë ‑kɔ ‑nu ‑bha, 'kɛɛ ‑yö ‑sü ‑Zlan do 'ö mɛ 'yena yö bhë ‑a ‑bha.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka mü ꞊nɛ ‑Zlan ‑ya ‑pö ‑gludë 'ö ‑kë Ezitö ‑sɛgɔ 'dhiö bhë ‑a ‑dhë ꞊nɛ: Pë 'a ü ‑ya ‑a ‑dhë ‑gludë 'ka bhë 'ö tɔɔ kö 'a ma 'piigbeedhɛ ‑zɔn mɛ ‑nu ‑dhë ü 'gü kö 'aan‑ kë ‑waan n dɔ 'kpongtaadhɛ 'saadhö 'gü.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 'Wun bhë ‑a kë ‑kɔ ꞊ga bhë; kö ‑yö 'to kwa 'yaan ꞊nɛ mɛ 'ö ‑Zlan 'dhoë‑ 'piö 'ö 'yena yö ꞊nɛ 'ö‑ 'yena yö, 'ö mɛ 'ö‑ 'piö 'ö‑ ꞊gɔü' kë 'gbee‑, 'ö‑ ꞊gɔü' ‑kë 'gbee‑.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 ‑Yö 'dhö 'kɛɛ ꞊dhɛɛ' ‑dhö kë mɛ ‑nu ‑gɔ kö ‑waan 'kpɔ n ‑gɔ ꞊woë' ꞊nɛ: «Kö ꞊ya kë 'dhö ‑dhɛ ‑mlë 'ö ‑Zlan ‑yö yö ‑a ‑bha zlöö 'ö mɛ 'bhee‑ ‑bha ꞊sɔɔn ‑kë yaa ‑sü ‑yö ‑kë ‑a ‑dhë ya ꞊ɛɛ? Bhii pë mɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑ya ö ꞊zuö' 'piö kö ‑yaan kë, ‑a kuënnumɛ gbɛ 'yaa 'dhö.»
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 'Oo, mɛ 'bhee‑, ‑më ‑mü ü 'ka kö 'üën‑ dɔ ‑Zlan ‑wo ‑gɔ ‑ɛ? (꞊Dhɛ 'ka bhɔ ꞊nɛ) 'ka‑ ma do ꞊nɛ 'sɛ gbɔ ꞊ya ö këmɛ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ do ꞊nɛ ‑më ‑kë 'ü n kë ꞊nëdhö ꞊a?
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Pë 'ö ‑dhi gbɔdɔmɛ ‑dhë ꞊nɛ 'ö‑ ‑kë gbɔ 'sɛ kpö 'ka; 'ö tɔɔ ‑a 'bhaa ‑nu ꞊ya kë, gbɔ 'në ‑nu 'ö ‑an ꞊bhlë 'dhö ‑dhö ꞊nɛ 'ö ‑an ‑kë, 'ö‑ 'bhaa ‑nu ꞊ya kë 'pö 'ö‑ mɛ ‑nu 'wo yuö 'saadhö ꞊kaa' 'ö ‑an ‑kë, 'kɛɛ kö ‑an kë ‑sɛ ‑yö do 'sa.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 ‑Kɔ do bhë ꞊nɛ 'ö‑ 'ka ‑a ‑zo 'kun ‑wun 'gü, ꞊ya kë 'dhö kö ‑më 'ö ka ‑gɔ kö 'kaan‑ pö ‑Zlan ‑bha ‑ɛ? 'Ö bhii 'pian do 'piö, ‑yö ö ‑bha ‑naadhe waa‑ ö ‑bha 'piigbeedhɛ ‑zɔn mɛ ‑nu ‑dhë; ‑a ‑wun 'gü, ‑a ꞊zuö' ‑kë ‑saa giagiawo, 'ö mɛ ‑nu 'ö‑ ‑bha 'klobhɔdhe ‑yö ‑an ‑ma kun kö ‑an 'gü ‑yaan ꞊siö'‑ bhë 'yö ö ‑zo ‑kë ‑an 'piö;
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 'Ö ꞊dhɛ ꞊ya dhi ‑a ‑dhë 'pö 'ö ö ‑bha 'tɔbhɔdhe bhë ‑a 'piö ‑pë ‑nu ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö kwa 'yena ‑ya ‑kë bhë kwa ‑dhë. 'Ö bhii pë 'ö ꞊yaa‑ ‑pë kë 'ö ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑bha 'ka kö 'kwaan‑ ‑da ‑a 'gü yö ‑mü.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 'Ö tɔɔ mɛ ‑nu 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö 'kwaan‑ kë ‑a ‑bha 'ka bhë 'wo tɔɔ mɛ ‑nu 'wo go Zuifö ‑nu ziën waa‑ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka 'ö 'waa ‑Zlan dɔ ‑an ziën, 'ö kwa dho 'kuë‑.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 'Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka 'dhö 'sëëdhɛ ‑be mɛ 'ö Ose ‑ya ‑ya bhë ‑a 'gü ꞊nɛ: Mɛ ‑nu 'ö 'waa ma 'sɛgɔgümɛ ‑nu 'ka, a ‑dho ‑an ‑dhɛ ma 'sɛgɔgümɛ ‑nu, 'ö 'sɛ mɛ 'ö 'yaa n ‑zo 'kun ‑sɛ 'ka ‑be, 'a‑ ‑dhɛ n ‑dhɔ ꞊kaa' ‑sɛ.
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 'Ö ‑dhɛ 'wo‑ pö ‑a ‑bha ‑an ‑dhë: 'Kaa n ‑ma 'ka, 'wo dho ‑a pö ‑an ‑dhë 'zü ‑dhɛ do bhë ‑a ‑bha ꞊nɛ wo ꞊nɛ 'wo tɔɔ ‑Zlan 'ö 'bhee‑ ‑a gbö ‑nu.
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Ezai ‑de 'pö ‑yö 'wun ‑blɛɛ Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu buëndhö ꞊woë' ꞊nɛ: 'Kö ‑kë ꞊nɛ Izlaɛlö 'sɛgɔgümɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va 'ö 'wo dho ‑an ‑zɔn ‑dewo 'yënng 'ö ꞊wee ‑yi 'kpong 'dhiö bhë ‑a ga ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ka 'dhee, ‑an mɛ ‑nu 'wo dho dha ‑an songdhö bhë, ‑an kpö ‑yö 'tee 'kpaan;
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 bhii Dëmɛ ‑dho ö ‑de ‑wo kë ö 'plɛ 'ka 'zodhö 'kpongtaa zö.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 'Ö tɔɔ Ezai ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'dhiö ꞊zian' 'ö‑ pö: 'Ö ꞊ya kë Dëmɛ 'piigbeezë yaa kwa ꞊suu'‑ ‑ta ‑nu 'bhaa 'to ‑bezë kö kwa ‑dho kë ꞊nɛ Sodɔmë 'dhö 'iin kö kwa ‑dho bhɔ Gomɔɔ ‑dhɛ ‑bha ‑bezë.
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Pë mɛ 'ö to zlöö 'kwa dho ‑mɔa pö ‑sü ‑bha 'ö tɔɔ: Mɛ 'ö 'waa Zuifö 'ka 'ö waa kë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑be 'ta 'sü ‑kɔ kpengdhö 'ka bhë, ꞊wa kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö ‑an ‑bha ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü ‑wun 'gü;
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 'kɛɛ kö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ö tɔng 'ö dho ‑an kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö 'wo ‑kë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia bhë, wo 'dhö, tɔng 'dhö, ‑an 'kun ‑pë gbɛ yaa kë ‑dhö gbɔ.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Kë‑ wo 'dhö bhë, 'ö tɔɔ waa kë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia, kö wo 'yi ‑yö 'kan ‑Zlan ‑dhë wo ‑bha ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü ‑wun 'gü. Pë 'ö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ‑bezë 'ö tɔɔ wo këpë ‑nu. Kë‑ wo 'dhö bhë, pë 'wo yö ‑a ‑bha bhë 'ö tɔɔ ‑guö kpö 'ö mɛ ‑gɛn 'dhö ‑zuö ‑na ‑a ‑bha, 'wo ‑püö ‑na bhë.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 ‑A ‑de, ‑guö kpö 'ö bhë, 'wun ‑yö ‑gban ‑a ‑bha ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: ‑Ka ‑dhɛ ‑ga! ‑Guö kpö 'ö mɛ ‑gɛn ꞊ya ‑zuö ‑a ‑bha 'wo ‑püö ‑na bhë, a‑ do ‑ya ‑na Siɔn ‑pö 'gü; ‑guö kpö 'ö bhë ‑a mɛ ‑püö ‑dhɛ 'yaa ꞊gbiin; 'kɛɛ mɛ 'ö ꞊ya ö ‑zo yö ‑a ‑bha, yö 'ka 'dho to ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.