Romanos 3
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ‑Yö 'dhö 'püë‑ wo ꞊nɛ ‑kɔ 'kwa‑ pöë bhë ‑a 'dhö, 'kɛɛ ‑kwa ‑dhɛ ‑ga ‑a 'gü ‑së 'ka 'dhɛ! ‑Më 'ö tɔɔ ‑kë Zuifö 'ka ‑sü ꞊truën ꞊ɛn? ‑Dho 'bɔng ‑sü 'ö bhë ‑a ꞊bhlë ‑yö ‑kë ‑më 'ka ɛ?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 ‑A ‑ga 'ka‑ wo ‑na bhë ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta. ‑Kwaa 'piö ‑ga ‑së 'ka 'dhɛ! Pë 'tɔ 'go ‑wo ‑nu bhë, Zuifö ‑nu ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑ya ‑lo ‑an kwɛɛ.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 ꞊Ɛɛ, 'ö ꞊ya kë 'dhö kö Zuifö 'bhaa ‑nu 'ö ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü yaa kë ‑an ‑gɔ bhë, kwa ‑dho ‑a pö ꞊dhë 'pö ee? ‑A ‑wun 'gü 'pö ‑Zlan 'ka 'dho to ö ‑wo 'gü pë ‑nu 'ö 'tɔ go bhë ‑a 'gü bhë ꞊ee?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 ‑Yö kë ka 'yaan ꞊nɛ ‑Zlan 'yaa pë ‑nu kë 'dhö. ‑Yö ‑Zlan ‑bha kö ‑yö pë ‑nu kë 'wun gia‑ 'gbloo 'piö 'kö ‑kë ꞊nɛ mɛ 'plɛ ‑wo ꞊sua ‑zian ‑ta 'dhee. ‑A ‑wun 'gü, ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka (‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü) ꞊nɛɛ: Ü pö ‑pë ‑nu 'wo bhë ‑wo gia‑ 'ka. 'Wun ꞊ya ‑da kaa‑ mɛ ka ziën, ü ‑bha ꞊nɛ 'ö to ‑a ‑bha.
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 'Ö ‑ya kë 'dhö 'sa kö kwa ‑dho ‑a pö ꞊dhë 'pö bhë? Kö kwa këpë yaa ‑nu 'wo bhë ‑wa ‑zɔn ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö kpengdhö e? Kwa 'klo 'ö ‑Zlan 'dhoë‑ bhɔ ‑na kö 'kwa pë yaa kë bhë 'pö‑ ‑wun 'gü 'ö 'yaa kpengdhö bhë ee? ꞊Dhɛɛ' 'ö bhë 'a‑ ‑kpɔ 'dhö 'ö tɔɔ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑zo 'ta ‑kɔ ꞊nɛ 'ö bhë.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 'Yaa yö 'dhö! Bhii ‑Zlan ka‑ ‑ga ‑na bhë, ꞊ya kë ꞊nɛ 'yaa kpengdhö ‑be, kö ‑a ‑bha 'kpongtaadhɛ ‑bha za 'kan ‑sü ‑yö ‑yö 'më 'sa?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga 'dhɛ! 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma ꞊sua kë, 'ö ‑Zlan ꞊ya n 'klo bhɔ ‑a ‑wun 'gü, kö ‑Zlan ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü yaa yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü a. ‑A 'tɔ bhɔ ‑gɛn kun bhë ꞊a? ꞊Ɛɛ, 'ö ꞊ya kë 'dhö, kö za ‑bha n 'kun ‑sü n ‑ma ‑kë ‑pë yaa kë ‑mɛ 'ka ‑sü ‑yö ‑go 'më 'sa?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 ꞊Ya kë 'dhö kö ‑më ‑kë 'kwaa‑ pö ꞊klöödhö: «‑Kwa 'wun yaa kë kö ‑yaan 'gla 'wun ‑së 'gü.» ‑A ‑de mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ma Pɔlö ‑mɛ n ‑wun yaa ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ 'wun ꞊suu'‑ bhë ꞊ya 'go n 'dhii. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë mɛ ‑nu bhë, za ‑dho ‑an kun 'ö ‑an 'klo ‑yö bhɔ; pë 'ö‑ ‑de dho kë ‑yö ‑mü bhii ‑yö ‑an ‑ma ‑kun!
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 ‑Ka dɔ! Ka‑ ‑pö ꞊dhë! Ka‑ ‑pö mɛ 'kwa Zuifö 'ka, kwa 'gianzë mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑bha ‑ee? ‑Abi' bhoo‑! ‑A mɛ 'kö bhë 'ma ‑dhɛ ta 'po ‑a ‑ta 'saadhö ꞊nɛ Zuifö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to kwa 'saadhö kwa ꞊sɔɔn yaa ‑kɔ ꞊löö.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 ‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: Mɛ kpengdhö 'yaa 'dhö; mɛ do ‑de yaa ‑mɔa ‑yö ö ‑gɔ ‑zɔn ‑dhɛ bhë ‑a 'gü.
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Mɛ 'ö dho kë 'wunmamɛ 'ka 'yaa 'dhö. Mɛ gbɛ 'yaa ‑Zlan ꞊mɛɛ' ꞊dhia.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Mɛ 'plɛ ꞊wa 'go ‑Zlan ‑bha zian ‑ta, ꞊wa 'dho wo 'kuëdhö ‑Zlan 'ka ꞊gbiin. 'Wunsëkëmɛ 'yaa 'dhö. ‑A mɛ do ‑de 'yaa 'dhö.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 ꞊Wa wo ꞊za ga 'dhi 'po ꞊nëdhö, ‑an 'dhi ‑wo ‑taɔ ꞊ya kë ꞊nɛ pë 'busü 'tëë 'dhö blɔɔn‑ ꞊taa; ‑an nɛga ꞊ya dɔ kö ‑yaan mɛ ‑nu ‑püö; ‑an ‑wo ‑nu ꞊wa kë 'dhiö‑ ꞊nɛ ꞊mɛɛ 'yi 'dhö.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 ‑An 'dhi ‑wo ꞊ya kë 'dhangga ‑ya mɛ ‑bha ‑wo yaa 'ka.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 ‑An ‑kɔ 'dhee ꞊ya kë 'siö mɛ zë ‑sü 'gü.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 ‑Dhɛ 'saadhö ꞊wa bɔ ‑a ‑bha, pë 'güsiödhe waa‑ ꞊zuökaankuëdhe ꞊nɛ 'wo‑ to mü.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Zian 'ö ‑kë ꞊zuöyagluu ‑zian 'ka bhë waa‑ dɔ do.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 ‑An ‑bha ‑tosiadhe 'gü, 'suö do 'yaa ‑an ꞊zuö' 'piö ‑Zlan buëndhö.
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 ‑Yö kë kwa 'yaan ꞊nɛɛ: Mɛ 'ö 'yi Zuifö 'ka, 'ö 'yi tɔng ꞊löö bhë, ‑wo ‑nu 'wo bhë ‑wo yi ‑bha 'ka 'pö, ‑yö kë 'dhö kö ‑de ‑gɔ ‑wun ‑za 'kan ‑sü ‑yaan 'kun ‑këdhösü 'ka 'iin ‑an 'dhi ‑yaan yö 'kuë‑. Mɛ 'plɛ ‑wo dɔ ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha zakanyi ‑gɔ.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 'Ö tɔɔ mɛ gbɛ 'ka 'dho kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö ‑a ‑bha tɔng 'kun ‑sü ‑wun 'gü. 'Ö bhii tɔng 'ö 'ka‑ ‑ga ‑na bhë, ‑a këyuö 'ö tɔɔ pë 'ö 'wun yaa 'ka bhë ‑a ‑zɔn mɛ ‑dhë ‑sü ꞊nɛ 'wun yaa 'ö ꞊nɛ.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 'Kɛɛ dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ bhë, ‑Zlan ‑bha mɛ ‑kë kpengdhö ö wö 'dhiö ‑kɔ 'ö‑ wo kwa 'ka bhë, ꞊yaa‑ ‑zɔn kwa ‑dhë. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, 'wun bhë tɔng ‑kɔ yaa kë ‑a 'gü. Pë 'ö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka tɔng 'sëëdhɛ 'gü 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑wo 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha ‑a ꞊blɛɛ yö ‑mü.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 'Yö 'wo‑ pö ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö mɛ ‑kë kpengdhö (ö wö 'dhiö); 'kɛɛ ‑yö ‑sü ‑an ‑bha ‑zo ‑yö Yesu Klito ‑bha ‑sü ‑bha. Pë 'ö dhö bhë 'yaa mɛzëgüdhe kë ‑a 'gü; 'kɛɛ mɛ 'saadhö 'ö 'wo Yesu Klito ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑yö ‑an ‑bha 'ka.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 'Ö tɔɔ mɛ 'plɛ ‑wo ꞊sɔɔnyaamɛ 'ka; 'ö ‑kë ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhɛ 'gü ‑sü 'ö bhë 'ö 'yaa mɛ gbɛ ꞊tian' ‑be.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 'Kɛɛ ‑Zlan 'ö bhë ‑a 'glu 'ö ‑kë ‑së ꞊duö bhë yö ꞊ga 'ö ꞊ya mɛ ‑nu kë kpengdhö 'kpaan ‑bɔa Yesu Klito 'gü ‑sü 'ka bhë, 'ö bhii yö ꞊nɛ 'ö mɛ ‑nu bho ꞊sɔɔn yaa ‑gɔ 'gan 'gü.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 ꞊Ɛɛ, 'ö ꞊dhɛ pë ‑nu 'wo bhë ꞊wa kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö bhë, kö mɛ ‑yö ‑dho dɔ 'më gbɔ kö ‑yaan ö ‑de 'sü ꞊va ꞊ɛɛ? ‑A këdhɛ do 'yaa 'dhö. Yaa kë ꞊nɛ ‑yö ‑sü ‑an ‑bha ‑gɔ 'wo‑ dho tɔng ‑dhë sia‑ bhë ‑a ‑bha 'kɛɛ Yesu Klito ‑wun ‑dhɛ 'wo ‑wo 'wun gia‑ bhë yö ‑mü.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 'Ö tɔɔ kwa ‑bha 'ka, mɛ ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö ‑Zlan wö 'dhiö yaa yö pë 'ö tɔng dɔ ‑wo 'ka ‑a 'kun ‑sü ‑bha; yö ‑sü ‑zo yö ‑sü ‑bha.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 'Iin kö kë 'püë‑ wo bhë, ‑Zlan bhë kë‑ wo Zuifö ‑nu dosɛn ‑bha ‑Zlan 'ka bhë ee? 'Yaa 'sɛgümɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka 'pö aa? ‑Abi' ii, ‑an 'saadhö ‑an ‑bha ‑Zlan ‑mü.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 'Ö tɔɔ ‑Zlan ‑yö dosɛn. Mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka ‑yö ‑dho ‑an kë kpengdhö ‑an ‑bha ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü; 'yö dho mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an yö ö wö 'dhiö kpengdhö ‑zo yö ‑sü do 'ö bhë ‑a ‑wun 'gü 'pö.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 ‑Ka dɔ, 'wun do ‑yö mü. Yaa kë ꞊nɛ kö ꞊ya kë 'dhö kö kwa ‑bha ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü 'kwa tɔng ꞊bhlë bho ‑a ‑bha yö kun. Pë 'kwa‑ ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ‑a ꞊bhlë giagia ꞊nɛ 'kwa‑ ‑ya ‑a ‑bha.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.