Romanos 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 N dhegluzë ‑nu, pë 'ö n ‑dhë ‑së giagia, 'a‑ ‑dhɛ ‑na ‑Zlan ‑gɔ Zuifö ‑nu ‑bha 'ka 'ö tɔɔ kö ‑wo dha.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Ma gia‑, ‑a mɛ 'kö bhë a ‑mɔa 'a‑ pö; 'ö tɔɔ ‑wo 'siözë ‑Zlan ‑bha 'wun ‑nu 'gü. Kë‑ wo 'ö ‑an ‑bha ‑kë 'siözë ‑sü 'ö bhë 'ö 'wundɔdhe 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha bhë, 'yaa ‑mɔ 'kuë ‑sü ‑zë 'ka ‑an ‑gɔ bhë yö ‑mü.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 ‑Zlan ‑bha mɛ ‑kë kpengdhö ‑kɔ bhë waa‑ dɔ; 'wo wo ‑de ‑gɔ 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan wo ‑de kë kpengdhö yö ꞊ga 'ö 'wo dhoë zlöö 'ö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑kë kpengdhö ‑kɔ gia‑ ('ö bɔ Klito ‑ta) bhë 'ö ꞊wa wo ‑ta yö ‑a ‑bha bhë.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 'Ö tɔɔ Klito 'ö tɔɔ Moizö ‑bha tɔng ‑gɔ, mɛ ‑nu 'ö 'wo wo ‑zo yö ‑Zlan ‑bha ‑an ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü 'gü.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 ‑A ‑wun 'gü, 'wun 'ö ‑gban ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö bɔ tɔng ‑ta ‑a ‑bha bhë, Moizö ‑yö 'wun ‑gban ‑a ‑bha 'ö‑ ꞊bɛɛn ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Mɛ 'ö 'dhoë‑ tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an kun ‑an 'kun ‑kɔ 'ka, ‑yö ‑dho ‑këdhösü yö.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 'Kɛɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö ‑gban ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑bha bhë ‑a ‑zian do 'bhaa ꞊ga ꞊nɛ: 'Waa‑ pö wo ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛ: Dö 'pö dho ‑da dhang‑ 'gü kö ‑yaan ꞊yɔɔ' Klito 'ka ɛ?
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 'Iin 'waa‑ pö 'pö: Dö ‑dho ‑mɔa kö ‑yö 'dho gamɛ ‑nu ꞊plöö kö ‑yö nu Klito 'ka 'kpongtaa ꞊ɛɛ ?
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 'Ö ꞊ya kë 'dhö kö ‑wa ‑pö ꞊dhë 'sa? ‑Wa ‑pö: ‑Zlan ‑wo ‑yö ü 'sɔɔ, ‑yö ü dhiö, ‑yö ü ꞊zuö' 'gü, bhii ‑wo 'ö go ‑zo yö ‑sü 'gü bhë ꞊nɛ 'yi‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha‑ bho ü 'dhii, ꞊ya ‑da mɛ ‑nu 'toodhö ꞊nɛ 'ü‑ pö Yesu ꞊nɛ 'ö tɔɔ kwa Dëmɛ 'iin 'ö 'bha‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü, ü ‑dho dha.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Bhii ꞊wa 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ wo ꞊zuö' 'gü 'ö 'wo ‑kë kpengdhö; ꞊wa wo 'dhi bho 'wun ‑ta ꞊nɛ ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'ö 'wo dha ‑sü yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑a 'dhö ꞊nɛ:
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Mɛ 'ö ꞊ya ö ‑zo yö ‑a ‑bha, 'yaa 'to ‑kɔ 'kpaan 'ka.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 ꞊Ya kë 'dhö zlöö, kö ‑naa gbɛ 'yaa mɛ 'ö Zuifö 'ka waa‑ mɛ 'ö 'yaa Zuifö 'ka ‑an ziën gbɔ; 'ö bhii kö ‑an Dëmɛ ꞊ya kë do; yö 'ö bhë ꞊nɛ 'ö ö ‑bha ꞊bhɔɔpë ‑nu nu mɛ ‑nu 'wo‑ ꞊mɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë,
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ꞊nɛ: Bhii mɛ 'oo mɛ 'ö 'dhoë‑ Dëmɛ ꞊dhɔɔ kë, (‑yö ‑dho nu ‑a ‑wo ‑bha,) 'ö‑ dha.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 'Yö ꞊dhɛ 'kwa‑ ‑ga ‑së 'ka bhë, ‑wo ‑dho ‑a ꞊dhɔɔ kë ‑kɔklë kö waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ? 'Wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, mɛ 'ö waa‑ ꞊blɛɛ' ‑wo ma do, ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Wo ‑dho ‑a ‑wo ma ‑kɔklë kö ‑a ‑wo pö ‑mɛ ‑nu 'waa 'dhö ee?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 'Iin ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho kë ‑dhö ‑kɔklë kö waa ‑an bɔ ꞊ɛɛ? ‑A ‑de ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Mɛ 'ö 'wo ꞊zuöyagluu ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na 'ö 'wo 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ, ‑an ‑da plöö ‑sü ‑kpɛ ꞊ga ꞊nɛ!
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö 'pö bhë yaa kë ꞊nɛ ‑dhɛ 'wo‑ ma bhë, mɛ 'plɛ ‑wo wo ‑gɔ ‑dho ‑a ‑dhë sia‑. Ezai ‑ya ‑to 'dhiö 'ö 'wun ‑gban ‑a ‑bha 'ö‑ pö: Ü ‑wo ‑nu 'yi‑ ꞊blɛɛ bhë, dö ‑nu 'pö 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛɛ, n Dëmɛ?
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Bhii kë‑ wo bhë ‑zo yö ‑sü ‑yö ‑go 'wun 'ö mɛ ‑ya ma ‑a 'gü, 'ö 'wun 'ö mɛ ‑ya ma yö ‑de 'pö 'ö go Klito ‑wo 'gü.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 ꞊Ya kë 'dhö kö ꞊dhɛɛ' 'ö dho kë n ‑gɔ mü 'ö tɔɔ: Kö kë‑ wo 'dhö bhë, 'wun bhë ‑a ma 'pö waa‑ wo bhë ee? 'Kɛɛ ꞊ii‑; ‑wa ‑wun ‑ma 'ö bhii ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan ‑ya ‑pö: ‑An ‑wo ‑yö ‑da 'kpongtaamɛ ‑nu 'saadhö 'toodhö, 'ö ‑an ꞊blɛɛ' ‑wun ‑nu ‑wo ‑lo 'sɛgɔgüdhɛ ‑nu 'wo 'ma ꞊gbiin ‑an 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'kpongtaa ‑an ‑ta.
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 A ꞊tun ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛ: Kö kë‑ wo bhë ꞊nɛ 'wun bhë ‑a ma 'pö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa‑ wo bhë ee? 'Kɛɛ 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan 'gü Moizö ‑ya ‑yɛ 'zü ‑kë 'ö‑ pö ‑Zlan ‑ya ‑pö: A ‑dhoë kë 'ö 'ka ‑kë ꞊druɛizë 'sɛgɔ mɛ 'ö 'yaa 'sɛgɔ gia‑ 'ka ‑a 'ka 'ö 'a bɔ 'sɛgɔ 'ö 'yaa 'wun dɔ ‑a 'gü 'a 'wun ‑së ‑kë ‑an ‑dhë 'ö yö ka ‑naa ‑bha.
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 ꞊Dhɛɛ' do 'ö bhë Ezai ‑ya ‑daa 'dhiözë ‑kë 'pö 'ö‑ pö 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan 'gü ꞊nɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: Mɛ ‑nu 'ö waa kë n ꞊mɛɛ' ꞊dhia bhë, ‑wo n ‑yö; 'ö 'a n ‑de ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö waa pë gbɛ ‑dhɛ n ‑gɔ bhë ‑an ‑dhë.
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 'Yö ꞊dhɛ 'ö yö Izlaɛlö ‑wun ‑bha 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya ‑pö: 'Töng 'saadhö 'ka, a n ‑kɔ ‑po 'sɛ do 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔ; 'kɛɛ ‑an ꞊gɔü' ‑bha ‑kë 'gbee‑ ‑sü 'gü, ‑wo ‑dho wo ꞊taa 'ka ꞊zian'.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.