Romanos 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 N dhegluzë ‑nu, pë 'ö n ‑dhë ‑së giagia, 'a‑ ‑dhɛ ‑na ‑Zlan ‑gɔ Zuifö ‑nu ‑bha 'ka 'ö tɔɔ kö ‑wo dha.
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Ma gia‑, ‑a mɛ 'kö bhë a ‑mɔa 'a‑ pö; 'ö tɔɔ ‑wo 'siözë ‑Zlan ‑bha 'wun ‑nu 'gü. Kë‑ wo 'ö ‑an ‑bha ‑kë 'siözë ‑sü 'ö bhë 'ö 'wundɔdhe 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha bhë, 'yaa ‑mɔ 'kuë ‑sü ‑zë 'ka ‑an ‑gɔ bhë yö ‑mü.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 ‑Zlan ‑bha mɛ ‑kë kpengdhö ‑kɔ bhë waa‑ dɔ; 'wo wo ‑de ‑gɔ 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan wo ‑de kë kpengdhö yö ꞊ga 'ö 'wo dhoë zlöö 'ö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑kë kpengdhö ‑kɔ gia‑ ('ö bɔ Klito ‑ta) bhë 'ö ꞊wa wo ‑ta yö ‑a ‑bha bhë.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 'Ö tɔɔ Klito 'ö tɔɔ Moizö ‑bha tɔng ‑gɔ, mɛ ‑nu 'ö 'wo wo ‑zo yö ‑Zlan ‑bha ‑an ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü 'gü.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 ‑A ‑wun 'gü, 'wun 'ö ‑gban ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö bɔ tɔng ‑ta ‑a ‑bha bhë, Moizö ‑yö 'wun ‑gban ‑a ‑bha 'ö‑ ꞊bɛɛn ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Mɛ 'ö 'dhoë‑ tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an kun ‑an 'kun ‑kɔ 'ka, ‑yö ‑dho ‑këdhösü yö.
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 'Kɛɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö ‑gban ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑bha bhë ‑a ‑zian do 'bhaa ꞊ga ꞊nɛ: 'Waa‑ pö wo ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛ: Dö 'pö dho ‑da dhang‑ 'gü kö ‑yaan ꞊yɔɔ' Klito 'ka ɛ?
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 'Iin 'waa‑ pö 'pö: Dö ‑dho ‑mɔa kö ‑yö 'dho gamɛ ‑nu ꞊plöö kö ‑yö nu Klito 'ka 'kpongtaa ꞊ɛɛ ?
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 'Ö ꞊ya kë 'dhö kö ‑wa ‑pö ꞊dhë 'sa? ‑Wa ‑pö: ‑Zlan ‑wo ‑yö ü 'sɔɔ, ‑yö ü dhiö, ‑yö ü ꞊zuö' 'gü, bhii ‑wo 'ö go ‑zo yö ‑sü 'gü bhë ꞊nɛ 'yi‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë.
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha‑ bho ü 'dhii, ꞊ya ‑da mɛ ‑nu 'toodhö ꞊nɛ 'ü‑ pö Yesu ꞊nɛ 'ö tɔɔ kwa Dëmɛ 'iin 'ö 'bha‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü, ü ‑dho dha.
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Bhii ꞊wa 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ wo ꞊zuö' 'gü 'ö 'wo ‑kë kpengdhö; ꞊wa wo 'dhi bho 'wun ‑ta ꞊nɛ ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'ö 'wo dha ‑sü yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑a 'dhö ꞊nɛ:
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Mɛ 'ö ꞊ya ö ‑zo yö ‑a ‑bha, 'yaa 'to ‑kɔ 'kpaan 'ka.
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 ꞊Ya kë 'dhö zlöö, kö ‑naa gbɛ 'yaa mɛ 'ö Zuifö 'ka waa‑ mɛ 'ö 'yaa Zuifö 'ka ‑an ziën gbɔ; 'ö bhii kö ‑an Dëmɛ ꞊ya kë do; yö 'ö bhë ꞊nɛ 'ö ö ‑bha ꞊bhɔɔpë ‑nu nu mɛ ‑nu 'wo‑ ꞊mɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë,
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ꞊nɛ: Bhii mɛ 'oo mɛ 'ö 'dhoë‑ Dëmɛ ꞊dhɔɔ kë, (‑yö ‑dho nu ‑a ‑wo ‑bha,) 'ö‑ dha.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 'Yö ꞊dhɛ 'kwa‑ ‑ga ‑së 'ka bhë, ‑wo ‑dho ‑a ꞊dhɔɔ kë ‑kɔklë kö waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ? 'Wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, mɛ 'ö waa‑ ꞊blɛɛ' ‑wo ma do, ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Wo ‑dho ‑a ‑wo ma ‑kɔklë kö ‑a ‑wo pö ‑mɛ ‑nu 'waa 'dhö ee?
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 'Iin ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho kë ‑dhö ‑kɔklë kö waa ‑an bɔ ꞊ɛɛ? ‑A ‑de ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Mɛ 'ö 'wo ꞊zuöyagluu ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na 'ö 'wo 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ, ‑an ‑da plöö ‑sü ‑kpɛ ꞊ga ꞊nɛ!
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö 'pö bhë yaa kë ꞊nɛ ‑dhɛ 'wo‑ ma bhë, mɛ 'plɛ ‑wo wo ‑gɔ ‑dho ‑a ‑dhë sia‑. Ezai ‑ya ‑to 'dhiö 'ö 'wun ‑gban ‑a ‑bha 'ö‑ pö: Ü ‑wo ‑nu 'yi‑ ꞊blɛɛ bhë, dö ‑nu 'pö 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛɛ, n Dëmɛ?
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Bhii kë‑ wo bhë ‑zo yö ‑sü ‑yö ‑go 'wun 'ö mɛ ‑ya ma ‑a 'gü, 'ö 'wun 'ö mɛ ‑ya ma yö ‑de 'pö 'ö go Klito ‑wo 'gü.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 ꞊Ya kë 'dhö kö ꞊dhɛɛ' 'ö dho kë n ‑gɔ mü 'ö tɔɔ: Kö kë‑ wo 'dhö bhë, 'wun bhë ‑a ma 'pö waa‑ wo bhë ee? 'Kɛɛ ꞊ii‑; ‑wa ‑wun ‑ma 'ö bhii ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan ‑ya ‑pö: ‑An ‑wo ‑yö ‑da 'kpongtaamɛ ‑nu 'saadhö 'toodhö, 'ö ‑an ꞊blɛɛ' ‑wun ‑nu ‑wo ‑lo 'sɛgɔgüdhɛ ‑nu 'wo 'ma ꞊gbiin ‑an 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'kpongtaa ‑an ‑ta.
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 A ꞊tun ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛ: Kö kë‑ wo bhë ꞊nɛ 'wun bhë ‑a ma 'pö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa‑ wo bhë ee? 'Kɛɛ 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan 'gü Moizö ‑ya ‑yɛ 'zü ‑kë 'ö‑ pö ‑Zlan ‑ya ‑pö: A ‑dhoë kë 'ö 'ka ‑kë ꞊druɛizë 'sɛgɔ mɛ 'ö 'yaa 'sɛgɔ gia‑ 'ka ‑a 'ka 'ö 'a bɔ 'sɛgɔ 'ö 'yaa 'wun dɔ ‑a 'gü 'a 'wun ‑së ‑kë ‑an ‑dhë 'ö yö ka ‑naa ‑bha.
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 ꞊Dhɛɛ' do 'ö bhë Ezai ‑ya ‑daa 'dhiözë ‑kë 'pö 'ö‑ pö 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan 'gü ꞊nɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: Mɛ ‑nu 'ö waa kë n ꞊mɛɛ' ꞊dhia bhë, ‑wo n ‑yö; 'ö 'a n ‑de ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö waa pë gbɛ ‑dhɛ n ‑gɔ bhë ‑an ‑dhë.
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 'Yö ꞊dhɛ 'ö yö Izlaɛlö ‑wun ‑bha 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya ‑pö: 'Töng 'saadhö 'ka, a n ‑kɔ ‑po 'sɛ do 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔ; 'kɛɛ ‑an ꞊gɔü' ‑bha ‑kë 'gbee‑ ‑sü 'gü, ‑wo ‑dho wo ꞊taa 'ka ꞊zian'.
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.