Mateus 25

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Ö Yesu ‑ya pö: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'yö dhang‑ 'gü bhë ‑yö bhɔ 'në dhoo ‑nu ‑dadhëü 'gɔɔ‑ do 'wo wo ‑bha ꞊labang sü 'wo dho dhe 'sü ‑gɔɔn ‑gɔ zian‑ ‑an ‑bha.
1 Jesus disse:
2 ‑An mɛ 'sɔɔdhu 'waa 'kpaakpa, 'kɛɛ ‑an mɛ 'sɔɔdhu ‑wo 'kpaakpa.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 'Ö ‑an mɛ 'sɔɔdhu 'waa 'kpaakpa bhë 'wo wo bha ꞊labang sü, 'kɛɛ waa 'siö 'yi 'wo dho ‑a kun wo ‑kɔ 'piö ‑a 'sü.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 'Ö ‑an mɛ 'wo 'kpaakpa bhë 'wo wo ‑bha 'siö 'yi sü ‑sandhe 'gü, 'wo‑ kpa woë‑ ꞊labang ‑bha.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 'Në dhoo ‑nu 'gɔɔ‑ do 'wo bhë, yi ‑yö ‑an ‑kun 'ö 'wo yi zë kö dhe 'sü ‑gɔɔn yaa nu ꞊kun.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 ꞊Dhɛ ꞊wa dɔ gbeng ziën, 'ö ‑wo do ‑yö ‑we 'wo‑ ma: ‹Dhe ‑gɔn ꞊ya nu! ‑Ka yö plaan 'ka 'dho ‑a ‑gɔ zian‑!›
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 'Ö 'në dhoo ‑nu 'gɔɔ‑ do 'wo bhë 'wo ‑büö 'wo yö plaan, 'wo yö wo ‑bha ꞊labang ‑nu 'yan ꞊luu' ‑sü ‑bha.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 'Ö ‑an mɛ ‑nu 'waa 'kpaakpa bhë 'wo‑ pö ‑an mɛ 'wo 'kpaakpa bhë ‑an ‑dhë: ‹‑Ka 'siö 'yi pë 'tee nu yi ‑dhë ‑ɛ, yi ‑bha ꞊labang ‑nu ‑wo ꞊dhuu' ‑na!›
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 'Ö ‑an mɛ 'kpaakpazë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö: ‹‑Abi', bhii yaa 'dho ‑mɔ kwa ‑bha. ‑Ka 'dho 'siö 'yi 'dhɔɔdɔmɛ 'piö 'ka ka ‑bha 'dhɔ!›
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 'Ö ‑an mɛ ‑nu 'waa 'kpaakpa bhë 'wo dho wo ‑bha 'siö 'yi 'dhɔ ꞊dhia, 'kɛɛ 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö dhe ‑gɔn ‑yö nu. 'Në dhoo ‑nu 'sɔɔdhu mɛ 'ö 'wo wo ‑de ‑pë ‑kë bhë, 'ö waa‑ dhe ‑gɔn ‑nu 'wo ‑da dhe 'sü ‑kɔ 'gü, 'ö mɛ ‑nu ‑wo 'kwɛɛ ta ꞊lakele 'ka.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ 'bhle 'tee ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö 'në dhoo ‑nu 'sɔɔdhu 'wo to bhë 'wo nu, 'wo yö 'gbla ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: ‹Yi ‑gɔmɛ, yi ‑gɔmɛ, ‑bhö 'kwɛɛ 'po yi ‑gɔ ‑ɛ!›
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 'Kɛɛ dhe ‑gɔn ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka 'maa kaa dɔ!› »
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe kë ꞊nɛɛ: «‑Ka ‑ya ka 'yaan, bhii 'kaa‑ yi ‑nu 'iin 'lɛlɛ ‑nu ‑an gbɛ dɔ!»
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 'Ö Yesu ‑ya pö: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö dhang‑ 'gü bhë ‑yö ‑dho bhɔ gɔɔn‑ do 'yö dho 'ta 'gü ‑a ‑bha. 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö ö bha pë ‑nu ‑lo ‑an kwɛɛ.
14 Jesus continuou:
15 'Yö 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu nu ‑a mɛ do ‑dhë, 'ö‑ mɛ kë ꞊plɛ bhë 'yö‑ ꞊këng' ꞊plɛ nu ‑a ‑dhë; ‑a mɛ kë ‑yaaga bhë 'yö‑ ꞊këng' do nu ‑a ‑dhë. ‑Ya ‑nu ‑an ‑dhë mɛ 'ö ‑dhö ‑a ‑bha 'dhɔɔ ‑siögüdhe kë ‑kɔ ꞊faan' ‑bha.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Yuökëmɛ 'ö 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu yö bhë 'yö dho 'ö‑ ‑siögüdhe ‑kë, 'ö 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu 'bhaa yö.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Mɛ 'ö‑ ‑bha ‑yö ‑kë 'pö ꞊këng' ꞊plɛ bhë, 'yö‑ ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö; 'yö‑ ꞊këng' ꞊plɛ 'bhaa yö 'pö.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 'Kɛɛ mɛ 'ö‑ ‑bha ‑yö ‑kë ꞊këng' do bhë ‑yö ‑dho, 'yö 'sɛ pɔn, 'yö ö ‑gɔmɛ ‑bha 'wëü‑ bhë 'yö‑ ‑bin.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'ö ‑an ‑gɔmɛ ‑yö nu, 'wo yö yuö ‑nu 'wo‑ ‑kë bhë ‑a 'kluën bho ‑sü ‑bha.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Yuökëmɛ 'ö 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu ‑yö nu ‑a ‑dhë bhë, ‑yö ‑nu 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu gbɛ 'ka, 'ö‑ pö ö ‑gɔmɛ ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ, 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu ꞊nɛ 'ü‑ nu n ‑dhë, 'kɛɛ ‑a ꞊këng' 'sɔɔdhu 'bhaa 'a‑ yö ‑a 'piö 'ö ꞊nɛ.›
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 'Ö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, ma yuökëmɛ këwunsëëzë, ‑zo ‑tën ‑a ‑dhë ‑mɛ ‑mü ü 'ka; ü ü ‑zo ‑kë pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'gian 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'piö; a ‑dho ‑an mɛ 'ö ‑an 'tɔ 'dho ‑an ‑bha ‑a nu ü ‑dhë. ‑Bhö nu 'ü ꞊zuögludhi kë n 'piö!›
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 'Ö yuökëmɛ mɛ 'ö 'tama ꞊këng' ꞊plɛ ‑yö nu ‑a ‑dhë bhë, 'ö ꞊yɔɔn ö ‑gɔmɛ ‑bha 'ö‑ pö: ‹N ‑gɔmɛ, 'sënng 'tama ꞊këng' ꞊plɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë, ‑dhɛ ‑ga, ‑a ꞊këng' ꞊plɛ 'bhaa 'a‑ yö ‑a 'piö ꞊ga ꞊nɛ!›
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 'Ö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, yuökëmɛ këwunsëëzë, ‑zo ‑tën ‑a ‑dhë ‑mɛ ‑mü ü 'ka; 'ö tɔɔ pë ‑nu 'ö‑ 'tɔ 'gian 'yaa 'dhö ‑a 'gü, ü ü ‑zo ‑kë ‑an 'piö. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'dho 'gian ‑a nu ü ‑dhë. ‑Bhö nu, 'ü ꞊zuögludhi kë n 'piö!›
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 'Ö yö 'sabla yuökëmɛ mɛ 'ö 'tama ꞊këng' do ‑yö nu ‑a ‑dhë bhë ‑a ‑bha, 'ö ꞊yɔɔn ö ‑gɔmɛ ‑bha 'ö‑ pö: ‹N ‑gɔmɛ, a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ü mɛ 'ö 'gbee‑ ‑a 'ka, pë 'ö ü 'ka‑ ta, ü‑ ‑bho, 'ö pëga 'ö ü 'ka‑ ta, 'ü‑ ‑kan.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 'Ö 'suö ‑yö n ‑kë. ‑A ‑wun 'gü 'a dho 'a ü bha 'wëüga bhë 'a‑ ‑bin 'sɛidhö. ‑Dhɛ ‑ga zö, ü bha pë bhë ꞊ga ꞊nɛ.›
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 'Ö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Yuökëmɛ yaa, ü 'fiasü, ü‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ pë 'ö n 'ka‑ ta, a‑ ‑bho, 'ö pëga n 'ka‑ ta, 'a‑ ‑kan.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ü ꞊dua' ‑mü ‑be kö ma 'wëü‑ bhë 'ü‑ ‑da 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, kö n ‑yɛ 'zü ‑sü 'ka, ma gia‑ 'aan‑ ‑a bho mü kö ‑a ꞊truën ‑yaan kë ‑a ‑ta!›
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 'Ö‑ pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹'Sënng 'tama ꞊këng' do bhë ‑kaa 'kun ‑a ‑gɔ 'ka‑ nu mɛ 'ö 'sënng 'tama ꞊këng' 'sɔɔdhu 'dho ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Bhii mɛ 'oo mɛ 'ö pë 'dhoë‑ ‑gɔ, ‑wo ‑dho ‑a ꞊taɔ' nu ‑a ‑dhë, 'ö pë ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊va, 'kɛɛ mɛ 'ö pë 'yaa‑ ‑gɔ, ‑a pë 'bhle 'tee 'yö‑ ‑gɔ, ‑wo ‑dho ‑a kun ‑a ‑gɔ.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 ꞊Ya 'to yuökëmɛ 'ö‑ ꞊truën gbɛ 'yaa ‑dhö ꞊nɛ ‑a ‑bha 'ka, ‑kaa ꞊zong' plaan ‑dhɛtiidhɛ 'gü! ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö dho ö 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha, ‑yaan 'gbo ‑nu bɔ ‑a ‑bha.› »
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 'Go mü 'zü 'ö Yesu ‑ya pö: «Yi 'ö ma 'a Mɛgbö 'ka 'a dho nuë ‑gludë 'ka, yië‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'saadhö yi ‑dho nu. ‑A yi bhë ‑a 'ka a ‑dho ‑ya ma ‑gludëdhɛ kë 'gɔ ‑gbloo 'gü.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 'Sɛgɔ 'saadhö 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho dho wo 'kuë‑ n wö 'dhiö, 'a mɛ ‑nu zë 'gü do do 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑tuëmaakëmɛ 'dho 'bhla ‑nu bho ‑na 'ka ‑bho ‑nu ziën bhë ‑a 'dhö.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 A ‑dho 'bhla ‑nu bɔ n ꞊kwɛɛ‑ 'gü ꞊zian', 'a ‑bho ‑nu bɔ n kwaa‑ 'gü ꞊zian'.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 ꞊Ya kë 'dhö, ma ‑gludëmɛ, a ‑dhoë pö mɛ ‑nu 'ö 'wo n ꞊kwɛɛ‑ 'gü ꞊zian' bhë ‑an ‑dhë: ‹‑Ka nu, mɛ ‑nu 'ö n Dë ꞊ya 'dhuë‑ 'kpɔ ka ‑bha, 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö‑ ‑ya 'kpongtaadhɛ kë ‑yi züdɔyi 'ka bhë, ‑yö ‑ya ka ‑bha 'ka.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Bhii din ‑yö ‑kë n kë ꞊dhia, 'ö 'ka n gbaa ‑bhöpë 'ka. 'Yi mü ‑dhɔ ‑yö ‑kë n kë ꞊dhia, 'ö 'ka n gbaa 'yi 'ka. A ‑kë ‑nia 'ka, 'ö 'ka n ‑nia 'kun ‑së.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 A ‑kë n 'kpaan 'ka, 'ö 'ka sɔ ‑da n ‑ma. 'Yua ‑yö ‑kë n kë ꞊dhia, 'ö 'ka ka ‑zo ‑kë n 'piö. A ‑kë ‑kanso 'gü, 'ö 'ka bhɔ n ꞊dhia.›
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Mɛ kpengdhö ‑nu 'wo bhë ‑wo ‑dho ‑a pö n ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ, yi ü ‑yö 'më kö din ‑yö ü kë ‑na, 'yi ü gbaa ‑bhöpë 'ka ɛ? 'Yi ü yö 'më kö 'yi mü ‑dhɔ ‑yö ü kë ‑na, 'yi ü gbaa 'yi 'ka ɛ?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Yi ü ‑yö 'më kö ü ‑nia 'ka, 'yi ü ‑nia kun ‑së ‑ɛ? Ü ‑kë ü 'kpaan 'ka 'më, 'yi sɔ ‑da ü ‑bha ‑ɛ?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Yi ü ‑yö 'yua 'gü 'më, 'ö 'yi ü yö ‑kanso 'gü 'më, 'yi ‑bhɔdhia ‑kë ü ‑gɔ ‑ɛ?›
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 ꞊Ya kë 'dhö, ma ‑gludëmɛ, a ‑dho ‑a pö ‑an ‑dhë: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë giagia 'ka: Pë ‑së 'saadhö 'ö 'ka‑ ‑kë mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑an ꞊bhlë ‑ya 'ö 'wo n dheglu 'ka ‑a mɛ do ‑dhë bhë, kö ma ꞊nɛ 'ö 'ka‑ ‑kë n ‑dhë.›
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 'Go mü 'zü, ma ‑gludëmɛ, a ‑dho ‑a pö mɛ ‑nu 'wo n ꞊kwaa‑ 'gü ꞊zian' bhë ‑an ‑dhë: ‹‑Ka bhɔ n ‑dhë ꞊taa', mɛ 'ö ‑Zlan ꞊ya 'dhangga ‑ya ka ‑bha! ‑Ka 'dho ꞊toëpö 'siö 'ö ꞊glöötiaandhö ‑dhɛ 'ka 'ö ‑ya ‑sü 'ka dü waa‑ ö bha bɔmɛ ‑nu ‑an ‑dhë bhë ‑a 'gü!
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Bhii din ‑yö ‑kë n kë ꞊dhia, kaa n gbaa ‑bhöpë 'ka, 'yi mü ‑dhɔ ‑yö n ‑kë, kaa n gbaa 'yi 'ka.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 A ‑kë ‑nia 'ka, kaa n ‑nia 'kun, a ‑kë n 'kpaan 'ka, kaa sɔ ‑da n ‑ma. A ‑kë 'yua 'gü, a ‑kë ‑kanso 'gü, kaa bhɔ n ꞊dhia.›
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 ‑Wo ‑dhoë pö: ‹Yi Dëmɛ, yi ü ‑yö 'më kö din ‑yö ü kë ‑na, kö 'yi mü ‑dhɔ ‑yö ü kë ‑na, kö ü ‑nia 'ka, kö ü 'kpaan 'ka, kö ü 'yua 'gü, kö ü ‑kanso 'gü, 'ö yiëë nu ü ‑dhë ‑ɛ?›
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 ꞊Ya kë 'dhö, ma ‑gludëmɛ, a ‑dho ‑a ‑daa kë ‑an ‑gɔ ꞊nɛɛ: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë giagia 'ka: Pë ‑nu 'ö kaa‑ kë mɛ ‑nu 'waa ‑an ꞊bhlë ‑ya ꞊nɛ ‑a mɛ do ‑dhë bhë, ma ꞊nɛ 'ö kaa‑ kë n ‑dhë.›
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë ‑wo ‑dho dho ꞊toëpö 'klobhɔdhɛ ‑bha. 'Ö mɛ kpengdhö ‑nu ‑wo dho 'pö ꞊toëpö ‑këdhösü ‑dhɛ ‑bha.»
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.