Mateus 21
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë ‑pö 'sɔɔ, 'wo bɔ Betefaze ‑pö 'ö Olivie ‑tɔn 'piö ꞊zian' bhë ‑a 'gü. Yesu ‑yö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 «‑Ka 'dho pödhɛ 'ö kwa 'dhiö bhë ‑a 'gü, ka ‑dho ꞊soofang mu 'ö‑ 'në 'dho ‑a 'piö ‑an yö kö ‑wo ‑klu ‑sü 'ka. ‑Ka ‑an 'po 'ka nu ‑an 'ka n ꞊dhia!
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha 'wun ‑yö ‑yö ‑an ‑bha.› ‑Yö ‑dhö ö ꞊kwaa' ka ‑zü 'ka nuë n ꞊dhia zö!»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Pë ‑nu 'wo bhë, ‑wo ‑kë 'dhö kö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑ya pö 'dhiö bhë, ‑yaan ‑mɔ 'kuë ꞊nɛɛ:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 ‑Bhö ‑a pö Siɔn ‑pö ‑dhë: ‑Dhɛ ‑ga, ü bha ‑gludë ‑yö nu ‑na ü 'piö, ‑yö pa ‑sü 'ka ‑kë 'lëëlë ‑sü 'ka; 'yö ‑ya ‑sü 'ka ꞊soofang 'në ꞊taa.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 'Ö ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ 'wo bhë 'wo dho 'wo‑ ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Yesu ‑ya pöë ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 'Wo nu ꞊soofang mu waa‑ ö 'në bhë ‑an 'ka, 'wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑lo ‑an ꞊taa, 'ö Yesu ‑yö ‑ya ꞊soofang 'në ꞊taa.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po zian ‑gbloo 'piö, 'ö mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'dhɛ ‑saa ‑nu ‑yɛ, 'wo ‑an ‑po zian ‑gbloo 'piö.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo yö Yesu ‑dhë 'dhiö waa‑ ‑an mɛ ‑nu 'wo ‑ziö ‑a 'piö, ‑wo ‑yö 'gɛi kë ‑sü 'gü 'gludhi 'ka ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! 'Tɔbhɔdhe ‑yö 'to Davidö gbö ‑ta! 'Dhuë‑ ‑yö 'kpɔ mɛ 'ö nu kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑a ‑ta! ‑Zlan 'ö dhang‑ ‑nu 'gü ‑a 'tɔ ‑yö kë ꞊va!»
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑ya ‑da Zeluzalɛmë, 'ö plöömɛ ‑nu 'saadhö ‑wo yö wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Dö ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka ɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 'Ö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo kë ziö Yesu 'piö ꞊dhia bhë, 'wo‑ pö: «Yesu, ‑Zlan ‑wodhiölomɛ 'ö 'go Nazalɛtë, Galile ‑sɛ 'gü bhë yö ‑mü!»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö mɛ ‑nu 'wo ‑kë pë ‑nu 'dhɔɔ dɔ ꞊dhia waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë pë ‑nu 'dhɔ ꞊dhia mü bhë 'ö ‑an ‑kë, 'ö mɛ 'wo ‑kë 'wëü‑ ‑ta ‑bɔ ꞊dhia ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'wëü‑ 'ka ‑an ‑bha 'dhɔɔ dɔ ‑a ‑ta ꞊gba waa‑ ‑tönggö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu ‑bha ‑gbloo ‑nu ‑lo sia‑.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: ‑Wo ‑dho n ‑ma 'kɔ ‑dhɛ ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ, 'kɛɛ ka ‑zë, 'ka‑ ‑kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'yënngtiimɛ ‑nu waa‑ ‑gɛnlomɛ ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö ‑an ‑dhɛ bo.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 ꞊Dhɛ slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑mɛ ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ꞊wa 'wun 'gblüünzë 'ö‑ ‑kë bhë ꞊waa‑ yö waa‑ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'gbla ‑wo 'ö ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ «Davidö gbö 'tɔ ‑yö kë ꞊va!» bhë 'ö ꞊waa‑ ma, 'ö 'wun ‑yö ‑na ‑an ‑zuë.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 'Ö 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «'Gbla ‑kɔ ꞊suu'‑ 'wo‑ kaa‑ ꞊nɛ, 'ü‑ ‑ma ‑a?» 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ii‑, a‑ ‑ma, 'kɛɛ ‑yö ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: ‑We ü 'tɔ 'piö ‑sü ‑dho bɔ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu waa‑ 'në 'puu ‑nu ‑an 'dhii. ‑Wo 'ö bhë kaa‑ pö do ꞊a?»
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö go ‑an 'piö pödhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö dho Betani, 'yö ‑wɔ mü.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑ta ‑dhɛ ꞊ya 'po, kö Yesu ‑yö nu ‑na plöö ꞊zian', 'ö din ‑ya ‑kun.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 ‑Yö figö ‑lü do ‑yö zian ‑gbloo 'dhiö, 'yö ꞊yɔɔn ‑a ‑bha ‑a bhɛ ‑wun 'gü, 'kɛɛ ‑a 'dhɛ 'kpaan ꞊nɛ 'ö‑ yö. 'Ö‑ pö figö ‑lü bhë ‑a ‑dhë: «Ü bhɛ gbɛ 'ka 'dhö kë ‑dhö gbɔ!» 'Ö figö ‑lü bhë 'ö to ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü 'ö 'kpɛa kun.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo 'wun 'ö ꞊nɛ ‑a ‑yö, 'ö 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'wo yö Yesu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «‑Më 'ö ‑kë 'piöklöözë 'ö figö ‑lü ꞊nɛ 'ö 'kpɛa kun ꞊i?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya kë ka ‑gɔ, 'ö ‑zogɔndhe yaa kë ‑a 'gü, ka ‑dho pë 'a‑ ‑kë figö ‑lü 'ka ꞊nɛ, ‑a kë 'pö 'ö yaa 'dhö kë ‑a ‑de 'sloo 'ka, 'kɛɛ ka ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha 'zü 'kaan‑ ‑a pö ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö 'go ü pin 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha 'ü 'dho 'ü ‑püö 'yoo ꞊bhaa!› ‑Yö ‑dho kë 'dhö 'gbɛɛdhö.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Pë ꞊suu'‑ 'saadhö 'ka‑ ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ ꞊bhɛa' ‑sü 'ka, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ, ‑yö ‑dho kë, pë 'ka‑ ‑dhɛ bhë, ka ‑dho ‑a yö!»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö yö mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo Zuifö 'ka, ‑wo ‑yɔɔn Yesu ‑bha, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Pë ‑nu 'ü ‑an kë ‑na 'saadhö ꞊nɛ dö 'ö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛɛ?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ. ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka‑ ‑daa kë n ‑gɔ ꞊sia, a ‑dho pë 'ö ‑kë 'a 'wun ‑nu 'wo ꞊nɛ 'a‑ kë ‑na bhë ‑a ‑gɛn pö ka ‑dhë.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Dö 'ö Zan bɔ ‑yaan mɛ ‑nu ‑bɔ yiö ꞊e? ‑Zlan ‑mü e, 'iin mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑mü e?»
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Kwaa 'dho ‑mɔa 'kwa‑ pö 'pö 'sa: ‹Mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo‑ bɔ›; bhii kwa ‑suö 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë, 'ö tɔɔ ‑an 'plɛ ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü Zan 'ka.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «'Yiëë‑ dɔ.» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'pö: «꞊Ɛɛ, ꞊dhɛ 'ö 'dhö, kö ma ‑de 'pö, n 'ka 'dho n ‑ma ‑gɛn pö ka ‑dhë 'pö.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 'Ö Yesu ‑ya pö ꞊nɛɛ: «'Wun mɛ 'ö ꞊nɛ ka ‑dhɛ ‑ga ‑a 'piö 'dhɛ: Gɔɔn‑ do ‑bha 'në ‑nu ꞊plɛ ‑wo ‑kë ‑dhö, 'yö‑ pö ‑a mɛ ‑blɛɛzë ‑dhë: ‹N gbö, ‑bhö 'dho yuö kë ‑dhiadhö ꞊dɛɛ n ‑gɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö!›
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 'Yö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö ö dë ‑dhë: ‹N 'kaa dho.› 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö 'töng pë 'bhle ꞊ya ziö, 'ö‑ ꞊zuö' ꞊ya ꞊kpaɔ, 'ö dho yuö bhë ‑a kë ꞊dhia.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 'Go mü ‑an dë ‑yö pë do bhë 'ö‑ pö ö gbö mɛ 'ö to bhë ‑a ‑dhë. Ö‑ gbö mɛ 'ö bhë 'yö‑ pö ö dë ‑dhë: ‹꞊Ii‑, n dë, a ‑dho dho›, 'kɛɛ yaa 'dho gbɔ.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 'Në ‑nu ꞊plɛ 'wo bhë ‑a dö ‑zë 'ö ö dë ‑wo ‑kë ‑ɛ?» 'Wo‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: «‑A mɛ ‑blɛɛzë ‑mü.»
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Bhii Zan ‑yö ‑nu ka 'piö, 'ö zian ‑gbloo 'ö kpengdhö 'ö‑ ‑zɔn ka ‑dhë, 'ö kaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, 'kɛɛ 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'wo ꞊sɔɔnkëmɛ ‑nu 'ka ‑wa ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑. Yö do bhë 'zü, pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an yö ‑sü 'ka, kaa 'go ka ‑bha ꞊sɔɔn yaa 'gü kö 'kaan‑ ‑a ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'zü: «‑Ka ka 'to 'to, 'wun ꞊zuan' mɛ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha: Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ. 'Ö ‑gla ꞊nië ‑a ‑zü, 'ö ‑glu do pɔn ‑drɔɔn 'yi bho ‑a 'gü ‑pë 'ka, 'ö 'gbu ‑kɔ do ‑dɔ mü; 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'ö‑ nu lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑dhë, 'yö dho 'ta 'gü.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn ‑nu ‑kpa bho ‑yi ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ ‑nu bɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'piö kö ‑waan ö bha lɛzɛn ‑kpa dɔ ‑an ‑gɔ, ‑waan nuë ö ꞊dhia.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'ö ‑an bɔ bhë ‑wo ‑an ‑kun. 'Ö 'wo ‑an mɛ do ‑ma, 'ö 'wo‑ mɛ do zë, 'ö 'wo ‑an mɛ ‑yaaga ‑naa ‑zuö ‑guö 'ka; 'ö 'wo‑ zë.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha bɔmɛ ‑nu 'bhaa 'ö 'wo ꞊va 'wo ꞊zië' ‑a mɛ ‑blɛɛzë ‑nu ‑ta, 'ö ‑an bɔ. Pë do 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa ‑kë bɔmɛ ‑blɛɛzë ‑nu 'wo 'dhiö bhë ‑an ‑gɔ bhë, 'yö 'wo‑ kë ‑an 'ka 'pö.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 'Wun bhë kö ‑yaan yën, ‑yö ö gbö ‑bɔ ‑a ‑pö ö ‑de 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Wo ‑dho n gbö ꞊bhlë ‑ya.›
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ꞊waa‑ gbö yö, 'wo‑ pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: ‹Dɔ, ‑ka ‑dhɛ ‑ga, mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' bhë 'ö ꞊nɛ! ‑Kwa 'dho 'kwa‑ zë kö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑waan 'to kwa ‑gɔ!›
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 'Ö 'wo ‑lo ‑a ‑ta, 'wo‑ kun, 'wo dho ‑a 'ka lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ꞊taa ‑bha, 'wo‑ zë.»
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ nu ‑yi 'ka, ‑më 'ö dho ‑a kë yuö ‑kë ‑a ‑gɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'ka ɛ?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 'Wo‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu këwunyaazë ‑nu 'wo bhë ‑yö ‑dho ‑an 'plɛ zë, yaa 'dho ‑an 'yena yö; 'go mü, 'yö dho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö bhë ‑a dɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu gbɛ 'ö yi 'ö lɛzɛn ‑kpa bho ‑yi ꞊ya ‑lo, 'wo dho ‑an bho ‑waan nu ‑a ‑bha 'ka bhë ‑an kwɛɛ.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Wo do ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: ‑Guö kpö 'ö 'kɔdɔmɛ ‑nu ‑wa ‑ga ‑guö yaa 'ka, 'wo‑ ꞊zong' bhë yö ꞊nɛ 'ö ꞊ya kë ‑guö 'ö dɔ ‑sü 'ka ‑guö gia‑ 'ka 'kɔ ‑gɔ kpinngdhö ‑a 'ka. Pë bhë ꞊nɛ 'ö kwa Dëmɛ ‑ya ‑kë; ‑yö kwa ‑bha pë 'gblüünzë 'ka. ‑Wo mɛ 'ö bhë kaa‑ pö do ‑a?»
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 'Yö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë ꞊nɛɛ: «‑A ‑wun 'gü a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö ‑dho kun ka ‑gɔ, 'yö nu 'sɛ gbɛ 'gü ‑mɛ ‑nu 'ö ‑an kë ‑sɔɔn dhö ‑a ꞊zuan' ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö ‑an ‑bha 'ka bhë ‑an ‑dhë 'dhɛ.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑püö ‑guö kpö 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ö pë 'bhaa yɛ; 'kɛɛ mɛ 'ö ‑guö kpö ‑zë bhë ꞊ya ‑püö ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ‑a zɔn ꞊trüütrüüdhö.»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 ꞊Dhɛ 'ö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu, ꞊wa Yesu ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a ma, 'wo‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ wo ‑de gia‑ 'ö wo ‑bha 'wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 'Yö 'wo yö ‑a këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑sü ‑bha kö 'waan‑ Yesu 'kun, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑kë ‑an kë ꞊dhia mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo Yesu sü ꞊nɛ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ 'dhö bhë ‑an ‑dhë.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.