Marcos 3
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑yɛ ö 'zü 'ö nu Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü. Gɔɔn‑ do 'ö‑ ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha ‑yö ‑kë mü.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü, ‑an 'yan ‑yö ‑kë Yesu 'piö dosɛn 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑yö ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑gbiö bo ꞊glooyi 'ka ‑a ‑wun 'gü. Bhii ‑wa 'piö kö 'wo 'wun dɔ ‑a ‑bha ꞊nɛ, ꞊ya kë 'dhö kö ꞊ya pë yaa kë, ‑an ‑bha tɔng 'gü ꞊siö' ‑sü 'ka.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 'Ö Yesu ‑ya pö gɔɔn‑ 'ö‑ ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha bhë ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ mɛ 'plɛ wö 'dhiö zö!» 'Ö gɔɔn‑ bhë 'ö ꞊luu.
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a ‑ga ꞊dhia bhë, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö kwa ‑bha tɔng ‑ya pö 'kwa‑ kë ꞊ɛ? 'Kwa 'wun ‑së kë ꞊glooyi 'ka, 'iin 'kwa 'wun yaa kë e? 'Kwa mɛ dha, 'iin 'kwa mɛ 'gü ꞊siö'‑ e?»
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 'Ö Yesu ‑yö ‑an ‑ta ‑ga, 'ö 'wun bhë 'ö ‑siö ‑a ‑dhë. 'Go mü 'ö‑ wö ‑yö ‑siö ꞊gbaɔnsü 'ka ‑an ‑bha ꞊zuö' yaa bhë ‑a ‑wun 'gü.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 'Ö Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo go Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü mü 'wo yö plaan 'ö 'wo dho 'ö waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ ‑nu 'wo ‑yakuëdhe do ‑kë, ‑kɔ 'wo dho ‑a kaa 'waan‑ Yesu zë ‑a ‑wun 'gü.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu 'wo go pö‑ bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑dho Galile 'yipuë ꞊va 'piö ꞊zian'. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑ziö ‑an 'piö: Galile ‑sɛgümɛ, Zude ‑sɛgümɛ,
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 Zeluzalɛmë plöömɛ waa‑ Idume ‑sɛgümɛ, 'pian mɛ 'ö bɔ 'yiga 'wo‑ ‑dhɛ Zuudɛn ‑a ꞊zlöö ꞊zian' ‑mɛ, pödhɛ ‑nu 'wo bɔ Tii ‑pö waa‑ Sidɔn ‑pö ‑an 'piö ꞊zian' ‑mɛ, ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo bhë ‑wo ‑nu Yesu 'piö, kö pë ‑nu 'ö Yesu 'dhö ‑an kë ‑na bhë kö ‑waan yö.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë ‑wo 'yitagɔ do ꞊yɔɔn ö ‑bha, 'yaan‑ 'dho ‑a 'gü, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'wo dho ꞊taa'‑ ö ‑ta.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Kë‑ wo 'dhö bhë, 'ö tɔɔ ꞊dhɛ 'ö mɛ ‑nu ꞊plëëzë ‑dhɛ bo ‑na 'ö mɛ ‑nu 'saadhö 'ö 'yua ‑yö ‑kë ‑an 'yënng bhɔ ꞊dhia 'wo yö wo 'ko ꞊blüü 'blü ‑sü 'gü, ‑pa ‑a 'ka ‑sü ‑wun 'gü.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Mɛ ‑nu 'ö ‑zuu yaa ‑yö ‑kë ‑an 'gü bhë, ꞊wa Yesu yö, ‑püö 'wo‑ wo ‑a ꞊gɛɛndhö, ‑gbla 'gbee‑ ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka!»
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë 'gbee‑ ꞊nɛ kö ꞊kun 'ö mɛ 'ö‑ 'ka 'wo‑ ꞊blɛɛ.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑dho ‑tɔn tuö, 'ö mɛ ‑nu 'ö‑ 'piö kö ‑wo ziö ö 'piö bhë 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö 'wo nu ‑a 'piö.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 'Ö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ sü mɛ ‑nu 'wo nu bhë ‑an 'gü kö ‑waan kë ö 'piö 'ö ‑an 'tɔ kpɔ ö bha bɔmɛ ‑nu 'ka, 'yö ‑an sü kö 'yaan‑ ‑an bɔ ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ꞊dhia.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 'Ö ‑kɔ ‑mɔ 'wun ‑bha ‑sü nu ‑an ‑dhë kö ‑waan ‑zuu yaa bhoë mɛ ‑nu 'gü.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Mɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'ö ‑an sü bhë ‑an 'tɔ 'ö ꞊nɛ: Simɔ 'ö Yesu ‑ya 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka, (‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑guö»,)
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Zakö waa‑ ö dheglu Zan 'wo ‑kë Zebede gbö ‑nu 'ka 'ö Yesu ‑yö ‑an 'tɔ kpɔ Boanɛɛzë 'ka (‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «mɛ ‑nu 'wo bhɔ dha ‑bha 'gbla ‑wo ‑bha»),
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Andre, Filipö, Baatelemi, Matiö, Toma, Zakö 'ö ‑kë Alefe gbö 'ka, Taade, Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'yënngsiömɛ 'ka ö ‑bha 'sɛgɔ ‑wun 'gü,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 waa‑ Zuda Ikaliɔtö 'ö Yesu dɔ ‑a yaagümɛ ‑nu kwɛɛ zlöö bhë.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑nu kɔɔ. Mɛ ‑nu gbung ꞊va ‑wo ‑nu mü 'zü ‑dëüwo, 'ö‑ ‑dhɛ to ꞊zlöö kö 'töng ‑de gbɛ 'yaa Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑an ‑gɔ kö ‑waan pë ‑bhö ‑dhɛ yö.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 'Wun 'ö bhë ꞊dhɛ 'ö Yesu 'piö kɔɔmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'wo dho ‑a 'kun ꞊dhia, 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia 'dhö ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë 'blɔɔnzë.»
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Yi do 'ka Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo ‑go Zeluzalɛmë plöö 'wo nu 'wo ‑lo ‑dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a 'gü, 'wo‑ pö: «Bɛɛzebilö 'ö dü 'ka bhë ‑ya 'gü.» Kö mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö ‑na: «‑Zuu yaa ‑nu ‑gɔmɛ ꞊nɛ 'ö ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü nu ‑a ‑dhë 'ö ‑zuu yaa ‑nu kë ‑na ‑a 'ka bhë!»
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë, 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Yö ‑kɔklë 'ö Satan ‑yö ö ‑de ‑kë 'zü i?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'sɛgɔ do ꞊kɔɔnmɛ ‑nu 'ka, ꞊wa ‑glu gɔn wo 'kuë, 'sɛgɔ 'ö 'dhö bhë yö 'ka 'dho dho 'dhiö.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 'Iin 'go mü 'zü, ꞊ya kë ꞊nɛ 'kɔ do 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa 'ko zë wo 'kuë, mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑bha ‑kë 'kuë‑ ‑sü yaa 'dho dho 'dhiö.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 ‑Kɔ do 'ö bhë ‑a 'ka, ꞊ya kë ꞊nɛ Satan ꞊ya ‑glu gɔn ö 'piö ‑mɛ ‑nu 'ka kö 'gügludhe yaa ‑da ‑an ziën ꞊a? ꞊Ya kë 'dhö ‑a ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü yaa 'dho ꞊glɔɔ gbɔ; 'kɛɛ pë dho kë 'ö tɔɔ ‑a 'tinng ‑dho yën.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 ‑A ‑ga 'ka‑ wo bhë: Dö 'ö dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan ‑da gɔɔn‑ 'gügbeezë ‑gɔ kɔɔ kö ‑yaan ‑a ‑bha 'kɔɔpë ‑nu 'sü kö yaa gɔɔn‑ 'ö 'dhö bhë ‑a ‑lö ‑e? Mɛ 'ö 'gbee‑ 'ö ‑ziö ‑a 'ka ‑a ‑ta ꞊nɛ 'ö dho ‑da ‑a ‑gɔ kɔɔ.»
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 'Ö Yesu ꞊ya pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ‑Zlan ‑dho ziö mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha këwun yaa ‑nu waa‑ ‑an ꞊blɛɛ'‑ ‑wun yaa ‑nu bhë ‑an ‑ta.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 'Kɛɛ mɛ 'ö 'dhoë‑ 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ‑Zuu 'slööslö ‑gɔ, ‑Zlan 'ka 'dho ziö ‑a ‑bha këwun yaa ‑nu bhë ‑a ‑ta. Bhii kö kë pë yaa 'ö dho to ‑a ‑bha bhë kö ꞊yaa‑ kë.»
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Pë 'ö ‑kë 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia: «‑Zuu yaa ‑ya 'gü.»
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu dhe waa‑ ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo ‑nu; 'wo dɔ plaan, 'wo mɛ bɔ kɔɔ kö ‑yaan ‑a ꞊dhɔɔ kë.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Mɛ kpö ꞊va ‑wo ‑kë ꞊yaannu ꞊dhia Yesu ‑zü, wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha ‑sü 'ka. 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü‑ 'to 'to, ü dhe waa‑ ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo plaan, ‑wa ‑pö 'ü nu!»
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Dö tɔɔ n dhe waa‑ n dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑i?»
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a ‑zü bhë 'ö ‑an ‑ta ‑ga, 'ö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, n dhe waa‑ n dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ꞊ga 'wo ꞊nɛ!
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Bhii mɛ 'ö ‑Zlan ‑zo 'kun ‑wun kë ‑na bhë 'ö tɔɔ n dheglu 'në gɔɔn‑, n dheglu 'në dhe waa‑ n dhe.»
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.