Marcos 14
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 ꞊Dhɛ 'ö Paakö waa‑ ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'gü, ‑an 'wlaan‑ kë yi ꞊ya 'to ꞊nɛ pë 'plɛ 'dhö, 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo yö ‑a këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü kö 'waan‑ Yesu 'kun ‑bin ‑blü kö 'waan‑ ‑a zë.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 'Ö 'wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia wo 'ko ‑nu ‑dhë ꞊nɛɛ: «Kwa ‑kɔ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö 'kwa‑ 'kun 'wlaan‑ ‑yi 'ka. ꞊Ya kë 'dhö, 'sɛgümɛ ‑nu ‑wo ‑dho vin 'ö 'wo nu kwa ‑gɔ.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu ‑yö ‑kë Simɔ 'ö ꞊wee ‑yö ‑kë ‑a ‑bha ‑be bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ Betani. ‑Yö ‑to pë ‑bhö ꞊dhia, 'ö dhebɔ do ‑yö ‑da kɔɔ ‑guö ‑kpo 'lü 'ö ‑kë pa ‑sü 'ka pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ꞊sɔnng' ꞊vaazë 'wo‑ ‑dhɛ 'naa‑ bhë ‑a 'ka. 'Ö ‑guö ‑kpo 'lü bhë 'ö‑ 'to 'dhiö bho, 'ö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë bhë 'ö‑ 'daawo Yesu tuö.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü bhë 'wun ‑na ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑zuë, 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: «Pë 'yi 'tëë ‑sëëzë 'ö ꞊nɛ, ‑a 'gü kun 'ö ‑siö ꞊nɛ ꞊a; ‑a ꞊truën 'ö tɔɔ ‑më ‑ɛ?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 ‑Wo ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha 'wo‑ 'dhɔɔ dɔ dönie ꞊këng' ‑yaaga 'ka ‑be, 'wo‑ 'wëüga bhë 'wo‑ nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë!» 'Wo yö dhebɔ 'ö bhë ‑a ꞊tɔɔ kë ‑sü 'gü 'gbee‑ 'ka.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 'Kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ka ꞊kwaa' ‑a ‑zü 'sengdhö! ‑Më 'ö ‑kë 'ka‑ 'gü ga ꞊ɛ? Pë 'ö‑ ‑kë n ‑dhë bhë ꞊yö ‑së.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 'Fɛɛmɛ ‑nu 'ka ‑an ‑ga ‑na bhë, ‑wo ‑dho kë ka 'piö 'töng 'saadhö 'ka. 'Ö‑ yi mɛ ꞊ya dhië ka ‑dhë, 'ka dho 'wun ‑së kë ‑an ‑dhë. 'Kɛɛ ma ‑zë, n 'ka 'dho kë ka 'piö zö 'töng 'saadhö 'plɛ 'ka. ‑A ‑wun 'gü, ꞊dhɛ 'a ꞊tun ka 'piö bhë, ‑ka ka ‑bha n ‑dhɔ ‑zɔn n ‑dhë.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 ‑A ‑bha 'ö‑ ‑kɔ ‑yö ‑mɔ ‑a ‑bha 'ö‑ ‑kë bhë, n bun 'ö 'dhoë‑ dho ꞊gluudhö bhë, 'ö‑ ꞊baa pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑lo ‑a ‑bha ‑sü 'ka ꞊klöödhö bhë.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun giagia 'ka: ‑Dhɛ 'saadhö 'wo 'dhoë‑ 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha 'kpongtaadhɛ 'saadhö ‑a 'gü, 'wun 'ö dhebɔ 'ö ꞊nɛ 'ö‑ ‑kë ꞊nɛ, ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑, 'ö ‑an ‑zo ‑yö ‑büö dhebɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë, ‑a mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zuda Ikaliɔtö bhë, 'ö dho 'ö‑ pö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ ö‑ 'piö kö 'ö Yesu dɔ ‑an kwɛɛ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑wo bhë ꞊waa‑ ma, ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi, 'wo‑ pö ‑wo ‑dho 'wëüga nu ‑a ‑dhë. 'Ö Zuda ‑yö yö Yesu ‑dɔ ‑an kwɛɛ 'töng ‑së ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 ꞊Bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö bhë, ‑a 'wlaan‑ kë ‑yi ‑blɛɛzë 'ö ‑kë Paakö ‑waamayi, 'ö ꞊ya kë 'ö 'wo 'bhlanë ‑gbɔng ‑nu zë ‑na ‑a 'ka bhë ‑a 'ka, 'ö Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ꞊dhɛɛ' kpɔ 'wo‑ pö: «‑Dhɛ ‑mlë 'ü‑ 'piö kö 'yi dho ‑a ‑bha ü ‑bha Paakö ‑bhöpë ‑yuö kë ꞊dhia ꞊ɛ?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 'Ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ bɔ, ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Ka 'dho plöö; 'ka 'dho, 'ka ‑dho ‑kpën gɔɔn‑ do ‑bha kö 'yi ‑gbɔ ‑ya ‑gɔ; ‑ka ziö ‑a 'piö!
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ka 'plɛ ‑ka ‑da 'kɔ 'ö 'dhoë‑ ‑da ‑a 'gü bhë ‑a 'gü 'ka‑ pö 'kɔ 'ö bhë ‑a dëmɛ ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑yö ü ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑na ꞊nɛɛ: Ö bha 'kɔdhi 'ö waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu 'wo dho Paakö ‑bhöpë ‑bhö ‑a 'gü bhë, ‑yö më ꞊ɛ?›
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 ‑Yö ‑dho 'kɔdhi do 'ö‑ 'gü ‑dhɛ 'dhö ꞊va 'ö ‑dɔ kɔɔpë ‑nu 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë ‑a 'gü bhë ‑a ‑zɔn ka ‑dhë, 'kɔ 'ö dɔ 'kɔ ‑ta dhuö bhë ‑a 'gü. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ, 'ka dho kwa ‑bha ‑bhöpë ‑yuö kë ‑a ‑bha.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 'Ö ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ 'wo bhë 'wo dho, 'wo pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö, 'ö 'wo Paakö ‑bhöpë ‑yuö ‑kë mü.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 ꞊Dhɛ 'kwa dɔ 'yinia, 'ö Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu 'wo to bhë, 'wo dho ‑dhɛ bhë ‑a 'gü.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 ‑Wo ‑kë pë ‑bhö ‑sü 'gü, 'ö Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: Mɛ 'ka pë ‑bhö ‑na n 'piö zö ꞊nɛ, mɛ do ‑yö ka ziën 'ö dho n dɔ n yaagümɛ ‑nu kwɛɛ.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu wöödhɛ ‑yö ‑siö, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha do do 'ka ꞊nɛɛ: «Ma ‑mü ‑a?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Mɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'ka ꞊nɛ, mɛ do ‑mü ka ziën, mɛ 'ö 'yi yi ‑kɔ ‑sɔ ‑na gbɔ dɔ 'gü yi 'kuë bhë yö ‑mü.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ma Mɛgbö, n ga ‑sü ‑mü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'ö‑ pöë bhë ‑a 'dhö. 'Kɛɛ 'yena ‑wun ꞊ya kë gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ n dɔ n yaagümɛ ‑nu kwɛɛ bhë ‑a 'ka! Mɛ 'ö bhë yaa bhɔ ‑bezë, ‑yö ‑dho kë ‑a ‑gɔ ‑së!»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 ‑Wo ‑kë pë ‑bhö ‑sü 'gü, 'ö Yesu ‑yö ꞊bluu'‑ ‑sü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'ö‑ ‑kaan 'ö‑ nu ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'ö‑ pö: «‑A mɛ 'ö ꞊nɛ, ‑kaa 'sü, 'ka‑ ‑bhö, yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ n bun.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 'Ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ do sü. ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑Zlan zuö pö ‑sü ‑bha ‑a ‑ta 'zü, 'ö‑ nu ‑an ‑dhë, 'yö ‑an 'plɛ ‑wa mü.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑A mɛ 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ n fɛi, 'ö ‑Zlan waa‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑an ‑bha ‑dhi 'kuë gën 'ka; ‑yö ‑lo 'dhö mɛdhɛvadhɛ ‑wun 'gü.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: N 'ka 'dho ‑drɔɔn gbɛ mü gbɔ 'ö dho 'ö yöë ‑drɔɔn ‑dëü gbɛ 'a dho ‑a mü ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü yi ‑bha ‑a ‑bha.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo 'wlaan‑ ‑ta ‑tan ‑nu bho. 'Go mü, 'wo dho Olivie ‑tɔn tuö.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «Ka 'plɛ, ka ‑dho n to 'töüdhö, 'ka ꞊duë. Bhii ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: A ‑dho 'bhla ‑maakëmɛ zë, 'ö 'bhla ‑nu ‑wo ‑kan 'kuë‑, 'wo ‑pɛn. »
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ, 'ma 'go ga 'gü, a ‑dho dho ka 'dhiö Galile ‑sɛ 'gü.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 'Ö Piɛɛ ‑ya pö Yesu ‑dhë: «'Kö ‑kë ꞊nɛ mɛ 'wo to ‑wo ü ‑to, 'wo ꞊duë 'dhee, ma ‑zë, n 'ka 'dho go ü 'piö 'gbɛɛdhö.»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «A‑ ‑blɛɛ ü ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ, ꞊dɛɛ ꞊nɛ, ‑a gbeng ‑yi gia‑ 'gü, ‑a kë ‑yi 'ka kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we ‑gwaa ꞊plɛzë, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë 'bhaa n dɔ.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 'Kɛɛ Piɛɛ ‑ya ‑pö 'zü 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Kö ‑kë ꞊nɛ, ko zë ‑sü ‑wun ‑mü 'dhee, n ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑bha kö 'a‑ pö 'maa ü dɔ!»
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 ‑Wo ‑dho 'wo ‑lo ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zesemane bhë ‑a ‑bha. 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Ka ‑ya zö kö 'a 'dho ꞊bhɛa' ꞊dhia!»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 'Ö Piɛɛ 'dhö, Zakö waa‑ Zan 'yö ‑an sü ö 'piö, 'wo dho. 'Ö ‑bɔ 'klobhɔdhe 'gü ‑sü ‑wɛɛ ꞊va ‑yö ‑lo ‑a ‑ta; 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ga 'yena ꞊ya n ꞊zuö' pa. ‑Ka 'to zö 'ka ‑ya ka 'yaan!»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 'Yö ö 'bhe 'tee ꞊yɔɔn 'dhiö, 'ö ‑püö sia‑ ꞊bhɛa' ‑sü 'ka kö ‑yö kë 'dhö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑a këdhɛ ‑dho kë ‑dhö kö ꞊kun 'ö 'yënngbhɔdhe dho nu ö ‑ta ‑a 'ka.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 'Ö‑ pö: «'Aa, n Dë! Ü ‑kɔ ‑yö ‑mɔ pë 'plɛ kë ‑sü ‑bha. A‑ 'piö kö 'yi 'güüzë 'ö ꞊nɛ 'ü‑ bhɔ n ‑dhë ꞊taa', 'kɛɛ 'maa‑ 'piö kö n ‑zo 'kun ‑wun ‑yö kë, pë 'a‑ 'piö 'yö tɔɔ bhi ‑zë, ü ‑zo 'kun ‑wun ‑yö kë.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö nu ö bha ꞊guë' ‑nu ‑yaaga 'wo bhë ‑an 'piö, 'ö ‑an yö kö ꞊wa yi zë, 'ö‑ pö Simɔ Piɛɛ ‑dhë: «Simɔ, 'bha yi zë 'saadhö ꞊a? Ü 'ka ‑mɔa kö 'ü 'to ü 'yaan 'lɛlɛ do gia‑ 'piö a?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 ‑Ka ‑ya ka 'yaan 'ka ꞊bhɛa'‑, kö ꞊kun 'ka dho ‑püö 'güdandhe 'gü! A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ka‑ 'piö 'ka ‑ya ka 'yaan, 'kɛɛ ꞊faan' 'yaa ka bun ‑gɔ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 'Ö ‑yɛ ö 'zü ‑dëüwo, 'ö dho 'ö ꞊bhɛa, ‑wo do 'ö bhë ‑a 'ka.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 'Ö ko 'zü, 'ö nu ö bha ꞊guë' ‑nu 'piö. 'Yö ‑an yö kö ‑wo yiö; bhii ‑an ‑kɔ yaa ‑mɔa kö ‑wo 'to wo 'yaan. 'Ö pë 'wo dho ‑a pö Yesu ‑dhë waa‑ dɔ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ‑gwaa kë ‑yaaga ‑naa wo, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka ꞊tun yi zë ꞊a? Ka ka 'tɛɛ pa ‑na ‑a? ‑Yö 'to 'pö, 'lɛlɛ ꞊ya ‑lo. ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, ma Mɛgbö, n dɔ ‑sü ‑mü ꞊sɔɔnyaamɛ ‑nu kwɛɛ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 ‑Ka ꞊luu'‑ 'kwa ziö, bhii mɛ 'yö dho n dɔ ‑an kwɛɛ bhë 'yaa 'ma ꞊gbiin gbɔ.»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë, ‑a mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zuda bhë 'ö ‑wo. Mɛ ‑gbaa 'ö ‑blaan ‑nu, 'lü 'klu ‑nu 'dhö ‑an ‑gɔ bhë ‑wo ‑kë ‑a 'piö. Mɛ ‑nu 'wo ‑an bɔ 'wo tɔɔ slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔng ‑gɔmɛ ‑nu, waa‑ ‑an ‑bha mɛ ziizii ‑nu.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Zuda 'ö Yesu dɔ ö yaagümɛ ‑nu kwɛɛ bhë ‑yö ꞊duakëpë 'ö dho ‑a kë ‑a ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö wo ‑nu 'wo nu bhë ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Mɛ 'a 'dhoë‑ ‑a 'kpeng mü ꞊sia, 'ö tɔɔ mɛ 'a‑ dɔ ka kwɛɛ bhë. ‑Kaa 'kun, 'ka dhoë ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑sü 'ka ‑së 'ka!»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 ꞊Dhɛ Zuda ꞊ya ‑lo, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ!» 'ö to mü 'ö‑ 'kpeng mü.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑ya Yesu ‑bha, 'wo‑ kun.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë Yesu 'piö mü bhë, ‑a mɛ do ‑yö ö ‑bha ‑blaan ‑gan ö ‑kloo 'gü, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑bha yuökëmɛ 'to 'klu ‑kan ‑a 'ka.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 'Ö Yesu ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo nu ‑a 'kun ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ka nu n 'kun ꞊dhia, ‑blaan waa‑ 'lü ‑nu ‑an 'ka ꞊nɛ ꞊dhɛ 'wo‑ pö ‑a ‑bha 'kpa pëyaakëmɛ ‑mü n 'ka ‑a 'dhö e?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 ‑Dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka, a ‑kë ka 'piö, kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia, 'ö kaa n 'kun. 'Kɛɛ 'wun ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑wo ‑kë 'dhö kö pë ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑waan kë.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'plɛ ‑wa to, 'wo ꞊duë.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 ‑Dadhëü gɔɔn‑ do ö ‑kpatasɔ do 'kpaan ‑yö ‑kë ‑a ‑bha, ‑yö ‑kë ‑ziö Yesu 'piö ꞊dhia. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo ‑lo ‑a ‑bha ‑waan ‑a 'kun,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 'kɛɛ ‑yö ö ‑bha ‑kpatasɔ ‑to ‑an kwɛɛ, 'ö ꞊duë ö bun 'kpaan 'ka.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 ‑Wo ‑dho Yesu 'ka slabhomɛ ꞊va 'dhiö, ‑dhɛ 'ö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'saadhö, mɛ ziizii ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo nu ‑a ‑bha wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑a ‑bha.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Piɛɛ ‑yö ‑ziö Yesu 'piö ‑gɛntozlöödhe 'ka, 'ö dho, 'ö ‑da slabhomɛ ꞊va bhë ‑a ‑gɔ 'kwɛandhö. 'Ö waa‑ 'yan ‑to 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë ꞊yaannu ꞊dhia mü, 'nɛnɛ ‑bho ꞊dhia 'siö ‑bha.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo zakanmɛ ‑nu ꞊vava 'ka waa‑ zakanmɛ ‑nu ꞊vava 'saadhö 'wo to, ‑wo ‑yö 'wun 'wo dho ‑a dɔ Yesu ‑bha kö 'waan‑ zë ‑a ‑wun 'gü ‑a ꞊mɛɛ' ‑sü ‑bha, 'kɛɛ waa‑ yö.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 'Ö tɔɔ mɛdhɛvadhɛ ‑wo ‑yö ꞊sua ‑wun ‑dɔ Yesu ‑bha ‑sü 'gü, 'kɛɛ ‑an ‑wo yaa kë do wo 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo 'gü.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑luu, 'wo yö ꞊sua ‑wun ‑dɔ ‑a ‑bha ‑sü 'gü 'wo‑ pö:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Yi‑ ‑ma ‑a 'dhii ꞊nɛ, ‑yö ‑dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'ö mɛ ‑nu ‑wa dɔ bhë ‑a wü, 'ö ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka 'ö‑ gbɛ 'ö yaa 'dho kë mɛ ‑nu ꞊kwaa' 'ö‑ dɔ.»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 'Kɛɛ ‑dhɛ 'ö bhë ‑a ‑bha 'zü ‑an ‑wo yaa kë do.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑yö ꞊luu mɛ 'plɛ wö 'dhiö mü, 'ö yö Yesu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha 'ö‑ pö: «'Wun ‑nu 'wo‑ ꞊blɛɛ' ‑na ü ‑gɔ ꞊nɛ, ü 'ka 'dho ‑a gbɛ ‑daa kë ꞊a?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 'Kɛɛ Yesu ‑yö ö 'dhi ‑yö 'kuë‑, yaa‑ gbɛ ‑daa kë ‑a ‑gɔ.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ii‑, a‑ 'ka. 'Ö go mü, ka ‑dho ma Mɛgbö n yö kö a ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan 'piigbeezë ‑bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha, 'ka dho n yö 'zü, kö a nu ‑na dha kpö ‑nu 'gü dhang‑ 'gü.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑yö ö bha gblang ‑blë (‑naazuëdhe 'ka, 'ö tɔɔ 'wun 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑bha 'ka, ‑yö 'si ‑bho ‑Zlan ‑gɔ ‑sü 'ka). 'Ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë: «‑Më 'kwa‑ ‑yaa ‑bha ‑ɛ? Kwa 'ka 'dho ‑tɔmɔ gbɛ ꞊mɛɛ' gbɔ!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 'Wun 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑Zlan ‑gɔ bhë ka gia‑ ka‑ ‑ma. Ka ka ‑zo ‑ta ‑kɔklë ꞊ɛ?»
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 'Ö ‑an ziën, mɛ ‑nu ‑wo yö wo 'dhee ‑bho Yesu ‑bha ‑sü 'gü, 'wo sɔ ‑klu ‑a wö ‑bha, 'wo yö ‑a ‑ma ‑sü 'gü wo ‑kɔ kpö ‑nu 'ka; 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö yië‑ ‑dɛ bɔ, dö 'ö ü ‑ma bhë ꞊ɛ?»
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Piɛɛ ‑yö ‑kë 'kwɛandhɛ bhë ‑a 'dhëëdhö mü. ꞊Dhɛ 'ö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ꞊va ‑bha yuökëdhe ꞊ya nu,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da Piɛɛ 'ö ‑kë ‑ya 'siö 'piö ꞊dhia bhë, ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ ‑ga ‑së 'ka 'ö‑ pö: «Bhi ‑de 'pö ü ‑kë Yesu, Nazalɛtë mi bhë, ‑a 'piö.»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 'Kɛɛ Piɛɛ ‑yö ‑kploo Yesu ‑wun 'ka 'ö‑ pö: «'Maa‑ ꞊tɛi' dɔ, 'iin pë 'ü‑ 'piö kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ bhë 'maa‑ ‑gɛn dɔ.»
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 'Kɛɛ yuökëdhe bhë ‑ya ‑yö, 'ö yö ‑a ‑wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü, mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «Mɛ 'wo bhë ‑a mɛ do ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka!»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑kploo 'zü ‑dëüwo.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑ya pö: «꞊Ya kë ꞊sua 'ka, ‑Zlan ‑yö n 'klo bhɔ, a n ‑wo ‑bhö ꞊nɛ gɔɔn‑ 'ka‑ ‑bha 'wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë 'maa‑ dɔ.»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, 'ö ‑tɔgɔn ‑yö ‑we ‑gwaa ꞊plɛ ‑naa wo. 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö, 'wun 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë 'ö‑ pö ‑a kë ‑sü 'ka kö ‑tɔgɔn ‑yö 'we ‑gwaa ꞊plɛzë, ‑yö ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë, 'yaa ö dɔ bhë ‑a 'ka. 'Ö yö 'gbo bɔ ‑sü 'gü.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.