Marcos 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ, zian 'ö bɔ Bɛtefaze ‑pö waa‑ Betani ‑pö ‑an 'piö ꞊zian' ‑a 'ka, 'wo dho 'wo ‑lo ‑tɔn 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a ꞊gɛɛndhö. 'Ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 «‑Ka 'dho plöö ‑dhɛ 'ö kwa 'dhiö ꞊nɛ ‑a 'gü! 'Ka ‑lo mü ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun, ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka. ‑Ka ‑a 'po 'ka nuë n ꞊dhia zö!
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 ꞊Ya kë ꞊nɛ, mɛ ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹Dö 'ö‑ pö ka ‑dhë 'ka‑ 'po e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ꞊ya yö ‑a ‑bha›. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya yën ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ü ‑bha pë yɛ 'zü.»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo dho; 'ö 'wo ꞊soofang 'në do yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka 'kɔ 'dhiö, ‑kpinngga 'piö ‑dhɛ do ‑bha, ‑wo ‑kë ‑a 'po ꞊dhia,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 'ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü, 'wo ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «‑Më 'ka‑ kë ‑na bhë ꞊ɛ? Dö 'yö‑ pö ka ‑dhë 'ka ꞊soofang 'në bhë, 'ka‑ 'po e?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 'Ö 'wo‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ ꞊nɛ ‑kɔ ‑de 'ö Yesu ‑ya pöë ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö. 'Ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü, 'wo dho ꞊soofang 'në 'ö bhë ‑a 'ka.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 'Wo dho ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'wo wo ‑bha gblang ‑nu kpɔ ꞊soofang 'në ꞊taa, 'ö Yesu ‑yö ‑ya ‑a ‑ta dhuö.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 'Ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po zian ‑gbloo 'piö. 'ö mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha ‑yö ‑kë 'dhɛ ‑saa ‑nu 'wo ‑an ‑yɛ ‑an 'ka, 'wo‑ kpɔ zian ‑gbloo 'piö.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ta 'sü ‑dhiadhö ‑a 'dhiö waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a ꞊zlöö ꞊zian', ‑wo ‑kë 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! ‑Zlan 'tɔ kë ꞊va! ‑Zlan ‑yö 'dhuë‑ 'kpɔ mɛ 'ö nu ‑a 'tɔ 'gü ‑a ‑bha!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ‑Zlan ‑yö 'dhuë‑ 'kpɔ ‑gludëdhɛ 'ö dho nu 'ö kwa dë Davidö ‑bha 'ka bhë ‑a ‑bha, ‑Zlan 'ö dhang‑ 'gü, ‑a 'tɔ ‑yö kë ꞊va!»
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 ‑Kɔ 'ö ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ꞊daa' Zeluzalɛmë plöö, 'ö dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü. ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑dhɛ ‑nu ‑ga ö ‑zü 'to ‑sü ‑bha, 'go mü, ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ 'bin ‑yö 'më ‑na, 'ö waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë 'wo dho Betani plöö.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po ‑an ‑bha ‑go Betani ‑sü 'ka, din ‑yö Yesu ꞊kun.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 ꞊Dhɛ 'ö dɔ ꞊gbiin, 'ö figö ‑lü do 'ö‑ 'dhɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑a tuö, 'ö‑ yö, 'ö dho ‑kpɔɔ ‑a bhɛ ‑nu ‑wun 'gü ꞊dhia. 'Kɛɛ ‑dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo ‑a ‑lü ꞊gɛɛndhö, ‑a 'dhɛ 'kpaan 'ö‑ yö, 'ö tɔɔ yaa kë figö bha 'töng 'ka.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö figö ‑lü bhë ‑a ‑dhë: «Ü bhɛ gbɛ 'ka 'dho kë ‑dhö gbɔ kö mɛ ‑yaan ‑bhö!»
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 'Wo nu 'zü, 'wo ‑lo Zeluzalɛmë. 'Ö Yesu ‑yö dho 'ö ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö yö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ma, pë ‑nu 'dhɔɔ dɔ ‑sü waa‑ pë ‑nu 'dhɔ ‑sü 'gü bhë ‑an kë ‑sü ‑bha. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'wëü‑ ‑ta ‑bɔ ꞊dhia ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'wëü‑ 'ka 'ö ‑an ‑bha 'dhɔɔ dɔ ‑a ‑ta ꞊gba waa‑ ‑tönggö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu ‑bha ‑gbloo ‑nu ‑an ‑lo sia‑.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 'Ö yaa 'we ‑a ‑bha mɛ gbɛ ‑gɔ, kö ‑wo bɔ pë 'vlaan 'vlaan ‑nu gbɛ 'ka, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 'Go mü 'ö mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'ka 'ö‑ pö: «‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: 'Ma 'kɔ 'yö kë 'kpongtaamɛ ‑nu 'kpɛkpɛ ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'yaa 'dhö a? ‑Yö ‑kë ꞊dhë 'ö ka 'pö 'ka‑ kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 ꞊Dhɛ 'wun bhë 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa ma, 'wo yö pë 'wo dho ‑a kë 'waan‑ Yesu zë ‑a ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü. 'Kɛɛ ‑wo ‑suö ‑a ‑dhë, bhii 'ö tɔɔ ‑a ‑bha mɛ ‑nu ꞊daan' ‑wo bhë ‑yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë ‑ziö ‑a 'piö ꞊dhia bhë ‑an 'te tun, 'go mü, 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑së.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 ꞊Dhɛ 'ö 'yiniadhɛ ꞊ya dɔ, Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑go plöö, 'wo dho ‑dhɛ do 'bhaa 'gü.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 ꞊Dhɛ 'wo ziö ‑na ‑dhiadhiö tii 'gü, zian ‑gbloo 'piö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'yan ‑yö ‑kpën figö ‑lü 'ö Yesu ‑yö 'kpöü ꞊yaa' bhë ‑a ‑bha kö ꞊ya 'kpɛa 'kun, ꞊ya 'dho ꞊ya yöë ö yun ‑nu 'plɛ ‑bha.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö pë ‑nu 'wo ‑kë 'dhiö bhë ‑an 'ka, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, figö ‑lü 'ü 'kpöü ꞊yaa' bhë, ‑a ‑dhɛ 'plɛ ꞊ya 'kpɛa 'kun!»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu 'plɛ ‑dhë: «A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ‑zo yö ‑sü ‑mü ‑Zlan ‑bha, ka ‑kɔ ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan pë 'plɛ kë.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 ꞊Ya kë 'dhö, ka ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha 'kaan‑ pö ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a ‑dhë: ‹'Godhɛ 'ü dɔ ‑a ‑bha bhë ‑a 'gü, 'ü 'dho 'ü ‑püö 'yoo ꞊bhaa!› 'Ö ‑zogɔndhe yaa kë ka ꞊zuö' 'piö, pë 'ö 'ka‑ pö bhë, 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑, kö ‑yö ‑dho kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 ‑A ‑wun 'gü a‑ ‑pö ka ‑dhë: 'Ka pë ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ ꞊bhɛa' ‑sü 'ka, 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ 'ka‑ yö; pë 'ö 'dhö bhë 'ö‑ ‑de dho nu ka ‑dhë.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 'Go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ꞊bhɛa' ‑na, 'wun ꞊ya kë ka ‑zuë mɛ buëndhö, ‑a ‑bha pë yaa ‑kë ka 'ka ‑sü ‑wun 'gü, ‑ka ziö ‑a ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü 'ö bhë ‑a ‑ta, ka ꞊bhɛa' ‑wo 'gü! ꞊Ya kë 'dhö, ka Dë 'ö dhang‑ 'gü bhë ‑yö ‑dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 ['Kɛɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ, kaa ziö mɛ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta, kö ka Dë ‑de 'pö 'ö dhang‑ 'gü bhë, yaa 'dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.]»
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 ‑Wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho Zeluzalɛmë plöö 'zü ‑dëüwo. Yesu ‑yö ‑kë ꞊nië' ꞊dhia ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'wo‑ pö: «Pë ‑nu 'ü‑ kë ‑na ꞊nɛ, dö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛɛ?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ. 'Ka‑ ‑daa kë n ‑gɔ ꞊sia, a ‑dho pë 'ö ‑kë 'a pë ‑nu 'wo bhë 'a ‑an kë ‑na bhë ‑a ‑gɛn pö ka ‑dhë.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ꞊Dhɛɛ' bhë 'ö tɔɔ: Dö 'ö Zan Batisö bɔ ꞊ɛ? ‑Zlan ‑mü 'iin mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑mü e? ‑Kaa ‑daa do kë n ‑gɔ!»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ‑blɛɛ wo 'ko ‑dhë ‑sü 'gü 'wo‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa‑ pö ꞊sia, ‑Zlan 'yö‑ bɔ, ‑yö ‑dho kwa ꞊dhɛɛ kpɔ ꞊nɛ, ‑më 'ö ‑kë kaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 'Iin 'kwa‑ pö 'zü ꞊sia, mɛ ‑nu ꞊nɛ 'wo‑ bɔ, ꞊aa' ‑n!...»
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ ‑daa ‑kë Yesu ‑gɔ 'wo‑ pö: «'Yiëë‑ dɔ.» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'pö: «꞊Ɛɛ, ꞊dhɛ 'ö 'dhö, kö ma ‑de 'pö, n 'ka 'dho pë ‑nu 'a ‑an kë bhë ‑a ‑gɛn gbɛ pö ka ‑dhë.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.