Marcos 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Dhɛ 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ, zian 'ö bɔ Bɛtefaze ‑pö waa‑ Betani ‑pö ‑an 'piö ꞊zian' ‑a 'ka, 'wo dho 'wo ‑lo ‑tɔn 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a ꞊gɛɛndhö. 'Ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 «‑Ka 'dho plöö ‑dhɛ 'ö kwa 'dhiö ꞊nɛ ‑a 'gü! 'Ka ‑lo mü ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun, ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka. ‑Ka ‑a 'po 'ka nuë n ꞊dhia zö!
2 com a seguinte ordem:
3 ꞊Ya kë ꞊nɛ, mɛ ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹Dö 'ö‑ pö ka ‑dhë 'ka‑ 'po e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ꞊ya yö ‑a ‑bha›. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya yën ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ü ‑bha pë yɛ 'zü.»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo dho; 'ö 'wo ꞊soofang 'në do yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka 'kɔ 'dhiö, ‑kpinngga 'piö ‑dhɛ do ‑bha, ‑wo ‑kë ‑a 'po ꞊dhia,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 'ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü, 'wo ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «‑Më 'ka‑ kë ‑na bhë ꞊ɛ? Dö 'yö‑ pö ka ‑dhë 'ka ꞊soofang 'në bhë, 'ka‑ 'po e?»
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 'Ö 'wo‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ ꞊nɛ ‑kɔ ‑de 'ö Yesu ‑ya pöë ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö. 'Ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü, 'wo dho ꞊soofang 'në 'ö bhë ‑a 'ka.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 'Wo dho ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'wo wo ‑bha gblang ‑nu kpɔ ꞊soofang 'në ꞊taa, 'ö Yesu ‑yö ‑ya ‑a ‑ta dhuö.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 'Ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po zian ‑gbloo 'piö. 'ö mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha ‑yö ‑kë 'dhɛ ‑saa ‑nu 'wo ‑an ‑yɛ ‑an 'ka, 'wo‑ kpɔ zian ‑gbloo 'piö.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ta 'sü ‑dhiadhö ‑a 'dhiö waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a ꞊zlöö ꞊zian', ‑wo ‑kë 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! ‑Zlan 'tɔ kë ꞊va! ‑Zlan ‑yö 'dhuë‑ 'kpɔ mɛ 'ö nu ‑a 'tɔ 'gü ‑a ‑bha!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ‑Zlan ‑yö 'dhuë‑ 'kpɔ ‑gludëdhɛ 'ö dho nu 'ö kwa dë Davidö ‑bha 'ka bhë ‑a ‑bha, ‑Zlan 'ö dhang‑ 'gü, ‑a 'tɔ ‑yö kë ꞊va!»
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 ‑Kɔ 'ö ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ꞊daa' Zeluzalɛmë plöö, 'ö dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü. ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑dhɛ ‑nu ‑ga ö ‑zü 'to ‑sü ‑bha, 'go mü, ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ 'bin ‑yö 'më ‑na, 'ö waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë 'wo dho Betani plöö.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po ‑an ‑bha ‑go Betani ‑sü 'ka, din ‑yö Yesu ꞊kun.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 ꞊Dhɛ 'ö dɔ ꞊gbiin, 'ö figö ‑lü do 'ö‑ 'dhɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑a tuö, 'ö‑ yö, 'ö dho ‑kpɔɔ ‑a bhɛ ‑nu ‑wun 'gü ꞊dhia. 'Kɛɛ ‑dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo ‑a ‑lü ꞊gɛɛndhö, ‑a 'dhɛ 'kpaan 'ö‑ yö, 'ö tɔɔ yaa kë figö bha 'töng 'ka.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö figö ‑lü bhë ‑a ‑dhë: «Ü bhɛ gbɛ 'ka 'dho kë ‑dhö gbɔ kö mɛ ‑yaan ‑bhö!»
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 'Wo nu 'zü, 'wo ‑lo Zeluzalɛmë. 'Ö Yesu ‑yö dho 'ö ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö yö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ma, pë ‑nu 'dhɔɔ dɔ ‑sü waa‑ pë ‑nu 'dhɔ ‑sü 'gü bhë ‑an kë ‑sü ‑bha. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'wëü‑ ‑ta ‑bɔ ꞊dhia ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'wëü‑ 'ka 'ö ‑an ‑bha 'dhɔɔ dɔ ‑a ‑ta ꞊gba waa‑ ‑tönggö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu ‑bha ‑gbloo ‑nu ‑an ‑lo sia‑.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 'Ö yaa 'we ‑a ‑bha mɛ gbɛ ‑gɔ, kö ‑wo bɔ pë 'vlaan 'vlaan ‑nu gbɛ 'ka, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 'Go mü 'ö mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'ka 'ö‑ pö: «‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: 'Ma 'kɔ 'yö kë 'kpongtaamɛ ‑nu 'kpɛkpɛ ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'yaa 'dhö a? ‑Yö ‑kë ꞊dhë 'ö ka 'pö 'ka‑ kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
17 E ele ensinava a todos assim:
18 ꞊Dhɛ 'wun bhë 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa ma, 'wo yö pë 'wo dho ‑a kë 'waan‑ Yesu zë ‑a ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü. 'Kɛɛ ‑wo ‑suö ‑a ‑dhë, bhii 'ö tɔɔ ‑a ‑bha mɛ ‑nu ꞊daan' ‑wo bhë ‑yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë ‑ziö ‑a 'piö ꞊dhia bhë ‑an 'te tun, 'go mü, 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑së.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 ꞊Dhɛ 'ö 'yiniadhɛ ꞊ya dɔ, Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑go plöö, 'wo dho ‑dhɛ do 'bhaa 'gü.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 ꞊Dhɛ 'wo ziö ‑na ‑dhiadhiö tii 'gü, zian ‑gbloo 'piö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'yan ‑yö ‑kpën figö ‑lü 'ö Yesu ‑yö 'kpöü ꞊yaa' bhë ‑a ‑bha kö ꞊ya 'kpɛa 'kun, ꞊ya 'dho ꞊ya yöë ö yun ‑nu 'plɛ ‑bha.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö pë ‑nu 'wo ‑kë 'dhiö bhë ‑an 'ka, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, figö ‑lü 'ü 'kpöü ꞊yaa' bhë, ‑a ‑dhɛ 'plɛ ꞊ya 'kpɛa 'kun!»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu 'plɛ ‑dhë: «A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ‑zo yö ‑sü ‑mü ‑Zlan ‑bha, ka ‑kɔ ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan pë 'plɛ kë.
22 Jesus respondeu:
23 ꞊Ya kë 'dhö, ka ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha 'kaan‑ pö ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a ‑dhë: ‹'Godhɛ 'ü dɔ ‑a ‑bha bhë ‑a 'gü, 'ü 'dho 'ü ‑püö 'yoo ꞊bhaa!› 'Ö ‑zogɔndhe yaa kë ka ꞊zuö' 'piö, pë 'ö 'ka‑ pö bhë, 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑, kö ‑yö ‑dho kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 ‑A ‑wun 'gü a‑ ‑pö ka ‑dhë: 'Ka pë ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ ꞊bhɛa' ‑sü 'ka, 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ 'ka‑ yö; pë 'ö 'dhö bhë 'ö‑ ‑de dho nu ka ‑dhë.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 'Go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ꞊bhɛa' ‑na, 'wun ꞊ya kë ka ‑zuë mɛ buëndhö, ‑a ‑bha pë yaa ‑kë ka 'ka ‑sü ‑wun 'gü, ‑ka ziö ‑a ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü 'ö bhë ‑a ‑ta, ka ꞊bhɛa' ‑wo 'gü! ꞊Ya kë 'dhö, ka Dë 'ö dhang‑ 'gü bhë ‑yö ‑dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 ['Kɛɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ, kaa ziö mɛ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta, kö ka Dë ‑de 'pö 'ö dhang‑ 'gü bhë, yaa 'dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.]»
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 ‑Wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho Zeluzalɛmë plöö 'zü ‑dëüwo. Yesu ‑yö ‑kë ꞊nië' ꞊dhia ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'wo‑ pö: «Pë ‑nu 'ü‑ kë ‑na ꞊nɛ, dö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛɛ?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ. 'Ka‑ ‑daa kë n ‑gɔ ꞊sia, a ‑dho pë 'ö ‑kë 'a pë ‑nu 'wo bhë 'a ‑an kë ‑na bhë ‑a ‑gɛn pö ka ‑dhë.
29 Jesus respondeu:
30 ꞊Dhɛɛ' bhë 'ö tɔɔ: Dö 'ö Zan Batisö bɔ ꞊ɛ? ‑Zlan ‑mü 'iin mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑mü e? ‑Kaa ‑daa do kë n ‑gɔ!»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ‑blɛɛ wo 'ko ‑dhë ‑sü 'gü 'wo‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa‑ pö ꞊sia, ‑Zlan 'yö‑ bɔ, ‑yö ‑dho kwa ꞊dhɛɛ kpɔ ꞊nɛ, ‑më 'ö ‑kë kaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 'Iin 'kwa‑ pö 'zü ꞊sia, mɛ ‑nu ꞊nɛ 'wo‑ bɔ, ꞊aa' ‑n!...»
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ ‑daa ‑kë Yesu ‑gɔ 'wo‑ pö: «'Yiëë‑ dɔ.» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'pö: «꞊Ɛɛ, ꞊dhɛ 'ö 'dhö, kö ma ‑de 'pö, n 'ka 'dho pë ‑nu 'a ‑an kë bhë ‑a ‑gɛn gbɛ pö ka ‑dhë.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.