Lucas 8
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑dho pö‑ ꞊vava waa‑ pö‑ 'sɛnsɛn 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka; 'yö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha, 'yö‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑kë ‑a 'piö.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'yö ‑zuu yaa ‑nu bho ‑an 'gü waa‑ ‑a mɛ ‑nu 'yö ‑an ‑bha 'yua ‑nu bho ‑an 'gü bhë, 'wo ‑ziö ‑a 'ka ‑a 'piö 'pö. ‑A mɛ 'bhaa ‑nu 'tɔ 'ö ꞊nɛ: Mali 'ö go Madala 'ö Yesu ‑yö ‑zuu yaa 'slaplɛ bho ‑a 'gü 'dhiö ‑be bhë,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Zanë 'yö ‑kë Elɔdö ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ Suza bɔɔ 'ka bhë oo, Sizanë waa‑ dhoo ‑nu ꞊plëëzë 'ö 'wo pë ‑nu 'wo ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo‑ nu Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë, ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Pö‑ 'saadhö ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑go mü, 'wo nu Yesu 'piö. ꞊Dhɛ mɛ ‑gbaa ꞊va ꞊wa nu wo 'ko ꞊bhaa ‑a 'piö mü bhë, Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö‑ pö:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 «Mɛ do ‑yö ‑dho ö bha pëga ‑pɛn ꞊dhia ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑. ‑Yö ‑kë ö bha pëga ‑pɛn ꞊dhia, 'ö ‑a ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö zian ‑gbloo 'piö, 'ö mɛ ‑nu ‑wo ꞊taa ‑a ‑ta, 'ö ‑ma ‑nu ‑wa ‑bhö.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'sɛ 'ö gwa ‑ta dhuö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ‑a 'plüün ‑nu ꞊wa bhɔ 'dhö, 'wo 'kpɛa kun, 'ö tɔɔ ‑dhɛ bhë 'yaa ‑saa.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'zü ꞊blëë' 'ginngzë 'plüün 'gü, 'ö waa‑ pëga ‑së ꞊sia 'wo ꞊kpɛa wo 'ko ꞊yië', 'ö ꞊blëë' 'ginngzë ‑yö sɔ ‑a ‑ta.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 'Kɛɛ ‑a ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'sɛ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'gü; 'wo bhɔ 'wo ꞊kpɛa, 'ö‑ ‑kpa ‑yö ‑ya; ‑a 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë ꞊këng' do.»
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'wun ꞊zuan' 'yö‑ ‑zɔn bhë ‑a ‑gɛn 'ka.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 'Yö‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka 'pö, 'wundɔdhe 'yö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha 'yö ‑bin ‑sü 'ka, 'ma ‑dhɛ 'po ‑a ‑ta kö 'kaan‑ ‑gɛn dɔ; 'kɛɛ mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑bha 'ka, a‑ ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑a ‑zɔn 'wun ꞊zuan' 'gü ‑sü 'ka; ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ‑ga 'kɛɛ kö ‑waan 'kun ‑a yö ‑sü 'ka, 'iin kö ‑waan ‑a ma 'kɛɛ kö ‑waan 'kun ‑a ‑bho 'kou dɔ ‑sü 'ka.»
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 'Ö‑ pö: «'Wun ꞊zuan' 'a‑ ‑zɔn bhë ‑a ‑gɛn ꞊ga ꞊nɛ: Pëga 'wo‑ ‑pɛn ‑na bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑wo.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑bhɔ zian ‑gblooga 'ö pëga ‑yö ‑püö ‑a ‑ta bhë ‑a ‑bha; 'wo ‑Zlan ‑wo ‑ma, 'kɛɛ dü ‑yö nu 'yö ‑Zlan ‑wo bho ‑an ꞊zuö' 'piö. ‑Yö kë 'dhö kö ꞊kun 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü waa‑ dha ‑sü dho kë ‑an ‑gɔ.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑bhɔ gwatadhɛ 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑ta bhë ‑a ‑bha. ꞊Wa ‑Zlan ‑wo ma 'wo‑ kun ꞊zuögludhi 'ka, 'kɛɛ ‑an yun 'yaa 'dhö; ‑wo 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'töng 'bhaa 'ka; ꞊ya kë ꞊nɛ 'güdandhe ꞊ya nu ‑an ‑ta, 'wo wo ꞊kwaa ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑zü.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 ‑Dhɛ ꞊blëë' 'ginngzë 'dho ‑a ‑bha, 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑bha bhë ‑ya ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo ma 'wo wo ꞊kwaa wo ‑de ‑zü wo ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun, ꞊bhɔɔpë ‑wun, waa‑ ‑de ꞊dhɔɔbhaapë 'ö 'kpongtaa ‑a ‑wun 'gü, 'wo ꞊nëng 'ö‑ ‑kpa ‑nu 'waa kë ‑dhö.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 'Sɛ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑ta bhë, ‑ya ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo ma, 'wo‑ ‑da wo ꞊zuö' 'gü, ‑a ‑kun ‑së ‑sü 'plɛ 'ka, 'wo to wo ‑wo 'gü 'ö ‑an ‑kpa ‑yö ‑kë ‑dhö.»
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 'Ö‑ pö: «Mɛ gbɛ 'yaa ꞊labang dɔ, 'yaa 'gbonggbo 'gblü ‑a ‑ta, 'iin 'yaa‑ dɔ ꞊gba ꞊löö, 'waa‑ kë 'dhö. Pë ꞊ya kë 'wo‑ ‑kë 'ö tɔɔ ‑a dɔ 'wo‑ wo ‑a ‑dɔ ‑a ‑ta dhuö ‑pë ‑ta. ‑Yö kë 'dhö mɛ 'kpɛkpɛ 'wo ‑da ‑na kɔɔ kö ‑waan ‑dhɛpuudhɛ yö.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 'Ö pë 'ö ‑dhö 'ö ‑bin ‑sü 'ka, 'yö dho kun ‑yö ‑dhɛgbɛadhɛ ‑bha ‑sü 'ka 'yaa 'dhö. Yö do bhë 'zü, 'sloo 'ka ‑wun 'yö dho kun ‑yö ‑dhɛgbɛadhɛ ‑bha ‑sü 'ka 'yaa 'dhö.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö ka ‑bha 'wun ma ‑kɔ ‑wun 'gü! Bhii mɛ 'ö pë 'dhoë‑ kë ‑a ‑gɔ ‑a 'bhaa ‑dho ‑da ‑a ‑ta; 'kɛɛ mɛ 'ö pë gbɛ 'yaa‑ ‑gɔ, ‑a pë 'bhe 'tee 'ö ö ‑zo 'ta ‑na ‑a ‑wun 'gü bhë, ‑yö ‑dho kë ‑kun ‑a ‑gɔ ‑pë 'ka.»
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Yesu dhe waa‑ ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo ‑nu wo 'yan dɔ ‑a ‑bha ꞊dhia, 'kɛɛ ‑a këdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö ‑an ‑gɔ kö ‑waan ‑lo ‑a 'piö mɛ gbung ꞊va 'wo ‑kë mü bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 'Ö mɛ ‑nu ‑wo ‑an ‑bha nu ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ Yesu ‑dhë 'wo‑ pö: «Ü dhe waa‑ ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo plaan, ‑wa 'piö kö ‑wo wo 'yan dɔ ü ‑bha.»
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 'Yö Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «N dhe waa‑ n dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo tɔɔ mɛ ‑nu 'wo wo 'to to ‑Zlan ‑wo ‑bha 'ö 'wo‑ ‑wo ‑kë.»
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Yi do 'ka Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da 'yitagɔ do 'gü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Kwa 'yipuë 'kan 'kwa 'dho ‑a ꞊zlöö ꞊zian'!» 'Ö 'wo dho.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 ‑An ‑bha 'dho ‑sü 'ka, Yesu ‑yö yi zë. 'Kan 'wo‑ wo wo ‑ta ꞊nɛ kö 'buu 'gbee‑ ‑yö ziö ‑sü 'gü 'yipuë bhë ‑a ‑ta; 'yitagɔ ‑yö ‑kë pa ‑dhiadhö 'yi 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö to 'tee kö ‑wo ‑dho 'yi ꞊löö.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn ‑a ‑bha 'wo pa ‑a ‑bha, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ! Yi ‑Gɔmɛ! Kwa 'dhoë‑ ga ‑ɔ!» 'Ö Yesu ‑yö ‑büö, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'buu waa‑ 'yikpö ꞊vava ‑nu 'wo bhë ‑an 'ka 'gbee‑ 'ka, 'ö 'buu ‑yö dho sia‑, 'ö 'yi ‑yö ꞊gbaannu, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga diindhö.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «'Öö! Ka ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ‑yö 'më ꞊ɛ?»
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo ‑lo Zelazeni ‑sɛ 'ö ‑ya ‑sü 'ka Galile ‑sɛ wöödhö 'yi ꞊zlöö ꞊zian' bhë ‑a ‑bha.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 ꞊Dhɛ Yesu ‑yö ꞊yɔɔ, mɛ do ‑yö ‑go plöö ꞊zian' 'yö nu ‑a ‑gɔ zian‑. Mɛ 'ö bhë ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'gü. ꞊Dhɛ 'ö yaa sɔ kë ö ‑bha ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. 'Yaa wɔ kɔɔ gbɔ, ‑a këdhɛ ‑nu 'wo tɔɔ blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 ꞊Dhɛ ꞊ya Yesu yö, ‑yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka 'yö nu 'yö ‑gblü ‑a ꞊gɛɛndhö 'ö‑ pö 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «‑Më ‑mü ‑i, ‑Zlan 'ö ‑ziö pë 'plɛ ‑ta ‑a Gbö Yesu? ꞊Bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë kö ꞊kun 'ü n ‑dɔ ‑gbɔudhö!»
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Pë ‑kë 'yö‑ pö 'dhö bhë ‑a ‑gɛn tɔɔ Yesu ‑ya ‑pö ‑zuu yaa 'ö mɛ 'ö bhë ‑a 'gü bhë ‑a ‑dhë 'dhiö ‑yö 'go ‑a 'gü. Mɛ bhë ꞊ya kë ‑wa ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ö 'wo‑ ‑gɛn ‑nu ‑lö ꞊yɔɔ' 'ka kö ‑waan kuënnu, 'kɛɛ ‑zuu yaa ꞊ya nu ‑a ‑ta, ‑yö ꞊yɔɔ' bhë ‑ya 'plɛ ꞊kaan 'ö‑ sü 'ö dhoë ‑dhɛ ‑nu 'ö mɛ gbɛ 'yaa‑ ‑bha ‑a ‑bha.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 'Ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Ü tɔɔ dö poo ꞊e?» 'Yö‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «N tɔɔ yi ꞊va!» Pë ‑kë 'yö‑ pö 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑zuu yaa ‑nu ꞊plëëzë ‑wo ‑kë ‑a 'gü.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 'Ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ꞊kun 'yö dho wo kë ‑waan 'dho ‑glu 'kpa 'dhi ꞊va 'gü.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 ‑Bhɔtii ‑gbaa ‑nu ‑wo ‑kë wo ‑bha ‑bhöpë ‑nu ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑tɔn 'piö mü. 'Ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ 'wo 'dho ‑bhɔtii ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü. 'Yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo go gɔɔn‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑bhɔtii ‑nu ‑an 'gü. 'Ö ‑bhɔtii ‑gbaa ‑nu ‑blazë 'wo ꞊yɔɔ ‑tɔn ‑bha, 'yö ‑an 'plɛsɛn ‑wo dho 'wo ‑lo yiö 'töüdhö.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 ꞊Dhɛ ‑bhɔtii ‑nu ‑maakëmɛ ‑nu ꞊wa 'wun 'ö bhë ‑a yö, 'yö ‑an 'plɛ ‑wo ꞊duë 'wo dho 'wuntaɔ 'yö bhë ‑a 'ka ꞊plöö, 'ö 'wo dho bhlö‑ ‑gbaa 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 'Ö mɛ ‑nu ‑wo ‑ziö, 'wo dho pë 'ö ‑kë bhë ‑a ‑ga ꞊dhia. ꞊Dhɛ 'wo dho, 'wo ‑lo Yesu 'piö ‑dhɛ gia‑ bhë ‑a ‑bha, 'ö mɛ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü bhë, 'wo‑ yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka Yesu ꞊gɛɛndhö kö ꞊ya ö bha sɔ ‑nu ‑da ö ‑bha, kö ꞊ya ö ‑de dɔ, 'ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Pë ‑nu 'wo ‑kë bhë mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑a 'töng 'ka, ‑wo gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑zuu yaa ‑nu ‑bho ‑a 'gü ‑kɔ bhë, ‑a ‑wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu 'wo go Zelazeni ‑sɛ 'gü bhë, 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'go wo ꞊plöö. 'Ö Yesu ‑yö ‑da 'yitagɔ 'gü 'yö dho.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 'Ö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü ꞊sia bhë, 'yö ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'we ‑a ‑bha 'yö 'to ‑a 'piö, 'kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 «‑Bhö 'yɛ ü 'zü 'ü 'dho ü ‑gɔ kɔɔ kö pë 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë ü ‑dhë ꞊nɛ 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë.» 'Ö gɔɔn‑ bhë 'yö dho, 'ö pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë ‑a ‑dhë bhë 'yö‑ ꞊blɛɛ plöödhɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑lo 'yipuë ꞊zlöö zian gbɛ 'ka bhë, mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë ‑dɔ ‑a ‑gɔ ꞊dhia, 'yö 'wo ‑nu ‑a ‑gɔ zian‑ ‑kpɛ 'ka.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 'Yö mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zailusö 'yö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëgɔmɛ do 'ka bhë, 'yö nu 'yö ‑püö Yesu ꞊gɛɛndhö 'yö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö nu ö ‑gɔ kɔɔ,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 'Ö tɔɔ ‑a 'dhu 'yö ‑kë ‑a ‑bha 'në do 'ka, 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya ‑mɔ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑bha, ‑yö 'dhoë‑ ga.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Dhebɔ do 'ö fɛi yën ꞊yua' ꞊yaa‑ 'yënng bhɔ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'piö ‑yö ‑kë mü. Pë ‑nu 'wo ꞊naɔpë 'ka ‑a ‑gɔ kɔɔ, ꞊yaa‑ 'plɛ 'gü ꞊siö' ꞊dhɔngtrɔ ‑nu 'piö, 'kɛɛ mɛ gbɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑dhɛ bo ‑sü ‑bha.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 'Ö bɔ Yesu ꞊zlöö ꞊zian', 'yö pa ‑a ‑bha sɔ 'to 'dhiö 'ka, 'yö‑ ‑bha 'yua ‑yö bo ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'yö pa n 'ka bhë ꞊ɛ?»
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 'Yö Yesu ‑ya ‑pö: «Mɛ do ꞊ya pa n 'ka, bhii a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'piigbeedhɛ do 'bhaa ꞊ya 'go n 'gü.»
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 ꞊Dhɛ dhebɔ 'ö bhë ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ ö ‑ta 'ka 'dho ‑bin, 'yö nu 'yö ‑püö Yesu ꞊gɛɛndhö ꞊zluun ‑sü 'ka. Pë 'ö ‑kë 'ö pa Yesu ‑bha sɔ 'to 'dhiö 'ka, 'iin ‑kɔ 'yö‑ ‑bha 'yua ‑yö to mü 'ö boë bhë, 'yö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu wö 'dhiö mü.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'dhu, ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü dha, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka!»
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Yesu ‑yö ‑to 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü, 'ö bɔmɛ do ‑yö ‑go Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑gɔ kɔɔ, 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ü ‑Gɔmɛ ꞊sëë' bho 'kpaan, ü 'dhu ꞊ya ga 'saadhö.»
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yesu ‑yö ‑wo bhë ‑a ‑ma; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö 'ö‑ pö Zailusö ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ‑bhö ü ‑zo yö n ‑ma dosɛn, pë gbɛ 'ka 'dho ü 'dhu kë.»
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo kɔɔ, yaa 'we ‑a ‑bha kö mɛ gbɛ ‑yaan ziö ö 'piö ‑a 'ke yaa kë Piɛɛ 'dhö, Zan 'dhö, Zakö 'dhö waa‑ 'në bhë ‑a dë waa‑ ‑a dhe ‑an 'ka.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Mɛ 'plɛ ‑wo ‑kë 'gbo bɔ ‑sü 'gü ‑wo ‑de ꞊maa 'ma ‑sü 'ka 'në bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ka 'gbo bɔ, 'në bhë yaa ga; 'kɛɛ yi ꞊nɛ 'ö‑ zë ‑na bhë.»
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 'Ö 'wo wo ‑wo ‑lo ‑a 'ka, bhii 'ö tɔɔ ‑an 'plɛ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'në bhë ꞊ya ga 'saadhö.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö Yesu ‑yö ‑ya ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Nëdhezë, ‑bhö ꞊luu'‑!»
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 'Ö‑ ‑zuu ‑yö ‑yɛ ö 'zü 'yö nu ‑a 'gü, 'yö to mü 'ö ꞊luu. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑mɛ ‑nu ‑dhë: «‑Kaa gbaa ‑bhöpë 'ka!»
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 'Ö 'në bhë 'ö ‑a ‑mɛ ‑nu 'te ‑yö tun. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë kö ꞊kun 'wo 'wun 'yö‑ ‑kë bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.