Lucas 8
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑dho pö‑ ꞊vava waa‑ pö‑ 'sɛnsɛn 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka; 'yö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha, 'yö‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑kë ‑a 'piö.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'yö ‑zuu yaa ‑nu bho ‑an 'gü waa‑ ‑a mɛ ‑nu 'yö ‑an ‑bha 'yua ‑nu bho ‑an 'gü bhë, 'wo ‑ziö ‑a 'ka ‑a 'piö 'pö. ‑A mɛ 'bhaa ‑nu 'tɔ 'ö ꞊nɛ: Mali 'ö go Madala 'ö Yesu ‑yö ‑zuu yaa 'slaplɛ bho ‑a 'gü 'dhiö ‑be bhë,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Zanë 'yö ‑kë Elɔdö ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ Suza bɔɔ 'ka bhë oo, Sizanë waa‑ dhoo ‑nu ꞊plëëzë 'ö 'wo pë ‑nu 'wo ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo‑ nu Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë, ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Pö‑ 'saadhö ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑go mü, 'wo nu Yesu 'piö. ꞊Dhɛ mɛ ‑gbaa ꞊va ꞊wa nu wo 'ko ꞊bhaa ‑a 'piö mü bhë, Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö‑ pö:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 «Mɛ do ‑yö ‑dho ö bha pëga ‑pɛn ꞊dhia ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑. ‑Yö ‑kë ö bha pëga ‑pɛn ꞊dhia, 'ö ‑a ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö zian ‑gbloo 'piö, 'ö mɛ ‑nu ‑wo ꞊taa ‑a ‑ta, 'ö ‑ma ‑nu ‑wa ‑bhö.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'sɛ 'ö gwa ‑ta dhuö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ‑a 'plüün ‑nu ꞊wa bhɔ 'dhö, 'wo 'kpɛa kun, 'ö tɔɔ ‑dhɛ bhë 'yaa ‑saa.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'zü ꞊blëë' 'ginngzë 'plüün 'gü, 'ö waa‑ pëga ‑së ꞊sia 'wo ꞊kpɛa wo 'ko ꞊yië', 'ö ꞊blëë' 'ginngzë ‑yö sɔ ‑a ‑ta.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 'Kɛɛ ‑a ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'sɛ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'gü; 'wo bhɔ 'wo ꞊kpɛa, 'ö‑ ‑kpa ‑yö ‑ya; ‑a 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë ꞊këng' do.»
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'wun ꞊zuan' 'yö‑ ‑zɔn bhë ‑a ‑gɛn 'ka.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 'Yö‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka 'pö, 'wundɔdhe 'yö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha 'yö ‑bin ‑sü 'ka, 'ma ‑dhɛ 'po ‑a ‑ta kö 'kaan‑ ‑gɛn dɔ; 'kɛɛ mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑bha 'ka, a‑ ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑a ‑zɔn 'wun ꞊zuan' 'gü ‑sü 'ka; ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ‑ga 'kɛɛ kö ‑waan 'kun ‑a yö ‑sü 'ka, 'iin kö ‑waan ‑a ma 'kɛɛ kö ‑waan 'kun ‑a ‑bho 'kou dɔ ‑sü 'ka.»
10 Jesus respondeu:
11 'Ö‑ pö: «'Wun ꞊zuan' 'a‑ ‑zɔn bhë ‑a ‑gɛn ꞊ga ꞊nɛ: Pëga 'wo‑ ‑pɛn ‑na bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑wo.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑bhɔ zian ‑gblooga 'ö pëga ‑yö ‑püö ‑a ‑ta bhë ‑a ‑bha; 'wo ‑Zlan ‑wo ‑ma, 'kɛɛ dü ‑yö nu 'yö ‑Zlan ‑wo bho ‑an ꞊zuö' 'piö. ‑Yö kë 'dhö kö ꞊kun 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü waa‑ dha ‑sü dho kë ‑an ‑gɔ.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑bhɔ gwatadhɛ 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑ta bhë ‑a ‑bha. ꞊Wa ‑Zlan ‑wo ma 'wo‑ kun ꞊zuögludhi 'ka, 'kɛɛ ‑an yun 'yaa 'dhö; ‑wo 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'töng 'bhaa 'ka; ꞊ya kë ꞊nɛ 'güdandhe ꞊ya nu ‑an ‑ta, 'wo wo ꞊kwaa ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑zü.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 ‑Dhɛ ꞊blëë' 'ginngzë 'dho ‑a ‑bha, 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑bha bhë ‑ya ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo ma 'wo wo ꞊kwaa wo ‑de ‑zü wo ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun, ꞊bhɔɔpë ‑wun, waa‑ ‑de ꞊dhɔɔbhaapë 'ö 'kpongtaa ‑a ‑wun 'gü, 'wo ꞊nëng 'ö‑ ‑kpa ‑nu 'waa kë ‑dhö.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 'Sɛ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑ta bhë, ‑ya ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo ma, 'wo‑ ‑da wo ꞊zuö' 'gü, ‑a ‑kun ‑së ‑sü 'plɛ 'ka, 'wo to wo ‑wo 'gü 'ö ‑an ‑kpa ‑yö ‑kë ‑dhö.»
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 'Ö‑ pö: «Mɛ gbɛ 'yaa ꞊labang dɔ, 'yaa 'gbonggbo 'gblü ‑a ‑ta, 'iin 'yaa‑ dɔ ꞊gba ꞊löö, 'waa‑ kë 'dhö. Pë ꞊ya kë 'wo‑ ‑kë 'ö tɔɔ ‑a dɔ 'wo‑ wo ‑a ‑dɔ ‑a ‑ta dhuö ‑pë ‑ta. ‑Yö kë 'dhö mɛ 'kpɛkpɛ 'wo ‑da ‑na kɔɔ kö ‑waan ‑dhɛpuudhɛ yö.
16 Jesus continuou:
17 'Ö pë 'ö ‑dhö 'ö ‑bin ‑sü 'ka, 'yö dho kun ‑yö ‑dhɛgbɛadhɛ ‑bha ‑sü 'ka 'yaa 'dhö. Yö do bhë 'zü, 'sloo 'ka ‑wun 'yö dho kun ‑yö ‑dhɛgbɛadhɛ ‑bha ‑sü 'ka 'yaa 'dhö.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 ‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö ka ‑bha 'wun ma ‑kɔ ‑wun 'gü! Bhii mɛ 'ö pë 'dhoë‑ kë ‑a ‑gɔ ‑a 'bhaa ‑dho ‑da ‑a ‑ta; 'kɛɛ mɛ 'ö pë gbɛ 'yaa‑ ‑gɔ, ‑a pë 'bhe 'tee 'ö ö ‑zo 'ta ‑na ‑a ‑wun 'gü bhë, ‑yö ‑dho kë ‑kun ‑a ‑gɔ ‑pë 'ka.»
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Yesu dhe waa‑ ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo ‑nu wo 'yan dɔ ‑a ‑bha ꞊dhia, 'kɛɛ ‑a këdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö ‑an ‑gɔ kö ‑waan ‑lo ‑a 'piö mɛ gbung ꞊va 'wo ‑kë mü bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 'Ö mɛ ‑nu ‑wo ‑an ‑bha nu ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ Yesu ‑dhë 'wo‑ pö: «Ü dhe waa‑ ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo plaan, ‑wa 'piö kö ‑wo wo 'yan dɔ ü ‑bha.»
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 'Yö Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «N dhe waa‑ n dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo tɔɔ mɛ ‑nu 'wo wo 'to to ‑Zlan ‑wo ‑bha 'ö 'wo‑ ‑wo ‑kë.»
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Yi do 'ka Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da 'yitagɔ do 'gü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Kwa 'yipuë 'kan 'kwa 'dho ‑a ꞊zlöö ꞊zian'!» 'Ö 'wo dho.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 ‑An ‑bha 'dho ‑sü 'ka, Yesu ‑yö yi zë. 'Kan 'wo‑ wo wo ‑ta ꞊nɛ kö 'buu 'gbee‑ ‑yö ziö ‑sü 'gü 'yipuë bhë ‑a ‑ta; 'yitagɔ ‑yö ‑kë pa ‑dhiadhö 'yi 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö to 'tee kö ‑wo ‑dho 'yi ꞊löö.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn ‑a ‑bha 'wo pa ‑a ‑bha, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ! Yi ‑Gɔmɛ! Kwa 'dhoë‑ ga ‑ɔ!» 'Ö Yesu ‑yö ‑büö, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'buu waa‑ 'yikpö ꞊vava ‑nu 'wo bhë ‑an 'ka 'gbee‑ 'ka, 'ö 'buu ‑yö dho sia‑, 'ö 'yi ‑yö ꞊gbaannu, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga diindhö.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «'Öö! Ka ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ‑yö 'më ꞊ɛ?»
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo ‑lo Zelazeni ‑sɛ 'ö ‑ya ‑sü 'ka Galile ‑sɛ wöödhö 'yi ꞊zlöö ꞊zian' bhë ‑a ‑bha.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 ꞊Dhɛ Yesu ‑yö ꞊yɔɔ, mɛ do ‑yö ‑go plöö ꞊zian' 'yö nu ‑a ‑gɔ zian‑. Mɛ 'ö bhë ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'gü. ꞊Dhɛ 'ö yaa sɔ kë ö ‑bha ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. 'Yaa wɔ kɔɔ gbɔ, ‑a këdhɛ ‑nu 'wo tɔɔ blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 ꞊Dhɛ ꞊ya Yesu yö, ‑yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka 'yö nu 'yö ‑gblü ‑a ꞊gɛɛndhö 'ö‑ pö 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «‑Më ‑mü ‑i, ‑Zlan 'ö ‑ziö pë 'plɛ ‑ta ‑a Gbö Yesu? ꞊Bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë kö ꞊kun 'ü n ‑dɔ ‑gbɔudhö!»
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Pë ‑kë 'yö‑ pö 'dhö bhë ‑a ‑gɛn tɔɔ Yesu ‑ya ‑pö ‑zuu yaa 'ö mɛ 'ö bhë ‑a 'gü bhë ‑a ‑dhë 'dhiö ‑yö 'go ‑a 'gü. Mɛ bhë ꞊ya kë ‑wa ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ö 'wo‑ ‑gɛn ‑nu ‑lö ꞊yɔɔ' 'ka kö ‑waan kuënnu, 'kɛɛ ‑zuu yaa ꞊ya nu ‑a ‑ta, ‑yö ꞊yɔɔ' bhë ‑ya 'plɛ ꞊kaan 'ö‑ sü 'ö dhoë ‑dhɛ ‑nu 'ö mɛ gbɛ 'yaa‑ ‑bha ‑a ‑bha.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 'Ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Ü tɔɔ dö poo ꞊e?» 'Yö‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «N tɔɔ yi ꞊va!» Pë ‑kë 'yö‑ pö 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑zuu yaa ‑nu ꞊plëëzë ‑wo ‑kë ‑a 'gü.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 'Ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ꞊kun 'yö dho wo kë ‑waan 'dho ‑glu 'kpa 'dhi ꞊va 'gü.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 ‑Bhɔtii ‑gbaa ‑nu ‑wo ‑kë wo ‑bha ‑bhöpë ‑nu ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑tɔn 'piö mü. 'Ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ 'wo 'dho ‑bhɔtii ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü. 'Yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑zuu yaa ‑nu 'wo bhë 'wo go gɔɔn‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑bhɔtii ‑nu ‑an 'gü. 'Ö ‑bhɔtii ‑gbaa ‑nu ‑blazë 'wo ꞊yɔɔ ‑tɔn ‑bha, 'yö ‑an 'plɛsɛn ‑wo dho 'wo ‑lo yiö 'töüdhö.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 ꞊Dhɛ ‑bhɔtii ‑nu ‑maakëmɛ ‑nu ꞊wa 'wun 'ö bhë ‑a yö, 'yö ‑an 'plɛ ‑wo ꞊duë 'wo dho 'wuntaɔ 'yö bhë ‑a 'ka ꞊plöö, 'ö 'wo dho bhlö‑ ‑gbaa 'gü ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 'Ö mɛ ‑nu ‑wo ‑ziö, 'wo dho pë 'ö ‑kë bhë ‑a ‑ga ꞊dhia. ꞊Dhɛ 'wo dho, 'wo ‑lo Yesu 'piö ‑dhɛ gia‑ bhë ‑a ‑bha, 'ö mɛ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü bhë, 'wo‑ yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka Yesu ꞊gɛɛndhö kö ꞊ya ö bha sɔ ‑nu ‑da ö ‑bha, kö ꞊ya ö ‑de dɔ, 'ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Pë ‑nu 'wo ‑kë bhë mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑a 'töng 'ka, ‑wo gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑zuu yaa ‑nu ‑bho ‑a 'gü ‑kɔ bhë, ‑a ‑wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu 'wo go Zelazeni ‑sɛ 'gü bhë, 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'go wo ꞊plöö. 'Ö Yesu ‑yö ‑da 'yitagɔ 'gü 'yö dho.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 'Ö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü ꞊sia bhë, 'yö ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö 'we ‑a ‑bha 'yö 'to ‑a 'piö, 'kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 «‑Bhö 'yɛ ü 'zü 'ü 'dho ü ‑gɔ kɔɔ kö pë 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë ü ‑dhë ꞊nɛ 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë.» 'Ö gɔɔn‑ bhë 'yö dho, 'ö pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë ‑a ‑dhë bhë 'yö‑ ꞊blɛɛ plöödhɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑lo 'yipuë ꞊zlöö zian gbɛ 'ka bhë, mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë ‑dɔ ‑a ‑gɔ ꞊dhia, 'yö 'wo ‑nu ‑a ‑gɔ zian‑ ‑kpɛ 'ka.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 'Yö mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zailusö 'yö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëgɔmɛ do 'ka bhë, 'yö nu 'yö ‑püö Yesu ꞊gɛɛndhö 'yö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö nu ö ‑gɔ kɔɔ,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 'Ö tɔɔ ‑a 'dhu 'yö ‑kë ‑a ‑bha 'në do 'ka, 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya ‑mɔ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑bha, ‑yö 'dhoë‑ ga.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Dhebɔ do 'ö fɛi yën ꞊yua' ꞊yaa‑ 'yënng bhɔ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'piö ‑yö ‑kë mü. Pë ‑nu 'wo ꞊naɔpë 'ka ‑a ‑gɔ kɔɔ, ꞊yaa‑ 'plɛ 'gü ꞊siö' ꞊dhɔngtrɔ ‑nu 'piö, 'kɛɛ mɛ gbɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑dhɛ bo ‑sü ‑bha.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 'Ö bɔ Yesu ꞊zlöö ꞊zian', 'yö pa ‑a ‑bha sɔ 'to 'dhiö 'ka, 'yö‑ ‑bha 'yua ‑yö bo ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'yö pa n 'ka bhë ꞊ɛ?»
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 'Yö Yesu ‑ya ‑pö: «Mɛ do ꞊ya pa n 'ka, bhii a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'piigbeedhɛ do 'bhaa ꞊ya 'go n 'gü.»
46 Mas Jesus disse:
47 ꞊Dhɛ dhebɔ 'ö bhë ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ ö ‑ta 'ka 'dho ‑bin, 'yö nu 'yö ‑püö Yesu ꞊gɛɛndhö ꞊zluun ‑sü 'ka. Pë 'ö ‑kë 'ö pa Yesu ‑bha sɔ 'to 'dhiö 'ka, 'iin ‑kɔ 'yö‑ ‑bha 'yua ‑yö to mü 'ö boë bhë, 'yö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu wö 'dhiö mü.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'dhu, ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü dha, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka!»
48 Aí Jesus disse:
49 Yesu ‑yö ‑to 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü, 'ö bɔmɛ do ‑yö ‑go Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑gɔ kɔɔ, 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ü ‑Gɔmɛ ꞊sëë' bho 'kpaan, ü 'dhu ꞊ya ga 'saadhö.»
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Yesu ‑yö ‑wo bhë ‑a ‑ma; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö 'ö‑ pö Zailusö ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ‑bhö ü ‑zo yö n ‑ma dosɛn, pë gbɛ 'ka 'dho ü 'dhu kë.»
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo kɔɔ, yaa 'we ‑a ‑bha kö mɛ gbɛ ‑yaan ziö ö 'piö ‑a 'ke yaa kë Piɛɛ 'dhö, Zan 'dhö, Zakö 'dhö waa‑ 'në bhë ‑a dë waa‑ ‑a dhe ‑an 'ka.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Mɛ 'plɛ ‑wo ‑kë 'gbo bɔ ‑sü 'gü ‑wo ‑de ꞊maa 'ma ‑sü 'ka 'në bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ka 'gbo bɔ, 'në bhë yaa ga; 'kɛɛ yi ꞊nɛ 'ö‑ zë ‑na bhë.»
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 'Ö 'wo wo ‑wo ‑lo ‑a 'ka, bhii 'ö tɔɔ ‑an 'plɛ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'në bhë ꞊ya ga 'saadhö.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö Yesu ‑yö ‑ya ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Nëdhezë, ‑bhö ꞊luu'‑!»
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 'Ö‑ ‑zuu ‑yö ‑yɛ ö 'zü 'yö nu ‑a 'gü, 'yö to mü 'ö ꞊luu. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑mɛ ‑nu ‑dhë: «‑Kaa gbaa ‑bhöpë 'ka!»
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 'Ö 'në bhë 'ö ‑a ‑mɛ ‑nu 'te ‑yö tun. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë kö ꞊kun 'wo 'wun 'yö‑ ‑kë bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.