Lucas 7
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë, 'yö dho Kapɛɛnaɔmë.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha, Wlɔmë 'dhasi ‑gɔmɛ do ‑yö ‑kë mü, 'yö‑ ‑bha yuökëmɛ do ‑wungbeezë ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ. Yuökëmɛ 'ö bhë 'yua ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia, 'ö‑ ‑wun 'gü ꞊ya 'to 'tee kö ‑yaan ga.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 ꞊Dhɛ 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ 'ö bhë ꞊ya Yesu 'tɔ ma, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha mɛ zii 'bhaa ‑nu bɔ kö ‑waan pö Yesu ‑dhë ‑yö nu ‑yaan ö bha yuökëmɛ bhë ‑a ‑dhɛ bo.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 'Wo dho 'wo ‑lo Yesu 'piö, 'wo yö ‑bhɛa ‑a ‑dhë ‑sü ‑bha ꞊naazë 'ka, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Gɔɔn‑ 'ö bhë, ‑nu ‑a ‑dhë ‑sü ‑ya ‑ma ‑kun,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 'ö tɔɔ yië‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhɔ ‑ya ‑kë, 'go mü 'zü yö ꞊nɛ 'yö yië‑ ‑bhɔkuëkɔ dɔ.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ziö ‑an 'piö. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa yö 'kɔ 'ka ꞊klöö', 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë 'yö ö 'bhamɛ ‑nu bɔ kö ‑waan pö ‑a ‑dhë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ: «N ‑Gɔmɛ, kö ꞊kun 'ü ü ‑de ꞊sëë' bho 'kpaan, 'ö tɔɔ yaa n ‑ma 'kun kö 'üën‑ ‑da n ‑gɔ kɔɔ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'a n ‑de yö ꞊nɛ yaa n ‑ma 'kun kö 'a nu ü 'dhiö, 'kɛɛ ‑bhö ü ‑wo 'kpaan pö, ꞊ya kë 'dhö ma yuökëmɛ ‑dho dha.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ma ‑de gia‑ n ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑dhö, 'ö go mü ma 'dhasi ‑nu 'a ‑an ꞊kɔɔn 'wo ‑dhö. 'Ö 'ma‑ pö ‑a mɛ do ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho!› 'ö dho n ‑wo 'ka; 'ö 'ma‑ pö ‑a mɛ do 'bhaa ‑dhë 'zü: ‹‑Bhö nu!› 'ö nu n ‑wo 'ka; 'ö 'ma‑ pö yuökëmɛ ‑dhë: ‹Pë 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ‑a kë!› 'ö‑ ‑kë n ‑wo 'ka.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a ma, 'yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑wun ‑ya 'te tun, 'ö ꞊dhië mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑ziö ‑a 'piö bhë ‑an 'piö ꞊zian', 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë n 'ka ‑zo yö n ‑ma ‑sü 'ö ꞊suu'‑ 'dhö ꞊nɛ ‑a yö do, ‑abi', ‑a mɛ gbɛ 'yaa 'dhö Izlaɛlö ‑sɛ ‑de 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü!»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho 'dhasi ‑gɔmɛ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ, 'ö 'wo yuökëmɛ 'ö ꞊sia 'wo‑ yö kö ‑a ‑bha 'yua ꞊ya bo.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑dho pödhɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Nainë bhë ‑a 'gü. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑ziö ‑a 'piö.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 ꞊Dhɛ 'wo ꞊yɔɔn ‑na ‑da plöö ‑dhɛ 'sɔɔ kö mɛ ‑nu ‑wo 'dho ‑na mɛ do 'ö ga bhë ‑a ‑bin ꞊dhia. Gɔɔn‑ 'ö bhë ‑yö ‑kë dhe 'ö ꞊gɛandhe 'ka ‑a ‑bha 'në dosɛn 'kpaan 'yö‑ ‑gɔ ‑a 'ka. Mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go pödhɛ 'ö bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑kë dhebɔ 'ö bhë ‑a 'piö mü.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 ꞊Dhɛ 'ö dhebɔ 'ö bhë Dëmɛ ꞊yaa‑ yö, 'ö‑ 'yena ‑ya ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ü 'gbo bɔ gbɔ!»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ꞊glöö ‑bun ‑a 'gü ‑pë bhë ‑a ‑bha 'yö pa ‑a 'ka 'ö mɛ ꞊glöö bun ‑mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊gbaannu, 'ö Yesu ‑ya pö: «'Në gɔɔn‑ 'ü ꞊nɛ, a‑ ‑pö ü ‑dhë, ‑bhö ꞊luu'‑!»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 'Ö mɛ 'ö ga bhë 'yö ꞊luu 'ö ‑ya ö ‑gɛan 'ö yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Yesu ‑ya nu ö dhe ‑dhë.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 'Suö ‑yö ‑da mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'plɛ 'gü, 'ö 'wo yö ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Zlan ꞊ya ö ‑wodhiölomɛ do ꞊va bɔ kwa ‑dhë!» 'Go mü 'wo‑ pö 'zü: «‑Zlan ꞊ya nu ‑dɔ ö bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑gban ‑gɔ ꞊dhia!»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 'Ö 'wun 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë 'ö ‑pɛn Zude ‑sɛ waa‑ ‑a ‑zütodhɛ ‑nu 'saadhö 'gü.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Zan Batisö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑nu, 'ö 'wun ‑nu bhë 'wo‑ 'plɛ ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë. 'Ö Zan ‑yö ‑an mɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 'yö ‑an bɔ Dëmɛ 'piö kö ‑waan ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊nɛɛ: «Ü mɛ 'yi‑ dɔa ꞊nɛ ‑yö ‑dho nu bhë ‑a 'ka i, 'iin 'yi ‑ya mɛ gbɛ ‑gɔ e?»
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Yesu 'piö, 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Zan Batisö 'ö yi bɔ kö 'yiën‑ ü ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊nɛɛ ü mɛ 'yi ‑ya ‑a ‑bha nu ‑sü ‑gɔ bhë ‑a 'ka i, 'iin yi ‑dho ‑ya mɛ gbɛ ‑gɔ e?»
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, 'ö Yesu ‑yö yö 'yuamɛ ꞊plëëzë waa‑ 'tɔsiömɛ ‑nu ‑an ‑dhɛ bo ‑sü ‑bha, kö ‑yö ‑zuu yaa bho ‑na mɛ ‑nu 'gü, kö ‑yö 'yënngtiimɛ ‑nu ꞊plëëzë 'yan 'po ‑na.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö Yesu ‑ya pö Zan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑dhë: «‑Ka 'dho, pë 'ka‑ yö 'iin 'ka‑ ma ꞊nɛ 'ka‑ ꞊blɛɛ Zan ‑dhë ꞊nɛɛ: 'Yënngtiimɛ ‑nu ‑wo ‑dhɛ yö ‑na, ‑gɛntɔsiömɛ ‑nu ‑wo 'ta ‑na, ꞊weemɛ ‑nu ‑bha ꞊wee ‑yö 'go ‑na ‑an ‑bha, 'totamɛ ‑nu ‑wo 'wun ma ‑na, gamɛ ‑nu ‑wo 'go ‑na ga 'gü, 'wuntaɔsë ‑yö ꞊blɛɛ' ‑na 'yenamɛ ‑nu ‑dhë.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 ꞊Ao'! ꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ 'ö yaa 'dho go ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü 'gü ‑a ‑gɔ!»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 ꞊Dhɛ 'ö Zan ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa 'yɛ wo 'zü ꞊wa 'dho, 'ö 'wun 'ö ‑gban Zan ‑bha, 'ö Yesu ‑yö yö ‑a ‑blɛɛ mɛ gbung 'wo bhë ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha 'ö‑ pö: «'Yënngtaadhɛ 'ö Zan ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë, 'dho 'ö 'ka‑ wo ‑a ‑bha bhë, ‑më 'ö 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia 'ma ɛ? 'Lü 'në 'ö 'tëë 'dho ‑a ꞊tuun' ‑na bhë 'ö 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia ꞊a?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 'Yaa 'dhö, ‑më 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia ꞊ɛ? Gɔɔn‑ do 'ö sɔ ‑së 'dho ‑a ‑bha yö ‑mü ‑a? 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'a ‑ga ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö sɔ ꞊sɔnng' 'gbeezë 'dho ‑an ‑bha bhë, ‑an këdhɛ 'ö tɔɔ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'gü, ‑wo ‑kë ‑gludë ‑nu ‑bha wɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'gü.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia 'sa? ‑Zlan ‑wodhiölomɛ do ‑mü ‑a? A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: ꞊Ii‑, 'ö ‑de, mɛ 'ka‑ yö bhë, ‑yö ‑ziö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑ta,
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 bhii Zan 'ö bhë pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö ‑gban ‑a ‑bha ‑ya ‑pö: ‑Zlan ‑ya ‑pö: 'Ma ma bɔmɛ do bɔ ü 'dhiö, kö ‑yaan ü bha zian ‑gblooga ‑pë kë. »
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ 'ö‑ 'tɔ dho kë ꞊va ‑yaan ꞊zië' Zan ‑ta 'yaa 'dhö, 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ 'ö 'gügaazë ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü, ꞊yö ꞊va 'yö ꞊zië' ‑a ‑ta.»
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 'Sɛgümɛ ‑nu waa‑ 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑nu, 'ö 'wo wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha; 'ö 'wo‑ dɔa ꞊nɛ ‑Zlan 'ö bhë ‑yö kpengdhö, 'ö 'wo nu Zan 'piö, 'yö ‑an ‑go ꞊sɔɔn yaa 'gü ‑bɔyiödhe ‑kë.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 'Kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö Zan ‑yaan wo bɔ yiö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, pë 'ö ‑Zlan dho ‑a kë ‑an ‑dhë ‑be bhë, ‑wa ‑bhɔ wo ‑dhë ꞊taa'.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, a ‑dho mɛ ‑nu 'wo ꞊dɛɛ ‑yi ꞊nɛ ‑a 'gü, ‑an ‑zɔn dö 'ka ɛ? ‑Wo ‑bhɔ dö ‑bha ‑ɛ?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 ‑Wo ‑bhɔ 'në ‑nu 'wo ‑ya ‑sü 'ka pö‑ 'dhëë ziën 'wo 'we ‑na wo 'ko ‑nu 'piö ‑an ‑bha: ‹'Ö 'yië 'truu 'piö kö 'kaan‑ 'tan kë ‑a ‑bha 'ö 'kaa 'tan kë! 'Ö 'yië gaa‑ ‑tan bho kö 'kaan‑ 'gbo bɔ 'ö 'kaa 'gbo bɔ ꞊nɛ!›
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 ‑A ‑gɛn 'ö tɔɔ: Zan Batisö ‑yö ‑nu, 'ö 'yaa ‑bhöpë 'waa gbɛ ‑bhö, 'iin 'yaa ‑drɔɔn mü, 'ö 'ka‑ pö ꞊nɛɛ: ‹‑Zuu yaa ‑ya 'gü!›
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 'Ö ma 'a Mɛgbö 'ka, 'a nu 'a pë ‑bhö 'ö 'a ‑drɔɔn mü 'ö 'ka‑ pö: ‹Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑an 'bhamɛ 'ka; yö do bhë ꞊yö ‑siözë!›
34 O
35 'Kɛɛ ‑Zlan ‑bha 'kpaakpadhɛ bhë mɛ ‑nu 'ö ꞊waa‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑wa dɔ ꞊nɛ ‑yö kpengdhö.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Falizi ‑mɛ do ‑yö Yesu ꞊dhɔɔ ‑kë yi do 'ka kö 'waan‑ pë ‑bhö wo 'ko ꞊bhaa, 'ö Yesu ‑yö dho gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'waan‑ pë ‑bhö.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Pödhɛ 'ö bhë ‑a 'gü ꞊sɔɔnkëdhe do ‑yö ‑kë mü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑yö pë ‑bhö ꞊dhia Falizi ‑mɛ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ, 'yö dho ‑guö ‑kpo 'lü 'bhlöngbhlöng 'ö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑ya pa bhë ‑a 'ka,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 'yö bɔ Yesu ꞊zlöö ꞊zian' 'yö dho ‑a ‑gɛn 'piö 'ö 'gbo bɔ, 'ö‑ 'yënng ‑yö ‑lo Yesu ‑gɛn 'dhɛadhö. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ö bha wun ‑ta ‑a ‑gɛan 'yö ö ‑bɛn ‑yɛ ‑a ‑gɛn ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ 'wo mɛ 'kpeng mü ‑na ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö, 'yö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë bhë 'yö‑ ꞊kpënng ‑a ‑gɛn ‑ta dhuö.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 ꞊Dhɛ 'ö Falizi ‑mɛ 'ö Yesu ꞊dhɔɔ ‑kë bhë 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, 'yö‑ pö ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü 'gbödhö, kö ‑yö ‑dho dhebɔ 'yö paa ꞊nɛ ‑a dɔ, 'go mü 'ö mɛ 'ö‑ 'ka 'yö‑ dɔ, bhii ‑yö ꞊sɔɔnkëdhe 'ka.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö Falizi ‑mɛ bhë ‑a ‑dhë: «Simɔ, 'wun do 'bhaa ‑yö n ‑gɔ kö 'aan‑ ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.» 'Ö Simɔ ‑ya pö: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhöë ꞊blɛɛ'‑!»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Pëdɔmɛ do ‑bha 'wëü‑ ‑yö ‑kë mɛ ꞊plɛ ‑bha, mɛ do ‑bha 'ö tɔɔ dönie ꞊këng' 'sɔɔdhu, 'ö mɛ do ‑bha ‑yö ‑kë 'pö ‑a 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu 'ka.
41 Jesus disse:
42 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑kɔ yaa 'dho ‑mɔ ‑a bho ‑sü ‑bha, 'yö ö bo ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha ꞊plɛ ö bha 'pë 'yö ‑an ‑bha bhë ‑a 'ka. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ꞊plɛ 'wo 'pë dɔ ‑an ‑bha bhë, dö 'ö dho ‑a ‑dhɔ kë 'pëdɔmɛ 'ka ꞊duö ꞊e?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 'Ö Simɔ ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «A n ‑zo ‑ta ꞊nɛ, mɛ 'ö ‑a ‑bha 'wëü‑ ‑yö ‑kë ꞊va, 'ö ö ꞊kwaa ‑a ‑wun ‑zü bhë ꞊nɛ, 'yö dho ‑a ‑dhɔ kë ‑a 'ka ꞊duö.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊sië dhebɔ 'ö bhë ‑a 'piö, 'yö‑ pö Simɔ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Dhebɔ ꞊nɛ ü‑ ‑yö ‑a? Nu 'a‑ wo ü ‑gɔ kɔɔ ꞊nɛ, ü 'ka 'yi nu n ‑dhë kö 'aan‑ n ‑gɛn 'zlu ‑a 'ka (꞊nɛ ‑kɔ 'ö kwa ‑bha wɔ ‑kɔ 'dhö ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö), 'kɛɛ yö 'pö ‑yö n ‑gɛn ‑zlu ö 'yënng 'ka, 'yö ö bha wun ‑ta ‑a ‑bha.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ü 'ka nu n ‑gɔ zian‑ n 'kpeng mü ‑sü 'ka, 'kɛɛ 'yö sü n ‑ma ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ‑sü ‑bha ꞊sia, yaa ö bo ö ‑bɛn ‑yɛ n ‑gɛn ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'wo mɛ 'kpeng mü ‑na ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö;
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 ü 'ka 'yɔn gbɛ ‑lo n tuö, 'kɛɛ yö 'pö ‑yö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑lo n ‑gɛn ‑ta dhuö.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 ‑A ‑wun 'gü 'a‑ pö ü ‑dhë: ‑Dhɔ ꞊va 'yö‑ ‑zɔn bhë ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ꞊plëëzë ‑nu 'plɛ ‑ta, 'kɛɛ mɛ 'ö ‑Zlan ꞊ya ziö ‑a ‑bha 'wun yaa 'bhe 'tee ‑ta, ‑a ‑bha ‑Zlan ‑dhɔ ꞊yö 'tee.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «'Ma ziö ü bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta!»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a 'piö pë ‑bhö ꞊dhia bhë, 'wo‑ pö wo ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «Dö ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'yö ziö ‑na mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta ꞊nɛɛ?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Yesu ‑yö ‑to mü 'yö‑ pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «Ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü dha, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka!»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.