Lucas 7

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë, 'yö dho Kapɛɛnaɔmë.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha, Wlɔmë 'dhasi ‑gɔmɛ do ‑yö ‑kë mü, 'yö‑ ‑bha yuökëmɛ do ‑wungbeezë ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ. Yuökëmɛ 'ö bhë 'yua ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia, 'ö‑ ‑wun 'gü ꞊ya 'to 'tee kö ‑yaan ga.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 ꞊Dhɛ 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ 'ö bhë ꞊ya Yesu 'tɔ ma, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha mɛ zii 'bhaa ‑nu bɔ kö ‑waan pö Yesu ‑dhë ‑yö nu ‑yaan ö bha yuökëmɛ bhë ‑a ‑dhɛ bo.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 'Wo dho 'wo ‑lo Yesu 'piö, 'wo yö ‑bhɛa ‑a ‑dhë ‑sü ‑bha ꞊naazë 'ka, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Gɔɔn‑ 'ö bhë, ‑nu ‑a ‑dhë ‑sü ‑ya ‑ma ‑kun,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 'ö tɔɔ yië‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhɔ ‑ya ‑kë, 'go mü 'zü yö ꞊nɛ 'yö yië‑ ‑bhɔkuëkɔ dɔ.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ziö ‑an 'piö. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa yö 'kɔ 'ka ꞊klöö', 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë 'yö ö 'bhamɛ ‑nu bɔ kö ‑waan pö ‑a ‑dhë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ: «N ‑Gɔmɛ, kö ꞊kun 'ü ü ‑de ꞊sëë' bho 'kpaan, 'ö tɔɔ yaa n ‑ma 'kun kö 'üën‑ ‑da n ‑gɔ kɔɔ.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'a n ‑de yö ꞊nɛ yaa n ‑ma 'kun kö 'a nu ü 'dhiö, 'kɛɛ ‑bhö ü ‑wo 'kpaan pö, ꞊ya kë 'dhö ma yuökëmɛ ‑dho dha.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ma ‑de gia‑ n ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑dhö, 'ö go mü ma 'dhasi ‑nu 'a ‑an ꞊kɔɔn 'wo ‑dhö. 'Ö 'ma‑ pö ‑a mɛ do ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho!› 'ö dho n ‑wo 'ka; 'ö 'ma‑ pö ‑a mɛ do 'bhaa ‑dhë 'zü: ‹‑Bhö nu!› 'ö nu n ‑wo 'ka; 'ö 'ma‑ pö yuökëmɛ ‑dhë: ‹Pë 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ‑a kë!› 'ö‑ ‑kë n ‑wo 'ka.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a ma, 'yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑wun ‑ya 'te tun, 'ö ꞊dhië mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑ziö ‑a 'piö bhë ‑an 'piö ꞊zian', 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë n 'ka ‑zo yö n ‑ma ‑sü 'ö ꞊suu'‑ 'dhö ꞊nɛ ‑a yö do, ‑abi', ‑a mɛ gbɛ 'yaa 'dhö Izlaɛlö ‑sɛ ‑de 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü!»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho 'dhasi ‑gɔmɛ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ, 'ö 'wo yuökëmɛ 'ö ꞊sia 'wo‑ yö kö ‑a ‑bha 'yua ꞊ya bo.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑dho pödhɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Nainë bhë ‑a 'gü. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑ziö ‑a 'piö.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 ꞊Dhɛ 'wo ꞊yɔɔn ‑na ‑da plöö ‑dhɛ 'sɔɔ kö mɛ ‑nu ‑wo 'dho ‑na mɛ do 'ö ga bhë ‑a ‑bin ꞊dhia. Gɔɔn‑ 'ö bhë ‑yö ‑kë dhe 'ö ꞊gɛandhe 'ka ‑a ‑bha 'në dosɛn 'kpaan 'yö‑ ‑gɔ ‑a 'ka. Mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go pödhɛ 'ö bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑kë dhebɔ 'ö bhë ‑a 'piö mü.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 ꞊Dhɛ 'ö dhebɔ 'ö bhë Dëmɛ ꞊yaa‑ yö, 'ö‑ 'yena ‑ya ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ü 'gbo bɔ gbɔ!»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ꞊glöö ‑bun ‑a 'gü ‑pë bhë ‑a ‑bha 'yö pa ‑a 'ka 'ö mɛ ꞊glöö bun ‑mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊gbaannu, 'ö Yesu ‑ya pö: «'Në gɔɔn‑ 'ü ꞊nɛ, a‑ ‑pö ü ‑dhë, ‑bhö ꞊luu'‑!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 'Ö mɛ 'ö ga bhë 'yö ꞊luu 'ö ‑ya ö ‑gɛan 'ö yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Yesu ‑ya nu ö dhe ‑dhë.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 'Suö ‑yö ‑da mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'plɛ 'gü, 'ö 'wo yö ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Zlan ꞊ya ö ‑wodhiölomɛ do ꞊va bɔ kwa ‑dhë!» 'Go mü 'wo‑ pö 'zü: «‑Zlan ꞊ya nu ‑dɔ ö bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑gban ‑gɔ ꞊dhia!»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 'Ö 'wun 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë 'ö ‑pɛn Zude ‑sɛ waa‑ ‑a ‑zütodhɛ ‑nu 'saadhö 'gü.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Zan Batisö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑nu, 'ö 'wun ‑nu bhë 'wo‑ 'plɛ ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë. 'Ö Zan ‑yö ‑an mɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 'yö ‑an bɔ Dëmɛ 'piö kö ‑waan ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊nɛɛ: «Ü mɛ 'yi‑ dɔa ꞊nɛ ‑yö ‑dho nu bhë ‑a 'ka i, 'iin 'yi ‑ya mɛ gbɛ ‑gɔ e?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Yesu 'piö, 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Zan Batisö 'ö yi bɔ kö 'yiën‑ ü ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊nɛɛ ü mɛ 'yi ‑ya ‑a ‑bha nu ‑sü ‑gɔ bhë ‑a 'ka i, 'iin yi ‑dho ‑ya mɛ gbɛ ‑gɔ e?»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, 'ö Yesu ‑yö yö 'yuamɛ ꞊plëëzë waa‑ 'tɔsiömɛ ‑nu ‑an ‑dhɛ bo ‑sü ‑bha, kö ‑yö ‑zuu yaa bho ‑na mɛ ‑nu 'gü, kö ‑yö 'yënngtiimɛ ‑nu ꞊plëëzë 'yan 'po ‑na.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö Yesu ‑ya pö Zan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑dhë: «‑Ka 'dho, pë 'ka‑ yö 'iin 'ka‑ ma ꞊nɛ 'ka‑ ꞊blɛɛ Zan ‑dhë ꞊nɛɛ: 'Yënngtiimɛ ‑nu ‑wo ‑dhɛ yö ‑na, ‑gɛntɔsiömɛ ‑nu ‑wo 'ta ‑na, ꞊weemɛ ‑nu ‑bha ꞊wee ‑yö 'go ‑na ‑an ‑bha, 'totamɛ ‑nu ‑wo 'wun ma ‑na, gamɛ ‑nu ‑wo 'go ‑na ga 'gü, 'wuntaɔsë ‑yö ꞊blɛɛ' ‑na 'yenamɛ ‑nu ‑dhë.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 ꞊Ao'! ꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ 'ö yaa 'dho go ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü 'gü ‑a ‑gɔ!»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 ꞊Dhɛ 'ö Zan ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa 'yɛ wo 'zü ꞊wa 'dho, 'ö 'wun 'ö ‑gban Zan ‑bha, 'ö Yesu ‑yö yö ‑a ‑blɛɛ mɛ gbung 'wo bhë ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha 'ö‑ pö: «'Yënngtaadhɛ 'ö Zan ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë, 'dho 'ö 'ka‑ wo ‑a ‑bha bhë, ‑më 'ö 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia 'ma ɛ? 'Lü 'në 'ö 'tëë 'dho ‑a ꞊tuun' ‑na bhë 'ö 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia ꞊a?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 'Yaa 'dhö, ‑më 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia ꞊ɛ? Gɔɔn‑ do 'ö sɔ ‑së 'dho ‑a ‑bha yö ‑mü ‑a? 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'a ‑ga ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö sɔ ꞊sɔnng' 'gbeezë 'dho ‑an ‑bha bhë, ‑an këdhɛ 'ö tɔɔ ‑dhɛ ‑së ‑dhɛ 'gü, ‑wo ‑kë ‑gludë ‑nu ‑bha wɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'gü.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ka dho ‑a ‑ga ꞊dhia 'sa? ‑Zlan ‑wodhiölomɛ do ‑mü ‑a? A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: ꞊Ii‑, 'ö ‑de, mɛ 'ka‑ yö bhë, ‑yö ‑ziö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑ta,
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 bhii Zan 'ö bhë pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö ‑gban ‑a ‑bha ‑ya ‑pö: ‑Zlan ‑ya ‑pö: 'Ma ma bɔmɛ do bɔ ü 'dhiö, kö ‑yaan ü bha zian ‑gblooga ‑pë kë. »
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ 'ö‑ 'tɔ dho kë ꞊va ‑yaan ꞊zië' Zan ‑ta 'yaa 'dhö, 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ 'ö 'gügaazë ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü, ꞊yö ꞊va 'yö ꞊zië' ‑a ‑ta.»
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 'Sɛgümɛ ‑nu waa‑ 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑nu, 'ö 'wo wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha; 'ö 'wo‑ dɔa ꞊nɛ ‑Zlan 'ö bhë ‑yö kpengdhö, 'ö 'wo nu Zan 'piö, 'yö ‑an ‑go ꞊sɔɔn yaa 'gü ‑bɔyiödhe ‑kë.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 'Kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö Zan ‑yaan wo bɔ yiö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, pë 'ö ‑Zlan dho ‑a kë ‑an ‑dhë ‑be bhë, ‑wa ‑bhɔ wo ‑dhë ꞊taa'.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, a ‑dho mɛ ‑nu 'wo ꞊dɛɛ ‑yi ꞊nɛ ‑a 'gü, ‑an ‑zɔn dö 'ka ɛ? ‑Wo ‑bhɔ dö ‑bha ‑ɛ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 ‑Wo ‑bhɔ 'në ‑nu 'wo ‑ya ‑sü 'ka pö‑ 'dhëë ziën 'wo 'we ‑na wo 'ko ‑nu 'piö ‑an ‑bha: ‹'Ö 'yië 'truu 'piö kö 'kaan‑ 'tan kë ‑a ‑bha 'ö 'kaa 'tan kë! 'Ö 'yië gaa‑ ‑tan bho kö 'kaan‑ 'gbo bɔ 'ö 'kaa 'gbo bɔ ꞊nɛ!›
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 ‑A ‑gɛn 'ö tɔɔ: Zan Batisö ‑yö ‑nu, 'ö 'yaa ‑bhöpë 'waa gbɛ ‑bhö, 'iin 'yaa ‑drɔɔn mü, 'ö 'ka‑ pö ꞊nɛɛ: ‹‑Zuu yaa ‑ya 'gü!›
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 'Ö ma 'a Mɛgbö 'ka, 'a nu 'a pë ‑bhö 'ö 'a ‑drɔɔn mü 'ö 'ka‑ pö: ‹Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑an 'bhamɛ 'ka; yö do bhë ꞊yö ‑siözë!›
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 'Kɛɛ ‑Zlan ‑bha 'kpaakpadhɛ bhë mɛ ‑nu 'ö ꞊waa‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑wa dɔ ꞊nɛ ‑yö kpengdhö.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Falizi ‑mɛ do ‑yö Yesu ꞊dhɔɔ ‑kë yi do 'ka kö 'waan‑ pë ‑bhö wo 'ko ꞊bhaa, 'ö Yesu ‑yö dho gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'waan‑ pë ‑bhö.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Pödhɛ 'ö bhë ‑a 'gü ꞊sɔɔnkëdhe do ‑yö ‑kë mü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑yö pë ‑bhö ꞊dhia Falizi ‑mɛ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ, 'yö dho ‑guö ‑kpo 'lü 'bhlöngbhlöng 'ö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑ya pa bhë ‑a 'ka,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 'yö bɔ Yesu ꞊zlöö ꞊zian' 'yö dho ‑a ‑gɛn 'piö 'ö 'gbo bɔ, 'ö‑ 'yënng ‑yö ‑lo Yesu ‑gɛn 'dhɛadhö. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ö bha wun ‑ta ‑a ‑gɛan 'yö ö ‑bɛn ‑yɛ ‑a ‑gɛn ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ 'wo mɛ 'kpeng mü ‑na ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö, 'yö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë bhë 'yö‑ ꞊kpënng ‑a ‑gɛn ‑ta dhuö.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 ꞊Dhɛ 'ö Falizi ‑mɛ 'ö Yesu ꞊dhɔɔ ‑kë bhë 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, 'yö‑ pö ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü 'gbödhö, kö ‑yö ‑dho dhebɔ 'yö paa ꞊nɛ ‑a dɔ, 'go mü 'ö mɛ 'ö‑ 'ka 'yö‑ dɔ, bhii ‑yö ꞊sɔɔnkëdhe 'ka.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö Falizi ‑mɛ bhë ‑a ‑dhë: «Simɔ, 'wun do 'bhaa ‑yö n ‑gɔ kö 'aan‑ ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.» 'Ö Simɔ ‑ya pö: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhöë ꞊blɛɛ'‑!»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Pëdɔmɛ do ‑bha 'wëü‑ ‑yö ‑kë mɛ ꞊plɛ ‑bha, mɛ do ‑bha 'ö tɔɔ dönie ꞊këng' 'sɔɔdhu, 'ö mɛ do ‑bha ‑yö ‑kë 'pö ‑a 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu 'ka.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑kɔ yaa 'dho ‑mɔ ‑a bho ‑sü ‑bha, 'yö ö bo ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha ꞊plɛ ö bha 'pë 'yö ‑an ‑bha bhë ‑a 'ka. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ꞊plɛ 'wo 'pë dɔ ‑an ‑bha bhë, dö 'ö dho ‑a ‑dhɔ kë 'pëdɔmɛ 'ka ꞊duö ꞊e?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 'Ö Simɔ ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «A n ‑zo ‑ta ꞊nɛ, mɛ 'ö ‑a ‑bha 'wëü‑ ‑yö ‑kë ꞊va, 'ö ö ꞊kwaa ‑a ‑wun ‑zü bhë ꞊nɛ, 'yö dho ‑a ‑dhɔ kë ‑a 'ka ꞊duö.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊sië dhebɔ 'ö bhë ‑a 'piö, 'yö‑ pö Simɔ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Dhebɔ ꞊nɛ ü‑ ‑yö ‑a? Nu 'a‑ wo ü ‑gɔ kɔɔ ꞊nɛ, ü 'ka 'yi nu n ‑dhë kö 'aan‑ n ‑gɛn 'zlu ‑a 'ka (꞊nɛ ‑kɔ 'ö kwa ‑bha wɔ ‑kɔ 'dhö ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö), 'kɛɛ yö 'pö ‑yö n ‑gɛn ‑zlu ö 'yënng 'ka, 'yö ö bha wun ‑ta ‑a ‑bha.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ü 'ka nu n ‑gɔ zian‑ n 'kpeng mü ‑sü 'ka, 'kɛɛ 'yö sü n ‑ma ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ‑sü ‑bha ꞊sia, yaa ö bo ö ‑bɛn ‑yɛ n ‑gɛn ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'wo mɛ 'kpeng mü ‑na ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö;
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 ü 'ka 'yɔn gbɛ ‑lo n tuö, 'kɛɛ yö 'pö ‑yö pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑lo n ‑gɛn ‑ta dhuö.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 ‑A ‑wun 'gü 'a‑ pö ü ‑dhë: ‑Dhɔ ꞊va 'yö‑ ‑zɔn bhë ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ꞊plëëzë ‑nu 'plɛ ‑ta, 'kɛɛ mɛ 'ö ‑Zlan ꞊ya ziö ‑a ‑bha 'wun yaa 'bhe 'tee ‑ta, ‑a ‑bha ‑Zlan ‑dhɔ ꞊yö 'tee.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «'Ma ziö ü bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta!»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑a 'piö pë ‑bhö ꞊dhia bhë, 'wo‑ pö wo ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «Dö ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'yö ziö ‑na mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta ꞊nɛɛ?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Yesu ‑yö ‑to mü 'yö‑ pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «Ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü dha, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka!»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.