Lucas 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Yi do 'ka Yesu ‑yö ‑kë Zenezalɛtö 'yipuë 'kpong 'dhiö, 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu 'wo ꞊nië ‑a ‑zü zian 'plɛ 'ka kö ‑waan wo 'to ‑to ‑Zlan ‑wo ‑bha.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü 'yitagɔ ꞊plɛ ‑wo ‑kë 'yi 'kpong 'dhiö kö mɛ ‑nu 'wo 'yiblükëmɛ ‑nu 'ka, ꞊wa 'go ‑a 'gü ꞊wa 'dho wo ‑bha 'kplö 'zlu ꞊dhia.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 'Ö Yesu ‑yö ‑da 'yitagɔ mɛ 'ö ‑kë Simɔ ‑bha 'ka bhë ‑a 'gü, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑ya 'bhe 'tee ꞊yɔɔn 'yi ‑ta; 'ö ꞊yaannu ‑a 'gü 'ö yö ‑an ꞊daan' ‑sü ‑bha.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö‑ pö Simɔ ‑dhë: «‑Bhö ꞊yɔɔn 'yitagɔ 'ka 'yi ziëndhɛ gia‑ ‑bha kö bhi 'dhö, ü 'bhamɛ ‑nu 'dhö 'ka ka ‑bha 'kplö ‑zuö yiö 'kaan‑ 'yuö‑ 'sü!»
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 'Ö Simɔ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, yi 'yi ‑blü ‑kë gbenggbeng, 'kɛɛ yiëë pë gbɛ yö. ꞊Ao', ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ bhi gia‑ 'ü‑ pö 'a‑ kë bhë kö a ‑dho ‑a kë ü ‑wo 'ka.»
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo 'kplö ‑zuö yiö, 'ö 'yuö‑ ‑yö ‑an ‑bha 'kplö pa, ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö ‑yö ꞊kaan' ‑na.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 'Ö 'wo ꞊üü‑ ‑blü wo 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑kë 'yitagɔ gbɛ 'gü bhë ‑an ‑gɔ kö ‑waan nu wo ‑dhë. 'Ö 'wo nu 'wo 'yitagɔ ꞊plɛ bhë 'wo ‑an 'plɛ pa 'yuö‑ 'ka, ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö 'yitagɔ ‑nu 'wo bhë ‑wo 'dho ‑na 'yi ꞊löö.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 ꞊Dhɛ 'ö Simɔ Piɛɛ ꞊ya pë ‑nu 'wo bhë ‑an yö, 'yö nu 'yö ‑lo ö kpɔn 'gü Yesu 'dhiö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, ‑bhö ꞊yɔɔn 'ma 'ü 'go n 'sɔɔ; ma 'a ꞊nɛ 'wunyaakëmɛ ‑mü n 'ka!»
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Pë 'ö ‑kë 'ö‑ pö 'dhö bhë 'ö tɔɔ 'suö ‑yö ‑da yö gia‑ waa‑ mɛ ‑nu 'wo to ‑an 'gü 'yuö‑ ꞊va 'wo‑ sü bhë ‑a ‑wun 'gü.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö ꞊kaa' Simɔ 'bhamɛ ‑nu Zakö waa‑ Zan 'wo ‑kë Zebede gbö ‑nu 'ka bhë ‑an ‑gɔ 'pö. 'Kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö Simɔ ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë! 'Go ꞊dɛɛ ‑bha zlöö a ‑dho ka kë 'kplö ‑zuö mɛ ‑nu ‑gɔ ‑mɛ 'ka kö 'ka nu ‑an 'ka n ꞊dhia.»
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo nu wo ‑bha 'yitagɔ 'ka 'yi 'kpong 'dhiö, 'ö 'wo pë 'plɛ to mü 'wo ‑ziö Yesu 'piö.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Yesu ‑yö ‑kë pödhɛ do 'bhaa 'gü, 'ö mɛ do 'ö ꞊wee ‑ya ‑kë bhë 'yö nu. ꞊Dhɛ ꞊ya Yesu yö, 'yö ‑gblü ‑a 'dhiö 'yö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë 'ö‑ pö: «N ‑Gɔmɛ, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑yö ü ‑dhi ‑a ‑dhë ‑wun 'ka, ‑bhö n bun kë 'slööslö!»
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 'Ö Yesu ‑yö ö ‑kɔ ‑po 'ö pa ‑a 'ka 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «A ‑we ‑a ‑bha, ü bun kë 'slööslö!»
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Wun 'ö ꞊nɛ kö ꞊kun 'ü‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë, 'kɛɛ ‑bhö 'dho 'ü ü ‑de ‑zɔn slabhomɛ ‑dhë 'ü ü bun ‑kë 'slööslö ‑sü sla‑ bho ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Moizö ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö kö ‑yaan ‑a ‑zɔn mɛ 'plɛ ‑dhë ꞊nɛ ü ‑dhɛ ꞊ya bo!»
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 'Ö Yesu 'tɔ ‑yö ‑pɛn ‑dhɛ 'saadhö 'gü; mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë ‑nu ‑a 'piö ꞊dhia mü kö ‑waan wo 'to 'to ‑a ‑wo ‑bha, kö ‑yö mɛ 'bhaa ‑nu dha ‑na ‑an ‑bha 'yua ‑nu ‑gɔ.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑go ‑an ziën mü, 'yö dho ö 'sloo 'ka ‑dhɛ ‑nu ‑bha kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Yi do 'ka Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia. ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo go Galile waa‑ Zude ‑pö ‑nu 'gü 'iin Zeluzalɛmë plöö ‑wo ‑kë ꞊yaannu ‑sü 'ka ‑a 'sɔɔ mü. Dëmɛ ‑bha 'piigbeedhɛ ‑yö ‑kë Yesu 'gü, 'yö‑ ‑kë 'ö mɛ ‑nu ‑bha 'yua bo ‑a 'ka.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Mɛ ‑nu ‑wo gɔɔn‑ do 'yö 'tinng ꞊yua' ‑ya ‑kë ‑a bun 'nuu 'gü 'wo nuë; 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'waan‑ dhoë Yesu 'dhiö kɔɔ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 'Kɛɛ bɔdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö ‑an ‑gɔ mɛ gbung 'wo ‑kë 'kɔ 'dhiö bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Yö 'wo ‑da ‑a 'ka 'kɔ tuö, 'wo ‑dhɛ 'dhi do bho 'wo‑ to ö ‑bha 'nuu 'gü, 'wo‑ ꞊yɔɔ mɛ ‑nu gbung 'gü kɔɔ mü Yesu 'dhiö ‑dhɛ gia‑ ‑bha.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑bha ‑zo ‑yö ö ‑bha ‑sü yö, 'yö‑ pö 'yuamɛ bhë ‑a ‑dhë: «N 'bhamɛ, 'ma ziö ü bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 'Ö tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo yö wo 'ko ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha ꞊nɛɛ: «Dö ‑mü gɔɔn‑ ꞊nɛ ‑a 'ka 'yö 'wun ꞊blɛɛ ‑Zlan ‑gɔ ꞊nëdhö e? Dö dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan ziö mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta ‑a 'ke yaa kë ‑Zlan dosɛn 'kpaan 'ka ɛ?»
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 'Kɛɛ ‑zotadhe 'yö ‑kë ‑an 'gü bhë, Yesu ‑ya ‑dɔ; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö ‑zotadhe ꞊suu'‑ ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo ‑kë ka 'gü i?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ‑A pö ‑sü ‹'ma ziö ü ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta› 'iin ‹‑bhö ꞊luu'‑ 'ü 'ta 'sü› bhë ‑a ‑mlë 'ö 'pëëpë ‑ɛ?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 'Kɛɛ a‑ 'piö kö 'ka‑ dɔa ꞊nɛ ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü ‑yö ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑gɔ 'kpongtaa zö kö 'aan‑ ziö mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, gɔɔn‑ 'ö bhë 'yö ꞊luu 'ö dɔ ö ‑gɛan mɛ 'kpɛkpɛ wö 'dhiö mü, 'yö ö bha 'nuu sü 'yö dhoë ö ‑gɔ kɔɔ 'tan ‑bho ‑Zlan 'tɔ 'piö ‑sü 'ka.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 ‑An 'te ‑yö ‑tun, 'wo yö ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü ‑bha, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü 'wo‑ pö: «'Yië pë 'gblüünzë yö ꞊dɛɛ!»
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑go pödhɛ bhë ‑a 'gü; ‑a ‑bha 'dho ‑sü 'ka, ‑yö 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Levi ‑a ‑yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka 'nii‑ ꞊sɔnng' ‑kun ‑a 'gü ‑kɔ 'gü. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü ziö n 'piö!»
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 'Yö Levi ‑yö ꞊luu, 'yö pë 'plɛ to sia‑, 'yö ‑ziö ‑a 'piö.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Levi ‑yö Yesu ꞊bhlë ‑kë ö ‑gɔ kɔɔ. 'Nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ waa‑ mɛ 'waa gbɛ ‑nu, ‑wo ‑kë ‑an 'piö pë ‑bhö ꞊dhia mü.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo 'wun ‑blɛɛ ‑wo ꞊löö wo 'ko ‑dhë, 'ö 'wo‑ pö Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö 'ka pë ‑bhö, 'ka müpë mü 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑an 'piö e?»
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ ‑nu 'ö 'yua 'yaa ‑an ‑bha bhë, ‑an ‑bha ‑wun 'yaa ꞊dhɔngtrɔ ‑bha, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'ö 'yua 'dho ‑an ‑bha ꞊nɛ 'wo ꞊dhɔngtrɔ ꞊mɛɛ.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 N 'ka nu mɛ ‑nu 'wo kpengdhö ‑an 'piö, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'waa kpengdhö ꞊nɛ 'a nu ‑an 'piö kö ‑waan wo ꞊zuö' ꞊dhië'‑ ‑Zlan 'piö.»
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Yi do 'ka, mɛ ‑nu ‑wa ‑pö Yesu ‑dhë 'zü: «꞊Ya kë Zan ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo wo ‑bɛn ‑to, 'ö ꞊ya kë 'wo ꞊bhɛa. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ꞊kaa'; 'kɛɛ ü bha ꞊guë' ‑nu 'waa wo ‑bɛn 'to.»
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑dho ‑mɔa kö mɛ ‑nu 'wo ‑an ꞊dhɔɔ kë ‑na dhe 'sü 'wlaan‑ ‑ta bhë 'kaan‑ pö ‑an ‑dhë kö ꞊kun 'ö 'wo pë ‑bhö, 'kɛɛ kö dhe ‑gɔn ‑yö ‑an 'piö a? ‑Yö ‑dho kë ka ‑de 'gü 'dhö!
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 'Kɛɛ ‑abi', yi 'ö dhe ‑gɔn dho go ‑a 'ka ‑an 'piö ꞊ya ‑lo, 'ö 'wo dho wo ‑bɛn to.»
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'zü 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö‑ pö: «Mɛ gbɛ yaa 'dho ‑mɔa kö ‑yaan sɔ ‑dëü 'klu 'kan ‑yaan yö sɔ zii 'blëdhɛ ‑bha ‑yaan ‑a ‑wɔ. ꞊Ya kë 'dhö kö ꞊ya sɔ ‑dëü ꞊siö'‑; 'go mü sɔ ‑dëü waa‑ ‑a zii waa dhi wo 'kuë‑.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 'Iin 'zü mɛ gbɛ 'ka 'dho yɔ 'gbee‑ yö ꞊puu' 'wɔɔnwɔn 'gü ‑yaan ‑a 'dhi ‑ta. ꞊Ya kë 'dhö yɔ ‑dho ꞊puu' 'ö 'dhö bhë ‑a wü 'ö 'daawo 'ö ‑an 'plɛ 'gü‑ ꞊siö.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 'Kɛɛ ‑abi'! ‑Ka yɔ 'gbee‑ yö ꞊puu' ‑dëü 'gü!
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 'Ö mɛ gbɛ 'yaa‑ ‑dhɔ kë yɔ 'slëënslën 'ka kö ꞊ya 'go yɔ 'gbee‑ mü ꞊dhia, bhii ‑wa pö: ‹Yɔ 'gbee‑ ꞊nɛ 'ö ‑së!› »
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.