Lucas 4
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Yesu 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pa bhë ‑a ‑go Zuudɛn ꞊bhaa ‑sü 'ka, 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö yö ‑a ‑dhë 'dhiö, 'ö dhoë ‑dhɛ 'ö mɛ gbɛ 'yaa‑ ‑bha bhë ‑a 'gü.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 ‑Dhɛkpaɔyi 'gɔɔ‑ ‑yiisië ꞊nɛ 'yö‑ ‑kë mü. 'Töng 'ö 'dhö bhë yaa pë gbɛ ‑bhö ‑a 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'wo bhë 'ö ꞊wa ziö, 'ö din ‑ya kun. 'Ö Satan ‑ya 'gü dan,
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑guö 'ö ꞊nɛ ‑a 'gla ‑bhöpë 'gü kö 'ü‑ ‑bhö!»
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Abi', bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: Mɛ 'bhee‑ 'ka 'dho ‑tosiadhe kë ‑bhöpë ‑de 'sloo ‑ta!»
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 'Yö‑ ‑sü 'yö ꞊daa' ‑tɔn tuö 'yö 'kpongtaa ‑gludëdhɛ ‑pö 'plɛ ‑zɔn ‑a ‑dhë,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: «A ‑dho ü gbaa ‑wogbiindhɛ waa‑ 'tɔbhɔdhe ‑an 'ka ‑gludëdhɛ ‑pö ‑nu ‑bha zö, bhii 'ö tɔɔ pë ‑nu 'wo zö ‑wo n ‑gbaa ‑a 'plɛ 'ka, a ‑dho ‑a nu mɛ 'ö ‑dhi n ‑dhë ‑a ‑dhë.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha 'gblü n 'dhiö, ‑a 'plɛ ‑dho kë ü ‑bha 'ka.»
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 'Ö Yesu ‑ya pö: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü Dëmɛ, ü ‑bha ‑Zlan dosɛn 'kpaan gba 'ü yuö kë yö dosɛn 'kpaan ‑a ‑dhë.»
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 'Ö Satan ‑ya sü 'zü, 'yö dhoë Zeluzalɛmë, ‑Zlan ‑bha 'kɔ ꞊va tuö, 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka, 'go dhuö zö 'ü ‑püö sia‑ ‑de,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: ‑Zlan ‑dho ‑a pö ö bha bɔmɛ ‑nu ‑dhë ‑wo wo ‑kɔ 'kpɔ ü ‑gɔ zian‑ kö ꞊kun pë gbɛ dho kë ü 'ka.
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 'Go mü 'zü ‑wo ‑dho ü bun ‑së 'ka kö ꞊kun ü ‑gɛn dho ‑zuö ‑guö ‑bha. »
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'pö 'ö tɔɔ: Kö ꞊kun 'ü ü Dëmɛ ü ‑bha ‑Zlan 'gü dan! »
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 ꞊Dhɛ ꞊ya Yesu 'gü dan ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta 'ö yaa‑ 'kundhɛ gbɛ yö, 'yö ‑ziö 'ö dho 'ö yöë yi gbɛ ‑bha.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Yesu ‑yö ‑yɛ ö 'zü 'ö dho Galile, pa ‑sü 'ka ‑Zuu 'slööslö ‑bha 'piigbeedhɛ 'ka. ‑Wo ‑yö ‑a 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'gü 'sɛgɔ 'ö bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 ‑Yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü. 'Ö mɛ ‑nu ‑wa 'tɔ ‑kë ꞊va ‑dhɛ 'saadhö ‑a ‑bha.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Yesu ‑yö ‑go mü 'yö nu Nazalɛtë, ‑dhɛ 'ö ꞊kpɛa ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha. 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'ka 'yö ‑da ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü ꞊nɛ ‑kɔ ꞊ya kë 'yö‑ ꞊kaa' ‑kplawo bhë ‑a 'dhö; 'yö ꞊luu kö ‑yaan pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a pö.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 'Wo nu ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑bha 'sëëdhɛ ‑be 'ka ‑a ꞊dhia. 'Sëëdhɛ ‑be bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ 'dhi ‑po, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑kpën pë 'ö ‑kë ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka‑ ‑bha ꞊nɛɛ:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 ‑Zuu 'slööslö 'ö go n Dëmɛ 'piö ‑yö n 'piö, ‑yö n ‑sü 'yö n bɔ kö 'aan‑ nu 'wuntaɔsë 'ka 'yenamɛ ‑nu ꞊dhia. ‑Yö n ‑bɔ kö 'aan‑ mɛ ‑nu bho 'gan 'gü, 'aan‑ 'yënngtiimɛ ‑nu ‑dhɛ bo; 'go mü 'aan‑ mɛ ‑nu 'wo 'klobhɔdhe 'gü ‑an bho ‑a 'gü,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 kö ‑kwɛ 'ö Dëmɛ dho ö bha 'glusë kaa bhë, 'aan‑ ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 'Yö Yesu ‑yö 'sëëdhɛ ‑be bhë ‑a kpa 'kuë‑, 'yö‑ nu yuökëmɛ ‑dhë, 'ö ꞊yaannu kö ‑yaan ‑an ꞊daan'‑. Mɛ ‑nu 'töüdhö 'wo ‑kë ‑bhɔkuëkɔ 'gü mü 'saadhö, ‑an 'yan ‑yö ꞊dhië Yesu 'piö dosɛn.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Wun ‑dhɛ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka, 'ka 'go ‑na ma ꞊dhia bhë, ‑a ‑de ‑ya kë ꞊dɛɛ 'töng gia‑ 'ka‑ ‑maa bhë ‑a 'ka.»
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Mɛ ‑nu 'wo kë mü ‑wo ‑we ‑a ‑wo ‑bha, 'ö ‑an 'te ‑yö tun 'wun ‑sɛɛbɔ 'yö 'go ‑na ‑a dhiö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë ꞊nɛɛ: «'E! Zozɛfu gbö ꞊nɛ 'yaa ‑mü ‑a?»
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka ‑dho 'wun ꞊zuan' 'ö ꞊nɛ ‑a ‑zɔn n ‑dhë: ‹꞊Dhɔngtrɔ, ‑bhö ü ‑de dha!› 'Ka dho ‑a pö 'zü n ‑dhë: ‹Pë ‑nu 'ü‑ ‑kë Kapɛɛnaɔmë 'saadhö 'yi‑ ‑ma bhë, ‑bhö ‑an 'plɛ kë ü ‑de ‑gɔ plöö zö!› »
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 'Go mü 'zü 'yö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: 'Waa ‑Zlan ‑wodhiölomɛ gbɛ ꞊bhlë ‑ya ö ‑de ‑gɔ plöö.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 A ‑yɔɔn ‑a ‑ta dhuö ka ‑dhë 'zü ꞊nɛ kö Eli ‑yö ꞊tun ‑dhö bhë, ꞊gɛandhoo ‑nu ‑wo ‑kë ‑dhö ꞊va Izlaɛlö ‑sɛ 'gü zö, 'töng 'ö dha yaa ban ‑a 'ka ‑kwɛ ‑yaaga waa‑ 'su 'slado ‑an ‑bha. 'Yö‑ 'töng bhë ‑a 'ka 'yö din ꞊va ‑yö ‑da 'sɛ ꞊nɛ ‑a ‑ta,
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 'kɛɛ ‑Zlan yaa Eli bɔ ꞊gɛandhoo ‑nu 'wo 'dhö bhë ‑an mɛ gbɛ 'piö ‑a 'ke yaa kë ꞊gɛandhe do 'yö ‑kë Salɛta, Sidɔn ‑sɛ 'ö 'sɛ gbɛ 'ka bhë ‑a 'gü ‑a 'ka.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 'Go mü 'zü, 'ö ꞊weemɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va Izlaɛlö ‑sɛ 'gü 'töng 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Elize ‑yö ꞊kaa' mü ‑a 'ka, 'ö ‑an mɛ gbɛ ‑dhɛ yaa bo ‑a 'ke yaa kë Naama 'yö go Sili ‑dhɛ 'ö 'sɛ gbɛ 'ka bhë ‑a 'gü ‑a 'ka.»
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑bhɔkuëkɔ 'gü mü 'töüdhö bhë, 'wun ‑yö ‑na ‑an ‑zuë 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 'Wo ꞊luu 'wo‑ kun 'wo‑ ꞊gbɔɔ gbɔ 'wo bɔa woë‑ pödhɛ 'ö ‑kë ‑tɔn 'kluë‑ bhë ‑a ‑bha, 'wo dhoë ‑tɔn gia‑ bhë ‑a tuö kö ‑waan ‑a ‑zuö goo 'gü.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑bɔ ‑an ziën 'yö dho.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö dho Kapɛɛnaɔmë plöö, Galile ‑sɛ 'gü, 'ö yö mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'ka.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 'Ö ‑an 'te ‑yö ‑tun ‑a ‑bha mɛ ꞊daan' ‑kɔ bhë ‑a ‑wun 'gü, bhii 'ö tɔɔ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑wogbiindhɛ 'ka.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Gɔɔn‑ do 'ö ‑zuu yaa ‑yö ‑kë ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑kë ‑bhɔkuëkɔ 'gü mü 'pö, 'ö yö 'we ‑sü 'gü 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 «'Aa! ‑Më ‑mü ‑i, Yesu 'go Nazalɛtë? Ü ‑nu kö 'üën‑ yi 'gü ꞊siö' ꞊a? A‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ, ü mɛ 'slööslö 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ ‑a 'ka!»
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑zuu yaa bhë ‑a 'ka 'gbee‑ 'ka 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü 'dhi yö 'kuë‑ 'ü 'go gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü!»
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'te ‑yö tun, 'ö 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: «'Wun ꞊blɛɛ'‑ ‑wo ꞊suu'‑ ‑mlë 'ö ꞊nɛ ꞊ɛ? 'E, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑zuu yaa ‑nu 'ka ‑wogbiindhɛ waa‑ 'piigbeedhɛ 'ka, 'ö 'wo go mɛ ‑nu 'gü 'dhö e?»
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 'Ö Yesu 'tɔ ‑yö ‑pɛn 'pian 'ö 'dhö bhë ‑a ‑ta mɛ 'plɛ 'dhi.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yesu ‑yö ‑go ‑bhɔkuëkɔ 'gü mü 'ö dho Simɔ ‑gɔ kɔɔ. Simɔ ꞊da ‑ta yaa kë 'po ‑sü 'ka, 'ö tɔɔ 'gii‑ ‑kɔ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha 'gbee‑ 'ka; 'ö mɛ ‑nu ‑wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yaan ‑a ‑dhɛ bo.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 'Ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ‑a ‑bha, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'gbee‑ 'ka 'gii‑ bhë ‑a 'ka, 'ö go ‑a 'gü, 'ö to mü 'ö ꞊luu 'ö yö ‑an ‑bhöpë ‑yuö kë ‑sü ‑bha ‑an ‑dhë.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 ꞊Dhɛ lan‑ ꞊ya ‑püö, 'ö 'wo nu mɛ ‑nu 'ö 'yua ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ ‑yö ‑an ‑kë ‑an 'ka Yesu 'piö; 'yö ‑an ‑dhɛ bo ö ‑kɔ ‑kpa ‑an ‑ta dhuö ‑sü 'ka.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 'Ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go mɛ ‑nu ꞊plëëzë 'gü ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka!» 'Kɛɛ Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an 'ka, kö ꞊kun 'wo dho 'wun gbɛ ꞊blɛɛ'‑, bhii 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑mü ‑a 'ka.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya 'po, Yesu ‑yö ‑go plöö 'yö dho ö ‑de 'sloo 'ka ‑dhɛ do 'bhaa ‑bha. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo yö ‑a ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö, 'wo‑ kuënnu kö ‑yaan 'to wo 'piö mü.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 'Kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «A ‑dho 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha, ‑a ꞊blɛɛ pödhɛ mɛ ‑nu 'wo to ‑an 'gü; bhii pë 'ö ‑Zlan ‑yö n bɔ ‑a ‑wun 'gü bhë 'ö bhë.»
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 'Yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü Zude ‑sɛ 'gü.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.