Lucas 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 'Bluu‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö bhë ‑a 'wlaan‑ kë ‑yi 'wo‑ ‑dhɛ Paakö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ yi ꞊ya yö ꞊klöö',
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 'Ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 'Ö Zuda 'wo‑ ‑dhɛ Ikaliɔtö, 'yö ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'ka bhë, 'ö Satan ‑yö ‑da ‑a ꞊zuö' 'gü.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 'Yö Zuda ‑yö ‑luu 'yö dho 'yan ‑to ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'piö 'ö ‑kɔ 'ö dhoë kaa kö 'yaan‑ Yesu dɔ ‑an kwɛɛ bhë, 'yö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 'Ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi giagiawo, 'wo 'wëüga 'tɔ go ‑a ‑dhë.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Zuda ‑yö ‑we ‑a ‑bha; 'yö yö ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü kö ‑yaan Yesu dɔ ‑an kwɛɛ ‑ziö ‑a 'piö ‑mɛ ‑nu tii.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Paakö 'ö 'wlaan‑ ‑yi do 'ö ꞊ya kë 'wo 'bhlanë ‑gbɔng zë 'wo‑ ‑bhö ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö ‑a yi 'ka bhë, ꞊dhɛ ꞊ya ‑lo,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 'Ö Yesu ‑yö Piɛɛ waa‑ Zan ‑an bɔ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho 'ka kwa ‑bha pë 'kwa dho ‑a ‑bhö Paakö ‑ta, ‑a ‑yuö kë!»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Dhɛ ‑mlë 'ü‑ 'piö kö 'yi‑ ‑yuö kë ‑a ‑bha ‑ɛ?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ka 'to 'to! Ka ‑bha ‑da Zeluzalɛmë plöö ‑sü 'ka, ka ‑dho ‑kpën gɔɔn‑ do 'ö 'yi ‑gbɔ 'dho ‑a ‑gɔ ‑a ‑bha. ‑Ka 'to ‑a 'piö, 'ka 'dho 'kɔ 'ö 'dhoë‑ ‑sɔ ‑a 'gü bhë, 'ka ‑sɔ ‑a 'gü
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 'ka‑ pö 'kɔ dëmɛ ‑dhë: ‹Yi ‑gɔmɛ ‑yö ꞊dhɛɛkpɔdhe do ‑dɔ yi ‑gɔ kö 'yiën‑ ‑a 'kpɔ ü ‑gɔ; ‑ya ‑pö 'kɔdhi ‑mlë 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo dho Paakö ‑pë ‑bhö ‑a 'gü i?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 ‑Yö ‑dho 'kɔdhi do ꞊va 'ö ‑dɔ kɔɔpë 'plɛ ꞊ya ‑mɔ ‑a 'gü ‑a ‑zɔn ka ‑dhë 'kɔ ‑ta dhuö ‑kɔ 'gü. ‑Dhɛ bhë 'ka dho ‑bhöpë ‑nu ‑yuö kë ‑a ‑bha.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 'Ö 'wo dho 'wo pë ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö; 'ö 'wo ‑bhöpë 'ö dho kë Paakö ‑ta bhë 'wo‑ ‑yuö ‑kë.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng ꞊ya ‑lo, 'ö Yesu waa‑ ö bha bɔmɛ ‑nu ‑wo dho pë ‑bhö ꞊dhia,
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kë n ‑dhë ‑së ꞊duö kö 'kwa Paakö ‑bhöpë 'ö ꞊nɛ 'kwa‑ ‑bhö kwa 'ko ꞊bhaa n 'klo yaa ꞊tun bhɔ ‑na.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë: N 'ka 'dho ‑a gbɛ ‑bhö gbɔ 'ö dho 'ö yöë Paakö sla‑ bho ‑sü 'ö bhë ‑a ‑gɛn ‑yö 'ko 'dhiö ‑yi ‑bha ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do sü 'ö ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta 'ö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ, ‑kaa ‑a 'sü 'ka‑ ‑glu ka 'kuë 'ka‑ mü,
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë 'ö sü ꞊dɛɛ ‑bha n 'ka 'dho ‑drɔɔn mü gbɔ 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ nu ‑yi ‑bha.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö 'bluu‑ sü; ꞊dhɛ ꞊ya ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'yö‑ 'klu ‑kan 'yö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ tɔɔ n bun, 'a‑ nu ka ‑wun 'gü. Ka‑ ‑bhö ‑na, ka ‑zo ‑yö ‑büö n ‑wun 'ka!»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka; 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do nuë ‑an ‑dhë kö ꞊wa yën pë ‑bhö ‑sü ‑bha, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑dhikuëdhe ‑dëü 'ö bɔ n fɛi ‑ta 'ö ‑lo ka ‑wun 'gü.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 'Kɛɛ ‑ka ‑dhɛ ‑ga, mɛ 'ö dho n 'dhɔɔ dɔ, ‑yö n 'piö pë ‑bhö ꞊dhia zö!
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑dho ga ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya yö ‑a 'ka 'ko 'dhiö kö ‑yaan kaa ‑a 'dhö; 'kɛɛ gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ n 'dhɔɔ dɔ bhë 'yena ‑wun ꞊ya kaa ꞊dhɛɛ!»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo yö wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha, mɛ 'ö dho 'wun ꞊suu'‑ 'ö 'dhö bhë ‑a kë ‑a ‑wun 'gü.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo za ‑ya wo 'ko ‑bha, mɛ dho kë mɛ ꞊va 'ka wo ziën ‑a ‑wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Kpongtaa zö, ‑gludë ‑nu ‑wo mɛ ‑nu ‑kɔɔn, mɛ ‑nu ꞊nuadhɛ ‑kë wo ‑sü 'ka, 'ö mɛ ‑nu 'ö ‑wogbiindhɛ 'dho ‑an ‑gɔ, 'wo ‑an ‑dhɛ mɛ këpësëëzë ‑nu,
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 'kɛɛ ka ‑bha 'ka, yaa 'dho kë 'dhö. Pë 'ö dho kë ꞊zian' 'ö tɔɔ mɛ 'ö mɛ ꞊va 'ka ka ziën, kë 'ö dho ‑a wo ꞊nɛ 'në 'tee 'dhö; 'ö mɛ 'ö mɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, 'yö dho kë ꞊nɛ yuö ‑kë mɛ 'dhiö ‑mɛ 'dhö.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ dö 'ö tɔɔ mɛ ꞊va ꞊ɛ? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia ꞊i, 'iin mɛ 'ö ‑an gbaa ‑na ‑bhöpë 'ka i? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia 'yaa ‑mü ‑a? 'Kɛɛ ma 'pö, a ka ziën ꞊nɛ mɛ 'dhi gbamɛ 'dhö.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 'Ka ꞊glɔɔ n 'piö piindhö 'wun 'gbee‑ ‑nu 'wo nu n ‑ta ‑a 'gü.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 ‑Kɔ do 'ö n Dë ‑yö ö ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑lo ‑a 'ka n kwɛɛ bhë, 'ö 'a dho ka ‑da ‑a 'ka n 'piö,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 kö 'kwa pë ‑nu ‑bhö, 'kwa müpë ‑nu mü kwa 'ko ꞊bhaa ‑Zlan 'piö; 'go mü 'ka dho ‑ya 'gɔ ‑gbloo 'gü 'ö 'ka Izlaɛlö 'gunng ‑gɔ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑bha za kan.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 'Ö Yesu ‑ya pö Piɛɛ ‑dhë: «Simɔ, Simɔ, ‑bhö ü 'to 'to! Satan ꞊yaa‑ ‑dhɛ kö ‑yaan ka ꞊zaan 'zan ꞊nɛ mɛ ‑mlü ‑piö,
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 'kɛɛ 'ma ꞊bhɛa'‑ ü ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü dho go ü ‑gɔ. ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha 'yɛ ü 'zü 'bha nu n 'piö, ‑bhö ü dheglu ‑nu ꞊faan' 'më!»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, n ‑mɔ ‑a 'gü ‑sü ‑mü kö mɛ 'plɛ ‑waan ko ‑da ‑kanso 'gü kö 'koën‑ ga ko 'kuë.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «A‑ ‑pö ü ‑dhë, Piɛɛ, ‑a kë ‑sü 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka bɔ 'a‑ wo 'dhiö ‑be, 'a‑ pö kö ꞊kun 'ka 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë ‑nu, ꞊bhɔɔ' ‑nu, ‑sakpa ‑nu gbɛ sü bhë, ꞊dhɛ 'ka 'dho, ‑më 'ö‑ ‑wun ‑yö ka ‑kë ‑ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Daa 'dee‑!»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kɛɛ zlöö ꞊nɛ bhë, mɛ 'ö‑ ‑bha 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü. ‑Kɔ do bhë 'ö mɛ 'ö‑ ‑bha ꞊bhɔɔ' 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü, mɛ 'ö ‑blaan 'yaa‑ ‑gɔ, ‑yö ö bha gblang 'dhɔɔ dɔ, ‑yö ‑blaan do 'dhɔ!
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Bhii a‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: ‑Wa ‑kpa këpëyaamɛ ‑nu ‑bha. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ 'dhiö ‑dho ‑mɔ 'kuë; pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü, ‑a 'plɛ 'dhoë‑ kë.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑blaan ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ!» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö 'to 'pö.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yesu ‑yö ‑yö plaan, 'yö dho Olivie ‑tɔn tuö ꞊nɛ ‑kɔ 'yö‑ ꞊kaa' ‑kplawo bhë ‑a 'dhö. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑ziö ‑a 'piö.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö bhɔ ‑an ‑dhë ꞊taa' 'dɛdɛ 'ka, 'yö ‑lo ö kpɔn 'gü 'yö ꞊bhɛa
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'ö‑ pö: «N Dë, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'bha 'we ‑a ‑bha, ‑bhö 'yi 'güüzë 'ö ꞊nɛ ‑a bhɔ n ‑dhë ꞊taa', 'kɛɛ n 'ka‑ pö ma 'pö n ꞊dhɔɔbhaa ‑yö kë, bhi ‑zë, ü ‑zo 'kun ‑wun ‑yö kë ꞊zian'!»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 ['Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö go dhang‑ 'gü 'yö nu kö ‑yaan ꞊faan' nu ‑a ‑dhë.]
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 'Ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da ga 'siö ‑bha mɛ 'sü ‑sü 'gü, 'yö ‑bhɛa ö ꞊faan' 'plɛ 'ka, ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö föyi 'yö go ‑na ‑a ‑bha, 'yö ban ‑na sia‑ bhë, ꞊ya kë fɛi 'ka.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën ꞊bhɛa' ‑sü ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö nu 'zü ö bha ꞊guë' ‑nu 'piö, 'yö ‑an yö kö ꞊wa yi zë ‑an ꞊zuö' 'yö ‑kaan 'kuë bhë ‑a ‑wun 'gü,
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ka yi zë ꞊ɛ? ‑Ka ꞊luu'‑ 'ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesu ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zuda ꞊nɛ 'ö yö mɛ ‑gbaa 'wo bhë ‑an ‑dhë 'dhiö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha 'ö‑ 'kpeng mü (‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka).
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Zuda, ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑püö ‑kɔ 'ö tɔɔ n 'kpeng mü ‑sü ‑a?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 ꞊Dhɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë Yesu 'piö ꞊waa‑ dɔa ꞊nɛ ‑wo ‑nu ‑a 'kun ꞊dhia, 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, 'yi ‑an ‑zë yi ‑bha ‑blaan ‑nu 'ka a?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 'Ö to mü ‑a mɛ do ‑yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ꞊va ‑bha yuökëmɛ zë ‑blaan 'ka, 'ö‑ ꞊kwɛɛ‑ 'gü 'tonëga ‑kan.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 'Ö Yesu ‑ya pö: «Ü ꞊kwaa' ‑a ‑zü, 'wun mɛ bhë ‑yö 'to 'dhö!»
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑maakëmɛ ‑gɔmɛ ‑nu, waa‑ mɛ ziizii ‑nu, 'wo nu ‑a 'kun ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö ‑kë 'ka nu n ‑gɔ ‑blaan waa‑ 'lü 'klu ‑nu 'ka ꞊nɛ ꞊dhɛ 'wo‑ pö ‑a ‑bha 'kpa 'wunyaakëmɛ ‑mü n 'ka ‑a 'dhö e?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 ‑Dhɛkpaɔyi 'saadhö a ‑kë ka 'piö ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö kaa n ꞊mɛɛ' 'iin kaa n 'kun; 'kɛɛ yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ yi 'ö ‑Zlan ‑ya ‑ya kö 'kaan‑ n kuën, ‑yö ‑dhɛtiidhɛ ‑bha 'piigbeedhɛ ‑zɔn ‑yi 'ka 'pö.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 ‑Wo Yesu ‑kun 'wo dhoë slabhomɛ ‑gɔmɛ ꞊va ‑gɔ kɔɔ. Piɛɛ ‑yö ‑ziö ‑an 'piö ‑gɛntozlöödhe 'ka.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 ‑Wo 'siö 'gba ‑ya 'kwɛandhɛ bhë ‑a ziëndhɛ gia‑ ‑bha. Piɛɛ ‑yö ‑kë mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑ya 'siö ‑blü ꞊dhia mü bhë ‑an 'piö.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Yuökëdhe do ‑ya ‑yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka 'siö 'piö. ꞊Dhɛ 'ö‑ 'yan ꞊ya ‑da Piɛɛ ‑ta, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö!»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 'Ö Piɛɛ ‑yö ꞊kploo 'ö‑ pö: «Dhebɔ, mɛ 'ü 'we ‑na ‑a 'ka bhë 'maa‑ dɔ!»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ pë 'tee ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö mɛ do 'bhaa 'yan ‑yö ‑da Piɛɛ ‑ta, 'yö‑ pö: «Bhi ‑de 'pö, ‑a ‑bha mɛ do ‑mü ü 'ka!»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 ꞊Dhɛ 'ö pë 'yö ‑mɔ 'lɛlɛ do ‑bha ꞊ya ziö, 'ö mɛ do 'bhaa ‑yö pë do bhë 'ö‑ pö ‑wo 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Wun gia‑ 'ka, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö, bhii Galile mi ‑mü ‑a 'ka!»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 'Ö Piɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ, pë 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë 'wun gia‑ 'yaa ‑mü!» ‑Yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑tɔgɔn ‑yö ‑we.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 'Ö Dëmɛ ‑yö ꞊dhië ö ‑zü 'ö Piɛɛ ‑ga piindhö. 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö Dëmɛ ‑wo 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'dhiö bhë ‑a 'ka ꞊nɛɛ «‑a kë ‑yi 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ» 'ka.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 'Ö Piɛɛ ‑yö yö plaan 'gbo 'yenazë bɔ ‑sü 'ka.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Mɛ ‑nu 'wo wo 'yan ‑kë Yesu ‑bha bhë, ‑wo 'yee ‑nu ‑to ‑a ‑bha 'wo‑ ‑ma ‑nu wo,
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 'Ö 'wo sɔ ‑klu ‑a 'yan ‑bha 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö ü ma bhë, ‑bhöë 'tɔ pö!»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 'Go mü 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ ꞊plëëzë 'ka.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, Zuifö ‑nu ‑bha mɛ ziizii ‑nu 'wo 'sɛgɔ bhë 'wo‑ 'gü, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑ do 'wo‑ pö ‑wo 'dho Yesu 'ka zakanmɛ ꞊vava 'dhiö.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 'Ö 'wo yö Yesu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë!»
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 'iin 'ma ꞊dhɛɛ' do 'kpɔ ka ‑gɔ 'wun 'ö ꞊nɛ ‑a ‑wun 'gü, ka 'ka 'dho ‑a ‑daa kë n ‑gɔ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 'Ö sü ꞊dɛɛ ‑bha, ma 'a Mɛgbö 'ka, n ‑ya ‑sü ‑mü ‑Zlan 'piigbeezë ‑bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'yö ‑an 'plɛ ‑wa pö ‑a ‑dhë: «꞊Ya kë 'dhö kö ‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka a?»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «꞊Aa! Kwa gia‑ 'kwa‑ ‑de ‑wo ma; kwa 'ka 'dho ꞊goo‑ gbɛ ꞊mɛɛ' gbɔ!»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.