Lucas 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 'Bluu‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö bhë ‑a 'wlaan‑ kë ‑yi 'wo‑ ‑dhɛ Paakö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ yi ꞊ya yö ꞊klöö',
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 'Ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 'Ö Zuda 'wo‑ ‑dhɛ Ikaliɔtö, 'yö ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'ka bhë, 'ö Satan ‑yö ‑da ‑a ꞊zuö' 'gü.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 'Yö Zuda ‑yö ‑luu 'yö dho 'yan ‑to ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'piö 'ö ‑kɔ 'ö dhoë kaa kö 'yaan‑ Yesu dɔ ‑an kwɛɛ bhë, 'yö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 'Ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi giagiawo, 'wo 'wëüga 'tɔ go ‑a ‑dhë.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Zuda ‑yö ‑we ‑a ‑bha; 'yö yö ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü kö ‑yaan Yesu dɔ ‑an kwɛɛ ‑ziö ‑a 'piö ‑mɛ ‑nu tii.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Paakö 'ö 'wlaan‑ ‑yi do 'ö ꞊ya kë 'wo 'bhlanë ‑gbɔng zë 'wo‑ ‑bhö ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö ‑a yi 'ka bhë, ꞊dhɛ ꞊ya ‑lo,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 'Ö Yesu ‑yö Piɛɛ waa‑ Zan ‑an bɔ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho 'ka kwa ‑bha pë 'kwa dho ‑a ‑bhö Paakö ‑ta, ‑a ‑yuö kë!»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Dhɛ ‑mlë 'ü‑ 'piö kö 'yi‑ ‑yuö kë ‑a ‑bha ‑ɛ?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ka 'to 'to! Ka ‑bha ‑da Zeluzalɛmë plöö ‑sü 'ka, ka ‑dho ‑kpën gɔɔn‑ do 'ö 'yi ‑gbɔ 'dho ‑a ‑gɔ ‑a ‑bha. ‑Ka 'to ‑a 'piö, 'ka 'dho 'kɔ 'ö 'dhoë‑ ‑sɔ ‑a 'gü bhë, 'ka ‑sɔ ‑a 'gü
10 Jesus respondeu:
11 'ka‑ pö 'kɔ dëmɛ ‑dhë: ‹Yi ‑gɔmɛ ‑yö ꞊dhɛɛkpɔdhe do ‑dɔ yi ‑gɔ kö 'yiën‑ ‑a 'kpɔ ü ‑gɔ; ‑ya ‑pö 'kɔdhi ‑mlë 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo dho Paakö ‑pë ‑bhö ‑a 'gü i?›
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 ‑Yö ‑dho 'kɔdhi do ꞊va 'ö ‑dɔ kɔɔpë 'plɛ ꞊ya ‑mɔ ‑a 'gü ‑a ‑zɔn ka ‑dhë 'kɔ ‑ta dhuö ‑kɔ 'gü. ‑Dhɛ bhë 'ka dho ‑bhöpë ‑nu ‑yuö kë ‑a ‑bha.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 'Ö 'wo dho 'wo pë ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö; 'ö 'wo ‑bhöpë 'ö dho kë Paakö ‑ta bhë 'wo‑ ‑yuö ‑kë.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng ꞊ya ‑lo, 'ö Yesu waa‑ ö bha bɔmɛ ‑nu ‑wo dho pë ‑bhö ꞊dhia,
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kë n ‑dhë ‑së ꞊duö kö 'kwa Paakö ‑bhöpë 'ö ꞊nɛ 'kwa‑ ‑bhö kwa 'ko ꞊bhaa n 'klo yaa ꞊tun bhɔ ‑na.
15 e lhes disse:
16 Bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë: N 'ka 'dho ‑a gbɛ ‑bhö gbɔ 'ö dho 'ö yöë Paakö sla‑ bho ‑sü 'ö bhë ‑a ‑gɛn ‑yö 'ko 'dhiö ‑yi ‑bha ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do sü 'ö ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta 'ö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ, ‑kaa ‑a 'sü 'ka‑ ‑glu ka 'kuë 'ka‑ mü,
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë 'ö sü ꞊dɛɛ ‑bha n 'ka 'dho ‑drɔɔn mü gbɔ 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ nu ‑yi ‑bha.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö 'bluu‑ sü; ꞊dhɛ ꞊ya ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'yö‑ 'klu ‑kan 'yö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ tɔɔ n bun, 'a‑ nu ka ‑wun 'gü. Ka‑ ‑bhö ‑na, ka ‑zo ‑yö ‑büö n ‑wun 'ka!»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka; 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do nuë ‑an ‑dhë kö ꞊wa yën pë ‑bhö ‑sü ‑bha, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑dhikuëdhe ‑dëü 'ö bɔ n fɛi ‑ta 'ö ‑lo ka ‑wun 'gü.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 'Kɛɛ ‑ka ‑dhɛ ‑ga, mɛ 'ö dho n 'dhɔɔ dɔ, ‑yö n 'piö pë ‑bhö ꞊dhia zö!
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑dho ga ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya yö ‑a 'ka 'ko 'dhiö kö ‑yaan kaa ‑a 'dhö; 'kɛɛ gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ n 'dhɔɔ dɔ bhë 'yena ‑wun ꞊ya kaa ꞊dhɛɛ!»
22 Pois o
23 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo yö wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha, mɛ 'ö dho 'wun ꞊suu'‑ 'ö 'dhö bhë ‑a kë ‑a ‑wun 'gü.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo za ‑ya wo 'ko ‑bha, mɛ dho kë mɛ ꞊va 'ka wo ziën ‑a ‑wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Kpongtaa zö, ‑gludë ‑nu ‑wo mɛ ‑nu ‑kɔɔn, mɛ ‑nu ꞊nuadhɛ ‑kë wo ‑sü 'ka, 'ö mɛ ‑nu 'ö ‑wogbiindhɛ 'dho ‑an ‑gɔ, 'wo ‑an ‑dhɛ mɛ këpësëëzë ‑nu,
25 Então Jesus disse:
26 'kɛɛ ka ‑bha 'ka, yaa 'dho kë 'dhö. Pë 'ö dho kë ꞊zian' 'ö tɔɔ mɛ 'ö mɛ ꞊va 'ka ka ziën, kë 'ö dho ‑a wo ꞊nɛ 'në 'tee 'dhö; 'ö mɛ 'ö mɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, 'yö dho kë ꞊nɛ yuö ‑kë mɛ 'dhiö ‑mɛ 'dhö.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ dö 'ö tɔɔ mɛ ꞊va ꞊ɛ? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia ꞊i, 'iin mɛ 'ö ‑an gbaa ‑na ‑bhöpë 'ka i? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia 'yaa ‑mü ‑a? 'Kɛɛ ma 'pö, a ka ziën ꞊nɛ mɛ 'dhi gbamɛ 'dhö.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 'Ka ꞊glɔɔ n 'piö piindhö 'wun 'gbee‑ ‑nu 'wo nu n ‑ta ‑a 'gü.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 ‑Kɔ do 'ö n Dë ‑yö ö ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑lo ‑a 'ka n kwɛɛ bhë, 'ö 'a dho ka ‑da ‑a 'ka n 'piö,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 kö 'kwa pë ‑nu ‑bhö, 'kwa müpë ‑nu mü kwa 'ko ꞊bhaa ‑Zlan 'piö; 'go mü 'ka dho ‑ya 'gɔ ‑gbloo 'gü 'ö 'ka Izlaɛlö 'gunng ‑gɔ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑bha za kan.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 'Ö Yesu ‑ya pö Piɛɛ ‑dhë: «Simɔ, Simɔ, ‑bhö ü 'to 'to! Satan ꞊yaa‑ ‑dhɛ kö ‑yaan ka ꞊zaan 'zan ꞊nɛ mɛ ‑mlü ‑piö,
31 Jesus continuou:
32 'kɛɛ 'ma ꞊bhɛa'‑ ü ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü dho go ü ‑gɔ. ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha 'yɛ ü 'zü 'bha nu n 'piö, ‑bhö ü dheglu ‑nu ꞊faan' 'më!»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, n ‑mɔ ‑a 'gü ‑sü ‑mü kö mɛ 'plɛ ‑waan ko ‑da ‑kanso 'gü kö 'koën‑ ga ko 'kuë.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «A‑ ‑pö ü ‑dhë, Piɛɛ, ‑a kë ‑sü 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ.»
34 Então Jesus afirmou:
35 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka bɔ 'a‑ wo 'dhiö ‑be, 'a‑ pö kö ꞊kun 'ka 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë ‑nu, ꞊bhɔɔ' ‑nu, ‑sakpa ‑nu gbɛ sü bhë, ꞊dhɛ 'ka 'dho, ‑më 'ö‑ ‑wun ‑yö ka ‑kë ‑ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Daa 'dee‑!»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kɛɛ zlöö ꞊nɛ bhë, mɛ 'ö‑ ‑bha 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü. ‑Kɔ do bhë 'ö mɛ 'ö‑ ‑bha ꞊bhɔɔ' 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü, mɛ 'ö ‑blaan 'yaa‑ ‑gɔ, ‑yö ö bha gblang 'dhɔɔ dɔ, ‑yö ‑blaan do 'dhɔ!
36 Então Jesus disse:
37 Bhii a‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: ‑Wa ‑kpa këpëyaamɛ ‑nu ‑bha. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ 'dhiö ‑dho ‑mɔ 'kuë; pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü, ‑a 'plɛ 'dhoë‑ kë.»
37 Pois as
38 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑blaan ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ!» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö 'to 'pö.»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yesu ‑yö ‑yö plaan, 'yö dho Olivie ‑tɔn tuö ꞊nɛ ‑kɔ 'yö‑ ꞊kaa' ‑kplawo bhë ‑a 'dhö. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑ziö ‑a 'piö.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö bhɔ ‑an ‑dhë ꞊taa' 'dɛdɛ 'ka, 'yö ‑lo ö kpɔn 'gü 'yö ꞊bhɛa
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'ö‑ pö: «N Dë, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'bha 'we ‑a ‑bha, ‑bhö 'yi 'güüzë 'ö ꞊nɛ ‑a bhɔ n ‑dhë ꞊taa', 'kɛɛ n 'ka‑ pö ma 'pö n ꞊dhɔɔbhaa ‑yö kë, bhi ‑zë, ü ‑zo 'kun ‑wun ‑yö kë ꞊zian'!»
42 dizendo:
43 ['Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö go dhang‑ 'gü 'yö nu kö ‑yaan ꞊faan' nu ‑a ‑dhë.]
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 'Ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da ga 'siö ‑bha mɛ 'sü ‑sü 'gü, 'yö ‑bhɛa ö ꞊faan' 'plɛ 'ka, ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö föyi 'yö go ‑na ‑a ‑bha, 'yö ban ‑na sia‑ bhë, ꞊ya kë fɛi 'ka.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën ꞊bhɛa' ‑sü ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö nu 'zü ö bha ꞊guë' ‑nu 'piö, 'yö ‑an yö kö ꞊wa yi zë ‑an ꞊zuö' 'yö ‑kaan 'kuë bhë ‑a ‑wun 'gü,
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ka yi zë ꞊ɛ? ‑Ka ꞊luu'‑ 'ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
46 E disse:
47 Yesu ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zuda ꞊nɛ 'ö yö mɛ ‑gbaa 'wo bhë ‑an ‑dhë 'dhiö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha 'ö‑ 'kpeng mü (‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka).
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Zuda, ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑püö ‑kɔ 'ö tɔɔ n 'kpeng mü ‑sü ‑a?»
48 Mas Jesus disse:
49 ꞊Dhɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë Yesu 'piö ꞊waa‑ dɔa ꞊nɛ ‑wo ‑nu ‑a 'kun ꞊dhia, 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, 'yi ‑an ‑zë yi ‑bha ‑blaan ‑nu 'ka a?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 'Ö to mü ‑a mɛ do ‑yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ꞊va ‑bha yuökëmɛ zë ‑blaan 'ka, 'ö‑ ꞊kwɛɛ‑ 'gü 'tonëga ‑kan.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 'Ö Yesu ‑ya pö: «Ü ꞊kwaa' ‑a ‑zü, 'wun mɛ bhë ‑yö 'to 'dhö!»
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑maakëmɛ ‑gɔmɛ ‑nu, waa‑ mɛ ziizii ‑nu, 'wo nu ‑a 'kun ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö ‑kë 'ka nu n ‑gɔ ‑blaan waa‑ 'lü 'klu ‑nu 'ka ꞊nɛ ꞊dhɛ 'wo‑ pö ‑a ‑bha 'kpa 'wunyaakëmɛ ‑mü n 'ka ‑a 'dhö e?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 ‑Dhɛkpaɔyi 'saadhö a ‑kë ka 'piö ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö kaa n ꞊mɛɛ' 'iin kaa n 'kun; 'kɛɛ yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ yi 'ö ‑Zlan ‑ya ‑ya kö 'kaan‑ n kuën, ‑yö ‑dhɛtiidhɛ ‑bha 'piigbeedhɛ ‑zɔn ‑yi 'ka 'pö.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 ‑Wo Yesu ‑kun 'wo dhoë slabhomɛ ‑gɔmɛ ꞊va ‑gɔ kɔɔ. Piɛɛ ‑yö ‑ziö ‑an 'piö ‑gɛntozlöödhe 'ka.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 ‑Wo 'siö 'gba ‑ya 'kwɛandhɛ bhë ‑a ziëndhɛ gia‑ ‑bha. Piɛɛ ‑yö ‑kë mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑ya 'siö ‑blü ꞊dhia mü bhë ‑an 'piö.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Yuökëdhe do ‑ya ‑yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka 'siö 'piö. ꞊Dhɛ 'ö‑ 'yan ꞊ya ‑da Piɛɛ ‑ta, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö!»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 'Ö Piɛɛ ‑yö ꞊kploo 'ö‑ pö: «Dhebɔ, mɛ 'ü 'we ‑na ‑a 'ka bhë 'maa‑ dɔ!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ pë 'tee ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö mɛ do 'bhaa 'yan ‑yö ‑da Piɛɛ ‑ta, 'yö‑ pö: «Bhi ‑de 'pö, ‑a ‑bha mɛ do ‑mü ü 'ka!»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 ꞊Dhɛ 'ö pë 'yö ‑mɔ 'lɛlɛ do ‑bha ꞊ya ziö, 'ö mɛ do 'bhaa ‑yö pë do bhë 'ö‑ pö ‑wo 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Wun gia‑ 'ka, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö, bhii Galile mi ‑mü ‑a 'ka!»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 'Ö Piɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ, pë 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë 'wun gia‑ 'yaa ‑mü!» ‑Yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑tɔgɔn ‑yö ‑we.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 'Ö Dëmɛ ‑yö ꞊dhië ö ‑zü 'ö Piɛɛ ‑ga piindhö. 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö Dëmɛ ‑wo 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'dhiö bhë ‑a 'ka ꞊nɛɛ «‑a kë ‑yi 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ» 'ka.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 'Ö Piɛɛ ‑yö yö plaan 'gbo 'yenazë bɔ ‑sü 'ka.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Mɛ ‑nu 'wo wo 'yan ‑kë Yesu ‑bha bhë, ‑wo 'yee ‑nu ‑to ‑a ‑bha 'wo‑ ‑ma ‑nu wo,
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 'Ö 'wo sɔ ‑klu ‑a 'yan ‑bha 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö ü ma bhë, ‑bhöë 'tɔ pö!»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 'Go mü 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ ꞊plëëzë 'ka.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, Zuifö ‑nu ‑bha mɛ ziizii ‑nu 'wo 'sɛgɔ bhë 'wo‑ 'gü, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑ do 'wo‑ pö ‑wo 'dho Yesu 'ka zakanmɛ ꞊vava 'dhiö.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 'Ö 'wo yö Yesu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë!»
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 'iin 'ma ꞊dhɛɛ' do 'kpɔ ka ‑gɔ 'wun 'ö ꞊nɛ ‑a ‑wun 'gü, ka 'ka 'dho ‑a ‑daa kë n ‑gɔ.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 'Ö sü ꞊dɛɛ ‑bha, ma 'a Mɛgbö 'ka, n ‑ya ‑sü ‑mü ‑Zlan 'piigbeezë ‑bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha.»
69 Mas de agora em diante o
70 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'yö ‑an 'plɛ ‑wa pö ‑a ‑dhë: «꞊Ya kë 'dhö kö ‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka a?»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «꞊Aa! Kwa gia‑ 'kwa‑ ‑de ‑wo ma; kwa 'ka 'dho ꞊goo‑ gbɛ ꞊mɛɛ' gbɔ!»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.