Lucas 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 'Bluu‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö bhë ‑a 'wlaan‑ kë ‑yi 'wo‑ ‑dhɛ Paakö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ yi ꞊ya yö ꞊klöö',
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 'Ö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 'Ö Zuda 'wo‑ ‑dhɛ Ikaliɔtö, 'yö ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'ka bhë, 'ö Satan ‑yö ‑da ‑a ꞊zuö' 'gü.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 'Yö Zuda ‑yö ‑luu 'yö dho 'yan ‑to ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'piö 'ö ‑kɔ 'ö dhoë kaa kö 'yaan‑ Yesu dɔ ‑an kwɛɛ bhë, 'yö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 'Ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi giagiawo, 'wo 'wëüga 'tɔ go ‑a ‑dhë.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Zuda ‑yö ‑we ‑a ‑bha; 'yö yö ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ‑sü 'gü kö ‑yaan Yesu dɔ ‑an kwɛɛ ‑ziö ‑a 'piö ‑mɛ ‑nu tii.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Paakö 'ö 'wlaan‑ ‑yi do 'ö ꞊ya kë 'wo 'bhlanë ‑gbɔng zë 'wo‑ ‑bhö ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö ‑a yi 'ka bhë, ꞊dhɛ ꞊ya ‑lo,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 'Ö Yesu ‑yö Piɛɛ waa‑ Zan ‑an bɔ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho 'ka kwa ‑bha pë 'kwa dho ‑a ‑bhö Paakö ‑ta, ‑a ‑yuö kë!»
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Dhɛ ‑mlë 'ü‑ 'piö kö 'yi‑ ‑yuö kë ‑a ‑bha ‑ɛ?»
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ka 'to 'to! Ka ‑bha ‑da Zeluzalɛmë plöö ‑sü 'ka, ka ‑dho ‑kpën gɔɔn‑ do 'ö 'yi ‑gbɔ 'dho ‑a ‑gɔ ‑a ‑bha. ‑Ka 'to ‑a 'piö, 'ka 'dho 'kɔ 'ö 'dhoë‑ ‑sɔ ‑a 'gü bhë, 'ka ‑sɔ ‑a 'gü
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 'ka‑ pö 'kɔ dëmɛ ‑dhë: ‹Yi ‑gɔmɛ ‑yö ꞊dhɛɛkpɔdhe do ‑dɔ yi ‑gɔ kö 'yiën‑ ‑a 'kpɔ ü ‑gɔ; ‑ya ‑pö 'kɔdhi ‑mlë 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo dho Paakö ‑pë ‑bhö ‑a 'gü i?›
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 ‑Yö ‑dho 'kɔdhi do ꞊va 'ö ‑dɔ kɔɔpë 'plɛ ꞊ya ‑mɔ ‑a 'gü ‑a ‑zɔn ka ‑dhë 'kɔ ‑ta dhuö ‑kɔ 'gü. ‑Dhɛ bhë 'ka dho ‑bhöpë ‑nu ‑yuö kë ‑a ‑bha.»
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 'Ö 'wo dho 'wo pë ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö; 'ö 'wo ‑bhöpë 'ö dho kë Paakö ‑ta bhë 'wo‑ ‑yuö ‑kë.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng ꞊ya ‑lo, 'ö Yesu waa‑ ö bha bɔmɛ ‑nu ‑wo dho pë ‑bhö ꞊dhia,
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kë n ‑dhë ‑së ꞊duö kö 'kwa Paakö ‑bhöpë 'ö ꞊nɛ 'kwa‑ ‑bhö kwa 'ko ꞊bhaa n 'klo yaa ꞊tun bhɔ ‑na.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë: N 'ka 'dho ‑a gbɛ ‑bhö gbɔ 'ö dho 'ö yöë Paakö sla‑ bho ‑sü 'ö bhë ‑a ‑gɛn ‑yö 'ko 'dhiö ‑yi ‑bha ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü.»
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do sü 'ö ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta 'ö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ, ‑kaa ‑a 'sü 'ka‑ ‑glu ka 'kuë 'ka‑ mü,
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë 'ö sü ꞊dɛɛ ‑bha n 'ka 'dho ‑drɔɔn mü gbɔ 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ nu ‑yi ‑bha.»
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö 'bluu‑ sü; ꞊dhɛ ꞊ya ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'yö‑ 'klu ‑kan 'yö‑ nu ‑an ‑dhë 'ö‑ pö: «Pë ꞊nɛ tɔɔ n bun, 'a‑ nu ka ‑wun 'gü. Ka‑ ‑bhö ‑na, ka ‑zo ‑yö ‑büö n ‑wun 'ka!»
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka; 'ö ‑drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan do nuë ‑an ‑dhë kö ꞊wa yën pë ‑bhö ‑sü ‑bha, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Drɔɔn ‑kɔɔ ‑yaan 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑dhikuëdhe ‑dëü 'ö bɔ n fɛi ‑ta 'ö ‑lo ka ‑wun 'gü.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 'Kɛɛ ‑ka ‑dhɛ ‑ga, mɛ 'ö dho n 'dhɔɔ dɔ, ‑yö n 'piö pë ‑bhö ꞊dhia zö!
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑dho ga ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya yö ‑a 'ka 'ko 'dhiö kö ‑yaan kaa ‑a 'dhö; 'kɛɛ gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ n 'dhɔɔ dɔ bhë 'yena ‑wun ꞊ya kaa ꞊dhɛɛ!»
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo yö wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha, mɛ 'ö dho 'wun ꞊suu'‑ 'ö 'dhö bhë ‑a kë ‑a ‑wun 'gü.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo za ‑ya wo 'ko ‑bha, mɛ dho kë mɛ ꞊va 'ka wo ziën ‑a ‑wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Kpongtaa zö, ‑gludë ‑nu ‑wo mɛ ‑nu ‑kɔɔn, mɛ ‑nu ꞊nuadhɛ ‑kë wo ‑sü 'ka, 'ö mɛ ‑nu 'ö ‑wogbiindhɛ 'dho ‑an ‑gɔ, 'wo ‑an ‑dhɛ mɛ këpësëëzë ‑nu,
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 'kɛɛ ka ‑bha 'ka, yaa 'dho kë 'dhö. Pë 'ö dho kë ꞊zian' 'ö tɔɔ mɛ 'ö mɛ ꞊va 'ka ka ziën, kë 'ö dho ‑a wo ꞊nɛ 'në 'tee 'dhö; 'ö mɛ 'ö mɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, 'yö dho kë ꞊nɛ yuö ‑kë mɛ 'dhiö ‑mɛ 'dhö.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ dö 'ö tɔɔ mɛ ꞊va ꞊ɛ? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia ꞊i, 'iin mɛ 'ö ‑an gbaa ‑na ‑bhöpë 'ka i? Mɛ 'ö pë ‑bhö ꞊dhia 'yaa ‑mü ‑a? 'Kɛɛ ma 'pö, a ka ziën ꞊nɛ mɛ 'dhi gbamɛ 'dhö.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 'Ka ꞊glɔɔ n 'piö piindhö 'wun 'gbee‑ ‑nu 'wo nu n ‑ta ‑a 'gü.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 ‑Kɔ do 'ö n Dë ‑yö ö ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑lo ‑a 'ka n kwɛɛ bhë, 'ö 'a dho ka ‑da ‑a 'ka n 'piö,
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 kö 'kwa pë ‑nu ‑bhö, 'kwa müpë ‑nu mü kwa 'ko ꞊bhaa ‑Zlan 'piö; 'go mü 'ka dho ‑ya 'gɔ ‑gbloo 'gü 'ö 'ka Izlaɛlö 'gunng ‑gɔ 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑bha za kan.»
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 'Ö Yesu ‑ya pö Piɛɛ ‑dhë: «Simɔ, Simɔ, ‑bhö ü 'to 'to! Satan ꞊yaa‑ ‑dhɛ kö ‑yaan ka ꞊zaan 'zan ꞊nɛ mɛ ‑mlü ‑piö,
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 'kɛɛ 'ma ꞊bhɛa'‑ ü ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü dho go ü ‑gɔ. ꞊Ya kë ꞊nɛ 'bha 'yɛ ü 'zü 'bha nu n 'piö, ‑bhö ü dheglu ‑nu ꞊faan' 'më!»
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, n ‑mɔ ‑a 'gü ‑sü ‑mü kö mɛ 'plɛ ‑waan ko ‑da ‑kanso 'gü kö 'koën‑ ga ko 'kuë.»
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «A‑ ‑pö ü ‑dhë, Piɛɛ, ‑a kë ‑sü 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ.»
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka bɔ 'a‑ wo 'dhiö ‑be, 'a‑ pö kö ꞊kun 'ka 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë ‑nu, ꞊bhɔɔ' ‑nu, ‑sakpa ‑nu gbɛ sü bhë, ꞊dhɛ 'ka 'dho, ‑më 'ö‑ ‑wun ‑yö ka ‑kë ‑ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Daa 'dee‑!»
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kɛɛ zlöö ꞊nɛ bhë, mɛ 'ö‑ ‑bha 'wëü‑ ‑da ‑a 'gü ‑pë 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü. ‑Kɔ do bhë 'ö mɛ 'ö‑ ‑bha ꞊bhɔɔ' 'dhö ‑dhö ‑ya 'sü, mɛ 'ö ‑blaan 'yaa‑ ‑gɔ, ‑yö ö bha gblang 'dhɔɔ dɔ, ‑yö ‑blaan do 'dhɔ!
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Bhii a‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: ‑Wa ‑kpa këpëyaamɛ ‑nu ‑bha. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ 'dhiö ‑dho ‑mɔ 'kuë; pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü, ‑a 'plɛ 'dhoë‑ kë.»
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑blaan ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ!» 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö 'to 'pö.»
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yesu ‑yö ‑yö plaan, 'yö dho Olivie ‑tɔn tuö ꞊nɛ ‑kɔ 'yö‑ ꞊kaa' ‑kplawo bhë ‑a 'dhö. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑ziö ‑a 'piö.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö bhɔ ‑an ‑dhë ꞊taa' 'dɛdɛ 'ka, 'yö ‑lo ö kpɔn 'gü 'yö ꞊bhɛa
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 ‑wo 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'ö‑ pö: «N Dë, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'bha 'we ‑a ‑bha, ‑bhö 'yi 'güüzë 'ö ꞊nɛ ‑a bhɔ n ‑dhë ꞊taa', 'kɛɛ n 'ka‑ pö ma 'pö n ꞊dhɔɔbhaa ‑yö kë, bhi ‑zë, ü ‑zo 'kun ‑wun ‑yö kë ꞊zian'!»
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 ['Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö go dhang‑ 'gü 'yö nu kö ‑yaan ꞊faan' nu ‑a ‑dhë.]
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 'Ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da ga 'siö ‑bha mɛ 'sü ‑sü 'gü, 'yö ‑bhɛa ö ꞊faan' 'plɛ 'ka, ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö föyi 'yö go ‑na ‑a ‑bha, 'yö ban ‑na sia‑ bhë, ꞊ya kë fɛi 'ka.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën ꞊bhɛa' ‑sü ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö nu 'zü ö bha ꞊guë' ‑nu 'piö, 'yö ‑an yö kö ꞊wa yi zë ‑an ꞊zuö' 'yö ‑kaan 'kuë bhë ‑a ‑wun 'gü,
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ka yi zë ꞊ɛ? ‑Ka ꞊luu'‑ 'ka ꞊bhɛa'‑, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö Satan dho ka ‑püö!»
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Yesu ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zuda ꞊nɛ 'ö yö mɛ ‑gbaa 'wo bhë ‑an ‑dhë 'dhiö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha 'ö‑ 'kpeng mü (‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka).
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Zuda, ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑püö ‑kɔ 'ö tɔɔ n 'kpeng mü ‑sü ‑a?»
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 ꞊Dhɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë Yesu 'piö ꞊waa‑ dɔa ꞊nɛ ‑wo ‑nu ‑a 'kun ꞊dhia, 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, 'yi ‑an ‑zë yi ‑bha ‑blaan ‑nu 'ka a?»
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 'Ö to mü ‑a mɛ do ‑yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ꞊va ‑bha yuökëmɛ zë ‑blaan 'ka, 'ö‑ ꞊kwɛɛ‑ 'gü 'tonëga ‑kan.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 'Ö Yesu ‑ya pö: «Ü ꞊kwaa' ‑a ‑zü, 'wun mɛ bhë ‑yö 'to 'dhö!»
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, ‑Zlan ‑bha 'kɔ ‑maakëmɛ ‑gɔmɛ ‑nu, waa‑ mɛ ziizii ‑nu, 'wo nu ‑a 'kun ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö ‑kë 'ka nu n ‑gɔ ‑blaan waa‑ 'lü 'klu ‑nu 'ka ꞊nɛ ꞊dhɛ 'wo‑ pö ‑a ‑bha 'kpa 'wunyaakëmɛ ‑mü n 'ka ‑a 'dhö e?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 ‑Dhɛkpaɔyi 'saadhö a ‑kë ka 'piö ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö kaa n ꞊mɛɛ' 'iin kaa n 'kun; 'kɛɛ yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ yi 'ö ‑Zlan ‑ya ‑ya kö 'kaan‑ n kuën, ‑yö ‑dhɛtiidhɛ ‑bha 'piigbeedhɛ ‑zɔn ‑yi 'ka 'pö.»
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 ‑Wo Yesu ‑kun 'wo dhoë slabhomɛ ‑gɔmɛ ꞊va ‑gɔ kɔɔ. Piɛɛ ‑yö ‑ziö ‑an 'piö ‑gɛntozlöödhe 'ka.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 ‑Wo 'siö 'gba ‑ya 'kwɛandhɛ bhë ‑a ziëndhɛ gia‑ ‑bha. Piɛɛ ‑yö ‑kë mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑ya 'siö ‑blü ꞊dhia mü bhë ‑an 'piö.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Yuökëdhe do ‑ya ‑yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka 'siö 'piö. ꞊Dhɛ 'ö‑ 'yan ꞊ya ‑da Piɛɛ ‑ta, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö!»
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 'Ö Piɛɛ ‑yö ꞊kploo 'ö‑ pö: «Dhebɔ, mɛ 'ü 'we ‑na ‑a 'ka bhë 'maa‑ dɔ!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ pë 'tee ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö mɛ do 'bhaa 'yan ‑yö ‑da Piɛɛ ‑ta, 'yö‑ pö: «Bhi ‑de 'pö, ‑a ‑bha mɛ do ‑mü ü 'ka!»
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 ꞊Dhɛ 'ö pë 'yö ‑mɔ 'lɛlɛ do ‑bha ꞊ya ziö, 'ö mɛ do 'bhaa ‑yö pë do bhë 'ö‑ pö ‑wo 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «'Wun gia‑ 'ka, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö ‑kë ‑a 'piö 'pö, bhii Galile mi ‑mü ‑a 'ka!»
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 'Ö Piɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ, pë 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë 'wun gia‑ 'yaa ‑mü!» ‑Yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑tɔgɔn ‑yö ‑we.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 'Ö Dëmɛ ‑yö ꞊dhië ö ‑zü 'ö Piɛɛ ‑ga piindhö. 'Ö Piɛɛ ‑zo ‑yö ‑büö Dëmɛ ‑wo 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'dhiö bhë ‑a 'ka ꞊nɛɛ «‑a kë ‑yi 'ka gbeng do 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑tɔgɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ» 'ka.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 'Ö Piɛɛ ‑yö yö plaan 'gbo 'yenazë bɔ ‑sü 'ka.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Mɛ ‑nu 'wo wo 'yan ‑kë Yesu ‑bha bhë, ‑wo 'yee ‑nu ‑to ‑a ‑bha 'wo‑ ‑ma ‑nu wo,
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 'Ö 'wo sɔ ‑klu ‑a 'yan ‑bha 'wo‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö ü ma bhë, ‑bhöë 'tɔ pö!»
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 'Go mü 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ ꞊plëëzë 'ka.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, Zuifö ‑nu ‑bha mɛ ziizii ‑nu 'wo 'sɛgɔ bhë 'wo‑ 'gü, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑ do 'wo‑ pö ‑wo 'dho Yesu 'ka zakanmɛ ꞊vava 'dhiö.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 'Ö 'wo yö Yesu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë!»
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 'iin 'ma ꞊dhɛɛ' do 'kpɔ ka ‑gɔ 'wun 'ö ꞊nɛ ‑a ‑wun 'gü, ka 'ka 'dho ‑a ‑daa kë n ‑gɔ.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 'Ö sü ꞊dɛɛ ‑bha, ma 'a Mɛgbö 'ka, n ‑ya ‑sü ‑mü ‑Zlan 'piigbeezë ‑bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha.»
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'yö ‑an 'plɛ ‑wa pö ‑a ‑dhë: «꞊Ya kë 'dhö kö ‑Zlan Gbö ‑mü ü 'ka a?»
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «꞊Aa! Kwa gia‑ 'kwa‑ ‑de ‑wo ma; kwa 'ka 'dho ꞊goo‑ gbɛ ꞊mɛɛ' gbɔ!»
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.