Lucas 20

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ‑Dhɛkpaɔyi do 'ka Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü. 'Yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑wo ‑nu,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Pë ‑nu 'ü‑ kë ‑na ꞊nɛ, dö 'ö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛ?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Dö 'ö Zan bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö ꞊e? ‑Zlan ‑mü ‑i, 'iin mɛ ‑nu ‑mü ‑i?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü wo 'ko ‑dhë 'wo‑ pö: «'Kwa‑ ‑daa kë ꞊sia ꞊nɛ ‑Zlan 'yö‑ bɔ, ‑yö ‑dhoë pö kwa ‑dhë ‑më ‑kë kwaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 'Iin 'kwa‑ pö ꞊sia 'zü ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo‑ bɔ, mɛ ‑nu 'töüdhö ‑wo ‑dho kwa ‑zuö ‑guö 'ka 'wo kwa zaa, bhii 'ö tɔɔ mɛ 'plɛ ‑wo Zan ‑ya 'ti ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ 'ka.»
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö‑ bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö bhë 'yiëë‑ dɔ.»
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë kö ma ‑de 'pö, mɛ 'ö‑ pö n ‑dhë 'a pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an kë bhë, n 'ka 'dho ‑a 'tɔ pö ka ‑dhë 'pö.»
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö ‑pö: «Gɔɔndë do ‑yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑kë, 'ö‑ ‑lo lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü ‑glɔɔ 'ma ‑dhiadhö.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn bho ‑yi ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu ‑dhë kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa bɔ ö ‑dhë. 'Kɛɛ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa ‑kun 'wo‑ ‑ma 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ do bɔ 'zü, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa kun, 'wo‑ ‑ma, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka 'pö.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑gwaa kë ‑yaaga ‑naa bɔ; ‑a mɛ bhë ‑wa ‑gi 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zuö zian gbɛ 'ka.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑ya pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊o? Dɔ, 'a n gbö ‑dhɔkaasüzë ꞊duö ꞊nɛ ‑a bɔ, ‑yö ‑kë yö ‑zë ‑wo ‑dho lë‑ ‑kë ‑a ‑gɔ.›
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö yuö ‑kë lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ yö, 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' ö ꞊ga 'ö ꞊nɛ! ‑Kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yaan 'to kwa ‑gɔ!›
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 'Ö 'wo‑ kun, 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö 'wo‑ zë.»
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 A‑ ‑pö ka ‑dhë: Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho nu 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'yö‑ nu mɛ 'waa gbɛ ‑nu ‑dhë.»
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑ga ‑piindhö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö, ‑më ‑kë 'ö ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑wo ‑ya pö: ‑Guö 'ö 'kɔdɔmɛ ‑nu ‑wa ꞊zong 'dhiö ‑be bhë, yö gia‑ bhë 'ö ‑kë 'kɔ kuënnu ‑guö 'ka zlöö bhë ꞊ɛ?»
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 'Ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ö ‑wo ‑ta 'ö‑ pö: «Mɛ 'oo mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑püö ‑guö 'ö bhë ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ö ‑de yɛ, 'ö mɛ 'oo mɛ 'ö ‑guö bhë ꞊ya ‑püö ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ‑a ꞊wüü'‑.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu 'kundhɛ gia‑ bhë ‑a 'gü, bhii 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑ö ‑gban lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ waa‑ ö dëmɛ ‑nu ‑an ‑bha bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 'Yö 'wo yö naɔ ‑kë Yesu ‑bha ‑sü 'gü; 'wo mɛ ‑nu bɔ kö ‑waan naɔ kë ‑a ‑bha. Mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo wo ‑de ‑kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka kö 'waan‑ 'slë 'kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka. Bhii pë 'yö dho kë ‑a ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka kö 'waan‑ ‑a dɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ kwɛɛ bhë ꞊nɛ 'wo‑ ꞊mɛɛ'.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 'Ö 'wo ꞊dhɛɛ' kpɔ Yesu ‑gɔ 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë o, 'iin ü ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo bhë o, ‑an 'plɛ ‑wo kpengdhö; 'ö 'bhaa mɛ ‑nu zë 'gü kë, 'kɛɛ ü mɛ ‑daan 'ko 'trüün 'piö 'wun giagia 'ö ‑Zlan ‑bha zian ‑ta ‑a 'ka.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kwa ‑bha tɔng ‑ya ‑pö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë e, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho ‑a ‑dhë e?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha 'slëkanwo bhë ‑a ꞊tɛi' ‑dɔ; 'yö‑ pö ‑an ‑dhë:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «‑Ka dönie ga do ‑zɔn n ‑dhë! Dö 'ö‑ 'tɔ waa‑ ‑a ‑gɔ 'bin 'dho ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑ta ꞊nɛɛ?» 'Ö 'wo‑ pö: «Sezaa ‑mü.»
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa bho ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ bho ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Waa‑ 'kundhɛ yö gbɔ ö ‑wo ‑ta 'wun 'yö‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu wö 'dhiö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'kɛɛ pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ‑an 'te 'yö tun 'wun ‑daa kë ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü; 'ö ‑dhɛ ‑yö ga ‑an ‑ta diindhö.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Saduse ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö; wo ꞊nɛ 'wo‑ pö mɛ ꞊ya ga ö 'ka 'dho go ga 'gü gbɔ bhë, 'ö 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, tɔng 'ö Moizö ‑ya nu yi ‑dhë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö ꞊nɛɛ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do 'ö‑ dhe 'dho ‑a ‑gɔ ꞊ya kë ‑dhö, ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ꞊ya kë ‑dhö; waa‑ ö bɔɔ waa 'në 'kpɔ gbɔ, ꞊ya 'to 'dhö ꞊ya ga kö ‑a bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑yö ‑dho to ‑a dheglu 'piö, 'ö 'wo 'në kpɔ ‑a pin ꞊taa.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 'Kɛɛ kö 'töng do 'ka bhë, dhegluzë 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö; 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ 'ö ga.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 'Ö‑ bɔɔ ꞊gɛandhe ‑yö to ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa bhë ‑a 'piö,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 'ö to ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑naa 'piö 'pö. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ 'wo‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 'Ö dhebɔ ‑de 'pö 'yö ga.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu dho go ‑a 'ka ga 'gü, ‑a dö 'yö dho kë ‑a ꞊gɔn 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii 'ö tɔɔ ‑dhɛ 'ö 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑wo 'kpongtaa zö ‑wo wo 'ko ‑sü,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 'kɛɛ gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu, mɛ 'ö ‑an ‑ma ꞊kun kö ‑waan 'go ga 'gü kö ‑waan ‑kë ‑a 'gü ‑sü mɛ 'ö zlöö ꞊toëpö 'ka ‑a yö bhë, waa 'dho wo 'ko sü,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 wo 'ka 'dho ga gbɔ, bhii kö waa‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑an ꞊suu'‑ ꞊ya kë do; kö ꞊wa kë ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'ka, bhii 'ö tɔɔ ꞊wa 'go ga 'gü.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 'Go mü 'zü Moizö ‑ya ‑zɔn 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑wo ‑dho go ga 'gü, bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'wun 'ö ‑gban 'ginngkpɔɔ ‑bha, 'ö tɔɔ ‑yö kwa Dëmɛ ‑dhɛ Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Kö ‑kaa dɔa ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, bhii mɛ 'wo 'bhee‑ bhë ‑wo 'bhee‑ 'dhö ‑a ‑bha 'ka.»
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 'Yö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö: «Ü‑ ‑blɛɛ ‑së, yi ‑Gɔmɛ!»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Bhii 'ö tɔɔ ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑dhɔ yaa ‑an kë ‑a ‑gɔ zlöö gbɔ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kɔklë 'wo‑ pö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'pö ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 'Kɛɛ kö Davidö gia‑ ‑ya ‑pö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: N Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'gü ꞊zian'
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 ‑yö 'dho ‑ö yöë yi 'a dho ü yaagümɛ ‑nu kaa ü ‑gɛn ‑ta ‑a ‑ta dhuö ‑pë 'ka ‑a ‑bha.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 ꞊Dhɛ Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'gü 'zü i?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Mɛ gbung 'wo ‑kë mü bhë ‑an 'plɛ 'to ‑ya ‑wo ‑bha. 'Yö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ kë ‑na ꞊nië gblang ꞊gbiin ‑nu 'ka ‑sü 'ka, 'ö 'wo‑ 'piö kö ‑wo ‑mɛɛ ‑nu kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑nu ‑bha, 'ö 'wo ‑ya ‑gbloo ‑sɛɛbɔ ‑ta ‑an ‑gɔ ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'wo ‑yadhɛ ‑sɛɛbɔ sü 'wlaan‑ ‑nu ‑ta;
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 wo bhë ‑wo ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'ö ‑an ‑gɔ ‑a kun ‑an ‑gɔ, 'ö ꞊wa 'go mü 'wo ꞊bhɛa ꞊gbiin kö 'waan‑ kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö. Bhii ‑wo ‑dho 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë yö.»
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.