Lucas 20

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ‑Dhɛkpaɔyi do 'ka Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü. 'Yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑wo ‑nu,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Pë ‑nu 'ü‑ kë ‑na ꞊nɛ, dö 'ö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛ?»
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Dö 'ö Zan bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö ꞊e? ‑Zlan ‑mü ‑i, 'iin mɛ ‑nu ‑mü ‑i?»
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü wo 'ko ‑dhë 'wo‑ pö: «'Kwa‑ ‑daa kë ꞊sia ꞊nɛ ‑Zlan 'yö‑ bɔ, ‑yö ‑dhoë pö kwa ‑dhë ‑më ‑kë kwaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ?
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 'Iin 'kwa‑ pö ꞊sia 'zü ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo‑ bɔ, mɛ ‑nu 'töüdhö ‑wo ‑dho kwa ‑zuö ‑guö 'ka 'wo kwa zaa, bhii 'ö tɔɔ mɛ 'plɛ ‑wo Zan ‑ya 'ti ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ 'ka.»
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö‑ bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö bhë 'yiëë‑ dɔ.»
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë kö ma ‑de 'pö, mɛ 'ö‑ pö n ‑dhë 'a pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an kë bhë, n 'ka 'dho ‑a 'tɔ pö ka ‑dhë 'pö.»
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö ‑pö: «Gɔɔndë do ‑yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑kë, 'ö‑ ‑lo lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü ‑glɔɔ 'ma ‑dhiadhö.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn bho ‑yi ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu ‑dhë kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa bɔ ö ‑dhë. 'Kɛɛ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa ‑kun 'wo‑ ‑ma 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ do bɔ 'zü, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa kun, 'wo‑ ‑ma, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka 'pö.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑gwaa kë ‑yaaga ‑naa bɔ; ‑a mɛ bhë ‑wa ‑gi 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zuö zian gbɛ 'ka.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑ya pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊o? Dɔ, 'a n gbö ‑dhɔkaasüzë ꞊duö ꞊nɛ ‑a bɔ, ‑yö ‑kë yö ‑zë ‑wo ‑dho lë‑ ‑kë ‑a ‑gɔ.›
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö yuö ‑kë lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ yö, 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' ö ꞊ga 'ö ꞊nɛ! ‑Kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yaan 'to kwa ‑gɔ!›
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 'Ö 'wo‑ kun, 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö 'wo‑ zë.»
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 A‑ ‑pö ka ‑dhë: Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho nu 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'yö‑ nu mɛ 'waa gbɛ ‑nu ‑dhë.»
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑ga ‑piindhö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö, ‑më ‑kë 'ö ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑wo ‑ya pö: ‑Guö 'ö 'kɔdɔmɛ ‑nu ‑wa ꞊zong 'dhiö ‑be bhë, yö gia‑ bhë 'ö ‑kë 'kɔ kuënnu ‑guö 'ka zlöö bhë ꞊ɛ?»
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 'Ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ö ‑wo ‑ta 'ö‑ pö: «Mɛ 'oo mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑püö ‑guö 'ö bhë ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ö ‑de yɛ, 'ö mɛ 'oo mɛ 'ö ‑guö bhë ꞊ya ‑püö ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ‑a ꞊wüü'‑.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu 'kundhɛ gia‑ bhë ‑a 'gü, bhii 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑ö ‑gban lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ waa‑ ö dëmɛ ‑nu ‑an ‑bha bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 'Yö 'wo yö naɔ ‑kë Yesu ‑bha ‑sü 'gü; 'wo mɛ ‑nu bɔ kö ‑waan naɔ kë ‑a ‑bha. Mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo wo ‑de ‑kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka kö 'waan‑ 'slë 'kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka. Bhii pë 'yö dho kë ‑a ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka kö 'waan‑ ‑a dɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ kwɛɛ bhë ꞊nɛ 'wo‑ ꞊mɛɛ'.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 'Ö 'wo ꞊dhɛɛ' kpɔ Yesu ‑gɔ 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë o, 'iin ü ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo bhë o, ‑an 'plɛ ‑wo kpengdhö; 'ö 'bhaa mɛ ‑nu zë 'gü kë, 'kɛɛ ü mɛ ‑daan 'ko 'trüün 'piö 'wun giagia 'ö ‑Zlan ‑bha zian ‑ta ‑a 'ka.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Kwa ‑bha tɔng ‑ya ‑pö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë e, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho ‑a ‑dhë e?»
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha 'slëkanwo bhë ‑a ꞊tɛi' ‑dɔ; 'yö‑ pö ‑an ‑dhë:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 «‑Ka dönie ga do ‑zɔn n ‑dhë! Dö 'ö‑ 'tɔ waa‑ ‑a ‑gɔ 'bin 'dho ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑ta ꞊nɛɛ?» 'Ö 'wo‑ pö: «Sezaa ‑mü.»
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa bho ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ bho ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Waa‑ 'kundhɛ yö gbɔ ö ‑wo ‑ta 'wun 'yö‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu wö 'dhiö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'kɛɛ pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ‑an 'te 'yö tun 'wun ‑daa kë ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü; 'ö ‑dhɛ ‑yö ga ‑an ‑ta diindhö.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Saduse ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö; wo ꞊nɛ 'wo‑ pö mɛ ꞊ya ga ö 'ka 'dho go ga 'gü gbɔ bhë, 'ö 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, tɔng 'ö Moizö ‑ya nu yi ‑dhë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö ꞊nɛɛ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do 'ö‑ dhe 'dho ‑a ‑gɔ ꞊ya kë ‑dhö, ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ꞊ya kë ‑dhö; waa‑ ö bɔɔ waa 'në 'kpɔ gbɔ, ꞊ya 'to 'dhö ꞊ya ga kö ‑a bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑yö ‑dho to ‑a dheglu 'piö, 'ö 'wo 'në kpɔ ‑a pin ꞊taa.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 'Kɛɛ kö 'töng do 'ka bhë, dhegluzë 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö; 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ 'ö ga.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 'Ö‑ bɔɔ ꞊gɛandhe ‑yö to ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa bhë ‑a 'piö,
30 O segundo
31 'ö to ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑naa 'piö 'pö. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ 'wo‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 'Ö dhebɔ ‑de 'pö 'yö ga.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu dho go ‑a 'ka ga 'gü, ‑a dö 'yö dho kë ‑a ꞊gɔn 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii 'ö tɔɔ ‑dhɛ 'ö 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑wo 'kpongtaa zö ‑wo wo 'ko ‑sü,
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 'kɛɛ gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu, mɛ 'ö ‑an ‑ma ꞊kun kö ‑waan 'go ga 'gü kö ‑waan ‑kë ‑a 'gü ‑sü mɛ 'ö zlöö ꞊toëpö 'ka ‑a yö bhë, waa 'dho wo 'ko sü,
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 wo 'ka 'dho ga gbɔ, bhii kö waa‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑an ꞊suu'‑ ꞊ya kë do; kö ꞊wa kë ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'ka, bhii 'ö tɔɔ ꞊wa 'go ga 'gü.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 'Go mü 'zü Moizö ‑ya ‑zɔn 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑wo ‑dho go ga 'gü, bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'wun 'ö ‑gban 'ginngkpɔɔ ‑bha, 'ö tɔɔ ‑yö kwa Dëmɛ ‑dhɛ Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Kö ‑kaa dɔa ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, bhii mɛ 'wo 'bhee‑ bhë ‑wo 'bhee‑ 'dhö ‑a ‑bha 'ka.»
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 'Yö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö: «Ü‑ ‑blɛɛ ‑së, yi ‑Gɔmɛ!»
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Bhii 'ö tɔɔ ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑dhɔ yaa ‑an kë ‑a ‑gɔ zlöö gbɔ.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kɔklë 'wo‑ pö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'pö ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 'Kɛɛ kö Davidö gia‑ ‑ya ‑pö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: N Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'gü ꞊zian'
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 ‑yö 'dho ‑ö yöë yi 'a dho ü yaagümɛ ‑nu kaa ü ‑gɛn ‑ta ‑a ‑ta dhuö ‑pë 'ka ‑a ‑bha.
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 ꞊Dhɛ Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'gü 'zü i?»
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Mɛ gbung 'wo ‑kë mü bhë ‑an 'plɛ 'to ‑ya ‑wo ‑bha. 'Yö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ kë ‑na ꞊nië gblang ꞊gbiin ‑nu 'ka ‑sü 'ka, 'ö 'wo‑ 'piö kö ‑wo ‑mɛɛ ‑nu kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑nu ‑bha, 'ö 'wo ‑ya ‑gbloo ‑sɛɛbɔ ‑ta ‑an ‑gɔ ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'wo ‑yadhɛ ‑sɛɛbɔ sü 'wlaan‑ ‑nu ‑ta;
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 wo bhë ‑wo ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'ö ‑an ‑gɔ ‑a kun ‑an ‑gɔ, 'ö ꞊wa 'go mü 'wo ꞊bhɛa ꞊gbiin kö 'waan‑ kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö. Bhii ‑wo ‑dho 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë yö.»
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.