Lucas 20
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ‑Dhɛkpaɔyi do 'ka Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü. 'Yö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑wo ‑nu,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Pë ‑nu 'ü‑ kë ‑na ꞊nɛ, dö 'ö‑ pö ü ‑dhë 'ü‑ kë ꞊ɛ?»
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma ‑de 'pö, a ‑dho ꞊dhɛɛ' do kpɔ ka ‑gɔ:
3 Jesus respondeu:
4 Dö 'ö Zan bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö ꞊e? ‑Zlan ‑mü ‑i, 'iin mɛ ‑nu ‑mü ‑i?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü wo 'ko ‑dhë 'wo‑ pö: «'Kwa‑ ‑daa kë ꞊sia ꞊nɛ ‑Zlan 'yö‑ bɔ, ‑yö ‑dhoë pö kwa ‑dhë ‑më ‑kë kwaa‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑ɛ?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 'Iin 'kwa‑ pö ꞊sia 'zü ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo‑ bɔ, mɛ ‑nu 'töüdhö ‑wo ‑dho kwa ‑zuö ‑guö 'ka 'wo kwa zaa, bhii 'ö tɔɔ mɛ 'plɛ ‑wo Zan ‑ya 'ti ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ 'ka.»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo‑ pö: «Mɛ 'ö‑ bɔ kö ‑yaan mɛ bɔ yiö bhë 'yiëë‑ dɔ.»
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë kö ma ‑de 'pö, mɛ 'ö‑ pö n ‑dhë 'a pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an kë bhë, n 'ka 'dho ‑a 'tɔ pö ka ‑dhë 'pö.»
8 E Jesus lhes disse:
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö ‑pö: «Gɔɔndë do ‑yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑kë, 'ö‑ ‑lo lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü ‑glɔɔ 'ma ‑dhiadhö.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn bho ‑yi ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ yuökëmɛ ‑nu ‑dhë kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa bɔ ö ‑dhë. 'Kɛɛ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa ‑kun 'wo‑ ‑ma 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ do bɔ 'zü, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa kun, 'wo‑ ‑ma, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑yɛ 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka 'pö.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑gwaa kë ‑yaaga ‑naa bɔ; ‑a mɛ bhë ‑wa ‑gi 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zuö zian gbɛ 'ka.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑ya pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊o? Dɔ, 'a n gbö ‑dhɔkaasüzë ꞊duö ꞊nɛ ‑a bɔ, ‑yö ‑kë yö ‑zë ‑wo ‑dho lë‑ ‑kë ‑a ‑gɔ.›
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö yuö ‑kë lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ yö, 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' ö ꞊ga 'ö ꞊nɛ! ‑Kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yaan 'to kwa ‑gɔ!›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 'Ö 'wo‑ kun, 'wo‑ bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö 'wo‑ zë.»
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 A‑ ‑pö ka ‑dhë: Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho nu 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'yö‑ nu mɛ 'waa gbɛ ‑nu ‑dhë.»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑ga ‑piindhö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö, ‑më ‑kë 'ö ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑wo ‑ya pö: ‑Guö 'ö 'kɔdɔmɛ ‑nu ‑wa ꞊zong 'dhiö ‑be bhë, yö gia‑ bhë 'ö ‑kë 'kɔ kuënnu ‑guö 'ka zlöö bhë ꞊ɛ?»
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 'Ö Yesu ‑yö ꞊yɔɔn ö ‑wo ‑ta 'ö‑ pö: «Mɛ 'oo mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑püö ‑guö 'ö bhë ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ö ‑de yɛ, 'ö mɛ 'oo mɛ 'ö ‑guö bhë ꞊ya ‑püö ‑a ‑ta, ‑yö ‑dho ‑a ꞊wüü'‑.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu 'kundhɛ gia‑ bhë ‑a 'gü, bhii 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑ö ‑gban lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ waa‑ ö dëmɛ ‑nu ‑an ‑bha bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑an ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 'Yö 'wo yö naɔ ‑kë Yesu ‑bha ‑sü 'gü; 'wo mɛ ‑nu bɔ kö ‑waan naɔ kë ‑a ‑bha. Mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo wo ‑de ‑kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka kö 'waan‑ 'slë 'kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka. Bhii pë 'yö dho kë ‑a ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka kö 'waan‑ ‑a dɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ kwɛɛ bhë ꞊nɛ 'wo‑ ꞊mɛɛ'.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 'Ö 'wo ꞊dhɛɛ' kpɔ Yesu ‑gɔ 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë o, 'iin ü ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo bhë o, ‑an 'plɛ ‑wo kpengdhö; 'ö 'bhaa mɛ ‑nu zë 'gü kë, 'kɛɛ ü mɛ ‑daan 'ko 'trüün 'piö 'wun giagia 'ö ‑Zlan ‑bha zian ‑ta ‑a 'ka.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kwa ‑bha tɔng ‑ya ‑pö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë e, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho ‑a ‑dhë e?»
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha 'slëkanwo bhë ‑a ꞊tɛi' ‑dɔ; 'yö‑ pö ‑an ‑dhë:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «‑Ka dönie ga do ‑zɔn n ‑dhë! Dö 'ö‑ 'tɔ waa‑ ‑a ‑gɔ 'bin 'dho ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑ta ꞊nɛɛ?» 'Ö 'wo‑ pö: «Sezaa ‑mü.»
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa bho ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ bho ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Waa‑ 'kundhɛ yö gbɔ ö ‑wo ‑ta 'wun 'yö‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu wö 'dhiö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'kɛɛ pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ‑an 'te 'yö tun 'wun ‑daa kë ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü; 'ö ‑dhɛ ‑yö ga ‑an ‑ta diindhö.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Saduse ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö; wo ꞊nɛ 'wo‑ pö mɛ ꞊ya ga ö 'ka 'dho go ga 'gü gbɔ bhë, 'ö 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 'wo‑ pö: «Yi ‑Gɔmɛ, tɔng 'ö Moizö ‑ya nu yi ‑dhë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö ꞊nɛɛ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do 'ö‑ dhe 'dho ‑a ‑gɔ ꞊ya kë ‑dhö, ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ꞊ya kë ‑dhö; waa‑ ö bɔɔ waa 'në 'kpɔ gbɔ, ꞊ya 'to 'dhö ꞊ya ga kö ‑a bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑yö ‑dho to ‑a dheglu 'piö, 'ö 'wo 'në kpɔ ‑a pin ꞊taa.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 'Kɛɛ kö 'töng do 'ka bhë, dhegluzë 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö; 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ 'ö ga.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 'Ö‑ bɔɔ ꞊gɛandhe ‑yö to ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa bhë ‑a 'piö,
30 o segundo
31 'ö to ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑naa 'piö 'pö. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ 'wo‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 'Ö dhebɔ ‑de 'pö 'yö ga.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu dho go ‑a 'ka ga 'gü, ‑a dö 'yö dho kë ‑a ꞊gɔn 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii 'ö tɔɔ ‑dhɛ 'ö 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑wo 'kpongtaa zö ‑wo wo 'ko ‑sü,
34 Jesus respondeu:
35 'kɛɛ gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu, mɛ 'ö ‑an ‑ma ꞊kun kö ‑waan 'go ga 'gü kö ‑waan ‑kë ‑a 'gü ‑sü mɛ 'ö zlöö ꞊toëpö 'ka ‑a yö bhë, waa 'dho wo 'ko sü,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 wo 'ka 'dho ga gbɔ, bhii kö waa‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑an ꞊suu'‑ ꞊ya kë do; kö ꞊wa kë ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'ka, bhii 'ö tɔɔ ꞊wa 'go ga 'gü.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 'Go mü 'zü Moizö ‑ya ‑zɔn 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑wo ‑dho go ga 'gü, bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'wun 'ö ‑gban 'ginngkpɔɔ ‑bha, 'ö tɔɔ ‑yö kwa Dëmɛ ‑dhɛ Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kö ‑kaa dɔa ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, bhii mɛ 'wo 'bhee‑ bhë ‑wo 'bhee‑ 'dhö ‑a ‑bha 'ka.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 'Yö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö: «Ü‑ ‑blɛɛ ‑së, yi ‑Gɔmɛ!»
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Bhii 'ö tɔɔ ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑dhɔ yaa ‑an kë ‑a ‑gɔ zlöö gbɔ.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Yö ‑kɔklë 'wo‑ pö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'pö ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 'Kɛɛ kö Davidö gia‑ ‑ya ‑pö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ: N Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'gü ꞊zian'
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 ‑yö 'dho ‑ö yöë yi 'a dho ü yaagümɛ ‑nu kaa ü ‑gɛn ‑ta ‑a ‑ta dhuö ‑pë 'ka ‑a ‑bha.
43 até que eu ponha
44 ꞊Dhɛ Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'gü 'zü i?»
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Mɛ gbung 'wo ‑kë mü bhë ‑an 'plɛ 'to ‑ya ‑wo ‑bha. 'Yö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ kë ‑na ꞊nië gblang ꞊gbiin ‑nu 'ka ‑sü 'ka, 'ö 'wo‑ 'piö kö ‑wo ‑mɛɛ ‑nu kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑nu ‑bha, 'ö 'wo ‑ya ‑gbloo ‑sɛɛbɔ ‑ta ‑an ‑gɔ ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'wo ‑yadhɛ ‑sɛɛbɔ sü 'wlaan‑ ‑nu ‑ta;
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 wo bhë ‑wo ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'ö ‑an ‑gɔ ‑a kun ‑an ‑gɔ, 'ö ꞊wa 'go mü 'wo ꞊bhɛa ꞊gbiin kö 'waan‑ kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö. Bhii ‑wo ‑dho 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë yö.»
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.