Lucas 18

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wundankuëdhe do ‑kë ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka, ‑yö kë 'dhö kö ‑wo ꞊bhɛa' ‑sü ‑wun 'kun 'gbee‑ 'iin kö ꞊kun 'ö ‑an 'gü ‑yö ga; 'ö‑ pö ‑an ‑dhë:
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 «Pödhɛ do 'gü, mɛ do 'ö ‑kë zakanmɛ 'ka 'ö 'yaa kë 'suö ꞊dhia ‑Zlan ‑dhë 'iin 'yaa kë mɛ gbɛ ꞊bhlë ‑ya ꞊dhia, ‑yö ‑kë mü.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 'Ö pödhɛ bhë ‑a 'gü, ꞊gɛandhe do ‑yö ‑kë mü 'pö. 'Ö ꞊ya kë 'yö nu ‑a 'piö ‑kplawo kö ‑yaan ö bha za 'kan 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹A‑ 'piö 'ü za 'kan yië‑ n yaagümɛ ‑nu yi ziën.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 'Ö‑ wo 'dhö ‑kplawo, 'kɛɛ zakanmɛ 'ö bhë 'yaa‑ ‑daa kë ‑a ‑gɔ 'gbɛɛdhö; 'yö ꞊dhɛ 'ö yö mü 'ö zakanmɛ bhë 'yö‑ pö ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹'Wun gia‑ 'ka, 'maa 'suö ‑Zlan ‑dhë 'iin 'maa mɛ gbɛ ꞊bhlë ‑ya,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 'kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ ꞊gɛandhe 'ö ꞊nɛ ‑yö n 'piö kë ‑na ‑kplawo ꞊nɛ, a ‑dho ‑a ‑bha za 'ö ꞊nɛ ‑a kan, 'yaa 'dhö ‑yö ‑dho nu 'dhö ‑kplawo 'ö n ‑kë 'muamua.› »
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 'Ö Dëmɛ ‑ya pö 'zü ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö zakanmɛ yaa ‑ya ꞊blɛɛ bhë ka‑ ‑ma!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑ya ö ‑bha 'ka, ꞊wa 'we ‑a 'piö ‑kplawo bhë, yaa 'dho ‑an ‑bha pë ‑nu kë ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ 'ka kpengdhö ‑a 'dhö ‑a? ‑Yö ‑dho ‑an ‑wo bho ö 'tou ‑kplawo ꞊a?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛɛ: ‑Abi', ‑yö ‑dho ‑an ‑bha 'wun ‑nu kë kpengdhö ‑an ‑dhë 'zodhö. 'Kɛɛ ma 'a Mɛgbö 'ka, n nu ‑yi 'ka, a ‑dho ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü gia‑ do yö 'kpongtaa 'gbödhö ꞊a?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü bhë, ‑an mɛ 'bhaa ‑nu 'wo wo ‑de yö kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö, 'wo ꞊zië' mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑ta ‑wo ‑kë ‑an ziën mü 'pö, 'wo yö ‑an ‑san zë ‑sü ‑bha. 'Ö Yesu ‑yö 'wun ‑gban ‑an ‑bha, ö‑ pö:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Mɛ ꞊plɛ ‑wo ‑kë ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ ꞊bhɛa' ꞊dhia. ‑A mɛ do ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka, 'ö‑ mɛ do ‑yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ 'ka.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Falizi ‑mɛ ‑yö ‑dɔ ‑gɛan, 'ö ꞊bhɛa ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹Oo ‑Zlan, a ü zuö ‑pö, kë n 'ka‑ wo ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo to 'wo ‑kë ꞊kwaanmɛ ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'iin ‑dadhepiömɛ ‑nu ‑an 'dhö bhë ‑a ‑wun 'gü. A ü zuö ‑pö 'zü, kë n 'ka‑ wo ꞊nɛ 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'dhö bhë ‑a ‑wun 'gü.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 A n ‑bɛn ‑to ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ 'ka 'dhɔɔgɔ do 'gü, 'go mü pë ‑nu 'wo n ‑ma 'ka 'a‑ kë 'gɔɔ‑ do ‑naa ‑nu ü ‑dhë.›
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 'Ö 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑de 'pö 'yö dɔ zian gbɛ 'ka, 'yaa ö wö ꞊luu'‑ ‑dewo dhang‑ 'gü, 'yö ö ‑tong ‑ta ‑ma 'ö ‑pö: ‹Oo ‑Zlan, ma 'pö a 'wunyaakëmɛ 'ka, ‑bhö n 'yena yö!› »
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë ꞊nɛɛ: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ 'ö bhë ‑Zlan ‑yö ‑ziö ‑a ‑bha këwun yaa ‑nu ‑ta ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ö ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑bha 'ka, ‑a ‑bha këwun ‑yö ‑to ‑a ‑bha. Bhii 'ö tɔɔ mɛ 'yö ö ‑de ꞊luu'‑, ‑a ‑gɔ ‑yö ‑dho dho sia‑, 'ö mɛ 'yö ö ‑de 'dho sia‑, 'ö‑ ‑gɔ dho ꞊luu'‑.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Mɛ ‑nu ‑wo ‑nu 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'ka Yesu ꞊dhia kö ‑yaan 'dhuë‑ 'kpɔ ‑an ‑bha. ꞊Dhɛ Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa ‑an yö, 'wo yö 'wun ‑blɛɛ ‑an 'ka ‑sü 'gü.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 'Ö Yesu ‑ya ‑pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Ka ka ꞊kwaa' ‑an ‑zü, ‑wo nu n 'piö! Kö ꞊kun 'ka ‑an ‑kë! Bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'wo wo ‑de ‑kë 'tee ꞊nɛ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'dhö, ‑wo ‑dho ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: Mɛ 'ö yaa 'we ‑Zlan ‑wun ‑bha ö ‑de ‑kë 'tee ‑sü 'ka ꞊nɛ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'dhö, yaa 'dho ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü.»
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ do ‑yö Yesu ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ 'ö‑ pö: «N ‑Gɔmɛ këwunsëëzë, a ‑dho ‑a kë ꞊dhë kö 'a ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö ꞊e?»
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Më 'yö ‑kë 'ü n ‑dhɛ këwun ‑së ‑mɛ ‑ɛ? Mɛ gbɛ këwun 'yaa ‑së ‑a 'ke yaa kë ‑Zlan dosɛn 'ka.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Tɔng ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'wo ꞊nɛ: Kö ꞊kun 'ü ‑da dhe 'piö; kö ꞊kun 'ü mɛ gbɛ ‑bha gɔɔn‑ ꞊mɛɛ; kö ꞊kun 'ü mɛ zë; kö ꞊kun 'ü ꞊kwaan; kö ꞊kun 'ü ꞊sua ‑kë mɛ gbɛ ‑gɔ; ‑bhö ü dë waa‑ ü dhe ‑an ꞊bhlë 'kpɔ, ü ‑an ‑dɔ ‑a?»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 'Ö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'wo bhë 'ö sü n 'tee 'gü ‑bha a ‑an 'plɛ ‑kun.»
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «Pë do 'bhaa ‑wun ‑yö ꞊tun ü ‑bha: ‑Bhö ü ‑gɔ pë ‑nu 'plɛ 'dhɔɔ dɔ 'ü‑ 'wëü‑ ‑nu bhë 'ü‑ ‑glu 'fɛɛmɛ ‑nu 'ka; 'go mü 'ü nu 'ü ziö n 'piö! ꞊Ya kë 'dhö ü ‑dho ꞊bhɔɔpë ‑nu yö dhang‑ 'gü.»
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 'Kɛɛ gɔɔn‑ 'ö bhë, ꞊dhɛ ‑wo 'ö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ma, 'ö‑ wö ‑yö ꞊siö, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë ꞊bhɔɔmɛ ꞊va 'ka.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a wöödhɛ ꞊ya ꞊siö'‑, 'yö‑ pö: «‑Yö 'gbee‑ ꞊bhɔɔmɛ ‑nu ‑bha 'ka kö ‑waan ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 ‑Yö 'pëëpë ‑yɔɔnmia ‑bha 'ka kö ‑yaan bɔ miiga 'dhi 'gü 'ö ꞊zië' ꞊bhɔɔmɛ ‑bha ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü ‑sü ‑ta.»
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 'Yö mɛ ‑nu 'wo ‑kë wo 'to 'to ꞊dhia bhë 'wo‑ pö: «꞊Ya kë 'dhö kö dö 'yö dho dha ‑a 'gü 'sa?»
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Pë 'ö mɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑bha bhë, ‑Zlan ‑kɔ ‑yö ‑mɔa.»
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ꞊nɛɛ: «‑Dhɛ ‑ga, yi yi ‑bha pë ‑nu 'plɛ ‑to 'yi ziö ü 'piö!»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: Mɛ ꞊ya ö bha 'kɔ 'dhö 'iin ö bha dhebɔ, ö 'zlaa‑ ‑nu, ö ‑mɛ ‑nu, ö bha 'në ‑nu 'to ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun 'gü,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ‑yö ‑dho ‑a ꞊truën ꞊va yö 'töng 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü, 'go mü 'yö dho ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö ‑dhɛ ꞊kpaɔ ꞊dhia' ‑bha.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑sü ö 'piö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Kwa ‑da ‑sü ‑mü Zeluzalɛmë kö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wa ꞊bɛɛn ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑wun 'gü bhë, ‑a 'dhiö ‑yaan ‑mɔ 'kuë.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 ‑Wo ‑dho n dɔ mɛ ‑nu 'waa ‑Zlan dɔ ‑an kwɛɛ, 'wo 'yee to n ‑ma, 'wo 'si bho n ‑gɔ, 'wo wo 'dhee ‑nu bho n ‑ma,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 ‑wo ‑dho n ‑ma ‑klaa 'ka, 'go mü 'wo n zë; 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa bhë 'a go ‑a 'ka ga 'gü.»
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 'Kɛɛ ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ ‑gɛn gia‑ dɔ; bhii ‑yö ‑kë ‑bin ‑sü 'ka ‑an ‑gɔ, 'go mü 'ö 'wun 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ bhë waa‑ ‑gɛn 'zü dɔ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 ‑Wo ‑kë ꞊yɔɔn ꞊dhia Zeliko ‑dhɛ 'sɔɔ. 'Yënngtiimɛ do 'ö ‑kë ‑gba ‑dhɛ mɛ ‑nu ‑gɔ ꞊dhia, ‑yö ‑kë ꞊yaannu ꞊dhia zian 'sɔɔ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑gbaa ‑nu 'dho ziö ‑na, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑an ziö ‑gɛn 'ka.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yesu 'go Nazalɛtë ꞊nɛ 'ö nu ‑na bhë.»
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 'Yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «Yesu Davidö gbö, ‑bhö n 'yena yö ꞊ee!»
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ta ꞊dhia Yesu 'dhiö bhë 'wo 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a pö ‑sü 'ka‑ ‑dhë ‑yö ö 'dhi yö 'kuë‑, 'kɛɛ ‑yö ‑gbla 'zü 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «Davidö gbö, ‑bhö n 'yena yö ꞊ee!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 'Ö Yesu ‑yö ꞊gbaannu 'ö‑ ‑pö ‑an ‑dhë ‑wo nu ‑a 'ka ö ꞊dhia. ꞊Dhɛ 'ö 'yënngtiimɛ 'ö bhë ꞊ya nu ‑a 'sɔɔ, 'ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «‑Më 'ü‑ 'piö kö 'a‑ kë ü ‑dhë ‑ɛ?»
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü 'yan 'dhi ‑yö 'po! Ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü ‑dhɛ bo!»
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑po, 'ö ‑dhɛ yö, 'yö ‑ziö Yesu 'piö ‑Zlan 'tɔ kë ꞊va ‑sü 'ka. ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑gbaa ‑nu ‑de 'pö 'wun 'ö ꞊nɛ ꞊waa‑ yö, 'wo yö ‑Zlan zuö pö ‑sü 'gü.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.