Lucas 18
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'wundankuëdhe do ‑kë ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka, ‑yö kë 'dhö kö ‑wo ꞊bhɛa' ‑sü ‑wun 'kun 'gbee‑ 'iin kö ꞊kun 'ö ‑an 'gü ‑yö ga; 'ö‑ pö ‑an ‑dhë:
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 «Pödhɛ do 'gü, mɛ do 'ö ‑kë zakanmɛ 'ka 'ö 'yaa kë 'suö ꞊dhia ‑Zlan ‑dhë 'iin 'yaa kë mɛ gbɛ ꞊bhlë ‑ya ꞊dhia, ‑yö ‑kë mü.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 'Ö pödhɛ bhë ‑a 'gü, ꞊gɛandhe do ‑yö ‑kë mü 'pö. 'Ö ꞊ya kë 'yö nu ‑a 'piö ‑kplawo kö ‑yaan ö bha za 'kan 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹A‑ 'piö 'ü za 'kan yië‑ n yaagümɛ ‑nu yi ziën.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 'Ö‑ wo 'dhö ‑kplawo, 'kɛɛ zakanmɛ 'ö bhë 'yaa‑ ‑daa kë ‑a ‑gɔ 'gbɛɛdhö; 'yö ꞊dhɛ 'ö yö mü 'ö zakanmɛ bhë 'yö‑ pö ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹'Wun gia‑ 'ka, 'maa 'suö ‑Zlan ‑dhë 'iin 'maa mɛ gbɛ ꞊bhlë ‑ya,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 'kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ ꞊gɛandhe 'ö ꞊nɛ ‑yö n 'piö kë ‑na ‑kplawo ꞊nɛ, a ‑dho ‑a ‑bha za 'ö ꞊nɛ ‑a kan, 'yaa 'dhö ‑yö ‑dho nu 'dhö ‑kplawo 'ö n ‑kë 'muamua.› »
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 'Ö Dëmɛ ‑ya pö 'zü ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö zakanmɛ yaa ‑ya ꞊blɛɛ bhë ka‑ ‑ma!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑ya ö ‑bha 'ka, ꞊wa 'we ‑a 'piö ‑kplawo bhë, yaa 'dho ‑an ‑bha pë ‑nu kë ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ 'ka kpengdhö ‑a 'dhö ‑a? ‑Yö ‑dho ‑an ‑wo bho ö 'tou ‑kplawo ꞊a?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛɛ: ‑Abi', ‑yö ‑dho ‑an ‑bha 'wun ‑nu kë kpengdhö ‑an ‑dhë 'zodhö. 'Kɛɛ ma 'a Mɛgbö 'ka, n nu ‑yi 'ka, a ‑dho ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü gia‑ do yö 'kpongtaa 'gbödhö ꞊a?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü bhë, ‑an mɛ 'bhaa ‑nu 'wo wo ‑de yö kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö, 'wo ꞊zië' mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑ta ‑wo ‑kë ‑an ziën mü 'pö, 'wo yö ‑an ‑san zë ‑sü ‑bha. 'Ö Yesu ‑yö 'wun ‑gban ‑an ‑bha, ö‑ pö:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Mɛ ꞊plɛ ‑wo ‑kë ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ ꞊bhɛa' ꞊dhia. ‑A mɛ do ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka, 'ö‑ mɛ do ‑yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ 'ka.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Falizi ‑mɛ ‑yö ‑dɔ ‑gɛan, 'ö ꞊bhɛa ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹Oo ‑Zlan, a ü zuö ‑pö, kë n 'ka‑ wo ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo to 'wo ‑kë ꞊kwaanmɛ ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'iin ‑dadhepiömɛ ‑nu ‑an 'dhö bhë ‑a ‑wun 'gü. A ü zuö ‑pö 'zü, kë n 'ka‑ wo ꞊nɛ 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'dhö bhë ‑a ‑wun 'gü.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 A n ‑bɛn ‑to ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ 'ka 'dhɔɔgɔ do 'gü, 'go mü pë ‑nu 'wo n ‑ma 'ka 'a‑ kë 'gɔɔ‑ do ‑naa ‑nu ü ‑dhë.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 'Ö 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑de 'pö 'yö dɔ zian gbɛ 'ka, 'yaa ö wö ꞊luu'‑ ‑dewo dhang‑ 'gü, 'yö ö ‑tong ‑ta ‑ma 'ö ‑pö: ‹Oo ‑Zlan, ma 'pö a 'wunyaakëmɛ 'ka, ‑bhö n 'yena yö!› »
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë ꞊nɛɛ: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ 'ö bhë ‑Zlan ‑yö ‑ziö ‑a ‑bha këwun yaa ‑nu ‑ta ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ö ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑bha 'ka, ‑a ‑bha këwun ‑yö ‑to ‑a ‑bha. Bhii 'ö tɔɔ mɛ 'yö ö ‑de ꞊luu'‑, ‑a ‑gɔ ‑yö ‑dho dho sia‑, 'ö mɛ 'yö ö ‑de 'dho sia‑, 'ö‑ ‑gɔ dho ꞊luu'‑.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Mɛ ‑nu ‑wo ‑nu 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'ka Yesu ꞊dhia kö ‑yaan 'dhuë‑ 'kpɔ ‑an ‑bha. ꞊Dhɛ Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa ‑an yö, 'wo yö 'wun ‑blɛɛ ‑an 'ka ‑sü 'gü.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 'Ö Yesu ‑ya ‑pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Ka ka ꞊kwaa' ‑an ‑zü, ‑wo nu n 'piö! Kö ꞊kun 'ka ‑an ‑kë! Bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'wo wo ‑de ‑kë 'tee ꞊nɛ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'dhö, ‑wo ‑dho ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: Mɛ 'ö yaa 'we ‑Zlan ‑wun ‑bha ö ‑de ‑kë 'tee ‑sü 'ka ꞊nɛ 'në 'sɛɛn‑ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'dhö, yaa 'dho ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ do ‑yö Yesu ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ 'ö‑ pö: «N ‑Gɔmɛ këwunsëëzë, a ‑dho ‑a kë ꞊dhë kö 'a ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö ꞊e?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Më 'yö ‑kë 'ü n ‑dhɛ këwun ‑së ‑mɛ ‑ɛ? Mɛ gbɛ këwun 'yaa ‑së ‑a 'ke yaa kë ‑Zlan dosɛn 'ka.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Tɔng ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'wo ꞊nɛ: Kö ꞊kun 'ü ‑da dhe 'piö; kö ꞊kun 'ü mɛ gbɛ ‑bha gɔɔn‑ ꞊mɛɛ; kö ꞊kun 'ü mɛ zë; kö ꞊kun 'ü ꞊kwaan; kö ꞊kun 'ü ꞊sua ‑kë mɛ gbɛ ‑gɔ; ‑bhö ü dë waa‑ ü dhe ‑an ꞊bhlë 'kpɔ, ü ‑an ‑dɔ ‑a?»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 'Ö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'wo bhë 'ö sü n 'tee 'gü ‑bha a ‑an 'plɛ ‑kun.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «Pë do 'bhaa ‑wun ‑yö ꞊tun ü ‑bha: ‑Bhö ü ‑gɔ pë ‑nu 'plɛ 'dhɔɔ dɔ 'ü‑ 'wëü‑ ‑nu bhë 'ü‑ ‑glu 'fɛɛmɛ ‑nu 'ka; 'go mü 'ü nu 'ü ziö n 'piö! ꞊Ya kë 'dhö ü ‑dho ꞊bhɔɔpë ‑nu yö dhang‑ 'gü.»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 'Kɛɛ gɔɔn‑ 'ö bhë, ꞊dhɛ ‑wo 'ö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ma, 'ö‑ wö ‑yö ꞊siö, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë ꞊bhɔɔmɛ ꞊va 'ka.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a wöödhɛ ꞊ya ꞊siö'‑, 'yö‑ pö: «‑Yö 'gbee‑ ꞊bhɔɔmɛ ‑nu ‑bha 'ka kö ‑waan ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 ‑Yö 'pëëpë ‑yɔɔnmia ‑bha 'ka kö ‑yaan bɔ miiga 'dhi 'gü 'ö ꞊zië' ꞊bhɔɔmɛ ‑bha ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü ‑sü ‑ta.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 'Yö mɛ ‑nu 'wo ‑kë wo 'to 'to ꞊dhia bhë 'wo‑ pö: «꞊Ya kë 'dhö kö dö 'yö dho dha ‑a 'gü 'sa?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Yesu ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Pë 'ö mɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑bha bhë, ‑Zlan ‑kɔ ‑yö ‑mɔa.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ꞊nɛɛ: «‑Dhɛ ‑ga, yi yi ‑bha pë ‑nu 'plɛ ‑to 'yi ziö ü 'piö!»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: Mɛ ꞊ya ö bha 'kɔ 'dhö 'iin ö bha dhebɔ, ö 'zlaa‑ ‑nu, ö ‑mɛ ‑nu, ö bha 'në ‑nu 'to ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun 'gü,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 ‑yö ‑dho ‑a ꞊truën ꞊va yö 'töng 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü, 'go mü 'yö dho ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö ‑dhɛ ꞊kpaɔ ꞊dhia' ‑bha.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑sü ö 'piö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Kwa ‑da ‑sü ‑mü Zeluzalɛmë kö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wa ꞊bɛɛn ma 'a Mɛgbö 'ka n ‑wun 'gü bhë, ‑a 'dhiö ‑yaan ‑mɔ 'kuë.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 ‑Wo ‑dho n dɔ mɛ ‑nu 'waa ‑Zlan dɔ ‑an kwɛɛ, 'wo 'yee to n ‑ma, 'wo 'si bho n ‑gɔ, 'wo wo 'dhee ‑nu bho n ‑ma,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ‑wo ‑dho n ‑ma ‑klaa 'ka, 'go mü 'wo n zë; 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa bhë 'a go ‑a 'ka ga 'gü.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 'Kɛɛ ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ ‑gɛn gia‑ dɔ; bhii ‑yö ‑kë ‑bin ‑sü 'ka ‑an ‑gɔ, 'go mü 'ö 'wun 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ bhë waa‑ ‑gɛn 'zü dɔ.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 ‑Wo ‑kë ꞊yɔɔn ꞊dhia Zeliko ‑dhɛ 'sɔɔ. 'Yënngtiimɛ do 'ö ‑kë ‑gba ‑dhɛ mɛ ‑nu ‑gɔ ꞊dhia, ‑yö ‑kë ꞊yaannu ꞊dhia zian 'sɔɔ.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑gbaa ‑nu 'dho ziö ‑na, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑an ziö ‑gɛn 'ka.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yesu 'go Nazalɛtë ꞊nɛ 'ö nu ‑na bhë.»
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 'Yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «Yesu Davidö gbö, ‑bhö n 'yena yö ꞊ee!»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'ta ꞊dhia Yesu 'dhiö bhë 'wo 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a pö ‑sü 'ka‑ ‑dhë ‑yö ö 'dhi yö 'kuë‑, 'kɛɛ ‑yö ‑gbla 'zü 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «Davidö gbö, ‑bhö n 'yena yö ꞊ee!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 'Ö Yesu ‑yö ꞊gbaannu 'ö‑ ‑pö ‑an ‑dhë ‑wo nu ‑a 'ka ö ꞊dhia. ꞊Dhɛ 'ö 'yënngtiimɛ 'ö bhë ꞊ya nu ‑a 'sɔɔ, 'ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «‑Më 'ü‑ 'piö kö 'a‑ kë ü ‑dhë ‑ɛ?»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü 'yan 'dhi ‑yö 'po! Ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü ‑dhɛ bo!»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑po, 'ö ‑dhɛ yö, 'yö ‑ziö Yesu 'piö ‑Zlan 'tɔ kë ꞊va ‑sü 'ka. ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑gbaa ‑nu ‑de 'pö 'wun 'ö ꞊nɛ ꞊waa‑ yö, 'wo yö ‑Zlan zuö pö ‑sü 'gü.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.