Lucas 16

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'gü 'zü 'ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑bha ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ ‑pö ꞊bhɔɔmɛ ‑dhë: ‹Ü ‑bha ‑zo ‑kë ü ‑bha ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'yö bhë ‑yö ü ‑bha pë ‑nu ꞊siö' ‑na.›
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 'Yö‑ ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹‑Më ‑wun ‑nu 'a‑ ma ‑na ü 'piö ꞊nɛɛ ꞊ɛ? ‑Bhö pë ‑nu 'a‑ to ü ‑gɔ 'töüdhö bhë ‑kɔ 'ü‑ ‑kë ‑a 'ka ‑a 'kluën bho n ‑ma, bhii ü 'ka 'dho kë 'yan ‑to ma ꞊naɔpë ‑bha ‑mɛ 'ka gbɔ.›
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹N 'gü 'yaa 'gbee‑ ꞊duö kö 'aan‑ yuö ‑nu kë ꞊bhlöödhɛ ‑nu ‑bha, 'ö pë ‑gba ‑dhɛ mɛ ‑nu ‑gɔ ‑sü dho kë n ‑dhë lëzë ꞊nɛɛ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 'Yö bhë! Pë 'a dho ‑a kë 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa n bho ma ‑yadhɛ bhë ‑a ‑bha kö mɛ ‑nu ‑waan wo ‑kɔ 'kpɔ n ‑gɔ 'ma‑ yö!›
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 'Ö mɛ ‑nu 'ö‑ ‑gɔmɛ ‑bha 'pë 'dho ‑a ‑bha, 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë do do; 'yö‑ pö ‑a mɛ ‑blɛɛzë ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ ‑bha ‑më 'ö 'pë 'dho ü ‑bha ‑ɛ?›
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Yɔn ꞊baligo ꞊këng' do.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹'Pë 'yö ü ‑bha bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊yaannu 'siösiö 'ü 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu ‑ya!›
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 'Go mü 'yö‑ pö ‑a mɛ do 'bhaa ‑dhë ꞊nɛɛ: ‹Bhi ‑de 'pö, ü ‑bha ‑yö ꞊dhë ꞊ɛ?› 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Blee‑ 'kaa ꞊bhɔɔ' ꞊këng' 'sɔɔdhu.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë 'pö: ‹Ü bha 'pë 'ü dho ‑a bho 'ö bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊këng' ‑yiisië ‑ya!›
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'ö ꞊flüübhömɛ 'ka bhë, ‑a ‑gɔmɛ ‑yö yö ‑a 'tɔ dhi ‑sü ‑bha ‑a ‑bha ‑kë ‑glengzë ‑sü ‑wun 'gü, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'waa ‑Zlan dɔ bhë, ‑wo wo ‑bha 'wun ‑nu ‑yö 'ko 'dhiö këdhɛ ‑dɔ wo 'ko ‑nu ziën 'wo ꞊zië' mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha 'ka ‑an ‑ta.»
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë ꞊nɛɛ: «Ma 'pö, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka 'bhadhɛ 'kun ꞊bhɔɔpë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑an 'ka, ‑yö ‑kë 'dhö kö yi 'ö dho yën ‑a 'ka ka ‑gɔ, kö ‑Zlan ‑yö ö ‑kɔ 'kpɔ ka ‑gɔ ꞊toëpö ‑tosiadhe këdhɛ ‑bha.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Mɛ 'ö ‑to ö ‑wo 'gü ‑mɛ 'ka 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü, ‑yö ‑to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü; 'ö mɛ 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü bhë, 'ö 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö ꞊naɔ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑a kë ‑kɔ ‑wun 'gü, dö 'yö dho ‑Zlan ‑bha ꞊naɔ ‑nu giagia 'kluën bho ka ‑bha ‑ɛ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö mɛ gbɛ ‑bha pë ‑nu ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho pë 'ö‑ ‑ya ka ‑bha 'ka ‑a nu ka ‑dhë ‑kɔklë ꞊ɛ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Yuökëmɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö yuö kë ‑gɔmɛ ꞊plɛ 'piö; ‑yö ‑dho 'yan ꞊ziö' kë ‑a mɛ do 'ka, 'ö‑ mɛ do ‑dhɔ ‑ya ‑kë; ‑yö ‑dho to ö ‑wo 'gü mɛ do ‑dhë, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑ziö ‑a mɛ do 'gü. Mɛ gbɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö ‑Zlan waa‑ ꞊naɔ ‑an ‑dhɔ kpa 'kuë‑ do ö ꞊zuö' 'gü.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 ꞊Dhɛ Yesu ‑wo bhë 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'wo ꞊kaan ‑a ‑wo ‑bha, bhii 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë mɛ 'dönggö ‑dönggö ‑nu 'ka.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka mɛ ‑nu 'wo wo ‑de sü 'wun kpengdhö kë ‑mɛ 'ka ‑an 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö, 'kɛɛ kö ‑Zlan ‑yö ka ꞊zuögüdhɛ ‑dɔ; bhii pë 'ö mɛ ‑nu 'dho ‑a ‑ga ‑na ꞊nɛ pë ‑wun 'gbeezë 'dhö bhë, ‑Zlan ‑ya ‑san ‑zë.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 'Töng 'ö ‑Zlan ‑yö tɔng nu ‑a 'ka Moizö ‑dhë bhë waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑yö ‑glɔɔ 'ö dho 'ö yöë Zan Batisö ‑bha nu ‑yi ‑bha. 'Ö sü 'töng 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, 'wuntaɔsë 'yö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑bha ‑yö ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü; ‑a kë 'dhö ‑sü 'gü, mɛ 'ö ‑dhö ‑ya këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na 'gbee‑ 'ka kö ‑yö ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'ö bhë ‑a 'gü.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 'Kɛɛ dhang‑ waa‑ 'sɛ ‑an ‑bha ziö ‑sü ‑yö ‑dho kë 'pëëpë 'ö ꞊zië' tɔng 'bin pë 'tee do ‑bha ziö ‑sü ‑ta.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Gɔɔn‑ 'oo gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ ö bɔɔ kë, 'go mü ‑yaan dhe gbɛ 'sü kö ꞊ya ‑da dhe 'piö; 'ö gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ dhebɔ 'ö‑ ꞊gɔn ‑ya ‑kë ‑a sü ö bɔɔ 'ka kö ꞊ya ‑da dhe 'piö 'pö.»
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 'Ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'yö ꞊ya kë 'ö ö dhu sɔ ‑sɛɛbɔ 'ka. 'Ö yi 'saadhö ‑a 'ka, 'yö ‑kë ö bha 'gludhi kë ꞊dhia 'wlaan‑ kë ‑sü 'ka ‑kplawo.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Gɔɔn‑ 'yenazë do 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa 'ö bhüö ‑yö ‑kë ‑lo ‑sü 'ka ‑a kwi ‑dhɛ 'saadhö 'gü, ‑yö ‑kë wɔ ꞊dhia 'pö ꞊bhɔɔmɛ 'ö bhë ‑a ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 ‑Bhöpë 'peepee ‑nu ꞊ya kë 'wo 'go ‑na ꞊bhɔɔmɛ ‑gɔ pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba ‑ta, 'wo ‑püö ‑na sia‑ bhë ꞊nɛ ꞊ya kë 'yö‑ ‑bhö. 'Go mü gbɛn‑ ‑nu ‑wo ‑nu 'wo‑ ‑bha bhüögüdhɛ ‑nu pa.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 'Yenamɛ 'ö bhë ꞊dhɛ 'yö ga, ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wa sü 'wo dho ‑a 'ka Ablaamö 'piö dhang‑ 'gü. 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑de 'pö, 'yö ga 'wo‑ ‑bin.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 ꞊Bhɔɔmɛ 'klo ‑yö ‑kë bhɔ ꞊dhia ꞊glööbɔɔ, 'yö ‑dhɛ ꞊ya ‑ga dhuö ꞊zian', 'yö ‑dhɛ ‑ga 'ma ꞊gbiin, 'yö Ablaamö yö kö Lazaa ‑ya 'piö.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 'Yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: ‹N dë Ablaamö, ‑bhö n 'yena yö, 'ü Lazaa bɔ n ‑dhë kö ‑yö ö ‑kɔnëga zë 'yi 'ka ‑ya 'yɛ n nɛ‑ ‑bha kö ‑yaan n ꞊zuötadhɛ pë 'tee kë ‑saa, bhii n 'klo ‑yö bhɔ ‑sü 'gü 'siö 'gü zö yaa 'ka.›
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 'Ö Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹Ma 'në, ü ‑zo ‑yö ‑büö ꞊nɛ ü ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü 'ka 'kpongtaa, ü pë ‑sɛɛbɔ ‑nu ‑yö, 'kɛɛ Lazaa ‑bha 'ka 'yena ‑yö ‑kpɔ ‑a ‑ta ꞊va; 'kɛɛ ꞊dɛɛ ‑yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑a 'yënng ꞊dhuë' ‑yi kö bhi 'pö, ü 'klo ‑yö bhɔ ‑na.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 'Go mü 'zü, 'ö ‑glu 'kpa 'dhi ꞊va 'dho kwa ziën; mɛ 'ö dho go zö ‑yaan nu ka 'piö 'yaa 'dhö, 'iin mɛ gbɛ yaa 'dho kë ‑dhö ‑yaan 'go ka 'piö 'ma ‑yaan nu ‑dhɛ 'yi‑ ‑bha 'nö ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë, n dë, ‑bhö Lazaa bɔ n dë ‑gɔ kɔɔ
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 ‑dhɛ 'ö n dheglu 'në gɔɔn‑ 'sɔɔdhu ‑nu 'wo‑ ‑bha bhë ‑a 'gü, kö ‑yö ‑an ‑zo ‑büö kö ꞊kun 'wo dho nu ‑dhɛ 'ö n 'klo 'dho bhɔ ‑na ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 'Ö Ablaamö ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo 'ma bhë, ‑Zlan ‑bha tɔng 'ö Moizö ‑ya nu waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑nu ‑wo ‑an 'piö kö ‑waan ‑an ‑zo ‑büö; ‑wo wo 'to 'to ‑an ‑wo ‑bha!›
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹Yaa 'dho ‑mɔ, n dë Ablaamö, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do ꞊ya 'go ꞊glööbɔɔ zö ꞊ya 'dho ꞊ya ‑an yö, ꞊ya kë 'dhö ‑wo ‑dho wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑kwaa.›
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 'Kɛɛ Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ waa wo 'to 'to Moizö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑wo ‑bha, 'ö mɛ do ‑yö go ꞊glööbɔɔ 'ö dho ‑an 'piö 'dhee, waa 'dho we ‑a ‑wo ‑bha.› »
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.