Lucas 16
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'gü 'zü 'ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑bha ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ ‑pö ꞊bhɔɔmɛ ‑dhë: ‹Ü ‑bha ‑zo ‑kë ü ‑bha ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'yö bhë ‑yö ü ‑bha pë ‑nu ꞊siö' ‑na.›
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 'Yö‑ ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹‑Më ‑wun ‑nu 'a‑ ma ‑na ü 'piö ꞊nɛɛ ꞊ɛ? ‑Bhö pë ‑nu 'a‑ to ü ‑gɔ 'töüdhö bhë ‑kɔ 'ü‑ ‑kë ‑a 'ka ‑a 'kluën bho n ‑ma, bhii ü 'ka 'dho kë 'yan ‑to ma ꞊naɔpë ‑bha ‑mɛ 'ka gbɔ.›
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹N 'gü 'yaa 'gbee‑ ꞊duö kö 'aan‑ yuö ‑nu kë ꞊bhlöödhɛ ‑nu ‑bha, 'ö pë ‑gba ‑dhɛ mɛ ‑nu ‑gɔ ‑sü dho kë n ‑dhë lëzë ꞊nɛɛ.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 'Yö bhë! Pë 'a dho ‑a kë 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa n bho ma ‑yadhɛ bhë ‑a ‑bha kö mɛ ‑nu ‑waan wo ‑kɔ 'kpɔ n ‑gɔ 'ma‑ yö!›
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 'Ö mɛ ‑nu 'ö‑ ‑gɔmɛ ‑bha 'pë 'dho ‑a ‑bha, 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë do do; 'yö‑ pö ‑a mɛ ‑blɛɛzë ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ ‑bha ‑më 'ö 'pë 'dho ü ‑bha ‑ɛ?›
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Yɔn ꞊baligo ꞊këng' do.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹'Pë 'yö ü ‑bha bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊yaannu 'siösiö 'ü 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu ‑ya!›
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 'Go mü 'yö‑ pö ‑a mɛ do 'bhaa ‑dhë ꞊nɛɛ: ‹Bhi ‑de 'pö, ü ‑bha ‑yö ꞊dhë ꞊ɛ?› 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Blee‑ 'kaa ꞊bhɔɔ' ꞊këng' 'sɔɔdhu.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë 'pö: ‹Ü bha 'pë 'ü dho ‑a bho 'ö bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊këng' ‑yiisië ‑ya!›
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'ö ꞊flüübhömɛ 'ka bhë, ‑a ‑gɔmɛ ‑yö yö ‑a 'tɔ dhi ‑sü ‑bha ‑a ‑bha ‑kë ‑glengzë ‑sü ‑wun 'gü, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'waa ‑Zlan dɔ bhë, ‑wo wo ‑bha 'wun ‑nu ‑yö 'ko 'dhiö këdhɛ ‑dɔ wo 'ko ‑nu ziën 'wo ꞊zië' mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha 'ka ‑an ‑ta.»
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë ꞊nɛɛ: «Ma 'pö, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka 'bhadhɛ 'kun ꞊bhɔɔpë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑an 'ka, ‑yö ‑kë 'dhö kö yi 'ö dho yën ‑a 'ka ka ‑gɔ, kö ‑Zlan ‑yö ö ‑kɔ 'kpɔ ka ‑gɔ ꞊toëpö ‑tosiadhe këdhɛ ‑bha.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Mɛ 'ö ‑to ö ‑wo 'gü ‑mɛ 'ka 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü, ‑yö ‑to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü; 'ö mɛ 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü bhë, 'ö 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö ꞊naɔ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑a kë ‑kɔ ‑wun 'gü, dö 'yö dho ‑Zlan ‑bha ꞊naɔ ‑nu giagia 'kluën bho ka ‑bha ‑ɛ?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö mɛ gbɛ ‑bha pë ‑nu ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho pë 'ö‑ ‑ya ka ‑bha 'ka ‑a nu ka ‑dhë ‑kɔklë ꞊ɛ?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Yuökëmɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö yuö kë ‑gɔmɛ ꞊plɛ 'piö; ‑yö ‑dho 'yan ꞊ziö' kë ‑a mɛ do 'ka, 'ö‑ mɛ do ‑dhɔ ‑ya ‑kë; ‑yö ‑dho to ö ‑wo 'gü mɛ do ‑dhë, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑ziö ‑a mɛ do 'gü. Mɛ gbɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö ‑Zlan waa‑ ꞊naɔ ‑an ‑dhɔ kpa 'kuë‑ do ö ꞊zuö' 'gü.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 ꞊Dhɛ Yesu ‑wo bhë 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'wo ꞊kaan ‑a ‑wo ‑bha, bhii 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë mɛ 'dönggö ‑dönggö ‑nu 'ka.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka mɛ ‑nu 'wo wo ‑de sü 'wun kpengdhö kë ‑mɛ 'ka ‑an 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö, 'kɛɛ kö ‑Zlan ‑yö ka ꞊zuögüdhɛ ‑dɔ; bhii pë 'ö mɛ ‑nu 'dho ‑a ‑ga ‑na ꞊nɛ pë ‑wun 'gbeezë 'dhö bhë, ‑Zlan ‑ya ‑san ‑zë.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 'Töng 'ö ‑Zlan ‑yö tɔng nu ‑a 'ka Moizö ‑dhë bhë waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑yö ‑glɔɔ 'ö dho 'ö yöë Zan Batisö ‑bha nu ‑yi ‑bha. 'Ö sü 'töng 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, 'wuntaɔsë 'yö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑bha ‑yö ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü; ‑a kë 'dhö ‑sü 'gü, mɛ 'ö ‑dhö ‑ya këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na 'gbee‑ 'ka kö ‑yö ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'ö bhë ‑a 'gü.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 'Kɛɛ dhang‑ waa‑ 'sɛ ‑an ‑bha ziö ‑sü ‑yö ‑dho kë 'pëëpë 'ö ꞊zië' tɔng 'bin pë 'tee do ‑bha ziö ‑sü ‑ta.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Gɔɔn‑ 'oo gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ ö bɔɔ kë, 'go mü ‑yaan dhe gbɛ 'sü kö ꞊ya ‑da dhe 'piö; 'ö gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ dhebɔ 'ö‑ ꞊gɔn ‑ya ‑kë ‑a sü ö bɔɔ 'ka kö ꞊ya ‑da dhe 'piö 'pö.»
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 'Ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'yö ꞊ya kë 'ö ö dhu sɔ ‑sɛɛbɔ 'ka. 'Ö yi 'saadhö ‑a 'ka, 'yö ‑kë ö bha 'gludhi kë ꞊dhia 'wlaan‑ kë ‑sü 'ka ‑kplawo.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Gɔɔn‑ 'yenazë do 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa 'ö bhüö ‑yö ‑kë ‑lo ‑sü 'ka ‑a kwi ‑dhɛ 'saadhö 'gü, ‑yö ‑kë wɔ ꞊dhia 'pö ꞊bhɔɔmɛ 'ö bhë ‑a ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 ‑Bhöpë 'peepee ‑nu ꞊ya kë 'wo 'go ‑na ꞊bhɔɔmɛ ‑gɔ pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba ‑ta, 'wo ‑püö ‑na sia‑ bhë ꞊nɛ ꞊ya kë 'yö‑ ‑bhö. 'Go mü gbɛn‑ ‑nu ‑wo ‑nu 'wo‑ ‑bha bhüögüdhɛ ‑nu pa.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 'Yenamɛ 'ö bhë ꞊dhɛ 'yö ga, ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wa sü 'wo dho ‑a 'ka Ablaamö 'piö dhang‑ 'gü. 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑de 'pö, 'yö ga 'wo‑ ‑bin.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 ꞊Bhɔɔmɛ 'klo ‑yö ‑kë bhɔ ꞊dhia ꞊glööbɔɔ, 'yö ‑dhɛ ꞊ya ‑ga dhuö ꞊zian', 'yö ‑dhɛ ‑ga 'ma ꞊gbiin, 'yö Ablaamö yö kö Lazaa ‑ya 'piö.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 'Yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: ‹N dë Ablaamö, ‑bhö n 'yena yö, 'ü Lazaa bɔ n ‑dhë kö ‑yö ö ‑kɔnëga zë 'yi 'ka ‑ya 'yɛ n nɛ‑ ‑bha kö ‑yaan n ꞊zuötadhɛ pë 'tee kë ‑saa, bhii n 'klo ‑yö bhɔ ‑sü 'gü 'siö 'gü zö yaa 'ka.›
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 'Ö Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹Ma 'në, ü ‑zo ‑yö ‑büö ꞊nɛ ü ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü 'ka 'kpongtaa, ü pë ‑sɛɛbɔ ‑nu ‑yö, 'kɛɛ Lazaa ‑bha 'ka 'yena ‑yö ‑kpɔ ‑a ‑ta ꞊va; 'kɛɛ ꞊dɛɛ ‑yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑a 'yënng ꞊dhuë' ‑yi kö bhi 'pö, ü 'klo ‑yö bhɔ ‑na.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 'Go mü 'zü, 'ö ‑glu 'kpa 'dhi ꞊va 'dho kwa ziën; mɛ 'ö dho go zö ‑yaan nu ka 'piö 'yaa 'dhö, 'iin mɛ gbɛ yaa 'dho kë ‑dhö ‑yaan 'go ka 'piö 'ma ‑yaan nu ‑dhɛ 'yi‑ ‑bha 'nö ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë, n dë, ‑bhö Lazaa bɔ n dë ‑gɔ kɔɔ
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 ‑dhɛ 'ö n dheglu 'në gɔɔn‑ 'sɔɔdhu ‑nu 'wo‑ ‑bha bhë ‑a 'gü, kö ‑yö ‑an ‑zo ‑büö kö ꞊kun 'wo dho nu ‑dhɛ 'ö n 'klo 'dho bhɔ ‑na ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 'Ö Ablaamö ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo 'ma bhë, ‑Zlan ‑bha tɔng 'ö Moizö ‑ya nu waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑nu ‑wo ‑an 'piö kö ‑waan ‑an ‑zo ‑büö; ‑wo wo 'to 'to ‑an ‑wo ‑bha!›
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹Yaa 'dho ‑mɔ, n dë Ablaamö, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do ꞊ya 'go ꞊glööbɔɔ zö ꞊ya 'dho ꞊ya ‑an yö, ꞊ya kë 'dhö ‑wo ‑dho wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑kwaa.›
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 'Kɛɛ Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ waa wo 'to 'to Moizö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑wo ‑bha, 'ö mɛ do ‑yö go ꞊glööbɔɔ 'ö dho ‑an 'piö 'dhee, waa 'dho we ‑a ‑wo ‑bha.› »
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.