Lucas 16

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'gü 'zü 'ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑bha ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ ‑pö ꞊bhɔɔmɛ ‑dhë: ‹Ü ‑bha ‑zo ‑kë ü ‑bha ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'yö bhë ‑yö ü ‑bha pë ‑nu ꞊siö' ‑na.›
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 'Yö‑ ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹‑Më ‑wun ‑nu 'a‑ ma ‑na ü 'piö ꞊nɛɛ ꞊ɛ? ‑Bhö pë ‑nu 'a‑ to ü ‑gɔ 'töüdhö bhë ‑kɔ 'ü‑ ‑kë ‑a 'ka ‑a 'kluën bho n ‑ma, bhii ü 'ka 'dho kë 'yan ‑to ma ꞊naɔpë ‑bha ‑mɛ 'ka gbɔ.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹N 'gü 'yaa 'gbee‑ ꞊duö kö 'aan‑ yuö ‑nu kë ꞊bhlöödhɛ ‑nu ‑bha, 'ö pë ‑gba ‑dhɛ mɛ ‑nu ‑gɔ ‑sü dho kë n ‑dhë lëzë ꞊nɛɛ.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 'Yö bhë! Pë 'a dho ‑a kë 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa n bho ma ‑yadhɛ bhë ‑a ‑bha kö mɛ ‑nu ‑waan wo ‑kɔ 'kpɔ n ‑gɔ 'ma‑ yö!›
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 'Ö mɛ ‑nu 'ö‑ ‑gɔmɛ ‑bha 'pë 'dho ‑a ‑bha, 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë do do; 'yö‑ pö ‑a mɛ ‑blɛɛzë ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ ‑bha ‑më 'ö 'pë 'dho ü ‑bha ‑ɛ?›
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Yɔn ꞊baligo ꞊këng' do.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹'Pë 'yö ü ‑bha bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊yaannu 'siösiö 'ü 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu ‑ya!›
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 'Go mü 'yö‑ pö ‑a mɛ do 'bhaa ‑dhë ꞊nɛɛ: ‹Bhi ‑de 'pö, ü ‑bha ‑yö ꞊dhë ꞊ɛ?› 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹'Blee‑ 'kaa ꞊bhɔɔ' ꞊këng' 'sɔɔdhu.› 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë 'pö: ‹Ü bha 'pë 'ü dho ‑a bho 'ö bhë ‑a 'sëëdhɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ꞊këng' ‑yiisië ‑ya!›
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 'Ö ‑zo ‑kë ꞊naɔpë 'piö ‑mɛ 'ö ꞊flüübhömɛ 'ka bhë, ‑a ‑gɔmɛ ‑yö yö ‑a 'tɔ dhi ‑sü ‑bha ‑a ‑bha ‑kë ‑glengzë ‑sü ‑wun 'gü, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'waa ‑Zlan dɔ bhë, ‑wo wo ‑bha 'wun ‑nu ‑yö 'ko 'dhiö këdhɛ ‑dɔ wo 'ko ‑nu ziën 'wo ꞊zië' mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha 'ka ‑an ‑ta.»
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë ꞊nɛɛ: «Ma 'pö, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka 'bhadhɛ 'kun ꞊bhɔɔpë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑an 'ka, ‑yö ‑kë 'dhö kö yi 'ö dho yën ‑a 'ka ka ‑gɔ, kö ‑Zlan ‑yö ö ‑kɔ 'kpɔ ka ‑gɔ ꞊toëpö ‑tosiadhe këdhɛ ‑bha.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Mɛ 'ö ‑to ö ‑wo 'gü ‑mɛ 'ka 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü, ‑yö ‑to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü; 'ö mɛ 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun pë 'sɛɛn‑ ‑nu 'gü bhë, 'ö 'yaa 'to ö ‑wo 'gü 'pö 'wun ꞊vava ‑nu 'gü.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö ꞊naɔ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö ‑a kë ‑kɔ ‑wun 'gü, dö 'yö dho ‑Zlan ‑bha ꞊naɔ ‑nu giagia 'kluën bho ka ‑bha ‑ɛ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ kaa kë 'kpëdhö mɛ gbɛ ‑bha pë ‑nu ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho pë 'ö‑ ‑ya ka ‑bha 'ka ‑a nu ka ‑dhë ‑kɔklë ꞊ɛ?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Yuökëmɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö yuö kë ‑gɔmɛ ꞊plɛ 'piö; ‑yö ‑dho 'yan ꞊ziö' kë ‑a mɛ do 'ka, 'ö‑ mɛ do ‑dhɔ ‑ya ‑kë; ‑yö ‑dho to ö ‑wo 'gü mɛ do ‑dhë, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑ziö ‑a mɛ do 'gü. Mɛ gbɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö ‑Zlan waa‑ ꞊naɔ ‑an ‑dhɔ kpa 'kuë‑ do ö ꞊zuö' 'gü.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 ꞊Dhɛ Yesu ‑wo bhë 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'wo ꞊kaan ‑a ‑wo ‑bha, bhii 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë mɛ 'dönggö ‑dönggö ‑nu 'ka.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Ka mɛ ‑nu 'wo wo ‑de sü 'wun kpengdhö kë ‑mɛ 'ka ‑an 'ka mɛ ‑nu wö 'dhiö, 'kɛɛ kö ‑Zlan ‑yö ka ꞊zuögüdhɛ ‑dɔ; bhii pë 'ö mɛ ‑nu 'dho ‑a ‑ga ‑na ꞊nɛ pë ‑wun 'gbeezë 'dhö bhë, ‑Zlan ‑ya ‑san ‑zë.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 'Töng 'ö ‑Zlan ‑yö tɔng nu ‑a 'ka Moizö ‑dhë bhë waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑yö ‑glɔɔ 'ö dho 'ö yöë Zan Batisö ‑bha nu ‑yi ‑bha. 'Ö sü 'töng 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, 'wuntaɔsë 'yö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑bha ‑yö ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü; ‑a kë 'dhö ‑sü 'gü, mɛ 'ö ‑dhö ‑ya këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na 'gbee‑ 'ka kö ‑yö ‑da ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'ö bhë ‑a 'gü.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 'Kɛɛ dhang‑ waa‑ 'sɛ ‑an ‑bha ziö ‑sü ‑yö ‑dho kë 'pëëpë 'ö ꞊zië' tɔng 'bin pë 'tee do ‑bha ziö ‑sü ‑ta.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Gɔɔn‑ 'oo gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ ö bɔɔ kë, 'go mü ‑yaan dhe gbɛ 'sü kö ꞊ya ‑da dhe 'piö; 'ö gɔɔn‑ 'ö 'dhoë‑ dhebɔ 'ö‑ ꞊gɔn ‑ya ‑kë ‑a sü ö bɔɔ 'ka kö ꞊ya ‑da dhe 'piö 'pö.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 'Ö‑ pö: «꞊Bhɔɔmɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'yö ꞊ya kë 'ö ö dhu sɔ ‑sɛɛbɔ 'ka. 'Ö yi 'saadhö ‑a 'ka, 'yö ‑kë ö bha 'gludhi kë ꞊dhia 'wlaan‑ kë ‑sü 'ka ‑kplawo.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Gɔɔn‑ 'yenazë do 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa 'ö bhüö ‑yö ‑kë ‑lo ‑sü 'ka ‑a kwi ‑dhɛ 'saadhö 'gü, ‑yö ‑kë wɔ ꞊dhia 'pö ꞊bhɔɔmɛ 'ö bhë ‑a ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 ‑Bhöpë 'peepee ‑nu ꞊ya kë 'wo 'go ‑na ꞊bhɔɔmɛ ‑gɔ pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba ‑ta, 'wo ‑püö ‑na sia‑ bhë ꞊nɛ ꞊ya kë 'yö‑ ‑bhö. 'Go mü gbɛn‑ ‑nu ‑wo ‑nu 'wo‑ ‑bha bhüögüdhɛ ‑nu pa.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 'Yenamɛ 'ö bhë ꞊dhɛ 'yö ga, ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wa sü 'wo dho ‑a 'ka Ablaamö 'piö dhang‑ 'gü. 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑de 'pö, 'yö ga 'wo‑ ‑bin.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 ꞊Bhɔɔmɛ 'klo ‑yö ‑kë bhɔ ꞊dhia ꞊glööbɔɔ, 'yö ‑dhɛ ꞊ya ‑ga dhuö ꞊zian', 'yö ‑dhɛ ‑ga 'ma ꞊gbiin, 'yö Ablaamö yö kö Lazaa ‑ya 'piö.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 'Yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: ‹N dë Ablaamö, ‑bhö n 'yena yö, 'ü Lazaa bɔ n ‑dhë kö ‑yö ö ‑kɔnëga zë 'yi 'ka ‑ya 'yɛ n nɛ‑ ‑bha kö ‑yaan n ꞊zuötadhɛ pë 'tee kë ‑saa, bhii n 'klo ‑yö bhɔ ‑sü 'gü 'siö 'gü zö yaa 'ka.›
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 'Ö Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹Ma 'në, ü ‑zo ‑yö ‑büö ꞊nɛ ü ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü 'ka 'kpongtaa, ü pë ‑sɛɛbɔ ‑nu ‑yö, 'kɛɛ Lazaa ‑bha 'ka 'yena ‑yö ‑kpɔ ‑a ‑ta ꞊va; 'kɛɛ ꞊dɛɛ ‑yi 'ö ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑a 'yënng ꞊dhuë' ‑yi kö bhi 'pö, ü 'klo ‑yö bhɔ ‑na.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 'Go mü 'zü, 'ö ‑glu 'kpa 'dhi ꞊va 'dho kwa ziën; mɛ 'ö dho go zö ‑yaan nu ka 'piö 'yaa 'dhö, 'iin mɛ gbɛ yaa 'dho kë ‑dhö ‑yaan 'go ka 'piö 'ma ‑yaan nu ‑dhɛ 'yi‑ ‑bha 'nö ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹꞊Dhɛ 'ö 'dhö bhë, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë, n dë, ‑bhö Lazaa bɔ n dë ‑gɔ kɔɔ
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 ‑dhɛ 'ö n dheglu 'në gɔɔn‑ 'sɔɔdhu ‑nu 'wo‑ ‑bha bhë ‑a 'gü, kö ‑yö ‑an ‑zo ‑büö kö ꞊kun 'wo dho nu ‑dhɛ 'ö n 'klo 'dho bhɔ ‑na ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑a ‑bha.›
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 'Ö Ablaamö ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo 'ma bhë, ‑Zlan ‑bha tɔng 'ö Moizö ‑ya nu waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑nu ‑wo ‑an 'piö kö ‑waan ‑an ‑zo ‑büö; ‑wo wo 'to 'to ‑an ‑wo ‑bha!›
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 'Ö ꞊bhɔɔmɛ ‑ya pö: ‹Yaa 'dho ‑mɔ, n dë Ablaamö, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do ꞊ya 'go ꞊glööbɔɔ zö ꞊ya 'dho ꞊ya ‑an yö, ꞊ya kë 'dhö ‑wo ‑dho wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑kwaa.›
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 'Kɛɛ Ablaamö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ waa wo 'to 'to Moizö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ ‑wo ‑bha, 'ö mɛ do ‑yö go ꞊glööbɔɔ 'ö dho ‑an 'piö 'dhee, waa 'dho we ‑a ‑wo ‑bha.› »
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.