Lucas 15

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'ö ‑an 'tɔ ꞊ya ꞊siö'‑, ‑wo ‑yɔɔn Yesu ‑bha kö 'waan‑ wo 'to 'to ‑a ‑wo ‑bha.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo 'wun ꞊blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'wunyaakëmɛ ‑nu 'yi ‑kan, 'ö wo ‑nu 'wo pë ‑bhö wo 'ko ꞊bhaa.»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö‑ pö:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «Mɛ do ꞊ya kë ‑dhö ka ziën 'ö 'bhla ꞊këng' do ꞊ya kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ do ꞊ya ꞊dhɔng ‑an ziën, yaa 'dho ‑a 'gɔɔ‑ 'sɛisië ö ga 'sɛisië 'wo bhë ‑an to ‑an këdhɛ ‑bha ‑yaan 'dho ‑a do 'ö ꞊dhɔng bhë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑yaan 'dho ‑yaan ‑a yö ꞊a?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, ꞊zuögludhi ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ, ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'bhla bhë 'yö ‑da ö ‑gban ‑ta,
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 'yö nuë ö ‑gɔ kɔɔ, 'yö ö 'bhamɛ ‑nu, ö dɔmɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii 'ö tɔɔ ma 'bhla 'ö ꞊dhɔng bhë 'ma‑ yö!›
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Zuögludhi ‑yö ‑dho kë dhang‑ 'gü mɛ do 'yö 'dhoë‑ go ö bha ꞊sɔɔn yaa 'gü ‑a ‑bha 'ka 'ö ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'sɛisië ö ga 'sɛisië 'wo wo ‑de ‑sü kpengdhö 'ö 'waa wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑Zlan 'piö bhë ‑an ‑ta!»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 'Ö‑ pö: «'Go mü 'zü ꞊ya kë ꞊nɛ dhebɔ do ꞊ya ö bha 'wëü‑ 'tama 'gɔɔ‑ do ꞊waannu, 'ö‑ do ꞊ya ꞊dhɔng, ‑yö ‑dho ꞊labang dɔ 'yö ‑dhɛ ‑go 'kɔbhongtodhɛ ‑nu 'plɛ ‑bha 'ö‑ ꞊mɛɛ ꞊naazë 'ka, 'yö dho 'ö‑ yö.
8 Jesus continuou:
9 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, 'yö ö 'bhamɛ ‑nu, ö dɔmɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹Kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii 'ö tɔɔ ma 'wëü‑ 'tama ga 'yö ꞊dhɔng bhë, 'ma‑ yö!›
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Zuögludhi ‑yö ‑dho kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑gɔ, mɛ do 'kpaan 'yö 'dhoë‑ go ö bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu 'gü bhë ‑a ‑wun 'gü!»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü ‑an ‑dhë: «Mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'ö‑ ‑bha 'në ‑nu ꞊plɛ ‑wo ‑kë ‑dhö.
11 E Jesus disse ainda:
12 'Ö‑ 'teezë ‑ya pö ö dë ‑dhë: ‹N dë, pë ‑nu 'ü dho ‑a nu n ‑dhë 'dhiö ꞊zian' bhë, ‑bhö ‑an nu n ‑dhë ꞊klöödhö!› 'ö ‑an dë ‑yö pë 'ö‑ ‑bha pë 'ka bhë 'yö‑ ‑glu ö bha 'në ‑nu ‑peedë 'wo bhë ‑an 'ka.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 ꞊Dhɛ 'töng pë 'bhle ꞊ya ziö, 'ö‑ 'teezë ‑yö ö bha pë ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an 'plɛ sü, 'yö dho ‑a 'ka 'sɛgɔ ꞊gbiin gbɛ 'gü. 'Sɛ bhë ‑a 'gü 'yö ‑ya ꞊naɔ 'ö bhë ‑a 'gü ꞊siö' ‑sü ‑bha 'wun yaya ‑nu 'gü.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 ꞊Dhɛ pë ‑nu 'wo‑ ‑gɔ ꞊yaa‑ 'plɛ 'gü ꞊siö' 'töüdhö, 'ö din ‑yö ‑da 'sɛgɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö pë ‑wun ‑saan ‑yö yö ‑a kë ‑sü ‑bha.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 'Ö dho 'ö ‑da yuö 'gü 'sɛ bhë ‑a 'gü mi do 'piö, 'ö 'wo‑ bɔ ꞊bhlöö‑ kö ‑yaan ‑bhɔtii ‑nu ‑maa kë.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 ‑Ya ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka kö ‑bhöpë ‑nu 'wo‑ nu ‑na ‑a 'ka ‑bhɔtii ‑nu ꞊dhia bhë kö ‑waan ö ‑bha nu, 'kɛɛ mɛ gbɛ 'yaa‑ nu ‑a ‑dhë.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö ‑ya ö ‑zo 'ta ‑sü ‑bha ö ‑de kë ‑kɔ ‑wun 'gü, 'yö‑ pö ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹‑Bhöpë ‑yö n dë ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑gɔ ꞊va, 'ö 'waa‑ 'plɛ ‑bhö, 'ö ma 'pö 'a 'dhoë‑ ga din ‑dhë zö 'kpaan ꞊nɛ!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 A ‑dho dho n dë 'piö kö 'a‑ pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: N dë, 'ma ꞊sɔɔn yaa kë ‑Zlan 'ka, 'go mü, 'ma‑ kë ü 'ka,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 yaa n ‑ma 'kun gbɔ kö 'üën‑ n ‑dhɛ ü bha 'në, ‑bhö n 'sü zlöö ꞊nɛ ü bha yuökëmɛ do 'dhö!›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 ꞊Dhɛ ꞊ya ö ‑zo 'ta 'dhö, 'ö ꞊luu 'ö dho ö dë 'piö.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ gbö ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹N dë, 'ma ꞊sɔɔn yaa kë ‑Zlan 'ka, 'go mü 'ma‑ kë ü 'ka, yaa n ‑ma 'kun gbɔ kö 'ü n ‑dhɛ ü bha 'në!›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 'Yö‑ dë ‑ya ‑pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Kaa kë 'siösiö 'ka nu sɔ ‑së do 'ka kö 'a‑ ‑da ‑a ‑bha, 'ka ‑vaaga do yö ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ka ‑sakpa ‑nu yö ‑a ‑gɛn ‑bha!
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 ‑Ka nu ‑du ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë ‑a 'ka, 'ka‑ zë, 'kwa 'wlaan‑ kë!
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Bhii ma 'në 'ka‑ ‑ga ‑na ꞊nɛ, ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ga ‑a 'dhö, 'kɛɛ ꞊ya 'go ga 'gü; ‑yö ‑dhɔng 'kɛɛ 'ma‑ yö!› 'Ö ꞊zuögludhi 'wlaan‑ zü ‑yö dɔ.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ꞊Dhɛ 'wo‑ kë ‑na 'dhö kö mɛ bhë ‑a ‑bha 'në ‑blɛɛzë ‑yö ꞊bhlöö‑. ꞊Dhɛ 'yö 'go ‑na ꞊bhlöö‑, 'ö ꞊yɔɔn ‑na 'kɔ 'sɔɔ, 'ö 'tan bho ‑wo ‑nu, ꞊troo' ‑drinng ‑nu ma.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 'Ö yuökëmɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ pë 'wo‑ kë ‑na bhë ‑a ‑gɛn 'ka.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 'Ö yuökëmɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: ‹Ü dheglu 'yö nu bhë, 'yö ü dë ‑yö ‑du 'në ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë 'yö‑ zë, 'ö tɔɔ ‑yö ö gbö ‑yö ‑potaasü 'ka.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 'Ö 'wun ‑yö na ‑a gbö ‑blɛɛzë ‑zuë, 'yö‑ pö ö 'ka 'dho ‑da kɔɔ. 'Ö‑ dë ‑yö yö plaan, 'yö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö nu kɔɔ.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 'Kɛɛ ‑a gbö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö ü 'to 'to, ‑a ‑kwɛ ꞊plëëzë 'ö ꞊nɛ 'ö 'a yuö kë ‑na ü 'dhiö, 'ö ü ‑wo ‑nu 'ü‑ pö n ‑dhë 'ö n 'ka‑ gbɛ 'to, 'ö ü 'ka ‑bho 'në do gia‑ nu n ‑dhë kö yië‑ n 'bhamɛ ‑nu 'yiën‑ 'wlaan‑ kë yi 'ko ꞊bhaa ‑a 'ka,
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 'kɛɛ ꞊ya kë ü gbö 'ö nu, 'ö ü bha 'kɔɔpë ‑nu 'plɛ ꞊siö ꞊sɔɔnkëdhe ‑nu ‑bha 'töüdhö bhë ‑a ‑bha 'ka, 'ü ‑du ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë 'ü‑ zë ‑a ‑dhë!›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 'Ö‑ dë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Ma 'në, bhi 'pö ü n 'piö zö ‑kplawo, 'ö pë ‑nu 'wo n ‑ma 'ka, 'ö‑ 'plɛ 'dhö ü bha pë 'ka.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 'Kɛɛ kwa ꞊dua' ‑mü kö 'kwa ꞊zuögludhi 'wlaan‑ kë, 'go mü kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii ü dheglu 'ü‑ ‑ga ‑na 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ga ‑a 'dhö bhë, ꞊ya 'go ga 'gü, ‑yö ‑dhɔng 'kɛɛ 'ma‑ yö!› »
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.