Lucas 15

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'Nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'ö ‑an 'tɔ ꞊ya ꞊siö'‑, ‑wo ‑yɔɔn Yesu ‑bha kö 'waan‑ wo 'to 'to ‑a ‑wo ‑bha.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wo 'wun ꞊blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'wunyaakëmɛ ‑nu 'yi ‑kan, 'ö wo ‑nu 'wo pë ‑bhö wo 'ko ꞊bhaa.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka 'ö‑ pö:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Mɛ do ꞊ya kë ‑dhö ka ziën 'ö 'bhla ꞊këng' do ꞊ya kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ do ꞊ya ꞊dhɔng ‑an ziën, yaa 'dho ‑a 'gɔɔ‑ 'sɛisië ö ga 'sɛisië 'wo bhë ‑an to ‑an këdhɛ ‑bha ‑yaan 'dho ‑a do 'ö ꞊dhɔng bhë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑yaan 'dho ‑yaan ‑a yö ꞊a?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, ꞊zuögludhi ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ, ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'bhla bhë 'yö ‑da ö ‑gban ‑ta,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 'yö nuë ö ‑gɔ kɔɔ, 'yö ö 'bhamɛ ‑nu, ö dɔmɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii 'ö tɔɔ ma 'bhla 'ö ꞊dhɔng bhë 'ma‑ yö!›
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Zuögludhi ‑yö ‑dho kë dhang‑ 'gü mɛ do 'yö 'dhoë‑ go ö bha ꞊sɔɔn yaa 'gü ‑a ‑bha 'ka 'ö ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'sɛisië ö ga 'sɛisië 'wo wo ‑de ‑sü kpengdhö 'ö 'waa wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑Zlan 'piö bhë ‑an ‑ta!»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'Ö‑ pö: «'Go mü 'zü ꞊ya kë ꞊nɛ dhebɔ do ꞊ya ö bha 'wëü‑ 'tama 'gɔɔ‑ do ꞊waannu, 'ö‑ do ꞊ya ꞊dhɔng, ‑yö ‑dho ꞊labang dɔ 'yö ‑dhɛ ‑go 'kɔbhongtodhɛ ‑nu 'plɛ ‑bha 'ö‑ ꞊mɛɛ ꞊naazë 'ka, 'yö dho 'ö‑ yö.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊yaa‑ yö, 'yö ö 'bhamɛ ‑nu, ö dɔmɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹Kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii 'ö tɔɔ ma 'wëü‑ 'tama ga 'yö ꞊dhɔng bhë, 'ma‑ yö!›
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Zuögludhi ‑yö ‑dho kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑gɔ, mɛ do 'kpaan 'yö 'dhoë‑ go ö bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu 'gü bhë ‑a ‑wun 'gü!»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü ‑an ‑dhë: «Mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'ö‑ ‑bha 'në ‑nu ꞊plɛ ‑wo ‑kë ‑dhö.
11 E disse:
12 'Ö‑ 'teezë ‑ya pö ö dë ‑dhë: ‹N dë, pë ‑nu 'ü dho ‑a nu n ‑dhë 'dhiö ꞊zian' bhë, ‑bhö ‑an nu n ‑dhë ꞊klöödhö!› 'ö ‑an dë ‑yö pë 'ö‑ ‑bha pë 'ka bhë 'yö‑ ‑glu ö bha 'në ‑nu ‑peedë 'wo bhë ‑an 'ka.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 ꞊Dhɛ 'töng pë 'bhle ꞊ya ziö, 'ö‑ 'teezë ‑yö ö bha pë ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an 'plɛ sü, 'yö dho ‑a 'ka 'sɛgɔ ꞊gbiin gbɛ 'gü. 'Sɛ bhë ‑a 'gü 'yö ‑ya ꞊naɔ 'ö bhë ‑a 'gü ꞊siö' ‑sü ‑bha 'wun yaya ‑nu 'gü.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 ꞊Dhɛ pë ‑nu 'wo‑ ‑gɔ ꞊yaa‑ 'plɛ 'gü ꞊siö' 'töüdhö, 'ö din ‑yö ‑da 'sɛgɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö pë ‑wun ‑saan ‑yö yö ‑a kë ‑sü ‑bha.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 'Ö dho 'ö ‑da yuö 'gü 'sɛ bhë ‑a 'gü mi do 'piö, 'ö 'wo‑ bɔ ꞊bhlöö‑ kö ‑yaan ‑bhɔtii ‑nu ‑maa kë.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 ‑Ya ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka kö ‑bhöpë ‑nu 'wo‑ nu ‑na ‑a 'ka ‑bhɔtii ‑nu ꞊dhia bhë kö ‑waan ö ‑bha nu, 'kɛɛ mɛ gbɛ 'yaa‑ nu ‑a ‑dhë.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö ‑ya ö ‑zo 'ta ‑sü ‑bha ö ‑de kë ‑kɔ ‑wun 'gü, 'yö‑ pö ö ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: ‹‑Bhöpë ‑yö n dë ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑gɔ ꞊va, 'ö 'waa‑ 'plɛ ‑bhö, 'ö ma 'pö 'a 'dhoë‑ ga din ‑dhë zö 'kpaan ꞊nɛ!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 A ‑dho dho n dë 'piö kö 'a‑ pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: N dë, 'ma ꞊sɔɔn yaa kë ‑Zlan 'ka, 'go mü, 'ma‑ kë ü 'ka,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 yaa n ‑ma 'kun gbɔ kö 'üën‑ n ‑dhɛ ü bha 'në, ‑bhö n 'sü zlöö ꞊nɛ ü bha yuökëmɛ do 'dhö!›
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 ꞊Dhɛ ꞊ya ö ‑zo 'ta 'dhö, 'ö ꞊luu 'ö dho ö dë 'piö.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö‑ gbö ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹N dë, 'ma ꞊sɔɔn yaa kë ‑Zlan 'ka, 'go mü 'ma‑ kë ü 'ka, yaa n ‑ma 'kun gbɔ kö 'ü n ‑dhɛ ü bha 'në!›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Yö‑ dë ‑ya ‑pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Kaa kë 'siösiö 'ka nu sɔ ‑së do 'ka kö 'a‑ ‑da ‑a ‑bha, 'ka ‑vaaga do yö ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ka ‑sakpa ‑nu yö ‑a ‑gɛn ‑bha!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 ‑Ka nu ‑du ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë ‑a 'ka, 'ka‑ zë, 'kwa 'wlaan‑ kë!
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Bhii ma 'në 'ka‑ ‑ga ‑na ꞊nɛ, ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ga ‑a 'dhö, 'kɛɛ ꞊ya 'go ga 'gü; ‑yö ‑dhɔng 'kɛɛ 'ma‑ yö!› 'Ö ꞊zuögludhi 'wlaan‑ zü ‑yö dɔ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ꞊Dhɛ 'wo‑ kë ‑na 'dhö kö mɛ bhë ‑a ‑bha 'në ‑blɛɛzë ‑yö ꞊bhlöö‑. ꞊Dhɛ 'yö 'go ‑na ꞊bhlöö‑, 'ö ꞊yɔɔn ‑na 'kɔ 'sɔɔ, 'ö 'tan bho ‑wo ‑nu, ꞊troo' ‑drinng ‑nu ma.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 'Ö yuökëmɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ pë 'wo‑ kë ‑na bhë ‑a ‑gɛn 'ka.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 'Ö yuökëmɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: ‹Ü dheglu 'yö nu bhë, 'yö ü dë ‑yö ‑du 'në ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë 'yö‑ zë, 'ö tɔɔ ‑yö ö gbö ‑yö ‑potaasü 'ka.›
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 'Ö 'wun ‑yö na ‑a gbö ‑blɛɛzë ‑zuë, 'yö‑ pö ö 'ka 'dho ‑da kɔɔ. 'Ö‑ dë ‑yö yö plaan, 'yö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö nu kɔɔ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 'Kɛɛ ‑a gbö ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö ü 'to 'to, ‑a ‑kwɛ ꞊plëëzë 'ö ꞊nɛ 'ö 'a yuö kë ‑na ü 'dhiö, 'ö ü ‑wo ‑nu 'ü‑ pö n ‑dhë 'ö n 'ka‑ gbɛ 'to, 'ö ü 'ka ‑bho 'në do gia‑ nu n ‑dhë kö yië‑ n 'bhamɛ ‑nu 'yiën‑ 'wlaan‑ kë yi 'ko ꞊bhaa ‑a 'ka,
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 'kɛɛ ꞊ya kë ü gbö 'ö nu, 'ö ü bha 'kɔɔpë ‑nu 'plɛ ꞊siö ꞊sɔɔnkëdhe ‑nu ‑bha 'töüdhö bhë ‑a ‑bha 'ka, 'ü ‑du ‑gbɔng 'ö 'kwa‑ ‑to bhë 'ü‑ zë ‑a ‑dhë!›
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'Ö‑ dë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Ma 'në, bhi 'pö ü n 'piö zö ‑kplawo, 'ö pë ‑nu 'wo n ‑ma 'ka, 'ö‑ 'plɛ 'dhö ü bha pë 'ka.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 'Kɛɛ kwa ꞊dua' ‑mü kö 'kwa ꞊zuögludhi 'wlaan‑ kë, 'go mü kwa ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi, bhii ü dheglu 'ü‑ ‑ga ‑na 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ga ‑a 'dhö bhë, ꞊ya 'go ga 'gü, ‑yö ‑dhɔng 'kɛɛ 'ma‑ yö!› »
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.