Lucas 14
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'ka, Yesu ‑yö ‑da Falizi ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ do ‑gɔ kɔɔ kö ‑waan pë ‑bhö. Mɛ ‑nu 'wo ‑kë kɔɔ ‑an 'yan ‑yö to ‑a 'piö.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 'Yö mɛ do 'ö ‑bhla ꞊yua' ‑ya ‑kë, 'yö ‑kë Yesu 'dhiö mü.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 'Ö Yesu ‑yö tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü bhë ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Kwa ‑bha tɔng ‑ya 'piö kö 'kwa mɛ ‑dhɛ bo ꞊glooyi 'ka i, 'iin ꞊dhë ꞊ɛ?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 'Kɛɛ ‑an 'dhi ‑yö ‑kun 'ö waa 'we ‑a ‑bha ‑waan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'yuamɛ bhë ‑a ‑bha 'yua ‑bo 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑yö 'dho.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ziën zö, mɛ do ‑bha 'në 'iin ‑a ‑bha ‑du ꞊ya ‑püö ‑klɔng ‑glu 'gü ꞊glooyi 'ka, yaa 'dho ‑a gan mü ꞊a?»
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Mɛ gbɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑bha kö ꞊dhɛɛ' 'yö‑ kpɔ bhë ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu ‑wo ‑nu pë ‑bhö ꞊dhia. Mɛ ‑nu 'wo ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë, ‑an ‑bha ‑yadhɛ ‑sɛɛbɔ 'sü ‑kɔ bhë, Yesu 'yan‑ ‑to ‑a 'piö. 'Yö‑ pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'töüdhö bhë ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka ꞊nɛɛ:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 «Mɛ ꞊ya ü ‑dhɛ dhe 'sü 'wlaan‑ ‑ta, kö ꞊kun 'ü dho 'ü ‑ya ‑yadhɛ ‑së ‑bha, bhii ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do 'bhaa 'ö‑ 'tɔ 'dhö ‑a ‑bha 'ö ꞊zië' ü ‑ta, ꞊waa‑ ꞊dhɔɔ kë 'pö, ꞊ya nu
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 kö mɛ 'ö ka ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑ya pö ü ‑dhë: ‹‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'go mɛ ꞊nɛ ‑a ‑gɔ ‑gbloo 'gü, ‑yö ‑ya mü, bhi ‑zë 'dho 'ü ꞊yaannu zlöö ‑de!› ꞊Ya kë 'dhö kö lë‑ ꞊ya 'kpɔ ü ‑ta.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊wa ü ꞊dhɔɔ kë 'wlaan‑ ‑ta, ‑bhö 'dho 'ü ‑ya ‑yadhɛ mɛ 'ö zlöö ‑a ‑bha. ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ 'ö ü ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ꞊ya nu ꞊yaa‑ pö ü ‑dhë: ‹N 'bha, ‑bhö nu dhuö 'nö 'ü ‑ya ‑yadhɛ ‑së ‑dhɛ ‑bha!› ꞊Ya kë 'dhö ‑yö ‑dho kë ü ꞊bhlë 'kpɔ ‑wun ꞊va 'ka, mɛ ‑nu 'wo 'dhoë‑ kë ü 'piö pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba ‑ta bhë ‑an ‑dhë.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Bhii mɛ 'oo mɛ 'ö ö ‑de ꞊luu', ‑yö ‑dho dho sia‑; 'ö mɛ 'yö 'dhoë‑ ö ‑de ꞊yɔɔn sia‑, 'ö dho ꞊luu'‑ 'dhuu.»
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö mɛ mɛ ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑a ‑dhë: «'Bha mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ kë kö 'kaan‑ pë ‑nu ‑bhö ka 'ko ꞊bhaa, kö ꞊kun 'ü ü 'bhamɛ ‑nu, ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu, mɛ ka ‑nu 'ka ‑mɛɛzë ‑nu 'iin ü dɔmɛ ꞊bhɔɔzë ‑nu gbɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, bhii wo ‑de 'pö ‑wo ‑dho ü ꞊dhɔɔ kë 'pö; ꞊ya kë 'dhö kö 'wun ‑së 'ü‑ ‑kë bhë ꞊wa ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 'Kɛɛ ü 'dhoë‑ mɛ ꞊dhɔɔ kë ü bha 'wlaan‑ ‑ta, ‑bhö 'yenamɛ ‑nu, 'tɔsiömɛ ‑nu, 'yënngtiimɛ ‑nu ‑an ꞊dhɔɔ kë.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ü ꞊zuö' 'glu ‑dho dhi, bhii 'ö tɔɔ waa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑waan ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë, 'kɛɛ ü ‑bha ‑yɛ 'zü ‑yö ‑dho kë yi 'ö mɛ ‑nu 'wo kpengdhö 'wo dho goë ga 'gü bhë ‑a 'ka.»
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑nu 'wo ꞊nɛ ꞊wa bhɔ ‑a ma ‑sü ‑bha, mɛ ‑nu 'wo ‑kë pë ‑bhö ꞊dhia bhë 'ö‑ mɛ do ‑ya pö Yesu ‑dhë: «'Gludhi ‑yö kë mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑bhöpë ‑bhö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü bhë ‑a ‑gɔ!»
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Mɛ do ‑yö ö bha 'wlaan‑ ꞊va ‑yi ‑da 'dhuu, 'yö mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va 'ka kö ‑waan nu ‑a ‑ta.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑bhö 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an 'piö kö ‑ya pö ‑an ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ ‑ya ‑pö 'ka nu, bhii pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë!›
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 'Ö mɛ 'ö ‑dhö 'yö‑ pö ꞊nɛɛ: ‹‑A ‑bha 'gën ‑mü, n 'ka nu gbɔ.› 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑ya pö bɔmɛ bhë ‑a ‑dhë: ‹'Ma ma ꞊bhlöödhɛ do 'dhɔ, a ‑dho dho ‑wo mü ꞊dhia, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ‑a ‑dhë ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 'Ö‑ mɛ do ‑ya pö 'zü: ‹'Ma ma ‑du 'gɔɔ‑ do 'dhɔ, a 'dho ‑na yuö kë ‑kɔ ‑ga ꞊dhia, ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 'Ö mɛ do 'bhaa ‑ya pö 'zü: ‹A ‑go ma dhe 'sü ꞊dhia 'piöklöözë ꞊nɛ; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö n 'ka 'dho nu, ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 'Ö bɔmɛ ‑yö ‑yɛ ö 'zü, 'yö nu ‑a ‑yɛ 'zü 'ka ö ‑gɔmɛ ꞊dhia. 'Ö 'wun ‑yö na ‑gɔmɛ ‑zuë, 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ bhë ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho 'siösiö 'dhɔɔkuëdhɛ ‑nu, plöö ‑kpinng 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'ü nu 'yenamɛ ‑nu, 'tɔsiömɛ ‑nu, 'yënngtiimɛ ‑nu ‑an 'ka!›
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 ꞊Dhɛ 'ö 'töng 'bhe 'tee ꞊ya ziö, 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑yö nu 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N ‑Gɔmɛ, ‑wo 'ü‑ pö bhë, ‑a 'plɛ ꞊ya kë, 'kɛɛ ‑yadhɛ 'bhaa ‑yö ꞊tun ‑dhö.›
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 'Ö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö 'zü ö bha yuökëmɛ ‑dhë: ‹‑Bhö 'yɛ ü 'zü, 'ü 'dho zian ‑gbloo ‑nu 'piö, bhlö‑ ‑gbaa ‑nu 'gü; mɛ 'oo mɛ 'ü 'dhoë‑ ‑a yö, ‑bhö ‑gban ‑a ‑bha ꞊naazë 'ka ‑yö nu. ‑Yö ‑kë 'dhö kö ‑yadhɛ mɛ 'wo to bhë ‑waan pa.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'dhiö bhë, ‑a mɛ gbɛ yaa 'dho ma ‑bhöpë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bhö gbɔ.› »
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë ‑ziö Yesu 'piö ꞊dhia. 'Yö Yesu ‑yö ꞊dhië ö ‑zü 'yö‑ pö ‑an ‑dhë:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 «Mɛ 'ö nu n 'piö 'ö ꞊ya ö dë 'dhö, ö dhe 'dhö, ö bɔɔ 'dhö, ö bha 'në ‑nu 'dhö, ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu, 'nëdhoo ‑nu 'dhö, ö ‑de ‑wun gia‑ 'dhö ‑an ‑dhɔ kë ‑yaan ziö n ‑wun ‑ta, kö yaa 'dho kë ma ꞊guë' 'ka.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Mɛ 'ö yaa ö bha ‑gaatalü 'sü, ‑yaan ziö n 'piö, kö yaa 'dho kë ma ꞊guë' 'ka.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Bhii ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do ‑yö ‑dhö ka ziën, 'yö dho ö bha 'kɔ ꞊va do dɔ, ‑yö ‑dho ꞊yaannu poo ꞊kun 'yö ö ‑zo ‑ta ‑a ꞊sɔnng' ‑yö 'ko 'dhiö ‑sü 'ka; 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya ‑dhɛ ‑ga ‑a 'gü 'sengdhö 'wëü‑ ꞊ya kë ‑a ‑gɔ ꞊va kö ‑yaan yuö 'ö bhë ‑a 'dhiö 'to, 'ö‑ yuö zü dɔ.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 'Yaa 'dhö ‑yö ‑dho 'kɔ zü ꞊luu'‑, 'ö‑ ‑kɔ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan ‑a böü‑ 'kplong ꞊luu'‑. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'dhi ‑sü ‑a 'gü 'wo‑ pö:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‹꞊N n, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kɔ 'ö‑ zü dɔ bhë ‑a ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a 'dhiö 'to ‑sü ‑bha gbɔ!›
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, ‑gludë ‑yö 'dhoë‑ dho ‑glu gɔn ꞊dhia ö 'bha ‑gludë 'ka, ‑yö ꞊yaannu 'yö ö ‑zo ‑ta kö ‑yö ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö waa‑ ö bha mɛ ‑lü ‑vuu 'gɔɔ‑ do 'wo bhë ‑wo ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö 'waan‑ 'ko zë ö yaagümɛ 'ö nu ‑na ö ‑gɔ 'pö mɛ ‑lü ‑vuu 'gɔɔ‑ ꞊plɛ 'ka bhë ‑an 'ka ‑a ‑wun 'gü.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha, 'yö mɛ ‑nu bɔ ‑gludë mɛ 'ö nu ‑na ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'ma ꞊gbiin; ‑yö kë 'dhö, kö 'yö dhidhe ꞊mɛɛ'‑ ‑a 'piö.»
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë, 'ö‑ pö: «‑Yö 'dhö ‑kɔ do bhë ‑a 'ka 'dhö: Mɛ gbɛ yaa 'dho kë ‑dhö ka ziën ‑yaan kë ma ꞊guë' 'ka ‑a 'ke yaa ö ꞊kwaa' pë ‑nu 'ö‑ ‑wun 'dho ‑a ‑gɔ 'gbee‑ ‑a ‑wun ‑zü.»
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Kweezö ‑yö pë do ‑së 'ka, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑a din ꞊ya 'go ‑a ‑bha kö ‑a këdhɛ yaa 'dho kë ‑dhö kö ‑yö kë ‑së gbɔ.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Wo 'ka 'dho ‑a ‑pɛn sia‑ 'püë‑ wo poo kö ‑yaan kë pëdhipë 'ka, 'kɛɛ ‑a ꞊zong' 'wo dho ‑a wo 'kpaan 'ka. ‑Ka ka 'to 'to, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka 'wun ma ‑to ‑yö ‑dhö kö 'kaan‑ ‑a ‑gɛn dɔ!»
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.