Lucas 14

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'ka, Yesu ‑yö ‑da Falizi ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ do ‑gɔ kɔɔ kö ‑waan pë ‑bhö. Mɛ ‑nu 'wo ‑kë kɔɔ ‑an 'yan ‑yö to ‑a 'piö.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 'Yö mɛ do 'ö ‑bhla ꞊yua' ‑ya ‑kë, 'yö ‑kë Yesu 'dhiö mü.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 'Ö Yesu ‑yö tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü bhë ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Kwa ‑bha tɔng ‑ya 'piö kö 'kwa mɛ ‑dhɛ bo ꞊glooyi 'ka i, 'iin ꞊dhë ꞊ɛ?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 'Kɛɛ ‑an 'dhi ‑yö ‑kun 'ö waa 'we ‑a ‑bha ‑waan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö 'yuamɛ bhë ‑a ‑bha 'yua ‑bo 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑yö 'dho.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka ziën zö, mɛ do ‑bha 'në 'iin ‑a ‑bha ‑du ꞊ya ‑püö ‑klɔng ‑glu 'gü ꞊glooyi 'ka, yaa 'dho ‑a gan mü ꞊a?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Mɛ gbɛ ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a ‑bha kö ꞊dhɛɛ' 'yö‑ kpɔ bhë ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ‑nu ‑wo ‑nu pë ‑bhö ꞊dhia. Mɛ ‑nu 'wo ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë, ‑an ‑bha ‑yadhɛ ‑sɛɛbɔ 'sü ‑kɔ bhë, Yesu 'yan‑ ‑to ‑a 'piö. 'Yö‑ pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'töüdhö bhë ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka ꞊nɛɛ:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Mɛ ꞊ya ü ‑dhɛ dhe 'sü 'wlaan‑ ‑ta, kö ꞊kun 'ü dho 'ü ‑ya ‑yadhɛ ‑së ‑bha, bhii ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do 'bhaa 'ö‑ 'tɔ 'dhö ‑a ‑bha 'ö ꞊zië' ü ‑ta, ꞊waa‑ ꞊dhɔɔ kë 'pö, ꞊ya nu
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 kö mɛ 'ö ka ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑ya pö ü ‑dhë: ‹‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'go mɛ ꞊nɛ ‑a ‑gɔ ‑gbloo 'gü, ‑yö ‑ya mü, bhi ‑zë 'dho 'ü ꞊yaannu zlöö ‑de!› ꞊Ya kë 'dhö kö lë‑ ꞊ya 'kpɔ ü ‑ta.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊wa ü ꞊dhɔɔ kë 'wlaan‑ ‑ta, ‑bhö 'dho 'ü ‑ya ‑yadhɛ mɛ 'ö zlöö ‑a ‑bha. ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ 'ö ü ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ꞊ya nu ꞊yaa‑ pö ü ‑dhë: ‹N 'bha, ‑bhö nu dhuö 'nö 'ü ‑ya ‑yadhɛ ‑së ‑dhɛ ‑bha!› ꞊Ya kë 'dhö ‑yö ‑dho kë ü ꞊bhlë 'kpɔ ‑wun ꞊va 'ka, mɛ ‑nu 'wo 'dhoë‑ kë ü 'piö pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba ‑ta bhë ‑an ‑dhë.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Bhii mɛ 'oo mɛ 'ö ö ‑de ꞊luu', ‑yö ‑dho dho sia‑; 'ö mɛ 'yö 'dhoë‑ ö ‑de ꞊yɔɔn sia‑, 'ö dho ꞊luu'‑ 'dhuu.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö mɛ mɛ ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑a ‑dhë: «'Bha mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ kë kö 'kaan‑ pë ‑nu ‑bhö ka 'ko ꞊bhaa, kö ꞊kun 'ü ü 'bhamɛ ‑nu, ü dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu, mɛ ka ‑nu 'ka ‑mɛɛzë ‑nu 'iin ü dɔmɛ ꞊bhɔɔzë ‑nu gbɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, bhii wo ‑de 'pö ‑wo ‑dho ü ꞊dhɔɔ kë 'pö; ꞊ya kë 'dhö kö 'wun ‑së 'ü‑ ‑kë bhë ꞊wa ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 'Kɛɛ ü 'dhoë‑ mɛ ꞊dhɔɔ kë ü bha 'wlaan‑ ‑ta, ‑bhö 'yenamɛ ‑nu, 'tɔsiömɛ ‑nu, 'yënngtiimɛ ‑nu ‑an ꞊dhɔɔ kë.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ü ꞊zuö' 'glu ‑dho dhi, bhii 'ö tɔɔ waa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑waan ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë, 'kɛɛ ü ‑bha ‑yɛ 'zü ‑yö ‑dho kë yi 'ö mɛ ‑nu 'wo kpengdhö 'wo dho goë ga 'gü bhë ‑a 'ka.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑nu 'wo ꞊nɛ ꞊wa bhɔ ‑a ma ‑sü ‑bha, mɛ ‑nu 'wo ‑kë pë ‑bhö ꞊dhia bhë 'ö‑ mɛ do ‑ya pö Yesu ‑dhë: «'Gludhi ‑yö kë mɛ 'ö 'dhoë‑ ‑bhöpë ‑bhö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü bhë ‑a ‑gɔ!»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Mɛ do ‑yö ö bha 'wlaan‑ ꞊va ‑yi ‑da 'dhuu, 'yö mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va 'ka kö ‑waan nu ‑a ‑ta.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑bhö 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an 'piö kö ‑ya pö ‑an ‑dhë: ‹N ‑gɔmɛ ‑ya ‑pö 'ka nu, bhii pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë!›
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 'Ö mɛ 'ö ‑dhö 'yö‑ pö ꞊nɛɛ: ‹‑A ‑bha 'gën ‑mü, n 'ka nu gbɔ.› 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑ya pö bɔmɛ bhë ‑a ‑dhë: ‹'Ma ma ꞊bhlöödhɛ do 'dhɔ, a ‑dho dho ‑wo mü ꞊dhia, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ‑a ‑dhë ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 'Ö‑ mɛ do ‑ya pö 'zü: ‹'Ma ma ‑du 'gɔɔ‑ do 'dhɔ, a 'dho ‑na yuö kë ‑kɔ ‑ga ꞊dhia, ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 'Ö mɛ do 'bhaa ‑ya pö 'zü: ‹A ‑go ma dhe 'sü ꞊dhia 'piöklöözë ꞊nɛ; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö n 'ka 'dho nu, ‑yö 'dho ö 'dhiö!›
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 'Ö bɔmɛ ‑yö ‑yɛ ö 'zü, 'yö nu ‑a ‑yɛ 'zü 'ka ö ‑gɔmɛ ꞊dhia. 'Ö 'wun ‑yö na ‑gɔmɛ ‑zuë, 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ bhë ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho 'siösiö 'dhɔɔkuëdhɛ ‑nu, plöö ‑kpinng 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'ü nu 'yenamɛ ‑nu, 'tɔsiömɛ ‑nu, 'yënngtiimɛ ‑nu ‑an 'ka!›
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 ꞊Dhɛ 'ö 'töng 'bhe 'tee ꞊ya ziö, 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑yö nu 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N ‑Gɔmɛ, ‑wo 'ü‑ pö bhë, ‑a 'plɛ ꞊ya kë, 'kɛɛ ‑yadhɛ 'bhaa ‑yö ꞊tun ‑dhö.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 'Ö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö 'zü ö bha yuökëmɛ ‑dhë: ‹‑Bhö 'yɛ ü 'zü, 'ü 'dho zian ‑gbloo ‑nu 'piö, bhlö‑ ‑gbaa ‑nu 'gü; mɛ 'oo mɛ 'ü 'dhoë‑ ‑a yö, ‑bhö ‑gban ‑a ‑bha ꞊naazë 'ka ‑yö nu. ‑Yö ‑kë 'dhö kö ‑yadhɛ mɛ 'wo to bhë ‑waan pa.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 A‑ ‑pö ka ‑dhë: Mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'dhiö bhë, ‑a mɛ gbɛ yaa 'dho ma ‑bhöpë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bhö gbɔ.› »
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë ‑ziö Yesu 'piö ꞊dhia. 'Yö Yesu ‑yö ꞊dhië ö ‑zü 'yö‑ pö ‑an ‑dhë:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Mɛ 'ö nu n 'piö 'ö ꞊ya ö dë 'dhö, ö dhe 'dhö, ö bɔɔ 'dhö, ö bha 'në ‑nu 'dhö, ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu, 'nëdhoo ‑nu 'dhö, ö ‑de ‑wun gia‑ 'dhö ‑an ‑dhɔ kë ‑yaan ziö n ‑wun ‑ta, kö yaa 'dho kë ma ꞊guë' 'ka.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mɛ 'ö yaa ö bha ‑gaatalü 'sü, ‑yaan ziö n 'piö, kö yaa 'dho kë ma ꞊guë' 'ka.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Bhii ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ do ‑yö ‑dhö ka ziën, 'yö dho ö bha 'kɔ ꞊va do dɔ, ‑yö ‑dho ꞊yaannu poo ꞊kun 'yö ö ‑zo ‑ta ‑a ꞊sɔnng' ‑yö 'ko 'dhiö ‑sü 'ka; 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya ‑dhɛ ‑ga ‑a 'gü 'sengdhö 'wëü‑ ꞊ya kë ‑a ‑gɔ ꞊va kö ‑yaan yuö 'ö bhë ‑a 'dhiö 'to, 'ö‑ yuö zü dɔ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 'Yaa 'dhö ‑yö ‑dho 'kɔ zü ꞊luu'‑, 'ö‑ ‑kɔ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan ‑a böü‑ 'kplong ꞊luu'‑. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'dhi ‑sü ‑a 'gü 'wo‑ pö:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‹꞊N n, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kɔ 'ö‑ zü dɔ bhë ‑a ‑kɔ yaa ‑mɔ ‑a 'dhiö 'to ‑sü ‑bha gbɔ!›
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka, ‑gludë ‑yö 'dhoë‑ dho ‑glu gɔn ꞊dhia ö 'bha ‑gludë 'ka, ‑yö ꞊yaannu 'yö ö ‑zo ‑ta kö ‑yö ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö waa‑ ö bha mɛ ‑lü ‑vuu 'gɔɔ‑ do 'wo bhë ‑wo ‑dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö 'waan‑ 'ko zë ö yaagümɛ 'ö nu ‑na ö ‑gɔ 'pö mɛ ‑lü ‑vuu 'gɔɔ‑ ꞊plɛ 'ka bhë ‑an 'ka ‑a ‑wun 'gü.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ yaa 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha, 'yö mɛ ‑nu bɔ ‑gludë mɛ 'ö nu ‑na ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'ma ꞊gbiin; ‑yö kë 'dhö, kö 'yö dhidhe ꞊mɛɛ'‑ ‑a 'piö.»
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë, 'ö‑ pö: «‑Yö 'dhö ‑kɔ do bhë ‑a 'ka 'dhö: Mɛ gbɛ yaa 'dho kë ‑dhö ka ziën ‑yaan kë ma ꞊guë' 'ka ‑a 'ke yaa ö ꞊kwaa' pë ‑nu 'ö‑ ‑wun 'dho ‑a ‑gɔ 'gbee‑ ‑a ‑wun ‑zü.»
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Kweezö ‑yö pë do ‑së 'ka, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑a din ꞊ya 'go ‑a ‑bha kö ‑a këdhɛ yaa 'dho kë ‑dhö kö ‑yö kë ‑së gbɔ.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Wo 'ka 'dho ‑a ‑pɛn sia‑ 'püë‑ wo poo kö ‑yaan kë pëdhipë 'ka, 'kɛɛ ‑a ꞊zong' 'wo dho ‑a wo 'kpaan 'ka. ‑Ka ka 'to 'to, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka 'wun ma ‑to ‑yö ‑dhö kö 'kaan‑ ‑a ‑gɛn dɔ!»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.