Lucas 10

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu 'bhaa ‑sü; ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga ꞊plɛ, 'yö ‑an dan ꞊plɛ ꞊plɛ, 'yö ‑an bɔ ö 'dhiö pödhɛ ‑nu 'saadhö waa‑ ‑dhɛ ‑nu 'töüdhö 'ö yö gia‑ 'ö dho bɔ ‑a ‑bha ‑a 'gü.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Mlü ꞊ya ga ꞊va, 'kɛɛ ‑a 'kanmɛ ‑nu ‑wo 'tee. ‑Ka ꞊bhɛa'‑ bhlö‑ dëmɛ ‑dhë kö ‑yö yuökëmɛ 'bhaa bɔ kö ‑waan ‑a ‑bha ‑mlü 'kan.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 ‑Ka 'dho! A ka ‑bɔ ꞊nɛ 'bhlanë ‑nu 'dhö ‑tɔn ‑bha gbɛn‑ ‑nu ziën.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Kö ꞊kun 'ka 'wëüga ‑nu gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka 'ta 'sü ꞊bhɔɔ' ‑nu gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka ‑sakpa gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka ꞊gbaannu 'ka ‑mɛɛ ‑kë mɛ gbɛ 'ka zian ‑gbloo ‑nu ‑ta.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da 'kɔ do 'gü, ‑kaa ‑a pö ‑blɛɛzë 'ka: ꞊Zuöyagluu ‑yö kë 'kɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü!
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa 'ö dho we ka ‑bha 'dhuë‑ ‑wun ‑bha ꞊ya kë mü, ka ‑bha 'dhuë‑ ‑yö 'to ‑a ‑ta; 'yaa 'pö ka ‑bha 'dhuë‑ bhë ‑yö 'to ka ‑gɔ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 ‑Ka wɔ ka ‑nia ‑kun ‑a 'gü ‑kɔ 'gü 'ka ‑bhöpë ‑nu 'ö mɛ ‑nu 'dhoë‑ nu ka ‑dhë bhë 'ka‑ ‑bhö, bhii ‑yö yuökëmɛ ‑bha 'ka kö ‑waan ‑a ꞊saan' bho. Kö ꞊kun 'ka ‑nië kɔɔtodhɛ ‑nu ‑bha!
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da pödhɛ do 'gü, 'ö ꞊wa ka ‑nia 'kun, ‑ka ‑bhöpë ‑nu 'ö mɛ ‑nu dho nuë ka ꞊dhia bhë ‑an ‑bhö.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 ‑Ka mɛ ‑nu ‑dhɛ bo pödhɛ bhë ‑a 'gü, 'go mü 'ka‑ pö pö‑ 'ö bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ꞊ya yö ka 'ka ꞊klöö'.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da pödhɛ 'bhaa 'gü 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö ‑wo ka ‑nia 'kun, ‑ka ‑da zian ‑ta 'ka‑ pö ‑an ‑dhë:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 'Sɛ ‑de 'yö to yi ‑gɛn ‑bha bhë 'yi‑ bho ‑na yi ‑gɛn ‑bha pë 'ka‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, 'kɛɛ ‑kaa dɔa ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ꞊ya yö ka 'ka ꞊klöö'.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë: ‑Zlan ‑bha zakanyi 'ka, pö‑ 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha 'klobhɔdhe ‑yö ‑dho kë ꞊va 'giasü 'ö ꞊zië' Sodɔmë ‑mɛ ‑nu 'ö 'wo ‑kë 'kpa ꞊zuö' yaa ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑an ‑bha ‑ta!»
12 E Jesus disse mais isto:
13 'Yö Yesu ‑ya pö 'zü: «'Yena ‑wun ꞊ya kë ka 'ka, Kolazɛn ‑mɛ ‑nu! 'Yena ‑wun ꞊ya kë ka 'ka, Betesaida ‑mɛ ‑nu! Bhii ‑dhidhaapë ‑nu 'wo ‑kë ka ꞊plöö ꞊nɛ, ‑wo ‑kë Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑nu ‑an ‑bha ‑bezë, kö pödhɛ ‑nu bhë ‑an 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑kwaa ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ 'saadhö, 'iin kö ꞊wa ꞊bhɔɔ' 'kaazë ‑da wo ‑bha 'iin ꞊wa 'yoo ‑lo wo ‑bha.
13 Jesus continuou:
14 ‑A ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑bha zakanyi 'ka, ka ‑bha 'klobhɔdhe ‑yö ‑dho kë ꞊va 'giasü 'ö ꞊zië' Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑an ‑bha ‑ta.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö bhi 'dhee, Kapɛɛnaɔmë, ‑yö ‑kë ü ‑de 'gü ꞊nɛ ü ‑gɔ ‑dho yö dhang‑ ‑bha! 'Kɛɛ ‑abi'! Ü ‑gɔ ‑dho ꞊yɔɔ'‑ ꞊glöötiaandhö 'siö 'gü.»
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'zü: «Mɛ ꞊ya ö 'to kë ka ‑wo ‑bha, kö ꞊ya ö 'to kë n ‑wo ‑bha; mɛ yaa bɔ ka 'ka kö yaa bɔ n 'ka ꞊nɛ bhë; 'ö mɛ yaa bɔ n 'ka, kö mɛ 'ö n bɔ bhë ꞊nɛ yaa bɔ ‑a 'ka bhë.»
16 Então disse aos discípulos:
17 ꞊Guë' ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu ꞊zuögludhi 'ka, 'ö 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑zuu yaa ‑nu ‑de 'yië 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an 'ka ü 'tɔ 'gü, ‑wo 'wun ‑ma yi ‑ta 'wo go mɛ ‑nu 'gü.»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 'Ö Yesu ꞊ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «A Satan ‑bha ‑go dhang‑ 'gü ‑sü 'yö ‑püö bhë ‑a ‑yö ꞊nɛ pë ‑bha 'yan bɔ ‑sü 'dhö.
18 Jesus respondeu:
19 'Kɛɛ ‑ka ka 'to 'to: A ‑kɔ ‑mɔ 'wun ‑bha ‑sü ‑nu ka ‑dhë kö 'kaan‑ ꞊taa'‑ ꞊mɛɛ ‑nu, gian ‑nu ‑an ‑ta, 'iin 'kaan‑ dü ‑bha 'piigbeedhɛ 'plɛ 'gü ꞊siö'‑; 'go mü pë gbɛ yaa 'dho pë 'dhiö‑ kë ka 'ka.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ö ka ꞊zuö' 'glu ‑yö 'dhi, ‑zuu yaa ‑bha 'wun ‑ma ka ‑ta ‑sü ‑wun 'gü; ka ꞊zuögludhi ꞊zian' ka 'tɔ ‑bha ‑ya ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑sü ‑wun 'gü!»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 'Töng gia‑ 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑yö ‑pa ꞊zuögludhi 'ka ‑Zuu 'slööslö ꞊kwaa' 'yö‑ pö: «O n Dë, 'ü dhang‑ waa‑ 'kpongtaadhɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, a ü zuö ‑pö pë 'ü‑ ‑bin mɛ ‑nu 'wo 'kpaakpa waa‑ 'wundɔmɛ ‑nu ‑an ‑gɔ, 'ü‑ ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo wo ‑de ‑sü 'tee ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü; ꞊ii‑, n Dë, ‑yö ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, bhii 'ö tɔɔ bhi gia‑ ü 'yi ‑kan ‑a ‑dhë ‑wun ‑mü.»
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 'Go mü 'yö‑ pö: «N Dë ‑yö pë 'plɛ ‑lo n kwɛɛ; mɛ gbɛ 'yaa ma 'a‑ Gbö 'ka n dɔ ‑a 'ke yaa kë n Dë 'ka. 'Ö go mü mɛ gbɛ 'yaa n Dë dɔ ‑a 'ke yaa kë ma 'a‑ Gbö 'ka waa‑ mɛ ‑nu 'ö 'a‑ ‑zɔn ‑na ‑an ‑dhë bhë ‑an 'ka.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'to wo 'sloo 'ka, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuögludhi ‑yö kë ka ‑gɔ, pë ‑nu 'ö 'ka ‑an yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë mɛdhɛvadhɛ 'wo ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'ka waa‑ ‑gludë ‑nu 'wo 'dhiö ‑be, ‑wa ‑dhɔ ‑kë kö n këpë ‑nu 'ö 'ka ‑an yö ‑na ꞊nɛ 'waan‑ ‑an yö 'kɛɛ waa ‑an yö; 'iin pë ‑nu 'ka ‑an ma ꞊nɛ 'waan‑ ‑an ma 'ö waa ‑an ma.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑luu 'yö Yesu 'gü dan ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «N ‑Gɔmɛ, a ‑dho ‑a kë ꞊dhë kö ꞊toëpö ‑këdhösü ‑yaan kë n ‑gɔ ‑ɛ?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Më 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha tɔng 'gü i? 'Bha ‑a pö, ü‑ ‑ma ‑kɔklë ꞊ɛ?»
26 Jesus respondeu:
27 'Ö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü Dëmɛ ü ‑bha ‑Zlan ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta 'gü ‑wun 'plɛ 'ka! 'Go mü, ‑bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö!»
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: «Ü‑ ‑daa ‑kë ‑së, ‑bhö ‑a kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö bhë ‑a 'dhö, ü ‑dho kë ‑dhö ꞊toëpö 'ka!»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 'Kɛɛ tɔnggɔmɛ 'ö bhë 'yaa‑ 'piö kö za ‑yö ö 'kun. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü ꞊nɛɛ: «Dö tɔɔ n ‑ya 'yɔɔ ꞊ɛ?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑a ‑dhë ‑sü 'ka, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑yö ‑go Zeluzalɛmë, 'yö ‑kë 'dho ꞊dhia Zeliko. ꞊Dhɛ 'ö këpëyaamɛ ‑nu ꞊wa ‑lo ‑a ‑ta zian‑, 'wo‑ ‑bha pë ‑nu 'plɛ kun ‑a ‑gɔ 'wo‑ ‑ma, 'ö to ‑an kwɛɛ 'ö ꞊fuë. 'Wo‑ to sia‑ mü 'wo ‑ziö.
30 Jesus respondeu assim:
31 ‑Zlan ‑bha slabhomɛ do ‑yö ‑kë zian bhë ‑a ‑ta 'pö ziö ‑dhiadhö. ꞊Dhɛ ꞊ya gɔɔn‑ bhë ‑a yö, 'yö bɔ ‑kpinng 'to 'pian gbɛ ‑ta, 'ö ‑ziö.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö mɛ do 'yö go Levi ‑nu ꞊suu'‑ 'gü 'yö nuë. ꞊Dhɛ ꞊ya yö ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ꞊yɔɔn gɔɔn‑ bhë ‑a ‑bha. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö, 'yö saan 'yö bɔ ‑kpinng 'to gbɛ ‑ta 'ö ‑ziö.
32 Também um
33 'Kɛɛ Samali (‑sɛ 'ö‑ 'gü ‑mɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu 'waa wo 'ko ‑dhë ‑së bhë ‑a) mi do 'yö ‑kë 'dho ꞊dhia 'ta 'gü; ‑yö ‑kë zian ‑gblooga do bhë ‑a ‑ta; 'yö ‑wo ‑a ‑ta mü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö, 'yö‑ 'yena ‑yö ‑da ‑a 'gü,
33 Mas um
34 'yö ꞊yɔɔn ‑a ‑bha, 'yö ‑drɔɔn waa‑ 'yɔn yö ‑a ‑bha bhüö ‑nu 'gü, 'yö ‑an ‑lö sɔ 'pɛn 'ka. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ ‑ya ö bha ꞊soofang ꞊taa 'yö dhoë ‑wɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'wo‑ ꞊saan' bho ‑na bhë ‑a do 'gü. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 ꞊Dhɛ 'ö ‑a ‑tadhɛ ꞊ya 'po, 'yö dönie ꞊plɛ sü 'yö‑ nu ‑wɔ ‑a 'gü ‑kɔ bhë ‑a ‑gɔmɛ ‑dhë ‑a pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Bhö ü ‑zo kë mɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'piö; ꞊ya kë ꞊nɛ a 'yɛ ‑na n 'zü a 'dho ‑na n ꞊plöö, pë ‑nu 'ü 'dhoë‑ kë ‑a ‑wun 'gü 'töüdhö bhë a ‑dho ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë.› »
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë 'zü: «꞊Ya kë 'dhö kö mɛ ‑yaaga 'wo bhë ‑a dö ‑zë 'yö tɔɔ mɛ 'ö këpëyaamɛ ‑nu ‑wa ‑ma bhë ‑a ‑ya 'yɔɔ ꞊ɛ?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 'Ö tɔnggɔmɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Ö tɔɔ mɛ 'ö‑ 'yena yö bhë.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ‑dho 'wo ‑da pödhɛ do 'gü. Dhebɔ do ‑yö ‑kë mü, 'wo‑ ‑dhɛ Maatö; 'yö Yesu ‑nia kun ö ‑gɔ kɔɔ.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 ‑A dheglu 'nëdhe 'wo‑ ‑dhɛ Mali, ‑yö ‑kë ꞊yaannu ꞊süë' Dëmɛ ꞊gɛɛndhö ö 'to ‑to ‑a ‑bha ‑mɛ ꞊daan' ‑wo ‑bha ꞊dhia.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Maatö ‑yö ‑kë yuö ꞊plëëzë kë ꞊dhia, 'yö nu 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, kö n dheglu ‑yö yuö ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑ya 'plɛ 'to n ‑kɔ ‑ta ꞊nëdhö ꞊nɛ, 'yaa ü ‑dhë pë gbɛ 'ka a? ‑Bhöë pö ‑a ‑dhë ‑yö nu n ‑dhë!»
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 'Yö Dëmɛ ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «Maatö, Maatö, ‑zo ‑ta 'wun 'gü ‑sü waa‑ pë ꞊plëëzë kë ‑dhɔ ‑yö ü ‑kë,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 'kɛɛ 'wun do ‑yö mü, 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑. Yö ꞊nɛ 'ö Mali 'dhoë‑ 'piö bhë; yaa 'dho 'go ‑a ‑gɔ gbɔ.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.