Lucas 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu 'bhaa ‑sü; ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga ꞊plɛ, 'yö ‑an dan ꞊plɛ ꞊plɛ, 'yö ‑an bɔ ö 'dhiö pödhɛ ‑nu 'saadhö waa‑ ‑dhɛ ‑nu 'töüdhö 'ö yö gia‑ 'ö dho bɔ ‑a ‑bha ‑a 'gü.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Mlü ꞊ya ga ꞊va, 'kɛɛ ‑a 'kanmɛ ‑nu ‑wo 'tee. ‑Ka ꞊bhɛa'‑ bhlö‑ dëmɛ ‑dhë kö ‑yö yuökëmɛ 'bhaa bɔ kö ‑waan ‑a ‑bha ‑mlü 'kan.
2 E lhes disse:
3 ‑Ka 'dho! A ka ‑bɔ ꞊nɛ 'bhlanë ‑nu 'dhö ‑tɔn ‑bha gbɛn‑ ‑nu ziën.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Kö ꞊kun 'ka 'wëüga ‑nu gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka 'ta 'sü ꞊bhɔɔ' ‑nu gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka ‑sakpa gbɛ sü; kö ꞊kun 'ka ꞊gbaannu 'ka ‑mɛɛ ‑kë mɛ gbɛ 'ka zian ‑gbloo ‑nu ‑ta.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da 'kɔ do 'gü, ‑kaa ‑a pö ‑blɛɛzë 'ka: ꞊Zuöyagluu ‑yö kë 'kɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü!
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa 'ö dho we ka ‑bha 'dhuë‑ ‑wun ‑bha ꞊ya kë mü, ka ‑bha 'dhuë‑ ‑yö 'to ‑a ‑ta; 'yaa 'pö ka ‑bha 'dhuë‑ bhë ‑yö 'to ka ‑gɔ.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 ‑Ka wɔ ka ‑nia ‑kun ‑a 'gü ‑kɔ 'gü 'ka ‑bhöpë ‑nu 'ö mɛ ‑nu 'dhoë‑ nu ka ‑dhë bhë 'ka‑ ‑bhö, bhii ‑yö yuökëmɛ ‑bha 'ka kö ‑waan ‑a ꞊saan' bho. Kö ꞊kun 'ka ‑nië kɔɔtodhɛ ‑nu ‑bha!
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da pödhɛ do 'gü, 'ö ꞊wa ka ‑nia 'kun, ‑ka ‑bhöpë ‑nu 'ö mɛ ‑nu dho nuë ka ꞊dhia bhë ‑an ‑bhö.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 ‑Ka mɛ ‑nu ‑dhɛ bo pödhɛ bhë ‑a 'gü, 'go mü 'ka‑ pö pö‑ 'ö bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ꞊ya yö ka 'ka ꞊klöö'.
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑da pödhɛ 'bhaa 'gü 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö ‑wo ka ‑nia 'kun, ‑ka ‑da zian ‑ta 'ka‑ pö ‑an ‑dhë:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 'Sɛ ‑de 'yö to yi ‑gɛn ‑bha bhë 'yi‑ bho ‑na yi ‑gɛn ‑bha pë 'ka‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, 'kɛɛ ‑kaa dɔa ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ꞊ya yö ka 'ka ꞊klöö'.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 A‑ ‑blɛɛ ka ‑dhë: ‑Zlan ‑bha zakanyi 'ka, pö‑ 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha 'klobhɔdhe ‑yö ‑dho kë ꞊va 'giasü 'ö ꞊zië' Sodɔmë ‑mɛ ‑nu 'ö 'wo ‑kë 'kpa ꞊zuö' yaa ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑an ‑bha ‑ta!»
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 'Yö Yesu ‑ya pö 'zü: «'Yena ‑wun ꞊ya kë ka 'ka, Kolazɛn ‑mɛ ‑nu! 'Yena ‑wun ꞊ya kë ka 'ka, Betesaida ‑mɛ ‑nu! Bhii ‑dhidhaapë ‑nu 'wo ‑kë ka ꞊plöö ꞊nɛ, ‑wo ‑kë Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑nu ‑an ‑bha ‑bezë, kö pödhɛ ‑nu bhë ‑an 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑kwaa ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ 'saadhö, 'iin kö ꞊wa ꞊bhɔɔ' 'kaazë ‑da wo ‑bha 'iin ꞊wa 'yoo ‑lo wo ‑bha.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 ‑A ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑bha zakanyi 'ka, ka ‑bha 'klobhɔdhe ‑yö ‑dho kë ꞊va 'giasü 'ö ꞊zië' Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑an ‑bha ‑ta.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö bhi 'dhee, Kapɛɛnaɔmë, ‑yö ‑kë ü ‑de 'gü ꞊nɛ ü ‑gɔ ‑dho yö dhang‑ ‑bha! 'Kɛɛ ‑abi'! Ü ‑gɔ ‑dho ꞊yɔɔ'‑ ꞊glöötiaandhö 'siö 'gü.»
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 'Ö Yesu ‑ya pö ö bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë 'zü: «Mɛ ꞊ya ö 'to kë ka ‑wo ‑bha, kö ꞊ya ö 'to kë n ‑wo ‑bha; mɛ yaa bɔ ka 'ka kö yaa bɔ n 'ka ꞊nɛ bhë; 'ö mɛ yaa bɔ n 'ka, kö mɛ 'ö n bɔ bhë ꞊nɛ yaa bɔ ‑a 'ka bhë.»
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 ꞊Guë' ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu ꞊zuögludhi 'ka, 'ö 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑zuu yaa ‑nu ‑de 'yië 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an 'ka ü 'tɔ 'gü, ‑wo 'wun ‑ma yi ‑ta 'wo go mɛ ‑nu 'gü.»
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 'Ö Yesu ꞊ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «A Satan ‑bha ‑go dhang‑ 'gü ‑sü 'yö ‑püö bhë ‑a ‑yö ꞊nɛ pë ‑bha 'yan bɔ ‑sü 'dhö.
18 Jesus lhes disse:
19 'Kɛɛ ‑ka ka 'to 'to: A ‑kɔ ‑mɔ 'wun ‑bha ‑sü ‑nu ka ‑dhë kö 'kaan‑ ꞊taa'‑ ꞊mɛɛ ‑nu, gian ‑nu ‑an ‑ta, 'iin 'kaan‑ dü ‑bha 'piigbeedhɛ 'plɛ 'gü ꞊siö'‑; 'go mü pë gbɛ yaa 'dho pë 'dhiö‑ kë ka 'ka.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ö ka ꞊zuö' 'glu ‑yö 'dhi, ‑zuu yaa ‑bha 'wun ‑ma ka ‑ta ‑sü ‑wun 'gü; ka ꞊zuögludhi ꞊zian' ka 'tɔ ‑bha ‑ya ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑sü ‑wun 'gü!»
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 'Töng gia‑ 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑yö ‑pa ꞊zuögludhi 'ka ‑Zuu 'slööslö ꞊kwaa' 'yö‑ pö: «O n Dë, 'ü dhang‑ waa‑ 'kpongtaadhɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, a ü zuö ‑pö pë 'ü‑ ‑bin mɛ ‑nu 'wo 'kpaakpa waa‑ 'wundɔmɛ ‑nu ‑an ‑gɔ, 'ü‑ ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo wo ‑de ‑sü 'tee ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü; ꞊ii‑, n Dë, ‑yö ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, bhii 'ö tɔɔ bhi gia‑ ü 'yi ‑kan ‑a ‑dhë ‑wun ‑mü.»
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 'Go mü 'yö‑ pö: «N Dë ‑yö pë 'plɛ ‑lo n kwɛɛ; mɛ gbɛ 'yaa ma 'a‑ Gbö 'ka n dɔ ‑a 'ke yaa kë n Dë 'ka. 'Ö go mü mɛ gbɛ 'yaa n Dë dɔ ‑a 'ke yaa kë ma 'a‑ Gbö 'ka waa‑ mɛ ‑nu 'ö 'a‑ ‑zɔn ‑na ‑an ‑dhë bhë ‑an 'ka.»
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'to wo 'sloo 'ka, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuögludhi ‑yö kë ka ‑gɔ, pë ‑nu 'ö 'ka ‑an yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 bhii a‑ ‑pö ka ‑dhë mɛdhɛvadhɛ 'wo ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'ka waa‑ ‑gludë ‑nu 'wo 'dhiö ‑be, ‑wa ‑dhɔ ‑kë kö n këpë ‑nu 'ö 'ka ‑an yö ‑na ꞊nɛ 'waan‑ ‑an yö 'kɛɛ waa ‑an yö; 'iin pë ‑nu 'ka ‑an ma ꞊nɛ 'waan‑ ‑an ma 'ö waa ‑an ma.»
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑luu 'yö Yesu 'gü dan ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «N ‑Gɔmɛ, a ‑dho ‑a kë ꞊dhë kö ꞊toëpö ‑këdhösü ‑yaan kë n ‑gɔ ‑ɛ?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Më 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha tɔng 'gü i? 'Bha ‑a pö, ü‑ ‑ma ‑kɔklë ꞊ɛ?»
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 'Ö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü Dëmɛ ü ‑bha ‑Zlan ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta 'gü ‑wun 'plɛ 'ka! 'Go mü, ‑bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö!»
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: «Ü‑ ‑daa ‑kë ‑së, ‑bhö ‑a kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö bhë ‑a 'dhö, ü ‑dho kë ‑dhö ꞊toëpö 'ka!»
28 Então Jesus lhe disse:
29 'Kɛɛ tɔnggɔmɛ 'ö bhë 'yaa‑ 'piö kö za ‑yö ö 'kun. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü ꞊nɛɛ: «Dö tɔɔ n ‑ya 'yɔɔ ꞊ɛ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑a ‑dhë ‑sü 'ka, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑yö ‑go Zeluzalɛmë, 'yö ‑kë 'dho ꞊dhia Zeliko. ꞊Dhɛ 'ö këpëyaamɛ ‑nu ꞊wa ‑lo ‑a ‑ta zian‑, 'wo‑ ‑bha pë ‑nu 'plɛ kun ‑a ‑gɔ 'wo‑ ‑ma, 'ö to ‑an kwɛɛ 'ö ꞊fuë. 'Wo‑ to sia‑ mü 'wo ‑ziö.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 ‑Zlan ‑bha slabhomɛ do ‑yö ‑kë zian bhë ‑a ‑ta 'pö ziö ‑dhiadhö. ꞊Dhɛ ꞊ya gɔɔn‑ bhë ‑a yö, 'yö bɔ ‑kpinng 'to 'pian gbɛ ‑ta, 'ö ‑ziö.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö mɛ do 'yö go Levi ‑nu ꞊suu'‑ 'gü 'yö nuë. ꞊Dhɛ ꞊ya yö ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ꞊yɔɔn gɔɔn‑ bhë ‑a ‑bha. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö, 'yö saan 'yö bɔ ‑kpinng 'to gbɛ ‑ta 'ö ‑ziö.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 'Kɛɛ Samali (‑sɛ 'ö‑ 'gü ‑mɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu 'waa wo 'ko ‑dhë ‑së bhë ‑a) mi do 'yö ‑kë 'dho ꞊dhia 'ta 'gü; ‑yö ‑kë zian ‑gblooga do bhë ‑a ‑ta; 'yö ‑wo ‑a ‑ta mü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö, 'yö‑ 'yena ‑yö ‑da ‑a 'gü,
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 'yö ꞊yɔɔn ‑a ‑bha, 'yö ‑drɔɔn waa‑ 'yɔn yö ‑a ‑bha bhüö ‑nu 'gü, 'yö ‑an ‑lö sɔ 'pɛn 'ka. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ ‑ya ö bha ꞊soofang ꞊taa 'yö dhoë ‑wɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'wo‑ ꞊saan' bho ‑na bhë ‑a do 'gü. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 ꞊Dhɛ 'ö ‑a ‑tadhɛ ꞊ya 'po, 'yö dönie ꞊plɛ sü 'yö‑ nu ‑wɔ ‑a 'gü ‑kɔ bhë ‑a ‑gɔmɛ ‑dhë ‑a pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Bhö ü ‑zo kë mɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'piö; ꞊ya kë ꞊nɛ a 'yɛ ‑na n 'zü a 'dho ‑na n ꞊plöö, pë ‑nu 'ü 'dhoë‑ kë ‑a ‑wun 'gü 'töüdhö bhë a ‑dho ü ‑bha ‑yɛ 'zü kë.› »
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë 'zü: «꞊Ya kë 'dhö kö mɛ ‑yaaga 'wo bhë ‑a dö ‑zë 'yö tɔɔ mɛ 'ö këpëyaamɛ ‑nu ‑wa ‑ma bhë ‑a ‑ya 'yɔɔ ꞊ɛ?»
36 Então Jesus perguntou:
37 'Ö tɔnggɔmɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Ö tɔɔ mɛ 'ö‑ 'yena yö bhë.»
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ‑dho 'wo ‑da pödhɛ do 'gü. Dhebɔ do ‑yö ‑kë mü, 'wo‑ ‑dhɛ Maatö; 'yö Yesu ‑nia kun ö ‑gɔ kɔɔ.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 ‑A dheglu 'nëdhe 'wo‑ ‑dhɛ Mali, ‑yö ‑kë ꞊yaannu ꞊süë' Dëmɛ ꞊gɛɛndhö ö 'to ‑to ‑a ‑bha ‑mɛ ꞊daan' ‑wo ‑bha ꞊dhia.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Maatö ‑yö ‑kë yuö ꞊plëëzë kë ꞊dhia, 'yö nu 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, kö n dheglu ‑yö yuö ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑ya 'plɛ 'to n ‑kɔ ‑ta ꞊nëdhö ꞊nɛ, 'yaa ü ‑dhë pë gbɛ 'ka a? ‑Bhöë pö ‑a ‑dhë ‑yö nu n ‑dhë!»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 'Yö Dëmɛ ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «Maatö, Maatö, ‑zo ‑ta 'wun 'gü ‑sü waa‑ pë ꞊plëëzë kë ‑dhɔ ‑yö ü ‑kë,
41 Mas o Senhor respondeu:
42 'kɛɛ 'wun do ‑yö mü, 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑. Yö ꞊nɛ 'ö Mali 'dhoë‑ 'piö bhë; yaa 'dho 'go ‑a ‑gɔ gbɔ.»
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.