João 11

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa. ‑Yö ‑kë Betani. 'Yö 'yua ‑ya ‑kë. Waa‑ ö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo ‑an ‑dhɛ Mali waa‑ Maatö ‑wo ‑kë pö‑ bhë ‑a 'gü.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Mali bhë ꞊nɛ, 'ö 'dhiö bhë 'ö 'yi 'tëë ‑sëëzë sü 'ö‑ ‑lo kwa Dëmɛ ‑gɛn ‑nu ‑bha, 'ö ö ‑bha wun ‑nu sü 'ö‑ ‑ziö ‑a ‑gɛn ‑nu ‑bha. Yö ꞊nɛ 'ö 'kwa 'we ‑na ‑a dheglu Lazaa 'ka bhë.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 'Yö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo bhë 'wo mɛ bɔ Yesu ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, ‑bhö nu; 'yua ‑yö ü 'bhamɛ Lazaa kë ‑na!»
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 ꞊Dhɛ ‑naɔ bhë ꞊waa‑ bɔ Yesu ‑gɔ 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yua 'ö Lazaa ‑bha bhë, yaa 'dho pë gbɛ kaa. ‑Yö ‑yaa ‑bha 'dhö kö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑yaan yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü; 'wun bhë ꞊nɛ 'ö dho kë ‑Zlan Gbö ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka 'pö.»
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Mali waa‑ ö dheglu Maatö 'wo bhë waa‑ Lazaa ‑de gia‑, ‑an ‑dhɔ ‑yö Yesu ‑kë 'dhö,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ ma ꞊nɛ 'yua ‑yö Lazaa kë ‑na, yaa ꞊luu'‑ yaa 'dho, ‑yö ‑to ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë mü, ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑an 'piö Betani.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Kwa 'yɛ kwa 'zü 'kwa dho Zude ‑sɛ 'gü.»
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑a ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö ‑waan ü zë ‑guö 'ka, 'ö bhi 'ü bhë 'ü‑ 'piö kö 'kwa 'dho 'ma 'zü a?»
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Lɛlɛ 'yaa 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑dhɛkpaɔyi do 'gü a? Mɛ ꞊ya 'ta 'sü ‑dhɛ 'po ‑sü 'gü ‑a ‑gɛn 'yaa zuö bhë kun tɔɔ ‑a 'yan ‑yö ‑dhɛ ‑yö ‑dhɛ 'po ‑sü 'ö 'kpongtaa zö bhë ‑a 'gü a.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 'Kɛɛ mɛ ꞊ya 'ta 'sü gbeng, ‑a ‑gɛn ‑yö ‑zuö 'ö bhii ‑dhɛ 'yaa 'po ‑sü 'ka.»
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'dhö, 'yö‑ pö 'zü: «Kwa dheglu Lazaa ꞊ya yi zë; 'kɛɛ ‑kwa 'dho kö 'aan‑ 'pa ‑a ‑bha.»
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya yi zë kö ‑a 'bhle ꞊ya kë 'waa; ‑a ‑dhɛ ‑dho bo.»
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a pö 'ö Yesu ‑ya wo Lazaa ꞊ya yi zë bhë, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ ‑gɛn ma. ‑Wo wo ‑zo ‑to yi 'kpaan ꞊ya kë 'kwa‑ zë ‑na ꞊nɛ ‑a ‑dhë, 'kɛɛ kö ga 'ö Lazaa ‑ya wo bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑we ‑a 'ka.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'puu 'ka zlöö: «Lazaa ꞊ya ga.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 N ꞊zuö' 'glu dhi ‑sü ‑mü kë 'ö kaa‑ wo 'ma bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö, ka ‑dho n ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑; 'kɛɛ ‑kwa 'dho 'ma.»
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Toma 'wo‑ 'tɔ kpɔ «‑Flɛan» 'ka bhë 'ö‑ pö ö 'bhamɛ ꞊guë' ‑nu 'wo to bhë ‑an ‑dhë: «‑Kwa 'dho kö kwa ‑de 'pö, kwaa‑ kwa ‑Gɔmɛ ‑nu 'kwaan‑ ga 'pö!»
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma, kö ꞊wa Lazaa ‑bin 'saadhö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë ‑yiisië.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 'Go Betani 'ü 'dho Zeluzalɛmë ‑yö ‑kë ꞊nɛ 'kilong ‑yaaga 'dhö.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ‑A ‑wun 'gü, Zuifö ‑nu ‑wo ‑nu ꞊va Maatö waa‑ Mali ‑an ꞊plöö kö ‑waan ‑an ꞊zuö' ꞊dhuë'‑ ‑an dheglu 'ö ga bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 ꞊Dhɛ 'ö Maatö ‑ya ma ꞊nɛ Yesu ‑yö zian ‑ta nu ꞊dhia, 'ö ꞊luu 'ö dho ‑a ‑gɔ zian‑. Mali ‑zë ‑yö ‑to kɔɔ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 'Ö Maatö ‑ya pö Yesu ‑dhë: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 ꞊Ɛɛ, 'kɛɛ a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ dɔ ‑de 'kwa‑ wo ꞊nɛ pë 'oo pë kö 'ü‑ ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ, ‑yö ‑dho ‑a nu ü ‑dhë.»
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü dheglu ‑yö ‑dho go ga 'gü.»
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 'Ö Maatö ‑ya ‑daa ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö n 'yaan 'ka 'püë‑ wo ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka yi ‑kaanta 'ka, ‑yö ‑dho go ga 'gü 'pö.»
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ꞊nɛ 'a tɔɔ mɛ ‑bho ga 'gü ‑mɛ waa‑ ‑këdhösü ‑nu mɛ ‑dhë ‑mɛ. Mɛ 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, ‑yö ‑dho kë ‑dhö 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑ga 'dhee;
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 'Ö mɛ 'ö‑ ‑bha ‑tosiadhe kë ‑sü 'gü, 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'ö yö 'ka 'dho ga gbɔ. 'Wun bhë, ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a?»
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Ii‑, n Dëmɛ, a‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ, 'ü ‑Zlan Gbö 'ö 'wo‑ pö ‑yö ‑dho nu 'kpongtaa bhë ‑a 'ka.»
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 ꞊Dhɛ Maatö ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, 'ö ‑ziö 'ö dho 'ö ö dhegludhe Mali ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'saan 'gü: «‑Gɔmɛ ꞊ya nu, ‑yö zö; ‑ya ‑pö 'ü nu.»
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑naɔ bhë ‑a ma, 'yö ‑ziö ‑bla 'ka 'ö dho Yesu 'piö.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö Yesu yaa ‑da plöö ꞊kun. 'Kɛɛ ‑dhɛ do 'ö Maatö ‑ya to ‑a ‑bha bhë 'ö to ‑a ‑bha.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Mali ‑gɔ kɔɔ ‑a ꞊zuö' ꞊dhuë' ꞊dhia bhë ꞊waa‑ yö ꞊nɛ ziö 'ö‑ wo bhë, ‑yö ‑kë ‑bla ‑ta, 'wo ‑ziö ‑a 'piö. ‑Yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'dho ꞊dhia blɔɔn‑ ꞊taa kö ‑yaan 'gbo bɔ.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑lo ‑dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da ‑a ‑ta, 'yö ö ‑de ‑zuö sia‑ ‑a ꞊gɛɛndhö 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.»
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 'Yö Yesu ‑ya yö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia, 'ö Zuifö ‑nu 'ö wo ‑nu 'wo nu bhë wo ‑de 'pö, ‑wo ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia; 'ö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo ‑a ‑ta, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Ka‑ ‑bin mɛɛ?» 'Yö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑ko 'dho 'yi‑ ‑zɔn ü ‑dhë!»
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 'Ö Yesu ‑yö 'gbo bɔ.
35 Jesus chorou.
36 'Yö Zuifö ‑nu ‑wo yö ‑a pö ‑sü 'gü: «'Oo nenu, ‑a ‑dhɔ ‑ya ‑kë ꞊duö ꞊dhɛɛ!»
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an ziën mü 'pö, 'wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia: «Yö 'ö 'yënngtiimɛ 'yan ‑po ꞊nɛ, ka‑ ‑pö ‑a ‑kɔ 'pö yaa 'dhö ‑mɔa kö ꞊ya kë kö Lazaa ‑yö 'kun ga ‑sü 'ka 'pö a?»
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 'Yö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo Yesu ‑ta 'zü; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö kö ‑yö 'dho ‑na blɔɔn‑ ꞊taa. ‑Yö ‑kë ‑guö ‑du 'ka 'ö 'wo ‑guö 'fa yö ‑a 'dhiö.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma 'ö Yesu ‑ya pö: «‑Guö 'fa ꞊nɛ, ‑kaa bho ‑a 'dhiö!»
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'ka‑ pö ü ‑dhë, ꞊ya kë ꞊nɛ ‑zoyösü ꞊ya kë ü ‑gɔ, ü ‑dho ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ yö ꞊a?»
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑guö 'fa bhë ‑a bho mü, 'ö Yesu ‑yö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö‑ pö: «N Dë, a ü ꞊sɛɛ‑ ‑pö 'ö tɔɔ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha ‑kplawo; 'kɛɛ a‑ ‑pö 'dhö mɛ ‑nu 'wo ꞊nië n ‑zü 'to ꞊nɛ ‑an ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü n bɔ.»
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka 'ö‑ pö: «Lazaa, yö plaan!»
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ga kö mɛ 'ö ga bhë ‑yö yö ‑na plaan, 'kɛɛ sɔ 'pɛn ‑nu 'wo‑ ꞊glöö bho ‑a 'ka bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑kɔ ‑nu, ‑a ‑gɛn ‑nu, ‑a wöödhɛ ‑nu ‑an ‑bha. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Kaa 'po 'ka ka ꞊kwaa'‑ ‑zü 'kwa ziö!»
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Mɛ ‑nu 'wo nu Mali 'yënng ‑bha bhë, Zuifö ‑nu 'wo ‑kë ‑an ziën bhë, ꞊dhɛ 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë, ‑an 'yan ꞊ya ‑da ‑a 'gü, ‑an ꞊plëëzë ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an kpö 'gü 'wo ‑ziö 'wo dho Falizi ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë 'töüdhö bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 'Wun bhë ‑a ‑wun 'gü 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kuë‑ ‑kë. Wo ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊vava ‑nu ꞊wa kë ‑dhö 'ö‑ ‑wun dho yö plaan, 'ö ꞊ya kë 'wo‑ ‑ya 'kuë‑ ‑kë. 'Yö 'wo‑ pö: «Kwa ‑dhoë kë ꞊dhë 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö ‑dhidhaapë ꞊plëëzë ‑nu kë ‑na ꞊nɛɛ?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa kwa ꞊kwaa'‑ ‑a ‑zü ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; 'ö ꞊ya kë zlöö 'ö 'sɛkɔɔnmɛ ‑nu ('ö 'kwa ‑an ‑kɔ ꞊löö 'ö) 'wo Wlɔmë ‑sɛ 'ka bhë, 'wo ‑dho kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ꞊nɛ ‑a wü 'ö 'wo kwa ‑bha 'sɛ wü 'dhɛ!»
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 ‑An mɛ do ‑yö ‑kë mü 'wo‑ ‑dhɛ Kaifö. ‑Kwɛ bhë ‑a 'ka, yö ꞊nɛ 'ö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka. 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kaa ‑dhɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü bhë yö ‑mü!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 'Kaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑yö 'gianzë kö mɛ do ‑yö ga 'sɛgümɛ ‑nu ‑wun 'gü, ‑yö ꞊zië' kwaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑todhösü 'gü ꞊siö' ‑sü ‑ta ‑a?»
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 'Wun bhë ‑ya ‑blɛɛ 'dhö ö tii ‑bha 'kpaan 'ka; 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka ‑kwɛ bhë ‑a 'ka, 'ö‑ ‑wun 'gü, 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'dhiö ‑lo ꞊dhia ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑dho ga Zuifö ‑nu ‑wun 'gü.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'sɛgɔ ꞊nɛ 'wo‑ 'gü ‑an ‑wun 'sloo ‑mü; ‑yö ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'wo ‑pɛn ‑sü 'ka ‑dhɛ 'saadhö ‑bha ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ka bun do 'gü bhë ‑an ‑wun ‑mü.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 'Kan yi bhë ‑a ‑bha zlöö, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a këdhɛ ꞊mɛɛ' ꞊dhia zlöö kö ‑waan Yesu zë.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kan zlöö ꞊ziö' 'ziö ‑sü ‑bha mɛ gbung ‑nu 'gü Zuifö ‑nu ziën. 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ꞊luu 'yö dho pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Eflaimë 'ö 'yënngtaadhɛ 'sɔɔ bhë ‑a 'gü. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo to ‑a ‑bha.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Paakö 'wlaan‑ kë ‑yi bhë, ꞊dhɛ ꞊ya yö ꞊klöö', mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊va 'ka Zeluzalɛmë kö ‑waan wo ‑de kë 'slööslö.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 ‑Wo ‑kë Yesu ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑dhɛ bhë ‑a 'gü. 'Yö ꞊dhɛ ꞊wa ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'wo wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö ka ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑dho nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta ‑a?»
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 'Töng bhë ‑a 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ mɛ ꞊ya kë ‑dhö kö ‑dhɛ Yesu 'dhoë‑ ‑bha ‑ya ‑dhɛ dɔ, kö ꞊ya kë kö ‑wa 'kun.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.