João 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa. ‑Yö ‑kë Betani. 'Yö 'yua ‑ya ‑kë. Waa‑ ö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo ‑an ‑dhɛ Mali waa‑ Maatö ‑wo ‑kë pö‑ bhë ‑a 'gü.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mali bhë ꞊nɛ, 'ö 'dhiö bhë 'ö 'yi 'tëë ‑sëëzë sü 'ö‑ ‑lo kwa Dëmɛ ‑gɛn ‑nu ‑bha, 'ö ö ‑bha wun ‑nu sü 'ö‑ ‑ziö ‑a ‑gɛn ‑nu ‑bha. Yö ꞊nɛ 'ö 'kwa 'we ‑na ‑a dheglu Lazaa 'ka bhë.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 'Yö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo bhë 'wo mɛ bɔ Yesu ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, ‑bhö nu; 'yua ‑yö ü 'bhamɛ Lazaa kë ‑na!»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 ꞊Dhɛ ‑naɔ bhë ꞊waa‑ bɔ Yesu ‑gɔ 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yua 'ö Lazaa ‑bha bhë, yaa 'dho pë gbɛ kaa. ‑Yö ‑yaa ‑bha 'dhö kö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑yaan yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü; 'wun bhë ꞊nɛ 'ö dho kë ‑Zlan Gbö ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka 'pö.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Mali waa‑ ö dheglu Maatö 'wo bhë waa‑ Lazaa ‑de gia‑, ‑an ‑dhɔ ‑yö Yesu ‑kë 'dhö,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ ma ꞊nɛ 'yua ‑yö Lazaa kë ‑na, yaa ꞊luu'‑ yaa 'dho, ‑yö ‑to ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë mü, ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑an 'piö Betani.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Kwa 'yɛ kwa 'zü 'kwa dho Zude ‑sɛ 'gü.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑a ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö ‑waan ü zë ‑guö 'ka, 'ö bhi 'ü bhë 'ü‑ 'piö kö 'kwa 'dho 'ma 'zü a?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Lɛlɛ 'yaa 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑dhɛkpaɔyi do 'gü a? Mɛ ꞊ya 'ta 'sü ‑dhɛ 'po ‑sü 'gü ‑a ‑gɛn 'yaa zuö bhë kun tɔɔ ‑a 'yan ‑yö ‑dhɛ ‑yö ‑dhɛ 'po ‑sü 'ö 'kpongtaa zö bhë ‑a 'gü a.
9 Jesus respondeu:
10 'Kɛɛ mɛ ꞊ya 'ta 'sü gbeng, ‑a ‑gɛn ‑yö ‑zuö 'ö bhii ‑dhɛ 'yaa 'po ‑sü 'ka.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'dhö, 'yö‑ pö 'zü: «Kwa dheglu Lazaa ꞊ya yi zë; 'kɛɛ ‑kwa 'dho kö 'aan‑ 'pa ‑a ‑bha.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya yi zë kö ‑a 'bhle ꞊ya kë 'waa; ‑a ‑dhɛ ‑dho bo.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a pö 'ö Yesu ‑ya wo Lazaa ꞊ya yi zë bhë, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ ‑gɛn ma. ‑Wo wo ‑zo ‑to yi 'kpaan ꞊ya kë 'kwa‑ zë ‑na ꞊nɛ ‑a ‑dhë, 'kɛɛ kö ga 'ö Lazaa ‑ya wo bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑we ‑a 'ka.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'puu 'ka zlöö: «Lazaa ꞊ya ga.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 N ꞊zuö' 'glu dhi ‑sü ‑mü kë 'ö kaa‑ wo 'ma bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö, ka ‑dho n ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑; 'kɛɛ ‑kwa 'dho 'ma.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Toma 'wo‑ 'tɔ kpɔ «‑Flɛan» 'ka bhë 'ö‑ pö ö 'bhamɛ ꞊guë' ‑nu 'wo to bhë ‑an ‑dhë: «‑Kwa 'dho kö kwa ‑de 'pö, kwaa‑ kwa ‑Gɔmɛ ‑nu 'kwaan‑ ga 'pö!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma, kö ꞊wa Lazaa ‑bin 'saadhö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë ‑yiisië.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 'Go Betani 'ü 'dho Zeluzalɛmë ‑yö ‑kë ꞊nɛ 'kilong ‑yaaga 'dhö.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ‑A ‑wun 'gü, Zuifö ‑nu ‑wo ‑nu ꞊va Maatö waa‑ Mali ‑an ꞊plöö kö ‑waan ‑an ꞊zuö' ꞊dhuë'‑ ‑an dheglu 'ö ga bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 ꞊Dhɛ 'ö Maatö ‑ya ma ꞊nɛ Yesu ‑yö zian ‑ta nu ꞊dhia, 'ö ꞊luu 'ö dho ‑a ‑gɔ zian‑. Mali ‑zë ‑yö ‑to kɔɔ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 'Ö Maatö ‑ya pö Yesu ‑dhë: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 ꞊Ɛɛ, 'kɛɛ a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ dɔ ‑de 'kwa‑ wo ꞊nɛ pë 'oo pë kö 'ü‑ ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ, ‑yö ‑dho ‑a nu ü ‑dhë.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü dheglu ‑yö ‑dho go ga 'gü.»
23 Jesus disse a ela:
24 'Ö Maatö ‑ya ‑daa ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö n 'yaan 'ka 'püë‑ wo ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka yi ‑kaanta 'ka, ‑yö ‑dho go ga 'gü 'pö.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ꞊nɛ 'a tɔɔ mɛ ‑bho ga 'gü ‑mɛ waa‑ ‑këdhösü ‑nu mɛ ‑dhë ‑mɛ. Mɛ 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, ‑yö ‑dho kë ‑dhö 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑ga 'dhee;
25 Então Jesus declarou:
26 'Ö mɛ 'ö‑ ‑bha ‑tosiadhe kë ‑sü 'gü, 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'ö yö 'ka 'dho ga gbɔ. 'Wun bhë, ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Ii‑, n Dëmɛ, a‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ, 'ü ‑Zlan Gbö 'ö 'wo‑ pö ‑yö ‑dho nu 'kpongtaa bhë ‑a 'ka.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 ꞊Dhɛ Maatö ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, 'ö ‑ziö 'ö dho 'ö ö dhegludhe Mali ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'saan 'gü: «‑Gɔmɛ ꞊ya nu, ‑yö zö; ‑ya ‑pö 'ü nu.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑naɔ bhë ‑a ma, 'yö ‑ziö ‑bla 'ka 'ö dho Yesu 'piö.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö Yesu yaa ‑da plöö ꞊kun. 'Kɛɛ ‑dhɛ do 'ö Maatö ‑ya to ‑a ‑bha bhë 'ö to ‑a ‑bha.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Mali ‑gɔ kɔɔ ‑a ꞊zuö' ꞊dhuë' ꞊dhia bhë ꞊waa‑ yö ꞊nɛ ziö 'ö‑ wo bhë, ‑yö ‑kë ‑bla ‑ta, 'wo ‑ziö ‑a 'piö. ‑Yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'dho ꞊dhia blɔɔn‑ ꞊taa kö ‑yaan 'gbo bɔ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑lo ‑dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da ‑a ‑ta, 'yö ö ‑de ‑zuö sia‑ ‑a ꞊gɛɛndhö 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 'Yö Yesu ‑ya yö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia, 'ö Zuifö ‑nu 'ö wo ‑nu 'wo nu bhë wo ‑de 'pö, ‑wo ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia; 'ö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo ‑a ‑ta, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Ka‑ ‑bin mɛɛ?» 'Yö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑ko 'dho 'yi‑ ‑zɔn ü ‑dhë!»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 'Ö Yesu ‑yö 'gbo bɔ.
35 Jesus chorou.
36 'Yö Zuifö ‑nu ‑wo yö ‑a pö ‑sü 'gü: «'Oo nenu, ‑a ‑dhɔ ‑ya ‑kë ꞊duö ꞊dhɛɛ!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an ziën mü 'pö, 'wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia: «Yö 'ö 'yënngtiimɛ 'yan ‑po ꞊nɛ, ka‑ ‑pö ‑a ‑kɔ 'pö yaa 'dhö ‑mɔa kö ꞊ya kë kö Lazaa ‑yö 'kun ga ‑sü 'ka 'pö a?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 'Yö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo Yesu ‑ta 'zü; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö kö ‑yö 'dho ‑na blɔɔn‑ ꞊taa. ‑Yö ‑kë ‑guö ‑du 'ka 'ö 'wo ‑guö 'fa yö ‑a 'dhiö.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma 'ö Yesu ‑ya pö: «‑Guö 'fa ꞊nɛ, ‑kaa bho ‑a 'dhiö!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'ka‑ pö ü ‑dhë, ꞊ya kë ꞊nɛ ‑zoyösü ꞊ya kë ü ‑gɔ, ü ‑dho ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ yö ꞊a?»
40 Jesus respondeu:
41 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑guö 'fa bhë ‑a bho mü, 'ö Yesu ‑yö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö‑ pö: «N Dë, a ü ꞊sɛɛ‑ ‑pö 'ö tɔɔ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha ‑kplawo; 'kɛɛ a‑ ‑pö 'dhö mɛ ‑nu 'wo ꞊nië n ‑zü 'to ꞊nɛ ‑an ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü n bɔ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka 'ö‑ pö: «Lazaa, yö plaan!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ga kö mɛ 'ö ga bhë ‑yö yö ‑na plaan, 'kɛɛ sɔ 'pɛn ‑nu 'wo‑ ꞊glöö bho ‑a 'ka bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑kɔ ‑nu, ‑a ‑gɛn ‑nu, ‑a wöödhɛ ‑nu ‑an ‑bha. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Kaa 'po 'ka ka ꞊kwaa'‑ ‑zü 'kwa ziö!»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Mɛ ‑nu 'wo nu Mali 'yënng ‑bha bhë, Zuifö ‑nu 'wo ‑kë ‑an ziën bhë, ꞊dhɛ 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë, ‑an 'yan ꞊ya ‑da ‑a 'gü, ‑an ꞊plëëzë ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an kpö 'gü 'wo ‑ziö 'wo dho Falizi ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë 'töüdhö bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 'Wun bhë ‑a ‑wun 'gü 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kuë‑ ‑kë. Wo ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊vava ‑nu ꞊wa kë ‑dhö 'ö‑ ‑wun dho yö plaan, 'ö ꞊ya kë 'wo‑ ‑ya 'kuë‑ ‑kë. 'Yö 'wo‑ pö: «Kwa ‑dhoë kë ꞊dhë 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö ‑dhidhaapë ꞊plëëzë ‑nu kë ‑na ꞊nɛɛ?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa kwa ꞊kwaa'‑ ‑a ‑zü ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; 'ö ꞊ya kë zlöö 'ö 'sɛkɔɔnmɛ ‑nu ('ö 'kwa ‑an ‑kɔ ꞊löö 'ö) 'wo Wlɔmë ‑sɛ 'ka bhë, 'wo ‑dho kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ꞊nɛ ‑a wü 'ö 'wo kwa ‑bha 'sɛ wü 'dhɛ!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 ‑An mɛ do ‑yö ‑kë mü 'wo‑ ‑dhɛ Kaifö. ‑Kwɛ bhë ‑a 'ka, yö ꞊nɛ 'ö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka. 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kaa ‑dhɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü bhë yö ‑mü!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 'Kaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑yö 'gianzë kö mɛ do ‑yö ga 'sɛgümɛ ‑nu ‑wun 'gü, ‑yö ꞊zië' kwaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑todhösü 'gü ꞊siö' ‑sü ‑ta ‑a?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 'Wun bhë ‑ya ‑blɛɛ 'dhö ö tii ‑bha 'kpaan 'ka; 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka ‑kwɛ bhë ‑a 'ka, 'ö‑ ‑wun 'gü, 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'dhiö ‑lo ꞊dhia ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑dho ga Zuifö ‑nu ‑wun 'gü.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'sɛgɔ ꞊nɛ 'wo‑ 'gü ‑an ‑wun 'sloo ‑mü; ‑yö ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'wo ‑pɛn ‑sü 'ka ‑dhɛ 'saadhö ‑bha ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ka bun do 'gü bhë ‑an ‑wun ‑mü.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 'Kan yi bhë ‑a ‑bha zlöö, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a këdhɛ ꞊mɛɛ' ꞊dhia zlöö kö ‑waan Yesu zë.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kan zlöö ꞊ziö' 'ziö ‑sü ‑bha mɛ gbung ‑nu 'gü Zuifö ‑nu ziën. 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ꞊luu 'yö dho pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Eflaimë 'ö 'yënngtaadhɛ 'sɔɔ bhë ‑a 'gü. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo to ‑a ‑bha.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Paakö 'wlaan‑ kë ‑yi bhë, ꞊dhɛ ꞊ya yö ꞊klöö', mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊va 'ka Zeluzalɛmë kö ‑waan wo ‑de kë 'slööslö.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 ‑Wo ‑kë Yesu ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑dhɛ bhë ‑a 'gü. 'Yö ꞊dhɛ ꞊wa ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'wo wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö ka ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑dho nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta ‑a?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 'Töng bhë ‑a 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ mɛ ꞊ya kë ‑dhö kö ‑dhɛ Yesu 'dhoë‑ ‑bha ‑ya ‑dhɛ dɔ, kö ꞊ya kë kö ‑wa 'kun.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.