João 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë ‑dhö, 'wo‑ ‑dhɛ Lazaa. ‑Yö ‑kë Betani. 'Yö 'yua ‑ya ‑kë. Waa‑ ö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo ‑an ‑dhɛ Mali waa‑ Maatö ‑wo ‑kë pö‑ bhë ‑a 'gü.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mali bhë ꞊nɛ, 'ö 'dhiö bhë 'ö 'yi 'tëë ‑sëëzë sü 'ö‑ ‑lo kwa Dëmɛ ‑gɛn ‑nu ‑bha, 'ö ö ‑bha wun ‑nu sü 'ö‑ ‑ziö ‑a ‑gɛn ‑nu ‑bha. Yö ꞊nɛ 'ö 'kwa 'we ‑na ‑a dheglu Lazaa 'ka bhë.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 'Yö dheglu 'nëdhezë ꞊plɛ 'wo bhë 'wo mɛ bɔ Yesu ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «Yi Dëmɛ, ‑bhö nu; 'yua ‑yö ü 'bhamɛ Lazaa kë ‑na!»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 ꞊Dhɛ ‑naɔ bhë ꞊waa‑ bɔ Yesu ‑gɔ 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yua 'ö Lazaa ‑bha bhë, yaa 'dho pë gbɛ kaa. ‑Yö ‑yaa ‑bha 'dhö kö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑yaan yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü; 'wun bhë ꞊nɛ 'ö dho kë ‑Zlan Gbö ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑bɔ ‑a ‑ta 'ka 'pö.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Mali waa‑ ö dheglu Maatö 'wo bhë waa‑ Lazaa ‑de gia‑, ‑an ‑dhɔ ‑yö Yesu ‑kë 'dhö,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ꞊dhɛ 'ö‑ ma ꞊nɛ 'yua ‑yö Lazaa kë ‑na, yaa ꞊luu'‑ yaa 'dho, ‑yö ‑to ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë mü, ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑an 'piö Betani.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë: «‑Kwa 'yɛ kwa 'zü 'kwa dho Zude ‑sɛ 'gü.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑a ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'slë ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö ‑waan ü zë ‑guö 'ka, 'ö bhi 'ü bhë 'ü‑ 'piö kö 'kwa 'dho 'ma 'zü a?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Lɛlɛ 'yaa 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑dhɛkpaɔyi do 'gü a? Mɛ ꞊ya 'ta 'sü ‑dhɛ 'po ‑sü 'gü ‑a ‑gɛn 'yaa zuö bhë kun tɔɔ ‑a 'yan ‑yö ‑dhɛ ‑yö ‑dhɛ 'po ‑sü 'ö 'kpongtaa zö bhë ‑a 'gü a.
9 Jesus respondeu:
10 'Kɛɛ mɛ ꞊ya 'ta 'sü gbeng, ‑a ‑gɛn ‑yö ‑zuö 'ö bhii ‑dhɛ 'yaa 'po ‑sü 'ka.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'dhö, 'yö‑ pö 'zü: «Kwa dheglu Lazaa ꞊ya yi zë; 'kɛɛ ‑kwa 'dho kö 'aan‑ 'pa ‑a ‑bha.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 'Yö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya yi zë kö ‑a 'bhle ꞊ya kë 'waa; ‑a ‑dhɛ ‑dho bo.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a pö 'ö Yesu ‑ya wo Lazaa ꞊ya yi zë bhë, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa‑ ‑gɛn ma. ‑Wo wo ‑zo ‑to yi 'kpaan ꞊ya kë 'kwa‑ zë ‑na ꞊nɛ ‑a ‑dhë, 'kɛɛ kö ga 'ö Lazaa ‑ya wo bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑we ‑a 'ka.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'puu 'ka zlöö: «Lazaa ꞊ya ga.
14 Então Jesus disse claramente:
15 N ꞊zuö' 'glu dhi ‑sü ‑mü kë 'ö kaa‑ wo 'ma bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö, ka ‑dho n ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑; 'kɛɛ ‑kwa 'dho 'ma.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Toma 'wo‑ 'tɔ kpɔ «‑Flɛan» 'ka bhë 'ö‑ pö ö 'bhamɛ ꞊guë' ‑nu 'wo to bhë ‑an ‑dhë: «‑Kwa 'dho kö kwa ‑de 'pö, kwaa‑ kwa ‑Gɔmɛ ‑nu 'kwaan‑ ga 'pö!»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 ꞊Dhɛ Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma, kö ꞊wa Lazaa ‑bin 'saadhö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë ‑yiisië.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 'Go Betani 'ü 'dho Zeluzalɛmë ‑yö ‑kë ꞊nɛ 'kilong ‑yaaga 'dhö.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 ‑A ‑wun 'gü, Zuifö ‑nu ‑wo ‑nu ꞊va Maatö waa‑ Mali ‑an ꞊plöö kö ‑waan ‑an ꞊zuö' ꞊dhuë'‑ ‑an dheglu 'ö ga bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 ꞊Dhɛ 'ö Maatö ‑ya ma ꞊nɛ Yesu ‑yö zian ‑ta nu ꞊dhia, 'ö ꞊luu 'ö dho ‑a ‑gɔ zian‑. Mali ‑zë ‑yö ‑to kɔɔ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 'Ö Maatö ‑ya pö Yesu ‑dhë: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 ꞊Ɛɛ, 'kɛɛ a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ dɔ ‑de 'kwa‑ wo ꞊nɛ pë 'oo pë kö 'ü‑ ‑dhɛ ‑Zlan ‑gɔ, ‑yö ‑dho ‑a nu ü ‑dhë.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü dheglu ‑yö ‑dho go ga 'gü.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 'Ö Maatö ‑ya ‑daa ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö n 'yaan 'ka 'püë‑ wo ꞊nɛ gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka yi ‑kaanta 'ka, ‑yö ‑dho go ga 'gü 'pö.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ꞊nɛ 'a tɔɔ mɛ ‑bho ga 'gü ‑mɛ waa‑ ‑këdhösü ‑nu mɛ ‑dhë ‑mɛ. Mɛ 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, ‑yö ‑dho kë ‑dhö 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑ga 'dhee;
25 Então Jesus afirmou:
26 'Ö mɛ 'ö‑ ‑bha ‑tosiadhe kë ‑sü 'gü, 'ö ꞊ya n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'ö yö 'ka 'dho ga gbɔ. 'Wun bhë, ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Ii‑, n Dëmɛ, a‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ, 'ü ‑Zlan Gbö 'ö 'wo‑ pö ‑yö ‑dho nu 'kpongtaa bhë ‑a 'ka.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 ꞊Dhɛ Maatö ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, 'ö ‑ziö 'ö dho 'ö ö dhegludhe Mali ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'saan 'gü: «‑Gɔmɛ ꞊ya nu, ‑yö zö; ‑ya ‑pö 'ü nu.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑naɔ bhë ‑a ma, 'yö ‑ziö ‑bla 'ka 'ö dho Yesu 'piö.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö Yesu yaa ‑da plöö ꞊kun. 'Kɛɛ ‑dhɛ do 'ö Maatö ‑ya to ‑a ‑bha bhë 'ö to ‑a ‑bha.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Mali ‑gɔ kɔɔ ‑a ꞊zuö' ꞊dhuë' ꞊dhia bhë ꞊waa‑ yö ꞊nɛ ziö 'ö‑ wo bhë, ‑yö ‑kë ‑bla ‑ta, 'wo ‑ziö ‑a 'piö. ‑Yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'dho ꞊dhia blɔɔn‑ ꞊taa kö ‑yaan 'gbo bɔ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 ꞊Dhɛ 'ö Mali ꞊ya ‑lo ‑dhɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da ‑a ‑ta, 'yö ö ‑de ‑zuö sia‑ ‑a ꞊gɛɛndhö 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ü ‑kë zö ‑bezë, n dheglu 'ka 'dho ga.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 'Yö Yesu ‑ya yö ꞊nɛ ‑yö ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia, 'ö Zuifö ‑nu 'ö wo ‑nu 'wo nu bhë wo ‑de 'pö, ‑wo ‑kë 'gbo bɔ ꞊dhia; 'ö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo ‑a ‑ta, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Ka‑ ‑bin mɛɛ?» 'Yö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi Dëmɛ, ‑ko 'dho 'yi‑ ‑zɔn ü ‑dhë!»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 'Ö Yesu ‑yö 'gbo bɔ.
35 Jesus chorou.
36 'Yö Zuifö ‑nu ‑wo yö ‑a pö ‑sü 'gü: «'Oo nenu, ‑a ‑dhɔ ‑ya ‑kë ꞊duö ꞊dhɛɛ!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an ziën mü 'pö, 'wo ‑kë ‑a pö ꞊dhia: «Yö 'ö 'yënngtiimɛ 'yan ‑po ꞊nɛ, ka‑ ‑pö ‑a ‑kɔ 'pö yaa 'dhö ‑mɔa kö ꞊ya kë kö Lazaa ‑yö 'kun ga ‑sü 'ka 'pö a?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 'Yö ‑wɛɛ ‑yö ‑lo Yesu ‑ta 'zü; ꞊dhɛ ‑kë 'dhö kö ‑yö 'dho ‑na blɔɔn‑ ꞊taa. ‑Yö ‑kë ‑guö ‑du 'ka 'ö 'wo ‑guö 'fa yö ‑a 'dhiö.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo 'ma 'ö Yesu ‑ya pö: «‑Guö 'fa ꞊nɛ, ‑kaa bho ‑a 'dhiö!»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'ka‑ pö ü ‑dhë, ꞊ya kë ꞊nɛ ‑zoyösü ꞊ya kë ü ‑gɔ, ü ‑dho ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ yö ꞊a?»
40 Jesus respondeu:
41 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑guö 'fa bhë ‑a bho mü, 'ö Yesu ‑yö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö‑ pö: «N Dë, a ü ꞊sɛɛ‑ ‑pö 'ö tɔɔ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ü ü 'to ‑kë n ‑wo ‑bha ‑kplawo; 'kɛɛ a‑ ‑pö 'dhö mɛ ‑nu 'wo ꞊nië n ‑zü 'to ꞊nɛ ‑an ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ bhi ꞊nɛ 'ü n bɔ.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 ꞊Dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka 'ö‑ pö: «Lazaa, yö plaan!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ga kö mɛ 'ö ga bhë ‑yö yö ‑na plaan, 'kɛɛ sɔ 'pɛn ‑nu 'wo‑ ꞊glöö bho ‑a 'ka bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑kɔ ‑nu, ‑a ‑gɛn ‑nu, ‑a wöödhɛ ‑nu ‑an ‑bha. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Kaa 'po 'ka ka ꞊kwaa'‑ ‑zü 'kwa ziö!»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mɛ ‑nu 'wo nu Mali 'yënng ‑bha bhë, Zuifö ‑nu 'wo ‑kë ‑an ziën bhë, ꞊dhɛ 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë, ‑an 'yan ꞊ya ‑da ‑a 'gü, ‑an ꞊plëëzë ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë ‑an kpö 'gü 'wo ‑ziö 'wo dho Falizi ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ö pë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë 'töüdhö bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 'Wun bhë ‑a ‑wun 'gü 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kuë‑ ‑kë. Wo ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊vava ‑nu ꞊wa kë ‑dhö 'ö‑ ‑wun dho yö plaan, 'ö ꞊ya kë 'wo‑ ‑ya 'kuë‑ ‑kë. 'Yö 'wo‑ pö: «Kwa ‑dhoë kë ꞊dhë 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö ‑dhidhaapë ꞊plëëzë ‑nu kë ‑na ꞊nɛɛ?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa kwa ꞊kwaa'‑ ‑a ‑zü ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo ‑dho ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; 'ö ꞊ya kë zlöö 'ö 'sɛkɔɔnmɛ ‑nu ('ö 'kwa ‑an ‑kɔ ꞊löö 'ö) 'wo Wlɔmë ‑sɛ 'ka bhë, 'wo ‑dho kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ꞊nɛ ‑a wü 'ö 'wo kwa ‑bha 'sɛ wü 'dhɛ!»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 ‑An mɛ do ‑yö ‑kë mü 'wo‑ ‑dhɛ Kaifö. ‑Kwɛ bhë ‑a 'ka, yö ꞊nɛ 'ö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka. 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Kaa ‑dhɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü bhë yö ‑mü!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 'Kaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑yö 'gianzë kö mɛ do ‑yö ga 'sɛgümɛ ‑nu ‑wun 'gü, ‑yö ꞊zië' kwaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑todhösü 'gü ꞊siö' ‑sü ‑ta ‑a?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 'Wun bhë ‑ya ‑blɛɛ 'dhö ö tii ‑bha 'kpaan 'ka; 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑kë slabhomɛ ꞊va 'ka ‑kwɛ bhë ‑a 'ka, 'ö‑ ‑wun 'gü, 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'dhiö ‑lo ꞊dhia ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑dho ga Zuifö ‑nu ‑wun 'gü.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'sɛgɔ ꞊nɛ 'wo‑ 'gü ‑an ‑wun 'sloo ‑mü; ‑yö ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'wo ‑pɛn ‑sü 'ka ‑dhɛ 'saadhö ‑bha ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ka bun do 'gü bhë ‑an ‑wun ‑mü.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 'Kan yi bhë ‑a ‑bha zlöö, Zuifö ‑nu ‑wo ‑kë ‑a këdhɛ ꞊mɛɛ' ꞊dhia zlöö kö ‑waan Yesu zë.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑kan zlöö ꞊ziö' 'ziö ‑sü ‑bha mɛ gbung ‑nu 'gü Zuifö ‑nu ziën. 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ꞊luu 'yö dho pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Eflaimë 'ö 'yënngtaadhɛ 'sɔɔ bhë ‑a 'gü. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo to ‑a ‑bha.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Paakö 'wlaan‑ kë ‑yi bhë, ꞊dhɛ ꞊ya yö ꞊klöö', mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊va 'ka Zeluzalɛmë kö ‑waan wo ‑de kë 'slööslö.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 ‑Wo ‑kë Yesu ꞊mɛɛ' ꞊dhia ‑dhɛ bhë ‑a 'gü. 'Yö ꞊dhɛ ꞊wa ‑da ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'wo wo 'ko ‑nu ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Yö ka ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑yö ‑dho nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta ‑a?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 'Töng bhë ‑a 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ mɛ ꞊ya kë ‑dhö kö ‑dhɛ Yesu 'dhoë‑ ‑bha ‑ya ‑dhɛ dɔ, kö ꞊ya kë kö ‑wa 'kun.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.