Hebreus 6
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'gü, pë 'kwa dho ‑a kë ꞊zian' zlöö 'ö tɔɔ 'kwa kwa ꞊kwaa'‑ 'wun ‑dhɛ mɛ 'wo 'wun züdɔdhɛ 'ka Klito ‑bha zian ‑ta bhë ‑an ‑zü 'kwa kwaa‑ 'dho wo kwa 'dhiö, kö pë mɛ 'ö ‑kë mɛ 'wo mɛ ziizii 'ka Klito ‑bha zian ‑ta ‑an ‑bhöpë 'ka bhë 'kwa‑ ‑bhö. Kwa 'ka 'dho yɛ 'zü ‑dëüwo kö 'kwaan‑ pö ‑ka 'kan 'wun ‑nu 'ö ‑an ‑yö ‑a ‑bha ‑pë gbɛ 'yaa 'dhö bhë ‑an ‑bha kö 'ka ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 'iin kö mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu 'wo ‑gban ‑bɔ yiö ‑sü ‑bha ‑nu, ‑an mɛ ‑nu 'wo ‑kë, ‑kɔ 'wo‑ kpa ‑na mɛ ‑ta ꞊bhɛa' ‑sü 'ka bhë ‑nu, 'wun 'ö ‑gban gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü waa‑ ‑Zlan ‑bha za 'ö dho kan, kö mɛ 'ö ‑dhö ‑a ‑bha ‑dɔdhɛ 'ö dhö kë ꞊toëpö 'ka 'wo bhë ‑nu, kwa 'ka 'dho bhɔ kwa züë 'kwaan‑ nu ‑an ‑ta 'zü.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 ‑Kwa 'dho kwa 'dhiö ꞊zian'! Pë 'kwa dho ‑a kë 'ö bhë kö ‑Zlan ꞊ya 'we ‑a ‑bha kwa ‑gɔ.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'gü, mɛ ‑nu 'ö ‑an 'yan 'dhi ꞊ya 'po 'saadhö 'ö pë ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha gbaɔ bhë ‑a ‑bha, 'ö ꞊wa kë ‑a 'gü ‑mɛ 'ka do ‑Zuu 'slööslö 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'gü bhë,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 wo 'ö ‑Zlan ‑wo bhë ꞊waa‑ dɔ ꞊nɛ ‑yö pë ‑së 'ka, 'ö pë ‑nu 'ö 'piigbeedhɛ 'dhö ‑an ‑gɔ 'ö 'wo dho nu bhë 'ö ꞊waa‑ 'piö ‑ga bhë,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa wo ‑ta yö ‑zo yö ‑sü ‑bha, ‑an ꞊luu'‑ ‑dhɛ gbɛ 'ka 'dho kë ‑dhö gbɔ 'zü ‑dëüwo ‑waan 'go 'wun yaa 'gü. 'Ö tɔɔ ‑a ‑kë 'dhö ‑sü 'gü kö ‑Zlan Gbö 'ö bhë, ‑a dɔ ꞊nɛ 'wo‑ wo ‑na 'zü ‑gaatalü ‑bha bhë; ‑a ꞊bhlë ꞊siö ꞊nɛ 'wo‑ wo ‑na mɛ 'plɛ wö 'dhiö bhë.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 ‑A pö 'a‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ pë ta 'kwa‑ wo ‑na bhë ‑a 'dhö. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊wa pë ta, 'ö dha ꞊ya ban ‑a ‑ta piindhö, kö pë 'wo‑ ta bhë ‑yö dhi ö tamɛ ‑gɔ, kö ꞊ya kë ‑a 'yaan ꞊nɛ 'sɛ bhë, 'sɛ ‑së 'ö ‑Zlan ‑bha 'dhuë‑ 'dhö ‑a ‑ta yö ‑mü.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'sɛ bhë ꞊ya kë 'ginng ‑nu, ꞊blëë' ‑kpɔɔzë ‑nu ‑bhɔ ‑a ‑ta ‑dhɛ 'ka, kö ‑a ‑yö ‑a ‑bha ‑pë gbɛ 'yaa 'dhö ꞊nɛ bhë; ‑Zlan ‑bha 'dhangga ‑ya ‑a 'ka ‑sü 'yaa 'ma ꞊gbiin gbɔ 'iin kö ‑yaan 'siö ‑da ‑a 'gü.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 'Kö ‑kë ꞊nɛ yi 'wun ‑nu ‑blɛɛ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, ‑yö yi 'yaan 'püë‑ wo ꞊nɛ ka 'ta 'sü ‑kɔ 'ö bhë ꞊yö ‑së; ‑yö dhasü 'gbloo 'piö.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 'Ö tɔɔ ‑Zlan 'yaa mɛ 'wo dho ‑a pö 'yaa kpengdhö ‑a 'ka. Pë ‑nu 'ka‑ kë ‑na bhë, ‑a ‑zlö 'ka 'dho trö ‑a ‑bha; 'iin yaa kë ꞊nɛ ‑a ‑zlö ‑dho trö ka ‑bha ‑a ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka ‑sü 'ö ‑kë yuö ‑nu 'ka ꞊tun ‑dewo ‑a kë dhegluzë ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'ka.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, yi‑ ‑dhɔ ꞊kaa' kö mɛ 'ö ‑dhö, yuö ‑nu kë ‑faan do 'ö ‑kë ‑a ‑gɔ ‑a züdɔyi 'ka bhë, ‑yö 'dho ‑a 'ka 'dhiö; ‑yö kë 'dhö kö pë 'ö ka 'yan 'dho ‑a ‑gɔ bhë, ‑a ‑de ‑yö kë ö 'plɛ 'ka.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 'Ö tɔɔ 'yiëë‑ 'piö kö 'ka kë 'fiasü; yi‑ 'piö ꞊zian' kö pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go kwa ‑dhë ‑to mɛ ‑gɔ ‑pë 'ka bhë, mɛ 'ö 'wo ‑ya ‑sü 'ka‑ ‑gɔ ꞊zuösaadhɛ 'ka, ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü giagia 'ka bhë, 'ka ‑an kë ka ‑bha 'wun ꞊zuan' 'ka kö pë gia‑ 'ö bhë 'kaan‑ ka ‑bha yö.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Kë‑ wo 'kpa bhë, ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ ‑go Ablaamö ‑dhë; 'yö kë‑ wo 'dhö bhë 'sa, 'yö‑ ‑kë ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka; 'kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ mɛ 'ö dho kë ꞊va ‑yaan ziö yö ‑Zlan ‑mɛ ö ‑ta yaa kë ‑dhö kö pë 'ö‑ 'tɔ go bhë ‑yaan ‑a 'gü ‑wo ‑bhö ‑a 'tɔ 'gü bhë, 'yö‑ ‑bhö ö ‑de 'tɔ 'gü 'ö‑ pö:
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 A‑ ‑blɛɛ ü ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ a ‑dho 'dhuë‑ kpɔ ü ‑bha, 'a dho ü ꞊suu'‑ ‑ta ꞊bhɛɛ.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 ꞊Dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ‑a ‑dhë 'dhö, Ablaamö ‑yö ö ꞊zuö' ‑kë ‑saa 'ö ‑ya pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ‑a ‑dhë bhë ‑a ‑gɔ. 'Yö pë 'ö 'dhö bhë, 'ö‑ ‑de ‑yö ‑kë ‑a ‑dhë.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Mɛ 'bhee‑ ‑nu 'ka ‑an ‑ga ‑na bhë, ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa wo ‑wo ‑bhö, kö ‑wa ‑bhö mɛ 'ö ꞊va ‑an ‑bha ‑a 'tɔ 'gü kö ‑yaan ‑zɔn ꞊nɛ pë 'wo‑ pö ‑na bhë 'yaa ꞊troo' ꞊kaa' ‑pë 'ka, ‑yö kë 'dhö kö za ‑yaan 'go 'wun 'ö 'wo ‑wo ‑bhö ‑a ‑wun 'gü bhë ‑a 'gü.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 'Kɛɛ kö ‑Zlan ‑bha 'ka, ‑wo bhë ‑a ‑bhö ‑sü 'ka, ‑ya ‑kë 'dhö kö ‑yaan ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö pë 'tɔ go ‑an ‑dhë bhë ‑an ‑dhë ꞊nɛ 'yaa ‑lö ö ‑wo ‑zü 'gbɛɛdhö; ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ pë 'tɔ 'go ‑wo 'ö‑ ‑kë bhë, 'ö‑ ‑gɛn ‑gbaan ‑yö ‑kë ‑wo 'ö‑ ‑bhö bhë ‑a 'ka.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 'Kɛɛ kö kwa ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü ‑së 'ka, kwa dɔ ‑sü 'ka këwun ‑gɔ ꞊plɛ 'ö ‑ziö ‑a ‑ta ‑dhɛ 'yaa 'dhö, 'ö ‑kë pë 'tɔ 'go ‑pë waa‑ ‑wo ‑bhö ‑a 'gü ‑wun 'ka ‑an ziën. 'Wun ‑nu 'wo 'dhö 'ö ‑Zlan ꞊ya ‑mɔ ‑an kë ‑sü 'gü 'dhö bhë, ‑a këdhɛ 'yaa ‑dhö kö ‑yö ‑an ꞊dhië' ‑kwaa, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑Zlan 'ö 'yaa ꞊sua kë ‑a 'ka. Mɛ 'ö 'kwa kwa ‑ya ‑dhɛ yö ‑a 'sɔɔ bhë, kwa ꞊faan' 'më ‑gɛn kun bhë ꞊a; ꞊ya kë 'dhö, ‑më 'kwa ‑ya ‑a ‑gɔ 'ö pë 'ö kwa 'yan 'dhö ‑a ‑gɔ bhë 'ö 'kwaa 'to ‑klu ‑sü 'ka ‑a ‑bha bhë ꞊ɛɛ?
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Pë 'ö kwa 'yan 'dhö ‑a ‑gɔ bhë, ‑yö kwa ‑gɔ ꞊nɛ ‑piö kpö 'ö ꞊bhüö' 'dhö ‑a ‑bha 'ö ꞊ya kë 'yitagɔgümɛ 'dhoë‑ ꞊zuö' ‑na 'yi ꞊löö kö ꞊wa ꞊gbaannu ‑yö kë 'dhö kö ‑waan 'to pin ꞊taa gɛnngdhö 'tëë 'gbee‑ ‑nu ‑gɔ bhë ‑a 'dhö. ‑Zo ‑yö ‑a ‑bha ‑pë giagia 'ö‑ ‑gɛn ‑gban ‑a ‑ta ‑pë 'dhö 'gbee‑ yö ‑mü. ‑A ‑dee sɔ 'ö ‑klu ‑sü 'ka 'kɔ 'dhiö ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ bhë ‑yö ‑bɔ ‑a 'gü, 'yö dho slabhodhɛ 'slööslö bhë ‑a ‑bha.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 ‑Dhɛ ‑de bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑da ‑a ‑bha kwa 'dhiö kwa ‑wun 'gü; 'yö ꞊ya kë slabhomɛ ꞊va 'ka ꞊toëpö 'ka ꞊nɛ Mɛsisedɛkö 'dhö.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.