Hebreus 6
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'gü, pë 'kwa dho ‑a kë ꞊zian' zlöö 'ö tɔɔ 'kwa kwa ꞊kwaa'‑ 'wun ‑dhɛ mɛ 'wo 'wun züdɔdhɛ 'ka Klito ‑bha zian ‑ta bhë ‑an ‑zü 'kwa kwaa‑ 'dho wo kwa 'dhiö, kö pë mɛ 'ö ‑kë mɛ 'wo mɛ ziizii 'ka Klito ‑bha zian ‑ta ‑an ‑bhöpë 'ka bhë 'kwa‑ ‑bhö. Kwa 'ka 'dho yɛ 'zü ‑dëüwo kö 'kwaan‑ pö ‑ka 'kan 'wun ‑nu 'ö ‑an ‑yö ‑a ‑bha ‑pë gbɛ 'yaa 'dhö bhë ‑an ‑bha kö 'ka ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 'iin kö mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu 'wo ‑gban ‑bɔ yiö ‑sü ‑bha ‑nu, ‑an mɛ ‑nu 'wo ‑kë, ‑kɔ 'wo‑ kpa ‑na mɛ ‑ta ꞊bhɛa' ‑sü 'ka bhë ‑nu, 'wun 'ö ‑gban gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü waa‑ ‑Zlan ‑bha za 'ö dho kan, kö mɛ 'ö ‑dhö ‑a ‑bha ‑dɔdhɛ 'ö dhö kë ꞊toëpö 'ka 'wo bhë ‑nu, kwa 'ka 'dho bhɔ kwa züë 'kwaan‑ nu ‑an ‑ta 'zü.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 ‑Kwa 'dho kwa 'dhiö ꞊zian'! Pë 'kwa dho ‑a kë 'ö bhë kö ‑Zlan ꞊ya 'we ‑a ‑bha kwa ‑gɔ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'gü, mɛ ‑nu 'ö ‑an 'yan 'dhi ꞊ya 'po 'saadhö 'ö pë ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha gbaɔ bhë ‑a ‑bha, 'ö ꞊wa kë ‑a 'gü ‑mɛ 'ka do ‑Zuu 'slööslö 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'gü bhë,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 wo 'ö ‑Zlan ‑wo bhë ꞊waa‑ dɔ ꞊nɛ ‑yö pë ‑së 'ka, 'ö pë ‑nu 'ö 'piigbeedhɛ 'dhö ‑an ‑gɔ 'ö 'wo dho nu bhë 'ö ꞊waa‑ 'piö ‑ga bhë,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa wo ‑ta yö ‑zo yö ‑sü ‑bha, ‑an ꞊luu'‑ ‑dhɛ gbɛ 'ka 'dho kë ‑dhö gbɔ 'zü ‑dëüwo ‑waan 'go 'wun yaa 'gü. 'Ö tɔɔ ‑a ‑kë 'dhö ‑sü 'gü kö ‑Zlan Gbö 'ö bhë, ‑a dɔ ꞊nɛ 'wo‑ wo ‑na 'zü ‑gaatalü ‑bha bhë; ‑a ꞊bhlë ꞊siö ꞊nɛ 'wo‑ wo ‑na mɛ 'plɛ wö 'dhiö bhë.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 ‑A pö 'a‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ pë ta 'kwa‑ wo ‑na bhë ‑a 'dhö. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊wa pë ta, 'ö dha ꞊ya ban ‑a ‑ta piindhö, kö pë 'wo‑ ta bhë ‑yö dhi ö tamɛ ‑gɔ, kö ꞊ya kë ‑a 'yaan ꞊nɛ 'sɛ bhë, 'sɛ ‑së 'ö ‑Zlan ‑bha 'dhuë‑ 'dhö ‑a ‑ta yö ‑mü.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'sɛ bhë ꞊ya kë 'ginng ‑nu, ꞊blëë' ‑kpɔɔzë ‑nu ‑bhɔ ‑a ‑ta ‑dhɛ 'ka, kö ‑a ‑yö ‑a ‑bha ‑pë gbɛ 'yaa 'dhö ꞊nɛ bhë; ‑Zlan ‑bha 'dhangga ‑ya ‑a 'ka ‑sü 'yaa 'ma ꞊gbiin gbɔ 'iin kö ‑yaan 'siö ‑da ‑a 'gü.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 'Kö ‑kë ꞊nɛ yi 'wun ‑nu ‑blɛɛ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, ‑yö yi 'yaan 'püë‑ wo ꞊nɛ ka 'ta 'sü ‑kɔ 'ö bhë ꞊yö ‑së; ‑yö dhasü 'gbloo 'piö.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 'Ö tɔɔ ‑Zlan 'yaa mɛ 'wo dho ‑a pö 'yaa kpengdhö ‑a 'ka. Pë ‑nu 'ka‑ kë ‑na bhë, ‑a ‑zlö 'ka 'dho trö ‑a ‑bha; 'iin yaa kë ꞊nɛ ‑a ‑zlö ‑dho trö ka ‑bha ‑a ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka ‑sü 'ö ‑kë yuö ‑nu 'ka ꞊tun ‑dewo ‑a kë dhegluzë ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'ka.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, yi‑ ‑dhɔ ꞊kaa' kö mɛ 'ö ‑dhö, yuö ‑nu kë ‑faan do 'ö ‑kë ‑a ‑gɔ ‑a züdɔyi 'ka bhë, ‑yö 'dho ‑a 'ka 'dhiö; ‑yö kë 'dhö kö pë 'ö ka 'yan 'dho ‑a ‑gɔ bhë, ‑a ‑de ‑yö kë ö 'plɛ 'ka.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 'Ö tɔɔ 'yiëë‑ 'piö kö 'ka kë 'fiasü; yi‑ 'piö ꞊zian' kö pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go kwa ‑dhë ‑to mɛ ‑gɔ ‑pë 'ka bhë, mɛ 'ö 'wo ‑ya ‑sü 'ka‑ ‑gɔ ꞊zuösaadhɛ 'ka, ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü giagia 'ka bhë, 'ka ‑an kë ka ‑bha 'wun ꞊zuan' 'ka kö pë gia‑ 'ö bhë 'kaan‑ ka ‑bha yö.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Kë‑ wo 'kpa bhë, ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ ‑go Ablaamö ‑dhë; 'yö kë‑ wo 'dhö bhë 'sa, 'yö‑ ‑kë ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka; 'kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ mɛ 'ö dho kë ꞊va ‑yaan ziö yö ‑Zlan ‑mɛ ö ‑ta yaa kë ‑dhö kö pë 'ö‑ 'tɔ go bhë ‑yaan ‑a 'gü ‑wo ‑bhö ‑a 'tɔ 'gü bhë, 'yö‑ ‑bhö ö ‑de 'tɔ 'gü 'ö‑ pö:
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 A‑ ‑blɛɛ ü ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ a ‑dho 'dhuë‑ kpɔ ü ‑bha, 'a dho ü ꞊suu'‑ ‑ta ꞊bhɛɛ.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 ꞊Dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ‑a ‑dhë 'dhö, Ablaamö ‑yö ö ꞊zuö' ‑kë ‑saa 'ö ‑ya pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ‑a ‑dhë bhë ‑a ‑gɔ. 'Yö pë 'ö 'dhö bhë, 'ö‑ ‑de ‑yö ‑kë ‑a ‑dhë.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Mɛ 'bhee‑ ‑nu 'ka ‑an ‑ga ‑na bhë, ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa wo ‑wo ‑bhö, kö ‑wa ‑bhö mɛ 'ö ꞊va ‑an ‑bha ‑a 'tɔ 'gü kö ‑yaan ‑zɔn ꞊nɛ pë 'wo‑ pö ‑na bhë 'yaa ꞊troo' ꞊kaa' ‑pë 'ka, ‑yö kë 'dhö kö za ‑yaan 'go 'wun 'ö 'wo ‑wo ‑bhö ‑a ‑wun 'gü bhë ‑a 'gü.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 'Kɛɛ kö ‑Zlan ‑bha 'ka, ‑wo bhë ‑a ‑bhö ‑sü 'ka, ‑ya ‑kë 'dhö kö ‑yaan ‑zɔn mɛ ‑nu 'ö pë 'tɔ go ‑an ‑dhë bhë ‑an ‑dhë ꞊nɛ 'yaa ‑lö ö ‑wo ‑zü 'gbɛɛdhö; ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ pë 'tɔ 'go ‑wo 'ö‑ ‑kë bhë, 'ö‑ ‑gɛn ‑gbaan ‑yö ‑kë ‑wo 'ö‑ ‑bhö bhë ‑a 'ka.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 'Kɛɛ kö kwa ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü ‑së 'ka, kwa dɔ ‑sü 'ka këwun ‑gɔ ꞊plɛ 'ö ‑ziö ‑a ‑ta ‑dhɛ 'yaa 'dhö, 'ö ‑kë pë 'tɔ 'go ‑pë waa‑ ‑wo ‑bhö ‑a 'gü ‑wun 'ka ‑an ziën. 'Wun ‑nu 'wo 'dhö 'ö ‑Zlan ꞊ya ‑mɔ ‑an kë ‑sü 'gü 'dhö bhë, ‑a këdhɛ 'yaa ‑dhö kö ‑yö ‑an ꞊dhië' ‑kwaa, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑Zlan 'ö 'yaa ꞊sua kë ‑a 'ka. Mɛ 'ö 'kwa kwa ‑ya ‑dhɛ yö ‑a 'sɔɔ bhë, kwa ꞊faan' 'më ‑gɛn kun bhë ꞊a; ꞊ya kë 'dhö, ‑më 'kwa ‑ya ‑a ‑gɔ 'ö pë 'ö kwa 'yan 'dhö ‑a ‑gɔ bhë 'ö 'kwaa 'to ‑klu ‑sü 'ka ‑a ‑bha bhë ꞊ɛɛ?
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Pë 'ö kwa 'yan 'dhö ‑a ‑gɔ bhë, ‑yö kwa ‑gɔ ꞊nɛ ‑piö kpö 'ö ꞊bhüö' 'dhö ‑a ‑bha 'ö ꞊ya kë 'yitagɔgümɛ 'dhoë‑ ꞊zuö' ‑na 'yi ꞊löö kö ꞊wa ꞊gbaannu ‑yö kë 'dhö kö ‑waan 'to pin ꞊taa gɛnngdhö 'tëë 'gbee‑ ‑nu ‑gɔ bhë ‑a 'dhö. ‑Zo ‑yö ‑a ‑bha ‑pë giagia 'ö‑ ‑gɛn ‑gban ‑a ‑ta ‑pë 'dhö 'gbee‑ yö ‑mü. ‑A ‑dee sɔ 'ö ‑klu ‑sü 'ka 'kɔ 'dhiö ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ bhë ‑yö ‑bɔ ‑a 'gü, 'yö dho slabhodhɛ 'slööslö bhë ‑a ‑bha.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 ‑Dhɛ ‑de bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö ‑da ‑a ‑bha kwa 'dhiö kwa ‑wun 'gü; 'yö ꞊ya kë slabhomɛ ꞊va 'ka ꞊toëpö 'ka ꞊nɛ Mɛsisedɛkö 'dhö.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.