Hebreus 3
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 'Wun 'ö ‑gban Yesu ‑bha 'a 'go ‑na ‑a ꞊blɛɛ' ꞊dhia bhë ‑an ‑bha ‑kë 'dhö ‑sü ‑wun 'gü, n dhegluzë ‑nu 'ö 'ka Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka, ka 'ö 'ka 'we ‑Zlan ‑bha ꞊dhɔɔ ‑wo ‑bha bhë, Yesu 'ö‑ bɔ kwa ‑bha slabhomɛ ꞊va 'ka, 'kwa kwa ‑zo yö ‑a ‑bha 'ö 'kwa‑ ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë, ‑ka ka 'yan kë ‑a ‑bha!
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Yö ꞊ga 'ö kë‑ wo 'dhö 'pö bhë 'sa, yuö 'ö ‑Zlan ‑ya ‑wun tën ‑a ‑bha bhë yaa ‑kɔ ‑a 'ka 'iin yaa 'kun ‑a 'ka ꞊nɛ ‑kɔ do 'ö Moizö ‑yö ö ‑bha yuö ‑nu ꞊kaa' ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ziën bhë ‑a 'dhö bhë.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 ‑Kɔ do 'ö 'kɔdɔmɛ 'dhoë‑ 'ka ꞊va 'ö ꞊zië' 'kɔ 'ö‑ dɔ ‑a ‑ta bhë ꞊nɛ 'ö Yesu 'dhoë‑ 'ka ꞊bhlëzë 'ö ꞊zië' Moizö 'ö ‑Zlan ‑bha 'kɔ 'ö‑ dɔ bhë 'ö‑ 'gü ‑mɛ do 'ka bhë ‑a ‑ta.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 ‑A pö 'a‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ 'kɔ 'ö ‑dhö, kö mɛ ꞊nɛ 'ö‑ dɔ; kö kë‑ wo 'dhö bhë 'sa, ‑Zlan ꞊nɛ 'ö pë 'plɛ ‑da.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Moizö ‑bha 'ka ‑yö ‑to ö ‑wo 'gü ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ ‑dhɛ 'saadhö 'gü; ‑yö ‑kë yuökëmɛ 'ö ꞊ya kë 'ö ‑Zlan ‑yö ‑bɔ ‑a 'gü 'ö 'wun ‑nu 'ö dhoë‑ kë 'ö‑ ꞊blɛɛ ö ‑bha mɛ ‑nu ‑dhë ‑a 'ka.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 'Kɛɛ Klito ‑bha 'to 'ö‑ wo ö ‑wo 'gü bhë, ‑ya ‑wo 'dhö ‑a ‑bha ‑kë ‑Zlan Gbö 'ö ‑ya ‑sü 'ka ö Dë ‑bha 'kɔ ꞊kɔɔnmɛ 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü; 'yö kwa ꞊nɛ 'kwa tɔɔ 'kɔ 'ö 'dhö bhë. ‑Yö ‑dho kë kwa ‑bha ‑kë 'gɔugɔ ‑gɛn 'ka, 'kɛɛ kö ꞊ya kë ꞊nɛ 'kwa 'to ‑gban ‑sü 'ka gɛnngdhö 'iin 'kwa kwa ‑zo yö pë 'ö kwa 'yan 'dhö ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑bha 'dhö.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 (꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ Klito ‑yö ꞊va Moizö ‑ta bhë kö ‑kɔ do 'ö 'ka 'wun maa Moizö ‑ta bhë), ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑Zlan ‑wo ma ꞊dɛɛ, ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pöë bhë ‑a 'dhö,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 kö ꞊kun 'ö ka 'too ‑yö ‑kë 'gbee‑ ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ka 'bhɛma ‑nu ‑wo dɔ ‑a 'ka n ‑gɔ 'yënng 'kpa 'ö 'wo n 'gü dan ‑a 'ka 'yënng ꞊taa bhë ‑a 'dhö.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 'Ö tɔɔ yi bhë ‑a 'ka, ka 'bhɛma ‑nu ‑wo ‑kë n 'gü dan ꞊dhia n ꞊woo' ꞊mɛɛ' ‑sü 'ka; 'kɛɛ kö kë‑ wo 'dhö bhë, ‑an 'yan ‑yö ‑kë pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'töüdhö bhë ‑a ‑bha, 'ö 'yi ꞊kaa' 'dhö ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö.
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Pë 'ö ‑kë 'ö 'ma ‑da ‑naadhe 'gü mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë ‑an ‑bha 'ö bhë. 'Ö 'a‑ pö: ‑An ꞊zuöga ‑yö ꞊tun ‑an ‑da zian yaa ‑ta ‑an ‑zo 'ta ‑kɔ ‑nu 'gü. Ma tɔng ‑nu 'a‑ dɔ ‑na ‑këdhösü ‑wun 'gbloo 'piö bhë waa‑ dɔ ꞊kun 'gbɛɛdhö.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 'Yö ꞊dhɛ ‑kë 'dhö a ‑da ‑naadhe 'gü, 'ö 'a n ‑wo ‑bhö ꞊woë' ꞊nɛ: 'Tɛɛpadhe 'ö n 'piö bhë, wo 'ka 'dho ‑da ‑a ‑dhɛ ‑bha 'gbɛɛdhö.
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Kö n dhegluzë ‑nu, ‑kaa kë ‑së kö ꞊kun 'ö mɛ ‑yö ‑kë ka ziën 'ö ‑kë ꞊zuöyaamɛ 'ka 'iin 'ö‑ 'tou ‑yö ‑kë 'gbee‑; 'ö mɛ bhë 'yö ‑kan ‑Zlan 'ö 'bhee‑ ‑a ‑bha.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 'Kɛɛ ‑ka ka 'ko ‑nu ꞊faan' 'më 'töng 'saadhö 'ka ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ö ‑po ‑a 'ka 'dhö ‑kplawo kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ dhö to ꞊sɔɔn yaa din 'piö 'ö ꞊sɔɔn yaa ‑yö ‑ziö ‑a ‑gɔ 'ö to ‑a 'gü 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑kë 'glɔɔglɔ.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 'Ö tɔɔ kwa ‑dhö to Klito 'ö bhë ‑a 'piö 'kɛɛ kö ꞊ya kë ꞊nɛ kwa ‑bha ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü 'ö bhë ꞊ya 'to ‑gban ‑sü 'ka kpinngdhö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊kaa' ‑a züdɔyi 'ka bhë ‑a 'dhö.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka ‑Zlan ‑wo ma ꞊dɛɛ, kö ꞊kun 'ö ka 'tou ‑yö ‑kë 'gbee‑ ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊kaa' yi 'ö 'ka dɔ ‑a 'ka ‑Zlan ‑gɔ 'yënng bhë ‑a 'dhö.
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 'Ö bhii ka gia‑ ‑ka ‑dhɛ ‑ga bhë 'dhɛ! Dö 'kpaan 'ö dɔ ‑Zlan ‑gɔ 'yënng kö ꞊ya 'go ‑a ‑wo ma ꞊dhia ‑a 'ke yaa kë mɛ ‑nu 'ö Moizö ‑yö yö ‑an ‑dhë 'dhiö 'ö 'wo go Ezitö ‑sɛ 'gü bhë ‑an 'ka ɛ?
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Dö ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö ‑naadhe ‑kë ‑an ‑bha ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö e? 'Wo tɔɔ mɛ ‑nu 'ö 'wo ꞊sɔɔn yaa ‑kë 'ö 'wo ga 'yënng ꞊taa bhë.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 ‑Zlan ‑yö ö ‑wo ‑bhö ꞊woë' ꞊nɛ: Wo 'ka 'dho ‑da ma 'tɛɛpadhɛ ‑bha 'gbɛɛdhö n 'piö. ꞊Dhɛ 'ka‑ ‑ga ‑a 'gü bhë, dö ‑nu 'pö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑bha 'wun ꞊blɛɛ bhë ꞊ɛ? 'Wo tɔɔ mɛ ‑nu 'wo dɔ ‑a ‑gɔ 'yënng.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Pë 'ö‑ ‑de ‑kë yö ‑mü, bhii waa 'dho ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha gbɔ, 'wun bhë ‑a ‑dhɛ waa‑ wo 'wun gia‑ bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.