Hebreus 2
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö 'wun giagia ('ö ‑gban Yesu Klito ‑bha) 'ö 'kwa‑ ma bhë, 'ö 'kwa dho to ‑klu ‑sü 'ka ‑a ‑bha gɛnngdhö, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'kwa dho dho ‑an 'ka ꞊gbiin kö 'kwaan‑ ‑da ꞊dhɔng ‑zian ‑ta;
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Ö tɔɔ tɔng dɔ ‑wo 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo nuë yi bhë ‑a 'ka (Moizö ꞊dhia kö ‑ya dɔ Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑dhë) bhë, ‑a 'gü ‑wun ‑yö ‑kë; 'ö tɔɔ mɛ 'ö yaa‑ ‑ya 'ti kë 'iin 'ö yaa 'wun ma ‑a ‑ta, ‑a 'klo ‑yö ‑bhɔ.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 ꞊Ɛɛ, 'ö ꞊ya kë 'dhö, 'klobhɔdhe 'ö bhë kwa ‑dho dha ‑a ‑gɔ ‑kɔklë 'kɛɛ kö dhasü ꞊va 'ö bhë 'kwa‑ ‑wun 'sü ‑kɔ ꞊taa ꞊ɛɛ? 'Kɛɛ kö ka gia‑ ‑yö ka 'yaan ꞊nɛ 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha bhë, kwa Dëmɛ gia‑ ‑de ‑ya ‑blɛɛ ‑blɛɛzë 'ka. Ö mɛ ‑nu 'wo‑ ma 'wo‑ ‑bha ‑kë ꞊bhlëzë ‑sü ‑zɔn kwa ‑dhë.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, kö ‑Zlan ‑yö 'wun bhë ‑a ‑bha ‑kë 'wun gia‑ 'ka ‑sü 'gü ‑pë kë ‑na ꞊duakëpë ‑nu, ‑dhidhaapë ‑nu waa‑ 'wun 'gblüünzë ꞊plëëzë kë ‑sü 'ka. Yö do bhë 'zü 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑bha gbaɔ ‑nu ‑glu mɛ ‑nu 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑an 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑dhi ‑a 'ka ‑a ‑dhë ‑a 'dhö.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö kë ka 'yaan ꞊nɛ ‑dhɛkpaɔ ꞊dhia' 'yi‑ ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë, ‑Zlan yaa ö ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑ya ‑a ‑gɔ 'dhiö ‑mɛ 'ka; (Yesu Klito ꞊nɛ 'ö ‑yadhɛ bhë ‑a ‑bha).
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ꞊zian' 'wun bhë ‑a ‑wun 'gü ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: 'Aa, (n Dë ‑Zlan), mɛbheedhe ‑yö ‑kë ‑më 'ka 'yö ü ‑zo ‑yö ‑büö ‑a 'ka ɛ? 'Iin mɛbheedhe 'kpaan ‑yö ‑kë ‑më 'ka 'yö ü ‑ya ‑a ‑wun ꞊zɔnng' ‑ta ‑ɛ?
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 'Bha‑ ‑gɔ ꞊yɔɔ' 'töng 'dɛdɛ 'ka ü ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊löö; 'bha 'tɔbhɔdhe waa‑ ꞊bhlëyadhe nu ‑a ‑dhë ‑gludëdhɛ ‑kwaa.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 'Bha pë 'plɛsɛn ‑lo ‑a ‑kɔ ꞊löö. ꞊Waa‑ pö ‑Zlan ꞊ya pë 'plɛ ‑lo ‑a ‑kɔ ꞊löö, kö pë 'plɛ giagia ꞊nɛ 'wo ‑we ‑a 'ka; pë do 'yaa 'dhö kö ‑yaan 'kun ‑kë ‑a ‑kɔ ꞊löö ‑sü 'ka. ꞊Ɛɛ, 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë 'sa, dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊nɛ pë 'plɛ ‑bha ‑kë ‑a ‑kɔ ꞊löö ‑sü 'ö bhë yaa kë ‑dhö ꞊kun kwa 'yaan 'ka.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 'Kɛɛ pë do 'ö kwa 'yaan 'ö tɔɔ 'töng 'ö Yesu ‑yö ꞊kaa' 'kpongtaa zö bhë ‑Zlan ‑ya ‑kë 'tee 'ö dho ‑dewo 'ö‑ ‑kë ö ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊löö, 'ö‑ 'yënng ‑yö bhɔ, 'ö ga. ‑Zlan ‑ya ‑kë 'dhö ö ‑bha 'glusë 'gü kö ‑yaan ga mɛ 'plɛ ‑wun 'gü. Dɔ 'ö 'kwa‑ wo zlöö 'ö 'kwa‑ ‑ga ‑na ꞊bhlëzë 'ka 'ö‑ 'tɔ 'dhö bhɔ ‑na bhë, ‑dhɛ 'ö bɔ ‑a ‑bha bhë 'ö bhë.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Bhii 'wun ‑mɔ 'kuë ‑sü ‑zë 'ö mü 'ö tɔɔ ‑Zlan 'ö pë 'plɛsɛn ‑kë 'ö pë 'plɛ 'dhö ‑a kwɛɛ bhë, ‑yö Yesu ‑kë mɛ 'ö dho bɔ 'klobhɔdhe 'gü ‑a 'ka mɛ 'plɛsɛn ‑wun 'gü; 'ö ꞊dhɛ ꞊ya 'go mü 'dhö, 'yö‑ ‑kë mɛ 'ö 'wun ꞊zaa' ‑sü 'yaa‑ ‑bha, 'ö dhasü nu mɛ 'plɛ ‑dhë, kö mɛ ꞊plëëzë ‑waan kë ‑a ‑bha 'tɔbhɔdhe 'gü bhë ‑a 'ka.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 'Ö tɔɔ mɛ 'ö mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu bho ‑an ‑bha waa‑ mɛ gia‑ 'wo bhë, ‑an ‑go ‑a 'gü ‑mɛ ‑yö do kwa Dë 'ka. Pë ‑de 'ö ‑kë 'ö lë‑ 'yaa Yesu kë ‑an ‑dhɛ ö dheglu ‑sü 'ö bhë.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 'Ö tɔɔ ‑ya ‑pö: (N Dë ‑Zlan), a ‑dho ü ‑wun ꞊blɛɛ'‑ n dhegluzë ‑nu ‑dhë. A ‑dho 'tan bho ü 'tɔ 'piö ü ‑bha mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü ziën.
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 'Yö‑ pö 'zü: A ‑dho n ‑zo yö ‑Zlan ‑bha. 'Yö ‑dhɛ 'bhaa 'gü 'zü, 'yö‑ pö: Ma ꞊ga 'ö yië‑ 'në ‑nu 'ö ‑Zlan ‑ya nu n ‑dhë 'yi ‑ya ꞊nɛ.
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö Yesu ‑yö ‑an ‑dhɛ ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu bhë, ‑wo ‑kë mɛbheedhe 'ka bhë, 'ö ö ‑de ‑kë mɛbheedhe 'ka ꞊nɛ ‑an 'dhö, ‑yö kë 'dhö kö ‑yaan bɔ ga ‑sü ‑ta kö mɛ 'ö ga ‑bha 'piigbeedhɛ 'dhoë‑ ‑gɔ bhë ‑yaan 'gü ꞊siö'‑. Mɛ bhë tɔɔ dü;
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 'iin kö mɛ ‑nu 'wo ‑kë wo ‑bha ‑tosiadhe 'gü ꞊nɛ mɛ‑ ‑kë ꞊nuadhɛ 'gü ‑an ‑bha ‑suö ga ‑dhë ‑sü ‑wun 'gü bhë ‑yaan kë ‑an dha ‑kɔ 'ka 'pö.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 'Ö tɔɔ yaa kë ꞊nɛ mɛ 'wo ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'ka bhë ꞊nɛ 'yö nu ‑an ‑dhë; 'kɛɛ pë 'a‑ dɔ 'ö tɔɔ ‑yö ‑nu ꞊zian' mɛ 'wo Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑nu 'ka bhë ‑an ‑bha nu 'ka.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Kë ‑dewo 'dhö bhë poo, ‑ya ‑bha kö ‑yö bhɔ ö dhegluzë ‑nu ‑bha pë 'plɛ 'ka kö ‑yaan kë slabhomɛ ꞊va 'ö mɛ 'yena yö 'iin 'ö ‑to ‑wo 'gü ‑sü zë 'ka ‑a 'ka, ö ‑bha yuö ‑kë ‑Zlan ‑dhë ‑sü 'gü, kö ‑yaan ziö mɛ ‑nu ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta;
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑bɔ 'güdandhe 'gü 'ö‑ 'klo ‑yö bhɔ 'pö; ꞊ya kë 'dhö kö ‑yö ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö nu mɛ ‑nu 'ö 'güdandhe 'dhö nu ‑na ‑an ‑ta bhë ‑an ‑dhë.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.