Hebreus 12
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'gü, ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑gbaa ꞊va ‑wo kwa ‑zü 'to ꞊va, 'ö ‑an 'yan 'dhö kwa ‑bha bhë, kö ‑kwa kwa ꞊kwaa' pë 'saadhö 'ö ꞊nɛ ꞊kwɛɛ‑ 'dhö, kwa ‑bha ‑ta ‑sü ‑Zlan ‑bha zian ‑ta ‑sü 'gbloo 'piö ‑a ‑bha; kö 'wun yaa 'ö ‑ziö kwa ‑gɔ ‑dhɛ 'yaa 'gbee‑ bhë, 'kwa 'kan ‑a ‑bha kö ‑bla 'ö kwa ‑gɔ bhë, 'kwa‑ 'sü ö 'sü ‑kɔ 'ka.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Yesu 'ö kwa ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü bhë ‑a ‑gbaan 'ö yö ꞊nɛ 'ö dho ‑a 'ka ‑a 'gü ‑pë kë ‑sü ‑bha ‑a 'ka bhë, ‑kwa kwa 'yan kë ‑a ‑bha. 'Ö tɔɔ yö 'ö bhë ꞊nɛ 'ö ‑we ‑a ‑bha kö ‑wo ö zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka; 'ö‑ lë‑ ꞊suu'‑ bhë yaa‑ kë, ꞊zuögludhi ꞊va 'ö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka‑ ‑gɔ bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Yö dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ, 'yö ‑ya ‑sü 'ka ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑gbloo 'gü, ‑Zlan ꞊kwɛɛ‑ 'gü dhang‑ 'gü bhë ‑a 'gü.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 ꞊Ya kë 'dhö, kö ꞊kun 'ö ka ‑zlö ‑yö ‑trö, 'ö ka 'gü ‑yö ga 'yan ‑to ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka 'ö ka ꞊faan' ‑yö yën 'ta ‑sü ‑Zlan ‑bha zian ‑ta ‑sü 'ka; 'ö tɔɔ yö 'ö bhë, këpëyaamɛ ‑nu ‑wo 'wun ꞊suu'‑ 'saadhö 'ö ‑dhö ‑a ꞊kaa', 'yö bɔ ‑a 'gü;
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 bhii ‑yö 'dhö 'püë‑ wo, ‑ka ka ‑de ‑ta ꞊kɔɔ'‑, ꞊kun ‑kë 'ö ꞊sɔɔn yaa ‑dho ‑da ka ‑bha ‑tosiadhe 'gü 'kɛɛ 'ko 'ka dho ‑a zë, ‑yaan kë ka ‑gɔ ‑to ‑a 'gü ‑ko 'ka, kaa‑ zë do.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Mɛ ꞊faan' 'më ‑wo ‑nu 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛ mɛ pë ꞊blɛɛ 'në ‑nu ‑dhë bhë kö ꞊kun 'ö ka ‑zlö ‑yö ‑trö ‑an 'ka; 'ö bhii ‑ya pö: N gbö, kö ꞊kun 'ü Dëmɛ ‑bha mɛ ‑kun 'gbee‑ ‑sü ‑san ‑zë; kö ꞊kun 'ö ‑we ü ‑dhë ü ꞊dɔɔ' ‑sü 'ka 'ö 'ü ü ‑kɔ dho sia‑.
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Bhii mɛ 'ö Dëmɛ ‑ya ‑dhɔ ‑kë ꞊nɛ 'ö‑ kun 'gbee‑, 'ö mɛ 'ö‑ dɔ ꞊nɛ ö gbö ‑mü bhë ꞊nɛ 'ö‑ 'klo bhɔ.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 'Wun ‑nu 'wo wɔ ‑na ka ‑ta bhë ‑ka bɔ ‑an 'gü ꞊nɛ ꞊dhɛ 'ö mɛ dë ‑yö mɛ ꞊dɔɔ ‑a ‑bha ‑a 'dhö. ‑A ‑de 'wun ‑nu 'wo bhë ‑wa ‑zɔn ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö ka ‑sü ꞊nɛ ö gbö ‑nu 'dhö. ‑A ‑ga gia‑ 'ka‑ wo bhë, 'ka 'në dë yö kö 'yaa 'we ö gbö ‑dhë 'iin 'yaa ö gbö ‑ma ‑a?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 'Kɛɛ ‑yö kë ka 'yaan ꞊nɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ka ꞊dɔɔ' ‑sü 'yaa 'dhö, kö 'kaa‑ gbö ‑nu giagia 'ka.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Kwa gia‑ ‑kwa ‑dhɛ ‑ga bhë 'dhɛ! Kwa dë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö bhë, ꞊ya kë ‑wo 'wun ‑wɔ kwa ‑ta kwa 'nëdhɛ 'gü kö 'kwaan‑ 'wun ma ‑an ‑ta. Kö kwa Dë 'ö dhang‑ 'gü bhë, ‑gɔ ‑yɔɔ ‑a ‑dhë ‑sü ꞊suu'‑ ‑mlë 'ö dho kë kwa ‑gɔ kö ‑këdhösü ‑yaan kë kwa ‑gɔ bhë ꞊ɛɛ!
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Kë‑ wo bhë kwa dë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö bhë ꞊wa kë, ‑wo 'wun ‑wɔ kwa ‑ta pë 'ö ‑an 'yan 'dhiö kpengdhö 'kpongtaa zö 'töng kpö 'bhle 'ka ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑bha 'ka, ꞊ya 'wun wɔ kwa ‑ta, kö ‑ya ‑kë 'dhö kwa ‑wun 'gü (kwa ‑bha 'wun ‑së 'ka ꞊toëpö 'ka), kö 'kwaan‑ ‑kë 'slööslö 'pö ꞊nɛ ö 'dhö.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 'Yö 'wun ꞊ya wɔ kwa ‑ta, 'ö ‑kë kwa 'gü ‑a 'töng bhë ‑a 'ka ꞊nɛ ꞊zuö' ‑kaan 'kuë ‑wun 'dhö 'ö 'yaa kë kwa ‑bha ꞊zuögludhi ‑wun 'ka. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ ‑nu 'ö ꞊wa bɔ 'klobhɔdhe 'gü ꞊va, ‑a 'piö ‑pë bhë, ‑wa ‑kun 'yee 'ka. ‑A 'piö ‑pë 'ö 'dhö bhë 'ö tɔɔ ꞊zuöyagluu waa‑ ‑këdhösü 'ö kpengdhö.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ka ‑kɔ ‑nu 'ö ‑an 'gü ꞊ya ga bhë, ‑ka ‑an ꞊luu', 'ka ka kpɔngɔ ‑nu 'ö ꞊wa kë 'dhiö bhë ‑an gba ꞊faan' 'ka.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 ‑Ka 'dho ka ‑bha ‑ta zian 'ö kpengdhö ‑a ‑ta ‑sü 'ka 'dhiö kö ꞊kun 'ö ka ‑gɛn mɛ 'ö ‑ziö 'kluë‑ ‑sü 'ka 'ö dho ka kë 'kɛɛ kö ‑yö bo ꞊zian'.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 ‑Kaa këdhɛ ꞊mɛɛ'‑ kö ꞊zuöyagluu ‑yö kë ka ‑gɔ mɛ 'plɛ buëndhö 'iin kö ka wɔ ‑kɔ ‑yö kë 'slööslö, 'ö tɔɔ mɛ 'ö‑ wɔ ‑kɔ 'yaa 'slööslö yaa 'dhö ö 'yan dɔ kwa Dëmɛ ‑bha.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 ‑Kaa kë 'slë 'ka ꞊kun ‑kë 'ö mɛ gbɛ ‑yö ö ‑ta yö ‑Zlan ‑bha 'glusë bhë ‑a ‑bha. ‑Ka kë 'slë 'ka kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑yö ‑kë ꞊nɛ 'blü 'dhɛ 'yi 'güüzësüzë 'dhö 'ö pë yaa ‑kë mɛ ꞊plëëzë 'ka ö ‑bha mɛ zë ‑pë 'ka.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 ‑Ka kë 'slë 'ka kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑yö ‑kë 'wun ‑yö yaansüzë kë ‑mɛ 'ka 'iin 'ö pë ‑nu 'wo ‑ya ‑sü 'ka ‑de ‑ta bhë 'ö 'yaa ‑an ꞊bhlë ‑ya ꞊nɛ Ezai 'dhö; 'ö tɔɔ yö bhë ꞊nɛ 'ö 'dhuë‑ 'ö ‑an dë dhoë‑ kpɔ ‑a ‑bha ‑bezë ‑a ‑bha ‑kë mɛ ꞊va 'ka ‑sü ‑wun 'gü bhë, 'ö‑ ‑wun ‑zuö ö ‑kɔ ꞊taa ‑bhöpë do 'kpaan ‑wun 'gü zlöö.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Ka gia‑ 'wun bhë, ka‑ 'dhiö 'to ‑kɔ ‑dɔ! Yö bhë ꞊nɛ 'ö yi do 'ka zlöö 'ö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö ö dë ‑yaan 'dhuë‑ 'kpɔ ö ‑bha; 'ö‑ dë yaa 'we ‑a ‑bha ‑a ‑gɔ; 'ö tɔɔ 'slë 'kpaan gbɛ yaa kë ‑dhö gbɔ kö pë 'ö‑ ‑kë 'dhiö bhë ‑yaan ‑a ꞊dhië' ‑kwaa ö ‑bha; 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö 'gbo bɔ 'dhee.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 'Wun 'ö ‑gban ‑yɔɔn ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑bha 'ö kwa ‑gɔ 'iin 'ö Zuifö ‑nu 'piö bhë, ‑kwa ‑dhɛ ‑ga ‑a 'gü 'kwee‑! Ka 'ö 'ka bhë yaa kë ꞊nɛ ‑tɔn 'ö mɛ ‑kɔ ‑mɔa ‑yö 'pa ‑a 'ka bhë ꞊nɛ 'ö 'ka ꞊yɔɔn ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑wa ꞊kaa' 'kpa bhë ‑a 'dhö; 'ö tɔɔ kë‑ wo bhë, ‑wo ‑kë ‑tɔn do 'wo‑ 'tɔ kpɔ Sinai 'ka bhë ‑a 'sɔɔ; yö ꞊nɛ 'ö‑ ‑bha 'siö ‑ziizë 'dhö, ‑dhɛtiidhɛ ‑nu waa‑ 'buu ꞊va ‑wo ‑kë ‑dhö 'kpa.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Yö do bhë ꞊nɛ 'ö‑ ‑bha 'truu ‑piö ‑wo waa‑ pë 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Yö ‑dhɛ 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑wo bhë ‑a ma, 'wo‑ pö kö ꞊kun 'ö ‑wo 'bhaa ‑zuöatadhe ‑yö ‑kë ‑dhö 'zü.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Bhii ‑wo bhë ‑yö tɔng dɔ ‑wo do 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑ziizë ‑a 'ka; 'ö tɔng dɔ ꞊woë' ꞊nɛ: 'Të ‑pë 'ö 'dhoë‑ pa ‑tɔn bhë ‑a 'ka, yö wü 'piö oo, ‑yö mɛ 'piö oo, ‑wo ‑dho ‑a ‑zuö ‑guö 'ka 'ö to ‑a ꞊kwaa'.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 'Wun bhë ‑yö ‑kë ‑ziizë ꞊va yaazë 'ka. ‑A ‑de ‑a ‑wun 'gü Moizö ‑ya ‑pö: «A ꞊zluun ‑na 'siö ꞊va 'ö ‑kan n 'gluu bhë ‑a ꞊kwaa'.»
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 'Kɛɛ ka ‑zë Siɔn ‑tɔn waa‑ ‑Zlan 'ö 'bhee‑ 'ö dhang‑ 'gü bhë ‑a ‑bha pödhɛ 'ö waa‑ ö ‑bha bɔmɛ ‑vuu ꞊plëëzë ‑nu 'wo ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑bha, 'wo‑ ‑dhɛ Zeluzalɛmë ‑dhɛ mɛ 'ö dhang‑ 'gü bhë ꞊nɛ 'ö 'ka ꞊yɔɔn ‑a ‑bha bhë.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu kpö ‑blɛɛzë 'ö ꞊zuögludhi 'dhö ‑an ‑gɔ, 'ö ‑an 'tɔ 'dhö ‑ya ‑sü 'ka dhang‑ 'gü bhë, ꞊yɔɔn ꞊nɛ 'ka‑ wo ‑an ‑bha bhë. ‑Zlan 'ö zakanmɛ 'ka, mɛ 'plɛ waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë kpengdhö 'kpongtaa zö 'ö ꞊wa ‑da ‑dhɛ 'slööslö ‑dhɛ 'ö 'wun 'yaa mɛ ‑bha ‑a 'gü ‑an ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö 'ka ꞊yɔɔn ‑a ‑bha bhë.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Yesu 'ö ‑dhikuëdhe ‑dëü 'ö kwaa‑ ‑Zlan ‑nu kwa ziën ‑a song 'ka waa‑ ‑a fɛi 'ö 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ‑kɔ ‑së 'gü 'ö ‑ziö ‑a 'ka ‑kɔ 'ö Abɛlö ‑bha 'dhoë‑ kë ‑naa 'ka bhë ‑a ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö 'ka ꞊yɔɔn ‑a ‑bha bhë.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 ꞊Ya kë 'dhö kö ‑ka kë 'slë 'ka! Kö ꞊kun mɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑dhë bhë, 'ka ‑kɔ ‑a ‑wo 'ka! Mɛ 'ö ‑kë mɛ ‑nu 'paan bho ꞊dhia 'kpongtaa zö 'wun ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑a ‑wun 'ka bhë, mɛ ‑nu 'wo ‑kɔ wo 'to ‑to ‑a ‑bha ‑sü 'ka bhë, waa dha 'klobhɔdhe ‑gɔ. Pë ‑nu 'wo 'kpongtaa zö, ‑an ‑bha ꞊ya kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, kö mɛ 'ö ‑ya ‑sü 'ka dhang‑ 'gü dhuö 'ma bhë, ‑më dho kë kwa 'ka kö 'kwa kwa ‑ta yö ‑a ‑bha ‑ɛ?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Kë‑ wo 'kpa bhë ‑a ‑wo ‑ya ‑kë 'ö 'sɛ ‑yö ꞊zluun. 'Kɛɛ dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ pë 'tɔ 'go ‑wo 'ö‑ ‑kë kwa ‑dhë 'ö tɔɔ: A ‑dho ‑a 'bhaa kë 'zü ‑dëüwo; 'sɛ ‑dho ꞊zluun 'dhö 'kɛɛ dhang‑ ‑dho ꞊zluun 'pö.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 ‑Wo kpö 'ö ‑kë «'zü ‑dëüwo» 'ka bhë ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ pë ‑nu 'wo ‑kë 'ö 'wo ‑da bhë ‑wo ‑dho vin 'ö ‑an 'plɛ 'gü ‑yö ‑siö kö ‑a mɛ 'ö 'yaa vinpë 'ka ‑yaan kë ‑dhö.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, (n dhegluzë ‑nu,) ꞊dhɛ kë ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya kwa ‑ya ‑gludëdhɛ 'ö 'yaa vin ‑a 'gü ‑a këmɛ 'ka bhë, kö ‑yö 'to kwa 'yaan, kö yuö kë ‑kɔ 'kwa ‑dho ‑a kaa kö ‑yaan dhi ‑a ‑dhë bhë 'kwaan‑ kaa, ‑a ꞊bhlë ‑ya ‑sü waa‑ ‑suö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Bhii kwa ‑bha ‑Zlan 'ö bhë, ‑yö ‑kë ꞊nɛ 'siö 'dhö, 'ö ꞊ya kë 'ö pë ‑nu 'gü ꞊siö.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.