Gálatas 2

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ꞊ya ziö, a ‑yɛ n 'zü 'a dho Zeluzalɛmë ‑dëüwo, yië‑ Baanabasö yi 'ka, 'ö 'a Titö kpa n ‑ma.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 'Dho 'a‑ wo bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ꞊nɛ 'ö‑ pö n ‑dhë 'dhö. 'Yö ꞊dhɛ 'a dho 'a ‑lo 'ma, 'ö yië‑ 'dhiö ‑sü mɛ 'ka ‑mɛ ‑nu 'yi ‑ya 'kuë‑ ‑kë yi 'sloo 'ka, 'ö 'wuntaɔsë 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë bhë, 'ö‑ ‑gɔgɔ ‑nu 'wo‑ ‑ta, 'a‑ sü 'a‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë; ‑yö ‑kë 'dhö kö yi ‑nu yi ‑wo ‑yaan kë ‑a 'gü do, ꞊kun ‑kë 'ö ma yuö ‑nu dho to 'kpaan.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 'Kɛɛ Titö, 'yö ‑kë n 'piö, 'yö ‑kë Glɛkö 'ka bhë waa‑ 'gbee‑ ‑ta bho kö ‑yaan 'dho 'bɔng.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 'Kɛɛ dhegluzë ꞊suazë ‑nu ‑wo ‑kaan yi 'ka ‑yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu ‑waan 'dho 'bɔng, dhasü 'gbloo 'piö. Mɛ ‑nu 'wo bhë, ‑wo ‑da yi ziën ꞊nɛ ‑glunaɔkëmɛ ‑nu 'dhö kö ‑potaasü 'ö yi ‑gɔ Yesu Klito 'gü bhë ‑waan ‑a 'piö ‑ga; bhii pë 'ö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ‑be 'ö tɔɔ kö 'yiën‑ kë ‑an ‑kɔ ꞊löö.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 'Kɛɛ yiëë 'töng 'bhe 'tee gbɛ nu ‑an ‑dhë, ‑yö kë 'dhö kö 'wuntaɔsë 'ö 'wun gia‑ 'ka bhë 'yiën‑ ‑a ‑wun 'to pin ꞊taa ka ‑dhë.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'ö 'wo ‑kë ꞊nɛ 'dhiö ‑sü mɛ 'ka ‑mɛ ‑nu 'dhö bhë, pë 'wo dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë ‑yaan kë pë ‑dëü 'ka yaa kë ‑dhö. ‑A ‑de pë 'wo‑ 'ka, n 'to ‑de yaa kë ‑a 'piö, bhii ‑Zlan 'yaa mɛ ‑ga mɛbheedhɛ bun ‑bha.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 'Kɛɛ ‑wa ‑yö ꞊zian' ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya 'wuntaɔsë bhë ‑a ‑wun ‑lo n kwɛɛ kö 'a‑ ‑wun ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ do gia‑ 'ö‑ ‑wun ꞊blɛɛ' ‑sü tën ‑a 'ka Piɛɛ ‑bha Zuifö ‑nu ‑bha 'ka bhë ‑a 'dhö,
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 bhii ‑Zlan ‑yö n ‑ya kö mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka bhë 'aan‑ kë bɔmɛ 'ka ‑an 'piö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Piɛɛ ꞊yaa' kö ‑yaan kaa bɔmɛ 'ka Zuifö ‑nu 'piö bhë ‑a 'dhö.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Zakö 'dhö, Piɛɛ 'dhö waa‑ Zan 'ö ‑an ‑ya 'ti ‑yö ‑kë ꞊nɛ ‑gɔmɛ ‑nu 'dhö bhë, wo gia‑ ‑wa ‑dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö yuö 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑de ‑ta bhë ‑a ‑wun ‑tën n ‑ma. 'Yö 'wo wo ‑kɔ ‑sɔ ma 'dhö, Baanabasö 'dhö yi kwɛɛ, ‑a ‑zɔn ‑sü 'ka ꞊nɛ yi ‑mɔ ‑sü 'ka ‑a 'gü do kö 'yiën‑ 'kan yi 'kuë‑ kö 'yiën‑ 'dho mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö, kö wo ‑zë ‑waan 'dho Zuifö ‑nu 'piö.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 'Yö 'wo‑ pö yi ‑dhë yi ‑zo ‑yö ‑büö wo ‑bha 'fɛɛmɛ ‑nu ‑wun 'ka. Pë 'a‑ ‑de ‑kë yö ‑mü.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 ꞊Dhɛ 'ö Piɛɛ ‑yö nu Antiɔsö, a 'wun ‑blɛɛ ‑a 'ka mɛ gbung 'gü 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë 'wun ꞊zaa' ‑sü 'gü.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 ‑A ‑kë 'dhö ‑gɛn tɔɔ: ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑nu 'ö Zakö ‑yö ‑an bɔ bhë 'ö waa ‑lo ꞊kun, ‑yö ‑kë pë ‑bhö ꞊dhia dhegluzë ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö; 'kɛɛ ꞊dhɛ 'ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑lo, 'yö ‑kan pë ‑bhö ‑an 'piö ‑sü ‑bha, bhii ‑yö ‑suö mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka 'ö 'wo bɔ 'wun 'ö ‑gban ‑dho 'bɔng ‑sü ‑wun ‑bha ‑a 'ka bhë ‑an ‑dhë.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 'Yö dhegluzë ‑nu 'wo Zuifö 'ka bhë, 'wo yö ‑ziö Piɛɛ 'piö ‑sü ‑bha 'suö 'ka. Baanabasö ‑de 'pö ‑yö ‑to ‑an 'piö ‑an ‑bha 'suö bhë ‑a 'gü.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 ꞊Dhɛ 'a‑ yö ꞊nɛ 'waa 'ta 'sü ‑kɔ kpengdhö kë ‑na ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'wun gia‑ 'dhoë‑ 'ka 'wuntaɔsë 'gü bhë ‑a 'dhö, 'a‑ pö Piɛɛ ‑dhë mɛ 'plɛ wö 'dhiö mü ꞊nɛɛ: «Bhi 'ü Zuifö 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ 'ö 'bhaa Zuifö ‑nu ‑bha tɔng ꞊löö gbɔ ‑potaasü 'ö ü ‑gɔ 'wuntaɔsë ‑wun 'gü bhë ‑a ‑wun 'gü, ‑yö ‑kë ꞊dhë 'ü‑ 'piö kö mɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑wo Zuifö ‑nu ‑bha tɔng ꞊bhlë ‑ya 'zü ii?»
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Yi gia‑ 'yi Zuifö 'ka 'yi bhɔa, 'yiëë tɔng ‑lö 'gü ‑mɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ 'sɛgɔ gbɛ 'gü ‑mɛ ‑nu 'dhö.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 'Kɛɛ yi‑ ‑dɔ ꞊nɛ mɛ ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö ‑Zlan wö 'dhiö bhë ‑yö ‑sü dosɛn ‑a ‑bha ‑zo ‑yö Yesu Klito ‑bha ‑sü ‑bha, yaa 'sü ‑a ‑bha tɔng 'kun ‑sü ‑bha. Yi ‑de 'pö, pë 'yi‑ ‑kë kö 'yiën‑ ꞊tun kë ‑na kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö yö kun tɔɔ tɔng 'kun ‑sü; 'kɛɛ 'we 'yi‑ wo Yesu Klito ‑wun ‑bha 'ö 'yi yi ‑zo yö ‑a ‑bha bhë ‑a ‑wun ‑mü; 'ö tɔɔ mɛ gbɛ 'ka 'dho kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö ö ‑bha tɔng 'kun ‑sü ‑wun 'gü.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 ꞊Ya kë ꞊nɛ yi 'ö 'yi‑ këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na kö 'yiën‑ kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö, yiëë‑ Klito ‑nu yi ‑bha ‑kë do ‑sü ‑wun 'gü bhë, 'yië kë ꞊sɔɔnyaakëmɛ ‑nu 'ka, kö Klito ꞊ya kë ꞊sɔɔn yaa ‑gɛn ‑gban ‑dhɛ 'ka; 'wun ‑yö ꞊gɔa' ‑kɔ 'yaa kë 'dhö!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 ꞊Ya kë ꞊nɛ pë ‑nu 'a‑ ꞊wüü bhë, 'ma‑ pö 'a‑ dɔ 'zü, kö kë 'pö 'a‑ wo 'wun ‑ma tɔng ‑ta ‑mɛ 'ka bhë ꞊aa?
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 'Wun mɛ 'ö ‑gban tɔng ‑bha bhë, a ga ‑sü 'ka ‑a ‑gɔ, 'ö bhii ꞊dhɛ 'maa tɔng ꞊bhlë ‑ya bhë, tɔng ‑de gia‑ ꞊ya za ‑lo n tuö, kö ‑yö kë 'dhö kö 'a ‑kë ‑a 'gü ‑sü kë ‑Zlan ‑bha 'ka. Yië‑ Klito ꞊nɛ 'wo yi dɔ ‑gaatalü ‑bha, 'yi ga bhë;
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 ꞊ya kë 'dhö kö ma gia‑ 'maa ‑tosiadhe kë ‑sü 'gü gbɔ, 'kɛɛ Klito ꞊nɛ 'ö ‑tosiadhe kë ‑na n 'gü bhë. ‑Tosiadhe 'yö n ‑gɔ zlöö bhë, a‑ ‑kë ‑zo ‑yö ‑Zlan Gbö 'ö n ‑dhɔ ‑kë 'ö ö ‑de nu n ‑wun 'gü bhë ‑a ‑bha ‑sü 'ka.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 N 'ka ꞊duë ‑Zlan ‑bha 'glusë ‑dhë. 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑bha ‑kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö ‑sü ‑yö ‑bɔ tɔng ‑ta, kö Klito ‑yö ‑ga 'kpaan 'sa!
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.