Atos 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö waa‑ ö bɔɔ 'wo‑ ‑dhɛ Safila ‑wo ‑kë ‑an kpö 'gü ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. 'Ö yö 'dhö waa‑ ö bɔɔ 'dhö 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë do, 'wo wo ‑bha ‑dhɛ do 'dhɔɔ dɔ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 'Ö‑ 'wëü‑ bhë 'ö‑ 'bhaa sü 'ö‑ ‑bin ö ‑bha 'ka, 'ö‑ mɛ to, 'ö dhoë Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊dhia; ‑yö ‑kë ‑a bɔɔ 'yaan 'ka ‑wun 'ka.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ananiasö, ‑më ‑kë 'ü ü ‑kwaa dü ‑zü 'ö ‑ya ü ꞊zuö' 'piö 'ö 'ü ꞊sua ‑kë ‑Zuu 'slööslö ‑gɔ, 'ö ‑dhɛ 'ü‑ 'dhɔɔ dɔ bhë 'ü‑ 'wëüga 'bhaa ‑bin ‑i?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Dö 'ö ü 'gbee‑ ‑ta bho kö 'üën‑ ü bha ‑dhɛ 'dhɔɔ dɔ ꞊ɛ? ‑A 'wëüga bhë, ü bha ‑pë 'yaa ‑mü ‑a? ‑Më 'ö ‑kë 'ö 'slë ꞊suu'‑ 'ö bhë 'ö ‑da ü 'gü i? ꞊Sua 'ö ꞊nɛ ü 'ka‑ kë mɛ 'bhee‑ ‑gɔ, ‑Zlan ꞊nɛ 'ü‑ ‑kë ‑a ‑gɔ.»
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 ꞊Dhɛ 'ö ‑wo bhë Ananiasö ꞊yaa‑ ma, 'ö to mü 'ö ‑püö sia‑ 'ö ga. 'Ö mɛ 'saadhö 'wo 'wun bhë 'wo‑ ma, 'ö 'suö ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 'Ö ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo nu 'wo sɔ më ‑a ‑bha 'wo dhoë 'wo‑ ‑bin.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑mɔ 'lɛlɛ ‑yaaga ‑bha ꞊ya ziö, 'ö Ananiasö ‑bha dhebɔ ‑yö ‑da kɔɔ. 'Wun 'ö ‑kë bhë yaa‑ gbɛ ꞊tɛi' dɔ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë! 'Wëüga 'ö 'ka ka ‑bha ‑dhɛ 'dhɔɔ dɔ ‑a ‑bha bhë 'ö ꞊nɛ ꞊a?» 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Ii‑, ‑a 'wëü‑ 'ö bhë.»
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «‑Më ‑kë ka ꞊zuö' ‑yö ‑kë do kö 'kaan‑ ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'gü dan ꞊ɛ? ‑Dhɛ ‑ga, mɛ ‑nu 'wo go ü ꞊gɔn ‑bin ꞊dhia, ‑wo 'kɔ 'dhiö kö ‑waan 'dho ü 'ka 'pö.»
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 ‑Yö ‑to ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü 'pö, 'ö ‑püö Piɛɛ ꞊gɛɛndhö mü, 'ö ga. 'Ö 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo ꞊sia 'zü, 'wo ‑da kɔɔ 'wo‑ yö kö ꞊ya ga 'pö; 'ö 'wo dhoë 'wo‑ ‑bin ‑a ꞊gɔn 'sian 'piö.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'saadhö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to 'ö ꞊waa‑ ma, 'suö ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dhidhaapë ꞊plëëzë ‑nu ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu wö 'dhiö. Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ꞊ya kë ‑wo ‑dho wo 'ko ꞊bhaa 'kɔdɔɔdɔdhɛ ꞊va mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Salomɔ ‑bha 'kɔdɔɔdɔdhɛ bhë ‑a 'gü.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Mɛ ‑nu 'waa Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, ‑a ‑dhɔ 'yaa kë ‑an ‑bha kö ‑wo 'dho ‑an 'piö, kö 'wo kpa ‑an ‑bha. ‑Yö ‑kë 'dhö 'kɛɛ ‑wo ‑an 'tɔ ‑blü ‑an këwun ‑nu ‑wun 'gü.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 'Ö mɛ gbung ‑nu, gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑wo nu; ‑wo kë ꞊va 'ö 'wo kwa Dëmɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö 'wo ‑da Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑bhüö 'gü.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 ‑Dhidhaapë 'ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑a kë ꞊dhia bhë ‑an ‑wun 'gü mɛ ‑nu ‑wo nu wo ‑bha 'yuamɛ ‑nu 'ka, zian ‑gblooga 'ö Piɛɛ dho bɔ ‑a ‑ta bhë ‑a 'piö, 'wo ‑an ‑da ꞊gba ‑nu, ꞊sɛɛ' ‑nu ‑ta kö ꞊ya kë ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö ziö ‑na kö ‑a 'bin 'kpaan ‑ya kpa 'yuamɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑ta kö ‑an ‑dhɛ ‑yaan bo.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go 'pö pödhɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑zü ‑zü 'to ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑an 'gü, 'wo nu wo ‑bha 'yuamɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑kë ‑an 'gü ‑an 'ka, 'ö ‑an 'plɛ ‑dhɛ ‑yö bo; ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ‑go ‑an 'gü 'pö.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö slabhomɛ ꞊va waa‑ ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, ‑wo pa ꞊druɛi 'ka Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an buëndhö. 'Wo‑ pö ‑wo ‑dho pë 'bhaa kë ‑an 'ka;
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu kun, 'wo ‑an ‑da ‑kanso 'kɔɔdhö.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa dɔ gbeng, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö nu 'yö ‑kanso 'kɔdhi ‑po ‑an ‑gɔ, 'ö ‑an yö plaan, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 «‑Ka 'dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ka ‑tosiadhe kë ‑kɔ ‑dëü ‑zian 'ö bhë ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu ‑dhë!»
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 'Ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo 'wun ma ‑a ‑wo ‑ta. 'Ö ‑dhiadhiö tii 'gü 'wo dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü 'wo yö mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 'Kɛɛ ꞊dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo ‑kanso 'kɔɔdhö, waa ‑an yö. 'Wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu, 'ö 'wun 'ö ‑kë 'ma bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 'wo‑ pö: «꞊Dhɛ 'yi ‑lo 'ma, yi ‑kanso 'kɔdhi ‑nu ‑yö kö ‑wo ta ‑sü 'ka ‑së 'ka. 'Yi 'yan ‑to 'kɔdhi ‑bha ‑mɛ ‑nu yö kö ‑wo dɔ ‑sü 'ka ‑kanso 'kɔdhi ‑nu ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'yi 'kwɛɛ ‑po 'yi ꞊kpɔɔ kɔɔ, yië mɛ gbɛ yö.»
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 ꞊Dhɛ 'ö 'yan ‑to ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊wa 'wun bhë ‑a ma, 'ö‑ ‑wun ‑yö ‑an 'te tun, Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑bha ꞊dhɔng 'wo‑ wo ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ. 'Ö 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: «‑Më 'ö 'dhoë‑ kë bhë ‑o?»
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 ‑Wo ‑to mü, 'ö mɛ do ‑yö ‑wo, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka dɔ! Mɛ ‑nu 'ö 'ka ‑an kun, 'ka ‑an ‑da ‑kanso 'gü bhë, ‑wo ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü ‑de, mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia!»
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'yan ‑to ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ ö bha mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑an ziën mü bhë 'wo dho 'wo ‑an kun, 'wo nu ‑an 'ka. 'Kɛɛ waa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑an 'ka, bhii ‑wo ‑suö kö ꞊kun 'ö 'sɛgümɛ ‑nu dho wo ‑zuö ‑guö 'ka.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑an 'ka ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö. 'Ö slabhomɛ ꞊va ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Yiëë ka tɔng dɔ, yiëë‑ pö kö ꞊kun 'ka mɛ gbɛ ꞊daan gbɔ mɛ 'ö bhë ‑a 'tɔ 'ka a? 'Yö ꞊dhɛ ‑kë 'dhö, ‑më 'ö 'ka‑ kë ‑na ꞊nɛ ꞊ɛ? 'Ka ka ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu sa Zeluzalɛmë plöö ‑dhɛ 'plɛ 'gü; 'yö gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ga ‑sü bhë 'ka‑ 'piö kö 'kaan‑ ‑a ‑wun ‑lo yi tuö.»
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 'Ö Piɛɛ waa‑ Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo to, 'wo ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö: «Yi ‑dho 'wun ma ‑Zlan ‑ta 'ö ꞊zië' mɛ 'bhee‑ ‑ta!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Yesu 'ka‑ zë, ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka bhë, kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ꞊yaa‑ bho ga 'gü,
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 ꞊yaa‑ ꞊luu' ö 'piö ꞊yaa‑ ‑ya ö bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha. 'Go mü 'ö‑ ‑ya ‑Gɔmɛ waa‑ Mɛdhamɛ 'ka, 'ö‑ ‑kë kö Izlaɛlö 'sɛgümɛ ‑nu ‑waan bɔ ‑a ‑ta ‑waan wo ‑bha ‑tosiadhe ꞊dhië' ‑kwaa kö ‑wo ꞊dhië'‑ ‑a 'piö kö ‑Zlan ‑yaan ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 'Wun ‑nu 'wo bhë yi ‑an ‑tɔmɔ 'ka. 'Ö ‑Zuu 'slööslö 'ö ‑Zlan ‑ya nu mɛ 'wo 'wun ma ‑a ‑ta ‑an ‑dhë bhë, 'ö‑ ‑tɔmɔ 'ka 'pö.»
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 ꞊Dhɛ 'ö ‑yakuëkëmɛ ‑nu ꞊wa ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'ö 'wun ‑yö na ‑an ‑zuë ꞊duö, 'ö 'wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu zë.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 'Kɛɛ ‑an ziën, Falizi ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Gamaliɛlö 'ö ‑kë tɔnggɔmɛ do 'ö 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ꞊bhlë ‑ya ꞊va 'ka ‑a 'ka, ‑yö ‑kë mü. 'Ö ꞊luu ‑yakuëkëmɛ ‑nu ziën, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu yö plaan.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë: «Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö, pë 'ka dho ‑a kë mɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü 'dhɛ!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 ‑A ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun 'ö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Tëuda bhë, ‑yö nu 'ö ö ‑de sü mɛ 'gianzë 'ka. 'Ö mɛ 'wo ‑mɔ mɛ ‑lü ꞊këng' ‑yiisië ‑bha 'wo ‑ziö ‑a 'piö. 'Kɛɛ ‑wa ‑zë. 'Ö ꞊dhɛ ꞊waa‑ zë 'ö mɛ 'töüdhö 'wo ‑kë ‑a 'piö 'wo ‑pɛn 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ‑kan wo 'kuë‑.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ꞊dhong' ‑kwɛ 'töng 'ka 'zü, 'ö Galile mi 'wo‑ ‑dhɛ Zuda, 'ö nu 'ö mɛ ꞊plëëzë ‑gan ö 'piö, 'ö 'wo‑ zë 'pö; 'kɛɛ mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑ziö ‑a 'piö bhë 'wo ‑pɛn 'zü.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö ꞊nɛ, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ka ‑zo bho gɔɔn‑ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö, 'ka ka ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü, ‑wo 'dho! Bhii 'ö tɔɔ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑an ‑bha 'slë waa‑ ‑an këyuö ‑nu bhë ‑wo ‑go mɛ 'bhee‑ 'gü, kö ‑yö ‑dho wü.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑yö ‑go gia‑ wo ‑Zlan 'piö, ka ‑kɔ 'ka 'dho ‑mɔa kö 'ka‑ 'gü ꞊siö'‑. ‑Kaa kë 'slë 'ka kö ꞊kun 'ka 'ko zë ‑Zlan 'ka!»
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 'Ö 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë. 'Wo‑ pö 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo ‑an ‑ma. ꞊Dhɛ ꞊wa ‑an ‑ma, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë kö ꞊kun 'wo 'wun ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë gbɔ Yesu 'tɔ 'ka; 'ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 'Ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo go ‑ya 'kuë‑ bhë ‑a ‑ta, ꞊zuögludhi ꞊va 'ka, bhii ‑yö wo ‑ma 'kun ‑wun 'ka kö wo 'klo ‑yaan bhɔ Yesu 'tɔ ‑wun 'gü.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 'Ö yi 'saadhö 'ka, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑dhɛ waa‑ kɔɔdhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ ‑nu ꞊daan ‑kplawo 'wuntaɔsë 'ö ‑gban Yesu 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka ‑a ‑bha.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.