Atos 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 Gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö waa‑ ö bɔɔ 'wo‑ ‑dhɛ Safila ‑wo ‑kë ‑an kpö 'gü ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. 'Ö yö 'dhö waa‑ ö bɔɔ 'dhö 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë do, 'wo wo ‑bha ‑dhɛ do 'dhɔɔ dɔ.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 'Ö‑ 'wëü‑ bhë 'ö‑ 'bhaa sü 'ö‑ ‑bin ö ‑bha 'ka, 'ö‑ mɛ to, 'ö dhoë Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊dhia; ‑yö ‑kë ‑a bɔɔ 'yaan 'ka ‑wun 'ka.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ananiasö, ‑më ‑kë 'ü ü ‑kwaa dü ‑zü 'ö ‑ya ü ꞊zuö' 'piö 'ö 'ü ꞊sua ‑kë ‑Zuu 'slööslö ‑gɔ, 'ö ‑dhɛ 'ü‑ 'dhɔɔ dɔ bhë 'ü‑ 'wëüga 'bhaa ‑bin ‑i?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Dö 'ö ü 'gbee‑ ‑ta bho kö 'üën‑ ü bha ‑dhɛ 'dhɔɔ dɔ ꞊ɛ? ‑A 'wëüga bhë, ü bha ‑pë 'yaa ‑mü ‑a? ‑Më 'ö ‑kë 'ö 'slë ꞊suu'‑ 'ö bhë 'ö ‑da ü 'gü i? ꞊Sua 'ö ꞊nɛ ü 'ka‑ kë mɛ 'bhee‑ ‑gɔ, ‑Zlan ꞊nɛ 'ü‑ ‑kë ‑a ‑gɔ.»
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 ꞊Dhɛ 'ö ‑wo bhë Ananiasö ꞊yaa‑ ma, 'ö to mü 'ö ‑püö sia‑ 'ö ga. 'Ö mɛ 'saadhö 'wo 'wun bhë 'wo‑ ma, 'ö 'suö ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 'Ö ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ ‑nu ‑wo nu 'wo sɔ më ‑a ‑bha 'wo dhoë 'wo‑ ‑bin.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑mɔ 'lɛlɛ ‑yaaga ‑bha ꞊ya ziö, 'ö Ananiasö ‑bha dhebɔ ‑yö ‑da kɔɔ. 'Wun 'ö ‑kë bhë yaa‑ gbɛ ꞊tɛi' dɔ.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë! 'Wëüga 'ö 'ka ka ‑bha ‑dhɛ 'dhɔɔ dɔ ‑a ‑bha bhë 'ö ꞊nɛ ꞊a?» 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: «꞊Ii‑, ‑a 'wëü‑ 'ö bhë.»
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ: «‑Më ‑kë ka ꞊zuö' ‑yö ‑kë do kö 'kaan‑ ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'gü dan ꞊ɛ? ‑Dhɛ ‑ga, mɛ ‑nu 'wo go ü ꞊gɔn ‑bin ꞊dhia, ‑wo 'kɔ 'dhiö kö ‑waan 'dho ü 'ka 'pö.»
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 ‑Yö ‑to ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü 'pö, 'ö ‑püö Piɛɛ ꞊gɛɛndhö mü, 'ö ga. 'Ö 'në gɔɔn‑ ‑nu 'wo ꞊sia 'zü, 'wo ‑da kɔɔ 'wo‑ yö kö ꞊ya ga 'pö; 'ö 'wo dhoë 'wo‑ ‑bin ‑a ꞊gɔn 'sian 'piö.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'saadhö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to 'ö ꞊waa‑ ma, 'suö ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dhidhaapë ꞊plëëzë ‑nu ‑kë 'sɛgümɛ ‑nu wö 'dhiö. Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ꞊ya kë ‑wo ‑dho wo 'ko ꞊bhaa 'kɔdɔɔdɔdhɛ ꞊va mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Salomɔ ‑bha 'kɔdɔɔdɔdhɛ bhë ‑a 'gü.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Mɛ ‑nu 'waa Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, ‑a ‑dhɔ 'yaa kë ‑an ‑bha kö ‑wo 'dho ‑an 'piö, kö 'wo kpa ‑an ‑bha. ‑Yö ‑kë 'dhö 'kɛɛ ‑wo ‑an 'tɔ ‑blü ‑an këwun ‑nu ‑wun 'gü.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 'Ö mɛ gbung ‑nu, gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑wo nu; ‑wo kë ꞊va 'ö 'wo kwa Dëmɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö 'wo ‑da Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑bhüö 'gü.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 ‑Dhidhaapë 'ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑a kë ꞊dhia bhë ‑an ‑wun 'gü mɛ ‑nu ‑wo nu wo ‑bha 'yuamɛ ‑nu 'ka, zian ‑gblooga 'ö Piɛɛ dho bɔ ‑a ‑ta bhë ‑a 'piö, 'wo ‑an ‑da ꞊gba ‑nu, ꞊sɛɛ' ‑nu ‑ta kö ꞊ya kë ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö ziö ‑na kö ‑a 'bin 'kpaan ‑ya kpa 'yuamɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑ta kö ‑an ‑dhɛ ‑yaan bo.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go 'pö pödhɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑zü ‑zü 'to ‑dhɛ ‑nu ‑bha ‑an 'gü, 'wo nu wo ‑bha 'yuamɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑kë ‑an 'gü ‑an 'ka, 'ö ‑an 'plɛ ‑dhɛ ‑yö bo; ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ‑go ‑an 'gü 'pö.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö slabhomɛ ꞊va waa‑ ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, ‑wo pa ꞊druɛi 'ka Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an buëndhö. 'Wo‑ pö ‑wo ‑dho pë 'bhaa kë ‑an 'ka;
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu kun, 'wo ‑an ‑da ‑kanso 'kɔɔdhö.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa dɔ gbeng, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö nu 'yö ‑kanso 'kɔdhi ‑po ‑an ‑gɔ, 'ö ‑an yö plaan, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «‑Ka 'dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ka ‑tosiadhe kë ‑kɔ ‑dëü ‑zian 'ö bhë ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu ‑dhë!»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 'Ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo 'wun ma ‑a ‑wo ‑ta. 'Ö ‑dhiadhiö tii 'gü 'wo dho ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü 'wo yö mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 'Kɛɛ ꞊dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo ‑kanso 'kɔɔdhö, waa ‑an yö. 'Wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu, 'ö 'wun 'ö ‑kë 'ma bhë 'wo‑ ꞊blɛɛ,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 'wo‑ pö: «꞊Dhɛ 'yi ‑lo 'ma, yi ‑kanso 'kɔdhi ‑nu ‑yö kö ‑wo ta ‑sü 'ka ‑së 'ka. 'Yi 'yan ‑to 'kɔdhi ‑bha ‑mɛ ‑nu yö kö ‑wo dɔ ‑sü 'ka ‑kanso 'kɔdhi ‑nu ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'yi 'kwɛɛ ‑po 'yi ꞊kpɔɔ kɔɔ, yië mɛ gbɛ yö.»
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 ꞊Dhɛ 'ö 'yan ‑to ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊wa 'wun bhë ‑a ma, 'ö‑ ‑wun ‑yö ‑an 'te tun, Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑bha ꞊dhɔng 'wo‑ wo ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ. 'Ö 'wo‑ pö wo 'ko ‑nu ‑dhë: «‑Më 'ö 'dhoë‑ kë bhë ‑o?»
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 ‑Wo ‑to mü, 'ö mɛ do ‑yö ‑wo, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka dɔ! Mɛ ‑nu 'ö 'ka ‑an kun, 'ka ‑an ‑da ‑kanso 'gü bhë, ‑wo ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü ‑de, mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia!»
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'yan ‑to ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ ö bha mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑an ziën mü bhë 'wo dho 'wo ‑an kun, 'wo nu ‑an 'ka. 'Kɛɛ waa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑an 'ka, bhii ‑wo ‑suö kö ꞊kun 'ö 'sɛgümɛ ‑nu dho wo ‑zuö ‑guö 'ka.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑an 'ka ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö. 'Ö slabhomɛ ꞊va ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Yiëë ka tɔng dɔ, yiëë‑ pö kö ꞊kun 'ka mɛ gbɛ ꞊daan gbɔ mɛ 'ö bhë ‑a 'tɔ 'ka a? 'Yö ꞊dhɛ ‑kë 'dhö, ‑më 'ö 'ka‑ kë ‑na ꞊nɛ ꞊ɛ? 'Ka ka ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑nu sa Zeluzalɛmë plöö ‑dhɛ 'plɛ 'gü; 'yö gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ga ‑sü bhë 'ka‑ 'piö kö 'kaan‑ ‑a ‑wun ‑lo yi tuö.»
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 'Ö Piɛɛ waa‑ Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo to, 'wo ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö: «Yi ‑dho 'wun ma ‑Zlan ‑ta 'ö ꞊zië' mɛ 'bhee‑ ‑ta!
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Yesu 'ka‑ zë, ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka bhë, kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ꞊yaa‑ bho ga 'gü,
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 ꞊yaa‑ ꞊luu' ö 'piö ꞊yaa‑ ‑ya ö bha ‑yadhɛ ꞊bhlëzë ‑bha. 'Go mü 'ö‑ ‑ya ‑Gɔmɛ waa‑ Mɛdhamɛ 'ka, 'ö‑ ‑kë kö Izlaɛlö 'sɛgümɛ ‑nu ‑waan bɔ ‑a ‑ta ‑waan wo ‑bha ‑tosiadhe ꞊dhië' ‑kwaa kö ‑wo ꞊dhië'‑ ‑a 'piö kö ‑Zlan ‑yaan ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 'Wun ‑nu 'wo bhë yi ‑an ‑tɔmɔ 'ka. 'Ö ‑Zuu 'slööslö 'ö ‑Zlan ‑ya nu mɛ 'wo 'wun ma ‑a ‑ta ‑an ‑dhë bhë, 'ö‑ ‑tɔmɔ 'ka 'pö.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 ꞊Dhɛ 'ö ‑yakuëkëmɛ ‑nu ꞊wa ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'ö 'wun ‑yö na ‑an ‑zuë ꞊duö, 'ö 'wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu zë.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 'Kɛɛ ‑an ziën, Falizi ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Gamaliɛlö 'ö ‑kë tɔnggɔmɛ do 'ö 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ꞊bhlë ‑ya ꞊va 'ka ‑a 'ka, ‑yö ‑kë mü. 'Ö ꞊luu ‑yakuëkëmɛ ‑nu ziën, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu yö plaan.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë: «Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö, pë 'ka dho ‑a kë mɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü 'dhɛ!
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 ‑A ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun 'ö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Tëuda bhë, ‑yö nu 'ö ö ‑de sü mɛ 'gianzë 'ka. 'Ö mɛ 'wo ‑mɔ mɛ ‑lü ꞊këng' ‑yiisië ‑bha 'wo ‑ziö ‑a 'piö. 'Kɛɛ ‑wa ‑zë. 'Ö ꞊dhɛ ꞊waa‑ zë 'ö mɛ 'töüdhö 'wo ‑kë ‑a 'piö 'wo ‑pɛn 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ‑kan wo 'kuë‑.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ ꞊dhong' ‑kwɛ 'töng 'ka 'zü, 'ö Galile mi 'wo‑ ‑dhɛ Zuda, 'ö nu 'ö mɛ ꞊plëëzë ‑gan ö 'piö, 'ö 'wo‑ zë 'pö; 'kɛɛ mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑ziö ‑a 'piö bhë 'wo ‑pɛn 'zü.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö ꞊nɛ, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ka ‑zo bho gɔɔn‑ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö, 'ka ka ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü, ‑wo 'dho! Bhii 'ö tɔɔ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑an ‑bha 'slë waa‑ ‑an këyuö ‑nu bhë ‑wo ‑go mɛ 'bhee‑ 'gü, kö ‑yö ‑dho wü.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ‑yö ‑go gia‑ wo ‑Zlan 'piö, ka ‑kɔ 'ka 'dho ‑mɔa kö 'ka‑ 'gü ꞊siö'‑. ‑Kaa kë 'slë 'ka kö ꞊kun 'ka 'ko zë ‑Zlan 'ka!»
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 'Ö 'wo Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë. 'Wo‑ pö 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo ‑an ‑ma. ꞊Dhɛ ꞊wa ‑an ‑ma, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë kö ꞊kun 'wo 'wun ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë gbɔ Yesu 'tɔ 'ka; 'ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 'Ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo go ‑ya 'kuë‑ bhë ‑a ‑ta, ꞊zuögludhi ꞊va 'ka, bhii ‑yö wo ‑ma 'kun ‑wun 'ka kö wo 'klo ‑yaan bhɔ Yesu 'tɔ ‑wun 'gü.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 'Ö yi 'saadhö 'ka, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑dhɛ waa‑ kɔɔdhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ ‑nu ꞊daan ‑kplawo 'wuntaɔsë 'ö ‑gban Yesu 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka ‑a ‑bha.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.